tag:blogger.com,1999:blog-67555720835171477402012-02-16T04:25:12.531-08:00.kyar Pauknoreply@blogger.comBlogger311100tag:blogger.com,1999:blog-6755572083517147740.post-64909342581608689272012-02-04T16:01:00.000-08:002012-02-04T16:03:52.119-08:00တိုင္းလံု (ခ) သွ်မ္းႀကီး<a href="http://1.bp.blogspot.com/_bI-Y4qhMeWA/S9FY0fdcmEI/AAAAAAAACME/8myOupH6vu4/s1600/Kya+Pauk+logo.gif"><br /></a><br /><a href="http://4.bp.blogspot.com/_bI-Y4qhMeWA/S7LletzlwSI/AAAAAAAACBM/ti9o68-zp0Q/s1600/oo1.jpg"><img alt="" border="0" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5454674414553907490" src="http://4.bp.blogspot.com/_bI-Y4qhMeWA/S7LletzlwSI/AAAAAAAACBM/ti9o68-zp0Q/s400/oo1.jpg" style="cursor: pointer; float: left; height: 400px; margin: 0pt 10px 10px 0pt; width: 201px;" /></a><br /><div style="text-align: justify;"><b>သွ်မ္းႀကီး</b>တို႔သည္ သွ်မ္းျပည္နယ္ အႏွံ႔အျပားတြင္ လည္းေကာင္း၊ ကခ်င္ျပည္နယ္၊ ကယားျပည္နယ္ တို႔တြင္ လည္းေကာင္း ေနထိုင္ၾကသည္။ သို႔ေသာ္ သွ်မ္းၾကာ ဗမာျဖစ္ ဆို႔သည့္အတိုင္း သွ်မ္းမ်ားသည္ ဗမာ ျဖစ္ကုန္ၾကသည္လဲ ရွိသည္။ သွ်မ္းႀကီးတို႔သည္ <b style="font-family: Times,"Times New Roman",serif;">“</b><b>အိုက္ေလာဝ္ </b><b style="font-family: Times,"Times New Roman",serif;">Ai-Lao</b><b style="font-family: Times,"Times New Roman",serif;">”</b><b style="font-family: Times,"Times New Roman",serif;"> </b>တို႔ျဖစ္ၾကၿပီး လြန္ခဲ့ေသာႏွစ္ေပါင္း ႏွစ္ေထာင္ခန္႔က တရုတ္တို႔ကို စစ္ရွံဳးၿပီး သံလြင္ျမစ္၊ ဧရာဝတီျမစ္အတိုင္း စုန္ဆင္းလာခဲ့သူမ်ား ျဖစ္သည္။ နန္ေခ်ာင္ ေခတ္တြင္ သွ်မ္းႀကီးတို႔သည္ မိန္းမင္းဆက္ <b style="font-family: Times,"Times New Roman",serif;">(Mong Dynasty)</b> မ်ားျဖစ္ၾကၿပီး နန္ေခ်ာင္ ထီးနန္းကို စိုက္ထူခဲ့ၾက သူမ်ားျဖစ္သည္။<br /><br />လံုႏိုင္ငံေတာ္မွ လာေသာ သွ်မ္းမ်ား ျဖစ္သျဖင့္ တိုင္းလံု (သွ်မ္းႀကီး) ဟုေခၚသည္။ <b style="font-family: Times,"Times New Roman",serif;">“</b><b>လ</b><b>ံု </b><b style="font-family: Times,"Times New Roman",serif;">”</b><b> </b>သည္ သွ်မ္းစကားတြင္ ႀကီးသည္ ဟုအဓိပၸာယ္ရသည္။ <b style="font-family: Times,"Times New Roman",serif;">“</b><b>ယိုင္</b><b style="font-family: Times,"Times New Roman",serif;">”</b> သည္လဲ ႀကီးသည္ဟု အဓိပၸာယ္ရသျဖင့္ သွ်မ္းႀကီးကို <b style="font-family: Times,"Times New Roman",serif;">“</b><b>တုိင္းယိုင္</b><b style="font-family: Times,"Times New Roman",serif;">”</b> ဟုလဲေခၚသည္။ ၎တုိင္းလုံတုိ႔သည္ <span id="fullpost"> ဗုဒၶဘာသာသက္၀င္ ယုံၾကည္ၾကသူမ်ားျဖစ္သည္။</span><br /><br /><br /><br /><div style="text-align: center;"><b><span style="color: blue;">သွ်မ္းႀကီး (ခ) တုိင္းလုံတုိ႔ သုံးစြဲေသာ ဗ်ည္းအကၡရာ</span></b></div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;"><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/_bI-Y4qhMeWA/TLZ7RF-kixI/AAAAAAAACxk/70GoWBNuLmY/s1600/Shan+Script-2.gif" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="400" src="http://3.bp.blogspot.com/_bI-Y4qhMeWA/TLZ7RF-kixI/AAAAAAAACxk/70GoWBNuLmY/s400/Shan+Script-2.gif" width="290" /></a></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"></div><br /></div><br /><div style="text-align: center;"><object height="305" width="400"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/ckfqbLX7pgo?fs=1&hl=en_US&color1=0x006699&color2=0x54abd6&border=1"></param><param name="allowFullScreen" value="true"></param><param name="allowscriptaccess" value="always"></param><embed src="http://www.youtube.com/v/ckfqbLX7pgo?fs=1&hl=en_US&color1=0x006699&color2=0x54abd6&border=1" type="application/x-shockwave-flash" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true" width="400" height="305"></embed></object></div><br /><span style="font-style: italic;">*အနာဂတ္သွ်မ္းလူမယ္မ်ား မိမိအမ်ဳိး၊ ဘာသာ၊ သာသနာကုိ ကာကြယ္ ထိမ္းသိမ္းေစာင့္ေရွာက္ရင္ အခ်င္းခ်င္း ရုိင္းပင္ကူညီ လက္တြဲလုပ္ကုိင္ ႏုိင္ၾကပါေစ။</span><br /><br /><div style="text-align: center;"><div style="text-align: center;"><b><span style="font-size: x-small;"><i>ခ်စ္ေသာ စာဖတ္ပရိသတ္ႀကီးအား အစဥ္သျဖင့္ ေလးစားလွ်က္ </i></span></b><span style="font-size: x-small; font-style: italic; font-weight: bold;"> </span></div><div style="text-align: center;"><b><b><b><b><b><b><b><b><a href="http://shanniyouth.blogspot.com/2009/10/blog-post_2219.html" style="background-color: cyan; color: black;"><b><b><b><b><b><b><b><b>"۩"</b></b></b></b></b></b></b></b></a></b></b></b></b></b></b></b></b></div><div style="text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/_bI-Y4qhMeWA/TJxVzqxM6uI/AAAAAAAACuQ/WfKGcs1aZBU/s1600/Shanni-Logo8.gif" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="http://4.bp.blogspot.com/_bI-Y4qhMeWA/TJxVzqxM6uI/AAAAAAAACuQ/WfKGcs1aZBU/s1600/Shanni-Logo8.gif" /></a></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/_bI-Y4qhMeWA/S9FY0fdcmEI/AAAAAAAACME/8myOupH6vu4/s1600/Kya+Pauk+logo.gif" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"></a></div><br /></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6755572083517147740-6490934258160868927?l=shanniyouth.blogspot.com' alt='' /></div>kyar Pauknoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6755572083517147740.post-35673654300650712902012-02-04T15:42:00.000-08:002012-02-04T15:42:02.336-08:00သတင္းသတင္းဆုုိသည္မွာ ယေန႔မ်က္ေမွာက္ ကာလ ကမၻာေပၚမွာ ျဖစ္ပ်က္ေနေသာ အရာအာလုုံးတုုိ႔အား လူသားတုုိ႔ ၾကားသိျမင္ေတြ႔ႏုုိင္ေအာင္ ျပန္လည္ေရးသား တင္ျပ ထုုတ္လုုပ္ေသာ ပညာရပ္ျဖစ္သည္။ <br /><br /> ကမၻာ႔သမုိင္း တေလွ်ာက္မွာ အာဏာ တည္ေဆာက္မႈမ်ား ဘယ္လုိေျပာင္းလည္း လာခဲ့သလဲ ဆုိတာကု ိေဖာ္ျပဖုိ႔ Alvin Tolfer က ဒီအဆုိ အမိန္႔သုံးေၾကာင္းကုိ ကုိးကားခဲ့တယ္ Alvin Tolfer ဆုိတာFuture Shock Third Wave နဲ႔ PowerShift ဆုိတဲ့ အေရာင္းသြက္စာအုပ္ သုံးအုပ္နဲ႔ နာမည္းႀကီးခဲ့တဲ့ အေမရိကန္ စာေရးဆရာတဦးပါ လူသမုိင္းမွာ စုိက္ပ်ဳိးေရးေခတ္၊ စက္မႈေခတ္ႏွင့္ သတင္းေခတ္ဆုိတဲ့ ယဥ္ေက်းမႈႀကီး သုံးခုဟာ လႈိက္းလုံးႀကီးေတြလုိ စီးဆင္း၀င္ေရာက္လာခဲ့တယ္။ စုိက္ပ်ဳိးေရးေခတ္ ကာလမွာ လူေတြဟာ ကာယဗလကုိ ကုိးစားခဲ့တဲ့အေလွ်ာက္ ျပႆနာေတြက္ို အင္အားသုံး အၾကမ္းဖက္ျဖည္ရွင္းၿပီး အာဏာကုိ တည္ေဆာက္ခဲ့ၾကတယ္ ဒုတိယေခတ္ျဖစ္တဲ့ စက္မႈေခတ္ (တနည္း အရင္းရွင္ေခတ္) မွာေတာ့ေငြတာလွ်င္ ပဓာန၊ ေငြေၾကး ပဓာနနဲ႔ အာဏာကုိတည္ေဆာက္ခဲ့ၾကတယ္၊ တတိယလႈိင္းနဲ႔ ၀င္ေရာက္လာခဲ့တဲ့ ၂၀ ရာစုလြန္ သတင္းေခတ္မွာေတာ့ အသိပညာသည္သာ တန္ခုိးအာဏာရဲ႕ အသက္ေသြးေၾကာျဖစ္လာလိမ္႔မယ္လုိ႔ Tolfer ကခန္႔မွန္းခဲ့တယ္ သူ႔ရဲ႕အေတြးအေခၚဟာ ကမၻာသမုိင္းျဖစ္စဥ္ တခုလုံးမွာ ဘယ္ေလာက္အထိ မွန္သလည္းဆုိတာ ေ၀ဖန္ဖုိ႔ခက္ေကာင္း ခက္ပါလိမ့္မယ္၊ ဒါေပမဲ့ လူတဦးျခင္း စီရဲ႕ သမုိင္းမွာေတာ့ ျပႆနာေတြကို Violence, Wealth, Knowledge ဆိုတဲ့ နည္းလမ္းသုံးသြယ္ထဲက ဘာကုိုသုံးၿပီး ေျဖရွင္းေလ့ရွိသလဲ ဆုိတာကုိ ျပန္လည္စမ္းစစ္ၿပီး၊ မိမိရဲ႕တုိးတက္မႈ ျဖစ္စဥ္ကုိ အကဲျဖတ္ႏုိင္ပါလိမ့္မယ္ ။ <br /><span style="font-style: italic; font-weight: bold;">ဧရာ (မႏၱေလး)</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6755572083517147740-3567365430065071290?l=shanniyouth.blogspot.com' alt='' /></div>kyar Pauknoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6755572083517147740.post-41460654607256633482012-02-04T04:32:00.000-08:002012-02-04T04:32:26.967-08:00သွ်မ္းၿမိဳ႕ေတာ္မ်ားသွ်မ္းနီၿမိဳ႕မ်ားအေၾကာင္းကုုိ အက်ဥ္းခ်ဳပ္ေဖာ္ျပလုုိပါသည္ သွ်မ္းနီေခၚ တုုိင္းလ်ဲန္ လူမ်ဳိးမ်ားေနထုုိင္ရာ ဧရာ၀တီ အေရွ႕ျခမ္း အေနာက္ျခမ္း သာလႅာ၀တီ ေခၚခ်င္းတြင္း တေလွ်ာက္ ေနထုုိင္ၾကေသာ သွ်မ္းလူမ်ဳိးတုုိ႔၏ ႏုုိင္ငံေတာ္အဆင့္ ၿမိဳ႕ျပႀကီးမ်ားကုုိ မိန္းဟုုေခၚဆုုိၿပီး ၿမိဳ႕ျပငယ္ ေက်းရြားႀကီးမ်ားကုုိေတာ့ မန္႔ဟုုေခၚဆုုိပါၾကသည္။ <a href="http://shannilay99.blogspot.com/2012/02/font-definitions-font-face-font.html" style="background-color: #f4cccc;"><b><b><b><b><b><b><b><b style="color: red;">*"۩"*</b></b></b></b></b></b></b></b></a><br /><br /><br />သွ်မ္းႀကီးၿမိဳ႕မ်ားအေၾကာင္းကုုိ အက်ဥ္းခ်ဳပ္ေဖာ္ျပလုုိပါသည္ သွ်မ္းႀကီးေခၚ တုုိင္းလုုံ လူမ်ဳိးမ်ားေနထုုိင္ရာ နမ့္ခုုမ္း သုုိ႔မဟုုတ္ သံလြင္ အေရွ႕ျခမ္း အေနာက္ျခမ္း ေရွ႕ပုုိင္းက်ဳိင္းတုုံ တေလွ်ာက္ ေနထုုိင္ၾကေသာ သွ်မ္းလူမ်ဳိးတုုိ႔၏ ႏုုိင္ငံေတာ္အဆင့္ ၿမိဳ႕ျပႀကီးမ်ားကုုိ မိန္းဟုုေခၚဆုုိၿပီး ၿမိဳ႕ျပငယ္ ေက်းရြာႀကီးမ်ားကုုိေတာ့ ၀မ့္ဟုုေခၚဆုုိၾကပါသည္။<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6755572083517147740-4146065460725663348?l=shanniyouth.blogspot.com' alt='' /></div>kyar Pauknoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6755572083517147740.post-57037210421463046822012-02-04T04:20:00.001-08:002012-02-04T04:21:45.180-08:00သွ်မ္းနီၿမိဳ႕မ်ားအေၾကာင္း<div style="text-align: justify;"><b>**ပူတာအုိၿမိဳ႕ျဖစ္စဥ္သမုိင္း**</b><br /><br /><a href="http://2.bp.blogspot.com/_bI-Y4qhMeWA/S6NF1VDjkxI/AAAAAAAAB3w/Zrj0JSPj6mo/s1600-h/kaung+mhu+lon.gif"><img alt="" border="0" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5450276756535874322" src="http://2.bp.blogspot.com/_bI-Y4qhMeWA/S6NF1VDjkxI/AAAAAAAAB3w/Zrj0JSPj6mo/s400/kaung+mhu+lon.gif" style="cursor: pointer; float: left; height: 165px; margin: 0pt 10px 10px 0pt; width: 220px;" /></a> <br /><a href="http://2.bp.blogspot.com/_bI-Y4qhMeWA/SvuoCweF0ZI/AAAAAAAAA5c/tFz1-0C7J9M/s1600-h/kaung+mhu+lon.png"><span style="font-style: italic;"><span style="font-weight: bold;"> </span></span><link href="file:///C:%5CDOCUME%7E1%5CTOSHIBA%5CLOCALS%7E1%5CTemp%5Cmsohtmlclip1%5C01%5Cclip_filelist.xml" rel="File-List"></link><link href="file:///C:%5CDOCUME%7E1%5CTOSHIBA%5CLOCALS%7E1%5CTemp%5Cmsohtmlclip1%5C01%5Cclip_themedata.thmx" rel="themeData"></link><link href="file:///C:%5CDOCUME%7E1%5CTOSHIBA%5CLOCALS%7E1%5CTemp%5Cmsohtmlclip1%5C01%5Cclip_colorschememapping.xml" rel="colorSchemeMapping"></link> <m:smallfrac val="off"> <m:dispdef> <m:lmargin val="0"> <m:rmargin val="0"> <m:defjc val="centerGroup"> <m:wrapindent val="1440"> <m:intlim val="subSup"> <m:narylim val="undOvr"> </m:narylim></m:intlim> </m:wrapindent><style> <!-- /* Font Definitions */ @font-face {font-family:"Cambria Math"; panose-1:2 4 5 3 5 4 6 3 2 4; mso-font-charset:0; mso-generic-font-family:roman; mso-font-pitch:variable; mso-font-signature:-1610611985 1107304683 0 0 159 0;} @font-face {font-family:Calibri; panose-1:2 15 5 2 2 2 4 3 2 4; mso-font-charset:0; mso-generic-font-family:swiss; mso-font-pitch:variable; mso-font-signature:-1610611985 1073750139 0 0 159 0;} @font-face {font-family:BShanAA; panose-1:0 0 0 0 0 0 0 0 0 0; mso-font-charset:0; mso-generic-font-family:auto; mso-font-pitch:variable; mso-font-signature:3 0 0 0 1 0;} @font-face {font-family:"MS Shell Dlg"; panose-1:2 11 6 4 2 2 2 2 2 4; mso-font-charset:0; mso-generic-font-family:auto; mso-font-format:other; mso-font-pitch:auto; mso-font-signature:3 0 0 0 1 0;} /* Style Definitions */ p.MsoNormal, li.MsoNormal, div.MsoNormal {mso-style-unhide:no; mso-style-qformat:yes; mso-style-parent:""; margin-top:0in; margin-right:0in; margin-bottom:10.0pt; margin-left:0in; line-height:115%; mso-pagination:widow-orphan; font-size:11.0pt; font-family:"Calibri","sans-serif"; mso-ascii-font-family:Calibri; mso-ascii-theme-font:minor-latin; mso-fareast-font-family:Calibri; mso-fareast-theme-font:minor-latin; mso-hansi-font-family:Calibri; mso-hansi-theme-font:minor-latin; mso-bidi-font-family:"Times New Roman"; mso-bidi-theme-font:minor-bidi;} .MsoChpDefault {mso-style-type:export-only; mso-default-props:yes; mso-ascii-font-family:Calibri; mso-ascii-theme-font:minor-latin; mso-fareast-font-family:Calibri; mso-fareast-theme-font:minor-latin; mso-hansi-font-family:Calibri; mso-hansi-theme-font:minor-latin; mso-bidi-font-family:"Times New Roman"; mso-bidi-theme-font:minor-bidi;} .MsoPapDefault {mso-style-type:export-only; margin-bottom:10.0pt; line-height:115%;} @page Section1 {size:8.5in 11.0in; margin:1.0in 1.0in 1.0in 1.0in; mso-header-margin:.5in; mso-footer-margin:.5in; mso-paper-source:0;} div.Section1 {page:Section1;} --> </style> </m:defjc></m:rmargin></m:lmargin></m:dispdef></m:smallfrac></a><br /><div class="MsoNormal" style="line-height: normal; margin-bottom: 0.0001pt;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/_bI-Y4qhMeWA/SvuoCweF0ZI/AAAAAAAAA5c/tFz1-0C7J9M/s1600-h/kaung+mhu+lon.png"><br /><span style="font-family: "; font-size: 8.5pt;"><o:p></o:p></span></a></div><link href="file:///C:%5CDOCUME%7E1%5CTOSHIBA%5CLOCALS%7E1%5CTemp%5Cmsohtmlclip1%5C01%5Cclip_filelist.xml" rel="File-List"></link> <m:smallfrac val="off"> <m:dispdef> <m:lmargin val="0"> <m:rmargin val="0"> <m:defjc val="centerGroup"> <m:wrapindent val="1440"> <m:intlim val="subSup"> <m:narylim val="undOvr"> </m:narylim></m:intlim> </m:wrapindent><style> <!-- /* Font Definitions */ @font-face {font-family:"Cambria Math"; panose-1:2 4 5 3 5 4 6 3 2 4; mso-font-charset:0; mso-generic-font-family:roman; mso-font-pitch:variable; mso-font-signature:-1610611985 1107304683 0 0 159 0;} @font-face {font-family:Calibri; panose-1:2 15 5 2 2 2 4 3 2 4; mso-font-charset:0; mso-generic-font-family:swiss; mso-font-pitch:variable; mso-font-signature:-1610611985 1073750139 0 0 159 0;} @font-face {font-family:BShanAA; panose-1:0 0 0 0 0 0 0 0 0 0; mso-font-charset:0; mso-generic-font-family:auto; mso-font-pitch:variable; mso-font-signature:3 0 0 0 1 0;} @font-face {font-family:"MS Shell Dlg"; panose-1:2 11 6 4 2 2 2 2 2 4; mso-font-charset:0; mso-generic-font-family:auto; mso-font-format:other; mso-font-pitch:auto; mso-font-signature:3 0 0 0 1 0;} /* Style Definitions */ p.MsoNormal, li.MsoNormal, div.MsoNormal {mso-style-unhide:no; mso-style-qformat:yes; mso-style-parent:""; margin-top:0in; margin-right:0in; margin-bottom:10.0pt; margin-left:0in; line-height:115%; mso-pagination:widow-orphan; font-size:11.0pt; font-family:"Calibri","sans-serif"; mso-ascii-font-family:Calibri; mso-ascii-theme-font:minor-latin; mso-fareast-font-family:Calibri; mso-fareast-theme-font:minor-latin; mso-hansi-font-family:Calibri; mso-hansi-theme-font:minor-latin; mso-bidi-font-family:"Times New Roman"; mso-bidi-theme-font:minor-bidi;} .MsoChpDefault {mso-style-type:export-only; mso-default-props:yes; mso-ascii-font-family:Calibri; mso-ascii-theme-font:minor-latin; mso-fareast-font-family:Calibri; mso-fareast-theme-font:minor-latin; mso-hansi-font-family:Calibri; mso-hansi-theme-font:minor-latin; mso-bidi-font-family:"Times New Roman"; mso-bidi-theme-font:minor-bidi;} .MsoPapDefault {mso-style-type:export-only; margin-bottom:10.0pt; line-height:115%;} @page Section1 {size:8.5in 11.0in; margin:1.0in 1.0in 1.0in 1.0in; mso-header-margin:.5in; mso-footer-margin:.5in; mso-paper-source:0;} div.Section1 {page:Section1;} --> </style> </m:defjc></m:rmargin></m:lmargin></m:dispdef></m:smallfrac><br /><div class="MsoNormal" style="line-height: normal; margin-bottom: 0.0001pt;"><m:smallfrac val="off"> <m:dispdef> <m:lmargin val="0"> <m:rmargin val="0"> <m:defjc val="centerGroup"> <m:wrapindent val="1440"> <m:intlim val="subSup"> <m:narylim val="undOvr"> </m:narylim></m:intlim> </m:wrapindent><style> <!-- /* Font Definitions */ @font-face {font-family:"Cambria Math"; panose-1:2 4 5 3 5 4 6 3 2 4; mso-font-charset:0; mso-generic-font-family:roman; mso-font-pitch:variable; mso-font-signature:-1610611985 1107304683 0 0 159 0;} @font-face {font-family:Calibri; panose-1:2 15 5 2 2 2 4 3 2 4; mso-font-charset:0; mso-generic-font-family:swiss; mso-font-pitch:variable; mso-font-signature:-1610611985 1073750139 0 0 159 0;} @font-face {font-family:BShanAA; panose-1:0 0 0 0 0 0 0 0 0 0; mso-font-charset:0; mso-generic-font-family:auto; mso-font-pitch:variable; mso-font-signature:3 0 0 0 1 0;} @font-face {font-family:"MS Shell Dlg"; panose-1:2 11 6 4 2 2 2 2 2 4; mso-font-charset:0; mso-generic-font-family:auto; mso-font-format:other; mso-font-pitch:auto; mso-font-signature:3 0 0 0 1 0;} /* Style Definitions */ p.MsoNormal, li.MsoNormal, div.MsoNormal {mso-style-unhide:no; mso-style-qformat:yes; mso-style-parent:""; margin-top:0in; margin-right:0in; margin-bottom:10.0pt; margin-left:0in; line-height:115%; mso-pagination:widow-orphan; font-size:11.0pt; font-family:"Calibri","sans-serif"; mso-ascii-font-family:Calibri; mso-ascii-theme-font:minor-latin; mso-fareast-font-family:Calibri; mso-fareast-theme-font:minor-latin; mso-hansi-font-family:Calibri; mso-hansi-theme-font:minor-latin; mso-bidi-font-family:"Times New Roman"; mso-bidi-theme-font:minor-bidi;} .MsoChpDefault {mso-style-type:export-only; mso-default-props:yes; mso-ascii-font-family:Calibri; mso-ascii-theme-font:minor-latin; mso-fareast-font-family:Calibri; mso-fareast-theme-font:minor-latin; mso-hansi-font-family:Calibri; mso-hansi-theme-font:minor-latin; mso-bidi-font-family:"Times New Roman"; mso-bidi-theme-font:minor-bidi;} .MsoPapDefault {mso-style-type:export-only; margin-bottom:10.0pt; line-height:115%;} @page Section1 {size:8.5in 11.0in; margin:1.0in 1.0in 1.0in 1.0in; mso-header-margin:.5in; mso-footer-margin:.5in; mso-paper-source:0;} div.Section1 {page:Section1;} --</style><span style="font-family: BShanAA; font-size: 13pt; font-weight: bold;">Ã</span><span style="color: #000066; font-family: "; font-size: 8.5pt; font-style: italic; font-weight: bold;"><o:p></o:p></span><span style="color: #000066; font-style: italic; font-weight: bold;"> ပူတာအုိ ေကာင္းမႈးလုံ ေစတီေတာ္</span></m:defjc></m:rmargin></m:lmargin></m:dispdef></m:smallfrac></div>ပူတာအိုၿမိဳ႕သည္ ျမန္မာနိုင္ငံ၏ ေျမာက္ဘက္ဆုံး ၿမိဳ႕ျဖစ္သည္။ ပင္လယ္ေရမ်က္ႏွာျပင္အထက္အျမင့္ေပ ၁၄၈၀ တြင္တည္ရွိသည္။ ျမစ္ႀကီးနားမွ (၁၁၈)မိုင္ အကြာတြင္ တည္ရွိသည္။ ပူတာအိုသည္ ကခ်င္ျပည္နယ္အတြင္းရွိ ခ႐ိုင္႐ံုးစိုက္ရာ ၿမိဳ႕လည္း ျဖစ္သည္။ ဆက္သြယ္သြားလာေရး ခက္ခဲၿပီး ေႏြရာသီအတြင္းသာ ကားလမ္းျဖင့္ သြားလာနိုင္ၿပီး ေလယာဥ္ျဖင့္သာ ဆယ္ႏွစ္ရာသီ သြားလာနိုင္သည္။ ေတာင္တန္းမ်ားျဖင့္ ၀ိုင္းရံထားေသာ ပူတာအုိ ခ်ဳိင့္၀ွမ္းေဒသတြင္ တည္ရွိေသာ ၿမိဳ႕ျဖစ္သည္။ တစ္ႏွစ္ပတ္လံုး ေအးျမသည္။ ေဆာင္းရာသီတြင္ ေရခဲေတာင္မ်ား ၀ိုင္းရံထားသည့္ ၿမိဳ႕ျဖစ္သည္။ <span style="font-style: italic; font-weight: bold;"> </span> ပူတာအုိဆုိသည္မွာ ခႏၱီးသွ်မ္းစကား ပူေတာင္း မွ ေျပာင္းလဲလာ ျခင္းျဖစ္သည္။ <b style="font-family: Times,"Times New Roman",serif;">“</b><b>ပူ=အဖုိး၊ ေတာင္း=ေစာင့္၊ ေမွ်ာ္သည္ဟု အဓိပၸါယ္သျဖင့္ ပူေတာင္း=အဖုိးေမွ်ာ္</b><b><span style="font-family: Times,"Times New Roman",serif;">”</span></b>သည့္ေနရာ ဟုဆုိႏုိင္သည္။ ၿမိဳ႕ကုိစတင္ ဖြဲ႕စည္းစဥ္က <b style="font-family: Times,"Times New Roman",serif;">“</b><b>ပူေတာင္းၿမိဳ႕</b><b><span style="font-family: Times,"Times New Roman",serif;">”</span></b>ဟု ေခၚဆုိခဲ့ၾကသည္။ ပူေတာင္းကုိ အဂၤလိပ္ဘာသာျဖင့္ <b style="font-family: Times,"Times New Roman",serif;">(PUTAO) </b>ေရးရာမွ ျမန္မာအသံထြက္မွာ ပူတာအုိ<b><span style="font-family: Times,"Times New Roman",serif;">”</span></b>ျဖစ္သြားသည္ ဟုဆုိသည္။ ကမၻာေပၚတြင္ ရွားပါးေသာ တာကင္ေခၚ သားမင္းေကာင္၊ ေတာင္ဆိတ္ႏွင့္ ကတုိးေကာင္ တုိ႔ကုိ ရင္းပူတာအုိ ခရုိင္တြင္ေတြ႕ရသည္။ ႐ုပ္ပ်ဳိကိုယ္ႏုေဆးအျဖစ္ ေစ်းေကာင္းေပး၀ယ္ယူလ်က္ရွိေသာ ရွီးပဒီး (ေခၚ) ပိုးေဆးႏြယ္ရွင္ (cordyceps) မ်ားကို ႐ုပ္ပ်ဳိကိုယ္ႏုေဆးအျဖစ္ ျပည္တြင္းျပည္ပ ကုန္သည္မ်ား၊ ေဆးပညာရွင္ မ်ားက ေစ်းေကာင္းေပး၀ယ္ယူလ်က္ရွိသည္၊ အမ်ဳိးႏုေသး ေသာေက်ာက္စိမ္း ရတနာမ်ားလည္း ထြက္ရွိေၾကာင္း သိရွိရပါသည္။<br /><div style="text-align: left;"><span style="color: #000099; font-size: 85%;"><span style="font-style: italic; font-weight: bold;">ပူတာအုိေဒသမွာ ေနထုိင္ၾကေသာ တုိင္းရင္းသား ညီအကုိေမာင္ႏွမမ်ား</span></span> <object height="305" width="400"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/y_5STbE3Uvw?fs=1&hl=en_US&color1=0x006699&color2=0x54abd6"></param><param name="allowFullScreen" value="true"></param><param name="allowscriptaccess" value="always"></param><embed src="http://www.youtube.com/v/y_5STbE3Uvw?fs=1&hl=en_US&color1=0x006699&color2=0x54abd6" type="application/x-shockwave-flash" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true" width="400" height="305"></embed></object> </div><div style="text-align: left;"></div><div style="text-align: left;"></div><br /><center><b>**၀ုိင္းေမာ္ၿမိဳ႕နယ္ျဖစ္စဥ္သမုိင္း**</b></center><span style="color: #000066; font-size: 85%;"><span style="font-style: italic; font-weight: bold;">၀ုိင္းေမာ္ၿမိဳ႕ ေခါင္ဖူးဘုရား </span><b><span style="font-style: italic;"><span style="font-family: Times,"Times New Roman",serif;">(kungpuea)</span></span></b></span> <span style="font-family: BShanAA; font-size: 13pt;">Â</span> <a href="http://4.bp.blogspot.com/_bI-Y4qhMeWA/SwbCJL7PqbI/AAAAAAAABAA/3ZaTwwZQjys/s1600/kungpue.jpg"><img alt="" border="0" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5406221865780750770" src="http://4.bp.blogspot.com/_bI-Y4qhMeWA/SwbCJL7PqbI/AAAAAAAABAA/3ZaTwwZQjys/s400/kungpue.jpg" style="cursor: pointer; float: right; height: 400px; margin: 0pt 0pt 10px 10px; width: 288px;" /></a> ၀ုိင္းေမာ္ဟူေသာ စကားသည္ ၀ိန္းေမာ၀္ ဟူေသာ သွ်မ္းဘာသာ စကားျဖစ္သည္။ ၀ိန္း = အကာ၊ အရံတံတုိင္း၊ ေမာ၀္ = အသစ္ဟု အဓိပၸါယ္ရသျဖင့္ <span style="font-family: Times,"Times New Roman",serif;"></span><b style="font-family: Times,"Times New Roman",serif;">“</b><b>၀ိန္းေမာ၀္ကုိ တံတုိင္းကာရံ ထားေသာ ၿမိဳ႕သစ္</b><b><span style="font-family: Times,"Times New Roman",serif;">”</span><span style="font-family: Times,"Times New Roman",serif;"></span></b>ဟု ဆုိႏုိင္ပါသည္၊ ဆင္ျဖဴရွင္ မင္းလက္ထက္တြင္ ၀ုိင္းေမာ္ အထက္သုိ႔ တရုတ္စစ္သည္မ်ား ၀င္ေရာက္လာၾကၿပီး ဧရာ၀တီျမစ္ကုိ တံတာခင္း၍ ျဖတ္ကူးရန္ ႀကိဳးပမ္းခဲ့ၾကသည္ ဧရာ၀တီျမစ္ အတြင္းသုိ႔ လူအင္အားျဖင့္ ေက်ာက္တုံး ေက်ာက္ခဲမ်ားခ်၍ ေက်ာက္တန္း တံတားႀကီးခင္းခဲ့ၾကသည္။ ျမန္မာစစ္တုိ႔က ျမစ္ႀကီးနား ေအာက္ဘက္ရွိ ကၽြန္းပင္သာ အရပ္တြင္တပ္စြဲၿပီး က်ဴးေက်ာ္စစ္သည္ မ်ားတံတားခင္းရန္ ႀကိဳးပမ္းေနသည္ကုိ အျပင္အထန္ တုိက္ဖ်က္ခဲ့ၾကသည္။ ထုိ႔ေၾကာင့္ က်ဴးေက်ာ္စစ္သည္ တုိ႔ဆုတ္ခြာ လက္ေလ်ာ့ခဲ့ရသည္။ ထုိ႔ေၾကာင့္ <b style="font-family: Times,"Times New Roman",serif;">“</b><b><span style="font-family: Times,"Times New Roman",serif;"></span><span style="font-family: Times,"Times New Roman",serif;"></span>၀ုိင္းေမာ္</b><b><span style="font-family: Times,"Times New Roman",serif;">”</span></b><span style="font-family: Times,"Times New Roman",serif;"></span>သည္ ျမန္မာ့သမုိင္းတြင္ ထူးျခားစြာ မွတ္တမ္းတင္ ေနျခင္းျဖစ္သည္။<span style="font-size: 85%;"><span style="font-style: italic; font-weight: bold;"> </span></span>၀ုိင္းၿမိဳ႕သည္ ကုန္းေဘာင္ေခတ္ထဲကပင္ <span style="font-family: Times,"Times New Roman",serif;"></span><b style="font-family: Times,"Times New Roman",serif;">“</b><b>ခတ္ခ်ဳိ၊ မုိင္းနား၊ ၀ုိင္းေမာ္၊ မိုင္းေမာ္</b><b><span style="font-family: Times,"Times New Roman",serif;">”</span><span style="font-family: Times,"Times New Roman",serif;"></span></b> ဟူ၍ေလးၿမိဳ႕ ရွိခဲ့ၿပီးထင္ရွား ေသာၿမိဳ႕မ်ားျဖစ္ခဲ့သည္၊ ျမန္မာသကၠရာဇ္ (၉၀၀) ခန္႔ လြန္ခဲ့ေသာ ႏွစ္ေပါင္း (၄၀၀)ေက်ာ္ကပင္ ေစတီပုထုိးမ်ား ျဖင့္စည္ကား ဖြင့္ၿဖိဳးခဲ့ေၾကာင္းကုိ ဘုရားေစတီေဟာင္း ဌာပနာတုိက္မ်ားမွ ရရွိခဲ့သည့္၊ ေရႊေပ၊ ေငြေပမ်ား တြင္ေရးသား ေဖၚျပထားသည္ကုိ ေတြ႕ရပါသည္။ </div><div style="text-align: justify;"><br /><center><b>**ျမစ္ႀကီးနားၿမိဳ႕ျဖစ္စဥ္သမုိင္း**</b></center> <a href="http://4.bp.blogspot.com/_bI-Y4qhMeWA/SwbA6uLtEPI/AAAAAAAAA_w/hnci0P-eYmQ/s1600/Su+Taung+Pyi+Pagoda.png"><img alt="" border="0" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5406220517766926578" src="http://4.bp.blogspot.com/_bI-Y4qhMeWA/SwbA6uLtEPI/AAAAAAAAA_w/hnci0P-eYmQ/s400/Su+Taung+Pyi+Pagoda.png" style="cursor: pointer; float: left; height: 151px; margin: 0pt 10px 10px 0pt; width: 200px;" /></a><span style="font-size: 85%;"><span style="font-style: italic; font-weight: bold;"> </span></span><link href="file:///C:%5CDOCUME%7E1%5CTOSHIBA%5CLOCALS%7E1%5CTemp%5Cmsohtmlclip1%5C01%5Cclip_filelist.xml" rel="File-List"></link><link href="file:///C:%5CDOCUME%7E1%5CTOSHIBA%5CLOCALS%7E1%5CTemp%5Cmsohtmlclip1%5C01%5Cclip_themedata.thmx" rel="themeData"></link><link href="file:///C:%5CDOCUME%7E1%5CTOSHIBA%5CLOCALS%7E1%5CTemp%5Cmsohtmlclip1%5C01%5Cclip_colorschememapping.xml" rel="colorSchemeMapping"></link> <m:smallfrac val="off"> <m:dispdef> <m:lmargin val="0"> <m:rmargin val="0"> <m:defjc val="centerGroup"> <m:wrapindent val="1440"> <m:intlim val="subSup"> <m:narylim val="undOvr"> </m:narylim></m:intlim> </m:wrapindent><style> <!-- /* Font Definitions */ @font-face {font-family:"Cambria Math"; panose-1:2 4 5 3 5 4 6 3 2 4; mso-font-charset:0; mso-generic-font-family:roman; mso-font-pitch:variable; mso-font-signature:-1610611985 1107304683 0 0 159 0;} @font-face {font-family:Calibri; panose-1:2 15 5 2 2 2 4 3 2 4; mso-font-charset:0; mso-generic-font-family:swiss; mso-font-pitch:variable; mso-font-signature:-1610611985 1073750139 0 0 159 0;} @font-face {font-family:BShanAA; panose-1:0 0 0 0 0 0 0 0 0 0; mso-font-charset:0; mso-generic-font-family:auto; mso-font-pitch:variable; mso-font-signature:3 0 0 0 1 0;} @font-face {font-family:"MS Shell Dlg"; panose-1:2 11 6 4 2 2 2 2 2 4; mso-font-charset:0; mso-generic-font-family:auto; mso-font-format:other; mso-font-pitch:auto; mso-font-signature:3 0 0 0 1 0;} /* Style Definitions */ p.MsoNormal, li.MsoNormal, div.MsoNormal {mso-style-unhide:no; mso-style-qformat:yes; mso-style-parent:""; margin-top:0in; margin-right:0in; margin-bottom:10.0pt; margin-left:0in; line-height:115%; mso-pagination:widow-orphan; font-size:11.0pt; font-family:"Calibri","sans-serif"; mso-ascii-font-family:Calibri; mso-ascii-theme-font:minor-latin; mso-fareast-font-family:Calibri; mso-fareast-theme-font:minor-latin; mso-hansi-font-family:Calibri; mso-hansi-theme-font:minor-latin; mso-bidi-font-family:"Times New Roman"; mso-bidi-theme-font:minor-bidi;} .MsoChpDefault {mso-style-type:export-only; mso-default-props:yes; mso-ascii-font-family:Calibri; mso-ascii-theme-font:minor-latin; mso-fareast-font-family:Calibri; mso-fareast-theme-font:minor-latin; mso-hansi-font-family:Calibri; mso-hansi-theme-font:minor-latin; mso-bidi-font-family:"Times New Roman"; mso-bidi-theme-font:minor-bidi;} .MsoPapDefault {mso-style-type:export-only; margin-bottom:10.0pt; line-height:115%;} @page Section1 {size:8.5in 11.0in; margin:1.0in 1.0in 1.0in 1.0in; mso-header-margin:.5in; mso-footer-margin:.5in; mso-paper-source:0;} div.Section1 {page:Section1;} --> </style> </m:defjc></m:rmargin></m:lmargin></m:dispdef></m:smallfrac><br /><div class="MsoNormal" style="line-height: normal; margin-bottom: 0.0001pt;"><span style="font-family: BShanAA; font-size: 13pt;"> </span><span style="font-family: "; font-size: 8.5pt;"><o:p></o:p></span></div><link href="file:///C:%5CDOCUME%7E1%5CTOSHIBA%5CLOCALS%7E1%5CTemp%5Cmsohtmlclip1%5C01%5Cclip_filelist.xml" rel="File-List"></link><link href="file:///C:%5CDOCUME%7E1%5CTOSHIBA%5CLOCALS%7E1%5CTemp%5Cmsohtmlclip1%5C01%5Cclip_themedata.thmx" rel="themeData"></link><link href="file:///C:%5CDOCUME%7E1%5CTOSHIBA%5CLOCALS%7E1%5CTemp%5Cmsohtmlclip1%5C01%5Cclip_colorschememapping.xml" rel="colorSchemeMapping"></link> <m:smallfrac val="off"> <m:dispdef> <m:lmargin val="0"> <m:rmargin val="0"> <m:defjc val="centerGroup"> <m:wrapindent val="1440"> <m:intlim val="subSup"> <m:narylim val="undOvr"> </m:narylim></m:intlim> </m:wrapindent><style> <!-- /* Font Definitions */ @font-face {font-family:"Cambria Math"; panose-1:2 4 5 3 5 4 6 3 2 4; mso-font-charset:0; mso-generic-font-family:roman; mso-font-pitch:variable; mso-font-signature:-1610611985 1107304683 0 0 159 0;} @font-face {font-family:Calibri; panose-1:2 15 5 2 2 2 4 3 2 4; mso-font-charset:0; mso-generic-font-family:swiss; mso-font-pitch:variable; mso-font-signature:-1610611985 1073750139 0 0 159 0;} @font-face {font-family:BShanAA; panose-1:0 0 0 0 0 0 0 0 0 0; mso-font-charset:0; mso-generic-font-family:auto; mso-font-pitch:variable; mso-font-signature:3 0 0 0 1 0;} @font-face {font-family:"MS Shell Dlg"; panose-1:2 11 6 4 2 2 2 2 2 4; mso-font-charset:0; mso-generic-font-family:auto; mso-font-format:other; mso-font-pitch:auto; mso-font-signature:3 0 0 0 1 0;} /* Style Definitions */ p.MsoNormal, li.MsoNormal, div.MsoNormal {mso-style-unhide:no; mso-style-qformat:yes; mso-style-parent:""; margin-top:0in; margin-right:0in; margin-bottom:10.0pt; margin-left:0in; line-height:115%; mso-pagination:widow-orphan; font-size:11.0pt; font-family:"Calibri","sans-serif"; mso-ascii-font-family:Calibri; mso-ascii-theme-font:minor-latin; mso-fareast-font-family:Calibri; mso-fareast-theme-font:minor-latin; mso-hansi-font-family:Calibri; mso-hansi-theme-font:minor-latin; mso-bidi-font-family:"Times New Roman"; mso-bidi-theme-font:minor-bidi;} .MsoChpDefault {mso-style-type:export-only; mso-default-props:yes; mso-ascii-font-family:Calibri; mso-ascii-theme-font:minor-latin; mso-fareast-font-family:Calibri; mso-fareast-theme-font:minor-latin; mso-hansi-font-family:Calibri; mso-hansi-theme-font:minor-latin; mso-bidi-font-family:"Times New Roman"; mso-bidi-theme-font:minor-bidi;} .MsoPapDefault {mso-style-type:export-only; margin-bottom:10.0pt; line-height:115%;} @page Section1 {size:8.5in 11.0in; margin:1.0in 1.0in 1.0in 1.0in; mso-header-margin:.5in; mso-footer-margin:.5in; mso-paper-source:0;} div.Section1 {page:Section1;} --> </style><span style="font-family: BShanAA; font-size: 13pt; font-weight: bold;">Ã</span><span style="font-family: "; font-size: 8.5pt;"><o:p></o:p></span><span style="font-size: 85%;"><span style="font-style: italic; font-weight: bold;"> </span><span style="color: #000066; font-weight: bold;">ျမစ္ႀကီးနားၿမိဳ႕ ဆုေတာင္းျပည့္ ေစတီေတာ္</span></span> ဟုဆုိသည္။ေရွးလူႀကီးမ်ားက ျမစ္ႀကီးနားတည္ေနရာတြင္ ျခင္ႏွင့္မက္မ်ား အလြန္ထူေျပာၿပီး ကုိခဲလြန္းေသာေၾကာင့္ </m:defjc></m:rmargin></m:lmargin></m:dispdef></m:smallfrac><b style="font-family: Times,"Times New Roman",serif;">“</b><b><m:smallfrac val="off"><m:dispdef><m:lmargin val="0"><m:rmargin val="0"><m:defjc val="centerGroup">မၾကဲနာ</m:defjc></m:rmargin></m:lmargin></m:dispdef></m:smallfrac></b><b><span style="font-family: Times,"Times New Roman",serif;">”</span></b><span style="font-family: Times,"Times New Roman",serif;"></span><m:smallfrac val="off"><m:dispdef><m:lmargin val="0"><m:rmargin val="0"><m:defjc val="centerGroup">(ဂ်ိမ္းေဘာအေခၚ) ဟုေခၚဆုိရာမွာ ျမစ္ႀကီးနားဟု ျဖစ္လာသည္ဟု ဆုိပါသည္။ ယခင္ သွ်မ္းရြာ ဆာယာကုန္း (သာယာကုန္း) အနီးတြင္ ဗန္ေမာ္ဘက္မွာဆန္တက္လာေသာ ေလွသမာန္မ်ား နားရာအနီး ျမစ္အတြင္းရွိ သစ္ငုတ္၌ က်ီးငွက္မ်ား နားေလ့ရွိသျဖင့္ </m:defjc></m:rmargin></m:lmargin></m:dispdef></m:smallfrac><b><span style="font-family: Times,"Times New Roman",serif;"></span></b><b style="font-family: Times,"Times New Roman",serif;">“</b><b><m:smallfrac val="off"><m:dispdef><m:lmargin val="0"><m:rmargin val="0"><m:defjc val="centerGroup">က်ီးနား</m:defjc></m:rmargin></m:lmargin></m:dispdef></m:smallfrac></b><b><span style="font-family: Times,"Times New Roman",serif;">”</span></b><span style="font-family: Times,"Times New Roman",serif;"> </span><m:smallfrac val="off"><m:dispdef><m:lmargin val="0"><m:rmargin val="0"><m:defjc val="centerGroup">ဟုေခၚဆုိလာမွ ျမစ္ႀကီးနားျဖစ္လာသည္ ျမန္မာ့စြယ္စုံက်မ္း အတြဲ(၉) တြင္ ထုိၿမဳိ႕သည္ျမန္မာ့ ဘုရင္မ်ား လက္ထက္ကပင္ တည္ရွိခဲ့သည္ ၁၈၉၂ ခု မတုိင္မီက သွ်မ္းျမန္မာ ရြာမ်ားသာျဖစ္၍ ျမစ္ႀကီးနားဟု ေခၚတြင္ခဲ့သည္ မွာလည္း ဧရာ၀တီျမစ္ႀကီးနားတြင္ ရွိေသာေၾကာင့္ဟုဆုိသည္။ ၿဗိတိသွ်အစုိးရတုိ႔ သိမ္းပုိက္ၿပီးေနာက္ တျဖည္းျဖည္း အေရးပါလာ၍ ၿဗိတိသွ်တုိ႕ အုပ္စုိးေသာ အခ်ိန္တြင္ အေရးပုိင္ရုံး ျဖစ္ခဲ့သည္ဟု ေဖၚျပထားသည္။ <object height="305" width="400"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/D2Ae7vr5QDk?fs=1&hl=en_US&color1=0x006699&color2=0x54abd6"></param><param name="allowFullScreen" value="true"></param><param name="allowscriptaccess" value="always"></param><embed src="http://www.youtube.com/v/D2Ae7vr5QDk?fs=1&hl=en_US&color1=0x006699&color2=0x54abd6" type="application/x-shockwave-flash" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true" width="400" height="305"></embed></object></m:defjc></m:rmargin></m:lmargin></m:dispdef></m:smallfrac><br /><center><b>**မုိးေကာင္း <span style="font-family: Times,"Times New Roman",serif;">(Mu Gawng)</span> ၿမိဳ႕နယ္ျဖစ္စဥ္သမုိင္း**</b></center> <a href="http://4.bp.blogspot.com/_bI-Y4qhMeWA/SwbBiASzVSI/AAAAAAAAA_4/CvZMwg7GFVE/s1600/moekaungimages.jpg"><img alt="" border="0" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5406221192643433762" src="http://4.bp.blogspot.com/_bI-Y4qhMeWA/SwbBiASzVSI/AAAAAAAAA_4/CvZMwg7GFVE/s400/moekaungimages.jpg" style="cursor: pointer; float: right; height: 120px; margin: 0pt 0pt 10px 10px; width: 160px;" /></a> <span style="color: #000066; font-size: 85%; font-style: italic; font-weight: bold;">ကခ်င္ျပည္နယ္ မုိးေကာင္းၿမိဳ႕စတုတၳမုိးေကာင္းၿမိဳ႕တည္ ေစာ္ဘြားႀကီး ေစာ၀္ေမာင္ဆုိင္ ၏တူ </span><link href="file:///C:%5CDOCUME%7E1%5CTOSHIBA%5CLOCALS%7E1%5CTemp%5Cmsohtmlclip1%5C01%5Cclip_filelist.xml" rel="File-List" style="color: #000066;"></link><link href="file:///C:%5CDOCUME%7E1%5CTOSHIBA%5CLOCALS%7E1%5CTemp%5Cmsohtmlclip1%5C01%5Cclip_themedata.thmx" rel="themeData" style="color: #000066;"></link><link href="file:///C:%5CDOCUME%7E1%5CTOSHIBA%5CLOCALS%7E1%5CTemp%5Cmsohtmlclip1%5C01%5Cclip_colorschememapping.xml" rel="colorSchemeMapping" style="color: #000066;"></link> <m:smallfrac val="off"> <m:dispdef> <m:lmargin val="0"> <m:rmargin val="0"> <m:defjc val="centerGroup"> <m:wrapindent val="1440"> <m:intlim val="subSup"> <m:narylim val="undOvr"> </m:narylim></m:intlim> </m:wrapindent><style> <!-- /* Font Definitions */ @font-face {font-family:"Cambria Math"; panose-1:2 4 5 3 5 4 6 3 2 4; mso-font-charset:0; mso-generic-font-family:roman; mso-font-pitch:variable; mso-font-signature:-1610611985 1107304683 0 0 159 0;} @font-face {font-family:Calibri; panose-1:2 15 5 2 2 2 4 3 2 4; mso-font-charset:0; mso-generic-font-family:swiss; mso-font-pitch:variable; mso-font-signature:-1610611985 1073750139 0 0 159 0;} @font-face {font-family:BShanAA; panose-1:0 0 0 0 0 0 0 0 0 0; mso-font-charset:0; mso-generic-font-family:auto; mso-font-pitch:variable; mso-font-signature:3 0 0 0 1 0;} @font-face {font-family:"MS Shell Dlg"; panose-1:2 11 6 4 2 2 2 2 2 4; mso-font-charset:0; mso-generic-font-family:auto; mso-font-format:other; mso-font-pitch:auto; mso-font-signature:3 0 0 0 1 0;} /* Style Definitions */ p.MsoNormal, li.MsoNormal, div.MsoNormal {mso-style-unhide:no; mso-style-qformat:yes; mso-style-parent:""; margin-top:0in; margin-right:0in; margin-bottom:10.0pt; margin-left:0in; line-height:115%; mso-pagination:widow-orphan; font-size:11.0pt; font-family:"Calibri","sans-serif"; mso-ascii-font-family:Calibri; mso-ascii-theme-font:minor-latin; mso-fareast-font-family:Calibri; mso-fareast-theme-font:minor-latin; mso-hansi-font-family:Calibri; mso-hansi-theme-font:minor-latin; mso-bidi-font-family:"Times New Roman"; mso-bidi-theme-font:minor-bidi;} .MsoChpDefault {mso-style-type:export-only; mso-default-props:yes; mso-ascii-font-family:Calibri; mso-ascii-theme-font:minor-latin; mso-fareast-font-family:Calibri; mso-fareast-theme-font:minor-latin; mso-hansi-font-family:Calibri; mso-hansi-theme-font:minor-latin; mso-bidi-font-family:"Times New Roman"; mso-bidi-theme-font:minor-bidi;} .MsoPapDefault {mso-style-type:export-only; margin-bottom:10.0pt; line-height:115%;} @page Section1 {size:8.5in 11.0in; margin:1.0in 1.0in 1.0in 1.0in; mso-header-margin:.5in; mso-footer-margin:.5in; mso-paper-source:0;} div.Section1 {page:Section1;} --> </style><span style="color: #000066; font-size: 85%; font-style: italic; font-weight: bold;">ဆရာေတာ္ ဦးေမဒါ တည္ထားကုိးကြယ္ေသာ မုိးေကာင္း ေရႊသာေလွ်ာင္း ဘုရာ</span> <m:smallfrac val="off"> <m:dispdef> <m:lmargin val="0"> <m:rmargin val="0"> <m:defjc val="centerGroup"> <m:wrapindent val="1440"> <m:intlim val="subSup"> <m:narylim val="undOvr"> </m:narylim></m:intlim> </m:wrapindent><span style="color: #000066;">း </span> <span style="font-family: BShanAA; font-size: 13pt;">Â</span><span style="font-family: "; font-size: 8.5pt;"><o:p></o:p></span></m:defjc></m:rmargin></m:lmargin></m:dispdef></m:smallfrac></m:defjc></m:rmargin></m:lmargin></m:dispdef></m:smallfrac>မုိးေကာင္းၿမိဳ႕ကုိ ေရွးယခင္းက မိန္းေကာင္းဟု ေခၚဆုိခဲ့ၾကသည္။ <span style="font-family: Times,"Times New Roman",serif;"></span><b style="font-family: Times,"Times New Roman",serif;">“</b>မိန္းေကာင္း<b><span style="font-family: Times,"Times New Roman",serif;">”</span></b><span style="font-family: Times,"Times New Roman",serif;"></span> <b style="font-family: Times,"Times New Roman",serif;">(Ming Gawng)</b> သွ်မ္းဘာသာ စကားျဖစ္သည္။ မိန္းသည္= ၿမိဳ႕ေတာ္ ဟုအဓိပၸါယ္ရၿပီး ေကာင္းမွာ = အုိးစည္ ဟုအဓိပၸါယ္ ရသျဖင့္ မိန္းေကာင္း ကုိ<span style="font-family: Times,"Times New Roman",serif;"></span><b style="font-family: Times,"Times New Roman",serif;">“</b>အိုးစည္ၿမိဳ႕ေတာ္ ဟုအဓိပၸါယ္ရသည္။ ကာလၾကာ လာေသာအခါ မိန္းေကာင္းမွ မုိးေကာင္းဟု တြင္လာျခင္းျဖစ္ပါသည္။ မုိးေကာင္း ေလးႀကိမ္ ေလးေနရာ ေျပာင္း၍ တည္ခဲ့ ေၾကာင္းမွတ္တမ္းမ်ားအရ သိရသည္။ ေရွးလူႀကီးမ်ား၏ ေျပာၾကားခ်က္ကုိ ဆက္စပ္ညွိႏႈိင္းမႈအရ ပထမ မုိးေကာင္းၿမိဳ႕၏တည္ေနရာမွာ သွ်မ္းဘာသာ စကားအရ ပူကမ္းၿမိဳ႕ ေခၚေသာ ကားမုိင္းၿမိဳ႕ျဖစ္သည္။ ဒုတိယ မုိးေကာင္းၿမိဳ႕ ၏တည္ေနရာမွာ ကားမုိင္းၿမိဳ႕အနီး ပတ္ေလွာ္ ေနရာျဖစ္သည္ ဟုဆုိပါသည္။ တတိယ မုိးေကာင္းၿမိဳ႕ ၏တည္ေနရာသည္ ယခုၿမိဳ႕ေဟာင္းေနရာ ျဖစ္ၿပီး၊ ေစာဘြားႀကီး ခြန္ေကာင္းဆုိင္း ကတည္ခဲ့ျခင္းျဖစ္သည္။ ၿမိဳ႕အမည္မွာ<b style="font-family: Times,"Times New Roman",serif;"> “</b><b>မိန္းေကာင္းဆုိင္း</b><b><span style="font-family: Times,"Times New Roman",serif;">”</span><span style="font-family: Times,"Times New Roman",serif;"></span> </b>ျဖစ္ပါသည္။ ေက်ာင္းကန္ ပုထုိးမ်ားျဖင့္ ထင္ရွားၿပီး ဘာသာ သာသနာ ေရာင္၀ါ ထြန္းလင္းခဲ့ပါသည္။ ေညာင္ရမ္းမင္းတရားႀကီး လက္ထက္ ေကာဇာ(၉၆၁) လက္ထက္တြင္ <b style="font-family: Times,"Times New Roman",serif;">“</b><b>တတိယ မိန္းေကာင္း (မုိးေကာင္း</b>)<b><span style="font-family: Times,"Times New Roman",serif;">” </span><span style="font-family: Times,"Times New Roman",serif;"></span></b>ပ်က္သုန္းခဲ့ပါသည္။ စတုတၳမုိးေကာင္းၿမိဳ႕ကုိ ေကာဇာ(၁၁၅၃)ခုႏွစ္ နတ္ေတာ္လဆန္း (၁၂)ရက္၊ အဂၤါေန႔ နံနက္ အာရုဏ္တက္ခ်ိန္ တြင္ ၿမိဳ႕ေဟာင္း <a href="http://shanniyouth.blogspot.com/2010/02/blog-post_26.html">ေစာ္ဘြားႀကီး</a>၏သား ေစာက္ေမာင္ဆုိင္ နန္႔ရင္းေခ်ာင္းႏွင့္ နန္႔ေကာင္းဆုံရာတြင္ ၿမိဳ႕စတင္ တည္ခဲ့ပါသည္။ မုိးေကာင္းၿမိဳ႕သည္ ေကာဇာသကၠရာဇ္ (၁၁၅၃)ခုႏွစ္ကုိ မွတ္သားရ လြယ္ကူေစရန္ <b style="font-family: Times,"Times New Roman",serif;">“</b><b>အိမ္ေအာက္ျမစိမ္း မုိးေကာင္းကိန္း</b><b><span style="font-family: Times,"Times New Roman",serif;">”</span><span style="font-family: Times,"Times New Roman",serif;"></span></b> ဟုစပ္ဆုိခဲ့ပါသည္။ <object height="305" width="400"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/U5ovBnmdjbU?fs=1&hl=en_US&color1=0x006699&color2=0x54abd6"></param><param name="allowFullScreen" value="true"></param><param name="allowscriptaccess" value="always"></param><embed src="http://www.youtube.com/v/U5ovBnmdjbU?fs=1&hl=en_US&color1=0x006699&color2=0x54abd6" type="application/x-shockwave-flash" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true" width="400" height="305"></embed></object><center><b>**မုိးညွင္း(Mu Myi) ၿမိဳ႕နယ္ျဖစ္တည္သမုိင္း** </b></center><a href="http://1.bp.blogspot.com/_bI-Y4qhMeWA/SyZefN84YwI/AAAAAAAABH8/TEnoeVSilg4/s1600-h/Untitled-2.jpg"><img alt="" border="0" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5415119492373570306" src="http://1.bp.blogspot.com/_bI-Y4qhMeWA/SyZefN84YwI/AAAAAAAABH8/TEnoeVSilg4/s400/Untitled-2.jpg" style="cursor: pointer; float: left; height: 151px; margin: 0pt 10px 10px 0pt; width: 200px;" /></a><link href="file:///C:%5CDOCUME%7E1%5CTOSHIBA%5CLOCALS%7E1%5CTemp%5Cmsohtmlclip1%5C01%5Cclip_filelist.xml" rel="File-List"></link><link href="file:///C:%5CDOCUME%7E1%5CTOSHIBA%5CLOCALS%7E1%5CTemp%5Cmsohtmlclip1%5C01%5Cclip_themedata.thmx" rel="themeData"></link><link href="file:///C:%5CDOCUME%7E1%5CTOSHIBA%5CLOCALS%7E1%5CTemp%5Cmsohtmlclip1%5C01%5Cclip_colorschememapping.xml" rel="colorSchemeMapping"></link> <m:smallfrac val="off"> <m:dispdef> <m:lmargin val="0"> <m:rmargin val="0"> <m:defjc val="centerGroup"> <m:wrapindent val="1440"> <m:intlim val="subSup"> <m:narylim val="undOvr"> </m:narylim></m:intlim> </m:wrapindent><style> <!-- /* Font Definitions */ @font-face {font-family:"Cambria Math"; panose-1:2 4 5 3 5 4 6 3 2 4; mso-font-charset:0; mso-generic-font-family:roman; mso-font-pitch:variable; mso-font-signature:-1610611985 1107304683 0 0 159 0;} @font-face {font-family:Calibri; panose-1:2 15 5 2 2 2 4 3 2 4; mso-font-charset:0; mso-generic-font-family:swiss; mso-font-pitch:variable; mso-font-signature:-1610611985 1073750139 0 0 159 0;} @font-face {font-family:BShanAA; panose-1:0 0 0 0 0 0 0 0 0 0; mso-font-charset:0; mso-generic-font-family:auto; mso-font-pitch:variable; mso-font-signature:3 0 0 0 1 0;} @font-face {font-family:"MS Shell Dlg"; panose-1:2 11 6 4 2 2 2 2 2 4; mso-font-charset:0; mso-generic-font-family:auto; mso-font-format:other; mso-font-pitch:auto; mso-font-signature:3 0 0 0 1 0;} /* Style Definitions */ p.MsoNormal, li.MsoNormal, div.MsoNormal {mso-style-unhide:no; mso-style-qformat:yes; mso-style-parent:""; margin-top:0in; margin-right:0in; margin-bottom:10.0pt; margin-left:0in; line-height:115%; mso-pagination:widow-orphan; font-size:11.0pt; font-family:"Calibri","sans-serif"; mso-ascii-font-family:Calibri; mso-ascii-theme-font:minor-latin; mso-fareast-font-family:Calibri; mso-fareast-theme-font:minor-latin; mso-hansi-font-family:Calibri; mso-hansi-theme-font:minor-latin; mso-bidi-font-family:"Times New Roman"; mso-bidi-theme-font:minor-bidi;} .MsoChpDefault {mso-style-type:export-only; mso-default-props:yes; mso-ascii-font-family:Calibri; mso-ascii-theme-font:minor-latin; mso-fareast-font-family:Calibri; mso-fareast-theme-font:minor-latin; mso-hansi-font-family:Calibri; mso-hansi-theme-font:minor-latin; mso-bidi-font-family:"Times New Roman"; mso-bidi-theme-font:minor-bidi;} .MsoPapDefault {mso-style-type:export-only; margin-bottom:10.0pt; line-height:115%;} @page Section1 {size:8.5in 11.0in; margin:1.0in 1.0in 1.0in 1.0in; mso-header-margin:.5in; mso-footer-margin:.5in; mso-paper-source:0;} div.Section1 {page:Section1;} --> </style> <div class="MsoNormal" style="line-height: normal; margin-bottom: 0.0001pt;"><span style="font-family: BShanAA; font-size: 13pt; font-weight: bold;">Ã</span><span style="font-family: "; font-size: 8.5pt;"><o:p></o:p></span><span style="font-size: 85%; font-style: italic; font-weight: bold;"> <span style="color: #000066;">မုိးေကာင္း၊ မုိင္းညွင္း၊ မုိင္းမိတ္၊ ၀န္းသုိ၊ သွ်မ္းေလးၿမိဳ႕ ညီေႏွာင္ေစာ္ဘြားမ်ား၏ ဖခမည္းေတာ္ ေစာ၀္ေဆဖိတ္ (အ</span></span><span style="color: #000066; font-size: 85%; font-style: italic; font-weight: bold;">က်ားျဖဴမင္း)၏ အရုိးျဖင့္ တည္ထားကုိးကြယ္ခဲ့သည့္ </span><span style="color: #000066; font-size: 85%; font-style: italic; font-weight: bold;">ဓိကေရးပါလွေသာ္</span><span style="color: #000066; font-size: 85%; font-style: italic; font-weight: bold;"> သွ်မ္းနီး-ခႏၱီး ၊ ကတူး၊ ကနန္းတုိ႔၏ သမုိင္း၀င္ အထင္ကရ က်ားျဖဴဘုရာ</span><span style="color: #000066;"> <b>(သွ်မ္းတုိ႔က ဘုရားေဆဖိတ္ဟုေခၚသည္)</b></span> </div>မုိးညွင္းၿမိဳ႕ ကုိ ေရွးယခင္က မိန္းယန္းၿမိဳ႕ ဟုေခၚဆုိခ့ဲၾကသည္။ </m:defjc></m:rmargin></m:lmargin></m:dispdef></m:smallfrac><span style="font-family: Times,"Times New Roman",serif;"></span><b style="font-family: Times,"Times New Roman",serif;">“</b><m:smallfrac val="off"><m:dispdef><m:lmargin val="0"><m:rmargin val="0"><m:defjc val="centerGroup"><b>မိန္းယ<span style="font-family: Times,"Times New Roman",serif;">န္း(Mig Yang)</span></b> သည္ သွ်မ္းဘာသာစကား မွ ဆင္းတက္လာျခင္းျဖစ္သည္။ <b style="font-family: Times,"Times New Roman",serif;">မိန္း (Mig)</b> ၿမိဳ႕ေတာ္၊ <b style="font-family: Times,"Times New Roman",serif;">ယန္း (Yang)</b>သည္ ဗ်ဳိင္းဟု အဓိပၸါယ္ရသျဖင့္ ဗ်ဳိင္းၿမိဳ႕ဟု အဓိပၸါယ္ရသည္။ မုိးညွင္းၿမိဳ႕တည္ေသာ အခါ ဆင္ဦးေကာင္းတြင္ ဗ်ဳိင္းလာနားသည္ ကုိအၾကာင္းျပဳ၍ </m:defjc></m:rmargin></m:lmargin></m:dispdef></m:smallfrac><span style="font-family: Times,"Times New Roman",serif;"></span><b style="font-family: Times,"Times New Roman",serif;">“</b><m:smallfrac val="off"><m:dispdef><m:lmargin val="0"><m:rmargin val="0"><m:defjc val="centerGroup"><b>မိန္းယန္းၿမဳိ႕</b></m:defjc></m:rmargin></m:lmargin></m:dispdef></m:smallfrac><b><span style="font-family: Times,"Times New Roman",serif;">”</span></b><span style="font-family: Times,"Times New Roman",serif;"></span><m:smallfrac val="off"><m:dispdef><m:lmargin val="0"><m:rmargin val="0"><m:defjc val="centerGroup"><b> </b>ဟုေခၚဆုိျခင္းျဖစ္သည္။ (မုိးေကာင္း၊ မုိးညွင္း၊ မိုိးမိတ္ သွ်မ္းမင္းသား ညီေနာင္ သုံးဦးရာဇာ၀င္) ယင္းသည္ ပထမ မုိးညွင္းၿမိဳ႕ (မိန္းယန္း) ဟုေခၚသည္။သာသနာ သကၠရာဇ္ ၉၇၃ ခု၊ ဘီစီ ၃၃၃၀ ခု ႏွစ္တြင္ မဇၥ်ိမေဒသ၊ ရာဇၿဂိဳလ္ျပည့္ရွင္ နာဂဒါမင္းသား၏ သားေတာ္ ဥပတိသ မင္းသားသည္ ေကာက္ေကြ႕ေခ်ာင္းေပါက္၀၌ က်ခတ္ၿမိဳ႕ကုိ တည္ေထာင္ခဲ့သည္။ ထုိအခ်ိန္တြင္ ေမာသွ်မ္း (၂၉) ခရုိင္ကုိ ရန္သူတုိ႔ တုိုက္ခုိုက္ေလသည္။ ထုိနယ္မွ ေမာသွ်မ္းတုိ႔သည္ ဧရာ၀တီျမစ္ ကုိကူး၍ ဥပတိသထံ ခုိလုံလာၾကသည္။ ဤသည္ကုိ အေၾကာင္းျပဳ၍ ေရွးသူေဟာင္း တုိ႕သည္ မုိးညွင္းအစ က်ခတ္က ဟုဆုိစမွတ္ျပဳၾကသည္။ မိန္းယန္းၿမိဳ႕ ကုိ ေအဒီ (၁၁) ရာစုေနာက္ပုိင္းမွ ဒုတိယ မုိးညွင္းကုိ ျပန္လည္ တည္ေထာင္ခဲ့သည္။ <center><b>**ဖာကန္႔ၿမိဳ႕**</b></center> <a href="http://1.bp.blogspot.com/_bI-Y4qhMeWA/SvrlHZNvt0I/AAAAAAAAA4k/oMlkmasE7qE/s1600-h/pharkant.jpg"><img alt="" border="0" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5402882618174715714" src="http://1.bp.blogspot.com/_bI-Y4qhMeWA/SvrlHZNvt0I/AAAAAAAAA4k/oMlkmasE7qE/s400/pharkant.jpg" style="cursor: pointer; float: right; height: 140px; margin: 0pt 0pt 10px 10px; width: 200px;" /></a><span style="font-family: BShanAA; font-size: 100%;"><span style="font-size: 85%;"><span style="font-style: italic; font-weight: bold;">ဖာကန္႔ေက်ာက္တြင္း</span></span>Â</span> ဖာကန္႔ဟူေသာ စကားသည္ သွ်မ္းဘာသာ စကားျဖစ္ၿပီး <b style="font-family: Times,"Times New Roman",serif;">(HAP) </b>=</m:defjc></m:rmargin></m:lmargin></m:dispdef></m:smallfrac><b><span style="font-family: Times,"Times New Roman",serif;"> “</span><m:smallfrac val="off"><m:dispdef><m:lmargin val="0"><m:rmargin val="0"><m:defjc val="centerGroup">ေက်ာက္ဖ်ာ</m:defjc></m:rmargin></m:lmargin></m:dispdef></m:smallfrac>ၿပိဳက်<span style="font-family: Times,"Times New Roman",serif;">”</span></b><m:smallfrac val="off"><m:dispdef><m:lmargin val="0"><m:rmargin val="0"><m:defjc val="centerGroup"> <b style="font-family: Times,"Times New Roman",serif;">(Kan)</b> ျခင္းဟု အဓိပၸါယ္ ရသျဖင့္ </m:defjc></m:rmargin></m:lmargin></m:dispdef></m:smallfrac><b><span style="font-family: Times,"Times New Roman",serif;">“</span><m:smallfrac val="off"><m:dispdef><m:lmargin val="0"><m:rmargin val="0"><m:defjc val="centerGroup">ဖာကန္႔</m:defjc></m:rmargin></m:lmargin></m:dispdef></m:smallfrac><span style="font-family: Times,"Times New Roman",serif;">” </span></b><m:smallfrac val="off"><m:dispdef><m:lmargin val="0"><m:rmargin val="0"><m:defjc val="centerGroup"> သည္ ေက်ာက္ဖ်ာၿပိဳက်ေသာေနရာဟုဆုိႏုိင္သည္။ ဖာကန္႔၏ ပထမ ဦးဆုံးမွာ ေအာင္မဂၤလာ ရြာျဖစ္သည္။ ျမန္မာသကၠရာဇ္ ၁၁၉၄ ခုႏွစ္ ခရစ္ႏွစ္ ၁၈၃၂ ခုႏွစ္တြင္ ဦးပူလြယ္ဟိန္း ႏွင့္(၆)အဖြဲ႕သည္ ေမ်ာက္ျဖဴေခ်ာင္း ေပါက္၀ထက္၌ ေအာင္မဂၤလာေက်းရြာ ကုိတည္ေထာင္ခဲ့ၾကသည္။ ေခ်ာင္းေပါက္၀ အနီးတြင္ ေက်ာက္ဖ်ာေတာင္ႀကီး တေတာင္လည္းျဖစ္သည္ ေအာင္မင္ဂၤလာရြာကုိ တည္ေသာအဆုိအမိန္႔မွာ ကုိးေကန၀စတု၊ လူေတြစု တည္ျပဳရြာ ေအာင္မဂၤလာ ဖာကန္႔ပထမရြာ ဟုတြင္လာျခင္းျဖစ္သည္။ ရြာတည္ ႏွစ္မ်ားမၾကမီ ေက်ာက္ဖ်ာေတာင္ ၿပိဳက်သည္ကုိ အေၾကာင္းျပဳ၍ ဖာကန္႔ဟု တြင္လာျခင္း ျဖစ္သည္။ <center><b>**တႏုိင္းၿမိဳ႕နယ္သမုိင္းျဖစ္စဥ္** </b><div style="text-align: left;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/_bI-Y4qhMeWA/S7reN13w__I/AAAAAAAACGU/SC_N1GNqcAQ/s1600/s40.gif"><img alt="" border="0" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5456918227893420018" src="http://4.bp.blogspot.com/_bI-Y4qhMeWA/S7reN13w__I/AAAAAAAACGU/SC_N1GNqcAQ/s400/s40.gif" style="cursor: pointer; float: left; height: 173px; margin: 0pt 10px 10px 0pt; width: 247px;" /></a></div><div style="text-align: left;"><span style="font-size: 100%;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/_bI-Y4qhMeWA/S7rd6fXGuFI/AAAAAAAACGM/SMaWXj5p7cE/s1600/s40.jpg"> </a></span></div></center><span style="font-family: BShanAA; font-size: 100%; font-weight: bold;">Ã</span><span style="font-family: "; font-size: 100%;"><o:p></o:p></span><span style="font-size: 100%; font-style: italic; font-weight: bold;"> </span><span style="font-size: 85%;"><span style="font-style: italic; font-weight: bold;">တႏုိင္းေစ်း</span></span> ေရွးယခင္က မေပၚေပါက္ေသးဘဲ ဟူးေကာင္းခ်ဳိင့္၀ွမ္း ေဒသဟု ေခၚေ၀ၚခဲ့ၾကသည္။ ဤေဒသသုိ႔ နာဂႏွင့္ ခေမာ္ခမန္း (ေခၚ) မြန္လူမ်ဳိးတုိ႔ စတင္ေနထုိင္ လာခဲ့ၾကသည္။ ထုိ႔ေနာက္ မုိးေကာင္းသွ်မ္း အႏြယ္၀င္မ်ားက မုိးေကာင္း ေစာ္ဘြားလက္ထက္ ဟူးေကာင္းေဒသ နယ္ဘက္သုိ႔ စတင္၀င္ေရာက္ေနထုိင္လာခဲ့ၾကရမွ ဟူးေကာင္းဟု သမုတ္ခဲ့သည္။ </m:defjc></m:rmargin></m:lmargin></m:dispdef></m:smallfrac><b style="font-family: Times,"Times New Roman",serif;">“<m:smallfrac val="off"><m:dispdef><m:lmargin val="0"><m:rmargin val="0"><m:defjc val="centerGroup">ဟူးေကာင္း</m:defjc></m:rmargin></m:lmargin></m:dispdef></m:smallfrac></b><b style="font-family: Times,"Times New Roman",serif;">”</b><m:smallfrac val="off"><m:dispdef><m:lmargin val="0"><m:rmargin val="0"><m:defjc val="centerGroup"><b style="font-family: Times,"Times New Roman",serif;"> (Hu gawng)</b> အဓိပၸါယ္မွာ သွ်မ္းဘာသာ စကားျဖစ္သည္။ မုိးေကာင္း တည္ေထာင္စဥ္က စည္ေတာ္ ဦးေခါင္း ရွိရာအရပ္ကုိ အစြဲျပဳ၍ ေခၚတြင္ခဲ့သည္ဟု သိရသည္။ ဟူး ၏အဓိပၸါယ္မွာ ျမန္မာ ဘာသာအရ ဦးေခါင္း၊ ေကာင္း ၏အဓိပၸါယ္မွာ စည္ေတာ္ ယင္းႏွစ္ခုကုိ ေပါင္းစပ္ကာ စည္ေတာ္နယ္ ဟုအဓိပၸါယ္ရပါသည္။ ဤသုိ႔ျဖင့္ သွ်မ္းဘာသာ စကားရ ဟူးေကာင္းဟု သုံးစြဲလာခဲ့ျခင္း ျဖစ္သည္။ တႏုိင္းၿမိဳ႕နယ္ျဖစ္စဥ္ တႏုိင္းဟူေသာ အမည္သည္ </m:defjc></m:rmargin></m:lmargin></m:dispdef></m:smallfrac><b style="font-family: Times,"Times New Roman",serif;">“</b><m:smallfrac val="off"><m:dispdef><m:lmargin val="0"><m:rmargin val="0"><m:defjc val="centerGroup"><b>တႏုိင္းေခ်ာင္း</b></m:defjc></m:rmargin></m:lmargin></m:dispdef></m:smallfrac><b><span style="font-family: Times,"Times New Roman",serif;">”</span></b><span style="font-family: Times,"Times New Roman",serif;"></span><m:smallfrac val="off"><m:dispdef><m:lmargin val="0"><m:rmargin val="0"><m:defjc val="centerGroup"> ကုိ အစြဲျပဳ၍ ေခၚေ၀ၚခဲ့ျခင္းျဖစ္သည္။ တႏုိင္းၿမိဳ႕နယ္သည္ </m:defjc></m:rmargin></m:lmargin></m:dispdef></m:smallfrac><b style="font-family: Times,"Times New Roman",serif;">“</b><m:smallfrac val="off"><m:dispdef><m:lmargin val="0"><m:rmargin val="0"><m:defjc val="centerGroup">ဟူးေကာင္းခ်ဳိင္း</m:defjc></m:rmargin></m:lmargin></m:dispdef></m:smallfrac><b style="font-family: Times,"Times New Roman",serif;">”</b><m:smallfrac val="off"><m:dispdef><m:lmargin val="0"><m:rmargin val="0"><m:defjc val="centerGroup">ဟု ထင္းရွားခဲ့ေသာ ေဒသျဖစ္သည္။ ယခင္က ပယင္းတြင္း ေဒသဟုလည္း ေခၚတြင္ခဲ့သည္။ <center><b>**ဗန္းေမာ္ၿမိဳ႕ သမုိင္းျဖစ္စဥ္**</b></center> <a href="http://4.bp.blogspot.com/_bI-Y4qhMeWA/SvrmiPQrFmI/AAAAAAAAA4s/JKe3DkXzYec/s1600-h/Pagoda_Shwe_Kyina.jpg"><img alt="" border="0" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5402884178870736482" src="http://4.bp.blogspot.com/_bI-Y4qhMeWA/SvrmiPQrFmI/AAAAAAAAA4s/JKe3DkXzYec/s400/Pagoda_Shwe_Kyina.jpg" style="cursor: pointer; float: right; height: 225px; margin: 0pt 0pt 10px 10px; width: 300px;" /></a> <center style="font-style: italic; font-weight: bold;"><span style="font-size: 85%;"><span style="color: #000066;">ဗန္းေမာ္ၿမိဳ႕ ေရႊက်ီးနားဘုရား </span> </span><link href="file:///C:%5CDOCUME%7E1%5CTOSHIBA%5CLOCALS%7E1%5CTemp%5Cmsohtmlclip1%5C01%5Cclip_filelist.xml" rel="File-List"></link><link href="file:///C:%5CDOCUME%7E1%5CTOSHIBA%5CLOCALS%7E1%5CTemp%5Cmsohtmlclip1%5C01%5Cclip_themedata.thmx" rel="themeData"></link><link href="file:///C:%5CDOCUME%7E1%5CTOSHIBA%5CLOCALS%7E1%5CTemp%5Cmsohtmlclip1%5C01%5Cclip_colorschememapping.xml" rel="colorSchemeMapping"></link> <m:smallfrac val="off"> <m:dispdef> <m:lmargin val="0"> <m:rmargin val="0"> <m:defjc val="centerGroup"> <m:wrapindent val="1440"> <m:intlim val="subSup"> <m:narylim val="undOvr"> </m:narylim></m:intlim> </m:wrapindent><style> <!-- /* Font Definitions */ @font-face {font-family:"Cambria Math"; panose-1:2 4 5 3 5 4 6 3 2 4; mso-font-charset:0; mso-generic-font-family:roman; mso-font-pitch:variable; mso-font-signature:-1610611985 1107304683 0 0 159 0;} @font-face {font-family:Calibri; panose-1:2 15 5 2 2 2 4 3 2 4; mso-font-charset:0; mso-generic-font-family:swiss; mso-font-pitch:variable; mso-font-signature:-1610611985 1073750139 0 0 159 0;} @font-face {font-family:BShanAA; panose-1:0 0 0 0 0 0 0 0 0 0; mso-font-charset:0; mso-generic-font-family:auto; mso-font-pitch:variable; mso-font-signature:3 0 0 0 1 0;} @font-face {font-family:"MS Shell Dlg"; panose-1:2 11 6 4 2 2 2 2 2 4; mso-font-charset:0; mso-generic-font-family:auto; mso-font-format:other; mso-font-pitch:auto; mso-font-signature:3 0 0 0 1 0;} /* Style Definitions */ p.MsoNormal, li.MsoNormal, div.MsoNormal {mso-style-unhide:no; mso-style-qformat:yes; mso-style-parent:""; margin-top:0in; margin-right:0in; margin-bottom:10.0pt; margin-left:0in; line-height:115%; mso-pagination:widow-orphan; font-size:11.0pt; font-family:"Calibri","sans-serif"; mso-ascii-font-family:Calibri; mso-ascii-theme-font:minor-latin; mso-fareast-font-family:Calibri; mso-fareast-theme-font:minor-latin; mso-hansi-font-family:Calibri; mso-hansi-theme-font:minor-latin; mso-bidi-font-family:"Times New Roman"; mso-bidi-theme-font:minor-bidi;} .MsoChpDefault {mso-style-type:export-only; mso-default-props:yes; mso-ascii-font-family:Calibri; mso-ascii-theme-font:minor-latin; mso-fareast-font-family:Calibri; mso-fareast-theme-font:minor-latin; mso-hansi-font-family:Calibri; mso-hansi-theme-font:minor-latin; mso-bidi-font-family:"Times New Roman"; mso-bidi-theme-font:minor-bidi;} .MsoPapDefault {mso-style-type:export-only; margin-bottom:10.0pt; line-height:115%;} @page Section1 {size:8.5in 11.0in; margin:1.0in 1.0in 1.0in 1.0in; mso-header-margin:.5in; mso-footer-margin:.5in; mso-paper-source:0;} div.Section1 {page:Section1;} --> </style><span style="font-family: BShanAA; font-size: 13pt;"> Â</span><span style="font-family: "; font-size: 8.5pt;"><o:p></o:p></span> </m:defjc></m:rmargin></m:lmargin></m:dispdef></m:smallfrac></center> ဗန္းေမာ္ ဟူေသာ ေ၀ၚဟာရသည္ သွ်မ္းဘာသာ စကား <span style="font-family: Times,"Times New Roman",serif;">မန္ေမာ္ မွ ဆင္းတက္လာေသာ စကားျဖစ္သည္။ မန္း (Man)= ရြာ၊ ေမာ္ (Maw)= </span></m:defjc></m:rmargin></m:lmargin></m:dispdef></m:smallfrac><b><span style="font-family: Times,"Times New Roman",serif;">“</span><m:smallfrac val="off"><m:dispdef><m:lmargin val="0"><m:rmargin val="0"><m:defjc val="centerGroup"><span style="font-family: Times,"Times New Roman",serif;">အုိးရြာ</span></m:defjc></m:rmargin></m:lmargin></m:dispdef></m:smallfrac><span style="font-family: Times,"Times New Roman",serif;">”</span></b><m:smallfrac val="off"><m:dispdef><m:lmargin val="0"><m:rmargin val="0"><m:defjc val="centerGroup"><span style="font-family: Times,"Times New Roman",serif;">ဟုအဓိပၸါယ္ရသျဖင့္ အုိးလုပ္ေသာ ရြာဟုဆုိႏုိင္ပါသည္။</span></m:defjc></m:rmargin></m:lmargin></m:dispdef></m:smallfrac><span style="font-family: Times,"Times New Roman",serif;"></span><m:smallfrac val="off"><m:dispdef><m:lmargin val="0"><m:rmargin val="0"><m:defjc val="centerGroup"><span style="font-family: Times,"Times New Roman",serif;">စမၸာနဂုိလ္ မင္းပ်က္ၿပီးေနာက္ သကၠရာဇ္ </span>(၄၀၀) ေက်ာ္တြင္ ေစာဘြား သုိဟန္ဘြားသည္ ေရွးမင္းျမတ္တုိ႔၏ ေနရာတြင္ မေန၀ံ့၍ ၿမိဳ႕ဆင္ေျခဖုံးျဖစ္ေသာ ဗန္းေမာ္သုိ ေျပာင္းေရႊ႕လာခဲ့ၿပီး ၿမိဳ႕ျပတည္ေထာင္ၿပီး အုပ္စုိးသည္။ မုိးမိတ္သမုိင္းအရ ခရစ္ႏွစ္ (၆၈၉) ခုႏွစ္တြင္ ေစာ္ဘြားစစ္ ပုတ္ဖထံ လာေရာက္ၿပီး ေစာဘြားဆက္ ေတာင္းခံသည္။ မုိးမိတ္ေစာဘြားက တူေတာ္ႀကီး ခမ္းရြက္ဖအား ဗန္းေမာ္ <a href="http://shanniyouth.blogspot.com/2010/02/blog-post_26.html">ေစာဘြား</a>ျဖစ္ <a href="http://shanniyouth.blogspot.com/2009/10/blog-post.html">အုပ္ခ်ဳပ္ရန္ </a>ေစလြတ္ေၾကာင္း ေဖာ္ျပထားသည္။ ဗန္းေမာ္ၿမိဳ႕တြင္ ေစာဘြားေပါင္း(၂၃)ဆက္ ႏွစ္ေပါင္း(၃၅၀) အုပ္စုိးခဲ့သည္။ </m:defjc></m:rmargin></m:lmargin></m:dispdef></m:smallfrac></div><div style="text-align: justify;"></div><div style="text-align: justify;"><m:smallfrac val="off"><m:dispdef><m:lmargin val="0"><m:rmargin val="0"><m:defjc val="centerGroup"> </m:defjc></m:rmargin></m:lmargin></m:dispdef></m:smallfrac><iframe allowfullscreen="" class="youtube-player" frameborder="0" height="305" src="http://www.youtube.com/embed/y5nTAI_eP_w" title="YouTube video player" type="text/html" width="400"></iframe><br /><center><b>**မုိးေမာက္ၿမိဳ႕ ျဖစ္စဥ္သမုိင္း**</b></center> ဗန္းေမာ္ေဒသတြင္ စမၸာနဂုိရ္မင္း တုိင္းျပည္အုပ္စုိးစဥ္က သားေတာ္ႀကီး စိတၱရာဇာႏွင့္ သားငယ္ ပုတၱရာဇာတုိ႔ ထြန္းကားခဲ့ကာ ခမည္းေတာ္ နတ္ရြာစံၿပီးေနာက္ ေနာင္ေတာ္ စိတၱရာဇာက ထီးနန္းကုိဆက္ ခံခဲသည္။ ညီေတာ္ ဂုတၱရာဇာ တစ္ထီးတစ္နန္းတည္ေထာင္ရန္ ယခုမုိးေမာက္ေတာင္ဘက္ (၂) မုိင္ခန္႔ ေနရာတြင္ ၿမိဳ႕တည္ခဲ့ၿပီး စမၸာနဂုိရ္ျပည္ကုိ တုိက္ခုိက္ရန္ လူသူလက္နက္စုေဆာင္းၿပီးၿပည့္စုံေသာ အခါမွ ယခုမုိးေမာက္တည္ရာ ကုန္းျမင့္ရြာမွ ဆက္သားေစလြတ္၍ စစ္ယွဥ္ၿပဳိင္ရန္ ေနာင္ေတာ္ စိတၱရာဇာထံ အေၾကာင္းၾကားခဲ့သျဖင့္ ၎ဆက္သားေနထုိင့္သည့္ ယခု မုိးေမာက္ၿမိဳ႕အား သွ်မ္းဘာသာ စကားျဖင့္ (မန္ေမာက္ရြ<span style="font-family: Times,"Times New Roman",serif;">ာ) ျမန္မာဘာသာျဖင့္ (သတင္းပုိ႔သည့္ရြာ) ဟုေခၚေ၀ၚခဲ့သည္။ (၁၇၆၅) ခုႏွစ္တြင္ ဆင္ျဖဴရွင္မင္းလက္ထက္ ဗန္းေမာ္ၿမိဳ႕၀န္သည္ ဗန္းေမာ္သုိ႔ ကုန္စည္ကူးသန္း ေရာင္၀ယ္ရန္လာသည့္ တရုတ္ကုန္သည္မ်ားအား ဗန္ေမာ္သုိ႔ တုိက္ရုိက္၀င္ခြင့္ မျပဳဘဲ ယခု မုိးေမာက္တည္ ရွိရာ ရြာငယ္၊ သွ်မ္းဘာသာျဖင့္ <b>“ပန္ေကာ္စခန္း” </b>ျမန္မာဘာသာျဖင့္ (သစ္အယ္ပင္စခန္း) မွ တစ္ေထာက္ ရပ္နား သတင္းပုိ႔ေစျခင္းေၾကာင့္ <b>“သတင္းပုိ႔သည့္ရြာ”</b> ကုိ သွ်မ္းဘာသာျဖင့္ <b>“မန္႔ေမာက္ရြာ” </b>ဟုေခၚေ၀ၚ ခဲ့ေၾကာင္းရြာ၏ အေရွ႕ဘက္တြင္ ေခ်င္းတစ္ခုစီးဆင္းၿပီး ရြာသားမ်ား လယ္ယာစုိက္ခင္းမ်ား လုပ္ကို္င္ၾကရာတြင္ ၎ေခ်ာင္းမွေရက္ုိ ၀ါးေရတံေ</span>လွ်က္ျဖင့္ သြယ္ယူအသုံးျပဳခဲ့သျဖင့္ ၀ါးေရတံေလွ်ာက္ကုိ အစြဲျပဳ၍ ၎ေခ်ာင္းကုိ သွ်မ္းဘာသာျဖင့္ <b style="font-family: Times,"Times New Roman",serif;">“နန္႔ေမာက္ေခ်င္း” </b>ဟုေခၚေ၀ၚခဲ့သည္။ နယ္ခ်ဲ႕အဂၤလိပ္ တုိ႔အား တတြန္းလွန္စစ္ဆင္ႏြဲရာတြင္ ေရႊဘုိေဒသမွ ဗမာတုိင္းရင္းသား တုိ႔သည္ နယ္ခ်ဲ႕ကုိ တြန္းလွန္ေရွာင္တိမ္းရင္း <b><span style="font-family: Times,"Times New Roman",serif;">“မန္႔မိန္းေမာက္ရြာ”</span> </b>သုိ႔ ေရာက္ရွိ ေနထုိင္ခဲ့ၾကေၾကာင္း၊ ဗမာတုိ႔က သွ်မ္းဘာသာ <b style="font-family: Times,"Times New Roman",serif;">“မန္႔မိန္းေမာက္”</b> ကုိဗမာသံျဖင့္ <b><span style="font-family: Times,"Times New Roman",serif;">“မုိးေမာက္”</span> </b>ဟုေခၚဆုိၾကရာမွ ယေန႔တုိင္ <b style="font-family: Times,"Times New Roman",serif;">“မုိးေမာက္” </b>ဟုေခၚေ၀ၚခဲ့ၾကေၾကာင္း သိရွိရပါသည္။ <center><b> </b></center><center><b>** ေရႊကူၿမိဳ႕နယ္ျဖစ္စဥ္သမုိင္း**</b></center> ေရႊကူၿမိဳ႕သည္ သမုိင္းတြင္ထင္ရွားခဲ့ေသာ ၿမိဳ႕တစ္ၿမိဳ႕ ျဖစ္သည္။ ပုဂံေခတ္တြင္ အေနာ္ရထာ မင္းႀကီးသည္ ပုဂံႏုိင္ငံေတာ္ တမၸဒီပတုိင္းႏွင့္ ကေမာၻဇတုိင္းကုိ သီးျခား ျဖစ္ေစရန္ ကင္းၿမိဳ႕ (၄၃)ၿမိဳ႕ကုိ တည္ထားခဲ့ရာ ေရႊကူသည္ ကင္းၿမိဳ႕ျဖစ္ ထင္းရွားခ့ဲသည္။ တန္းခုိးႀကီး ေရႊေပၚကၽြန္းဘုရားကုိ အေၾကာင္းျပဳ၍ လည္းေကာင္း၊ မြန္ဂုိ က်ဴးေကာ္မႈ၊ မန္ခ်ဴး က်ဴေက်ာ္မႈ တြန္းလွန္တုိက္ပြဲတုိ႔ကုိ ခ်ီတက္ရာတြင္ ေရႊကူၿမိဳ႕သည္ အေထာက္အကူစခန္းတစ္ခု ျဖစ္ေၾကာင္း ေတြ႕ရွိရသည္ ေရႊကူၿမိဳ႕ေနရာသည္ လူေနေဒသအျဖစ္ စတင္ျဖစ္ေပၚလာသည္မွာ ဘီစီ (၂၆၀) လည္းေကာင္း၊ မြန္ဂုိ က်ဴးေကာ္မႈ၊ မန္ခ်ဴး က်ဴေက်ာ္မႈ တြန္းလွန္တုိက္ပြဲတုိ႔ကုိ ခ်ီတက္ရာတြင္ ေရႊကူၿမိဳ႕သည္ အေထာက္အကူစခန္းတစ္ခု ျဖစ္ေၾကာင္း ေတြ႕ရွိရသည္ ေရႊကူၿမိဳ႕ေနရာသည္ လူေနေဒသအျဖစ္ စတင္ျဖစ္ေပၚလာသည္မွာ ဘီစီ (၂၆၀) ခုႏွစ္တြင္ျဖစ္ေၾကာင္း အေထာက္အထားမ်ား၌ ေတြ႕ရွိရသည္။ ေရႊကူၿမိဳ႕ဟုေခၚဆုိရျခင္းမွာ ေမာ္လၿမိဳင္ေတာရပ္မွဂူ၊ မန္ပိန္းဂူ လြင္ျပင္မွဂူ၊ ေတာပုန္းရြာ ဂူႀကီးကုန္းမွ ဂူဟူေသာ ဂူသုံးဂူတုိ႔ကုိ အေၾကာင္းျပဳ၍ ေရႊကူဟုေခၚဆုိခဲ့ေၾကာင္းကုိ မန္လည္ဆရာေတာ္ဘုရား ေရးသားေတာ္မူ ခဲ့ေသာ္ ၀ါဆုိသိမ္ေက်ာင္း အဆုိအရ သိရွိရသည္။ ေရႊကူၿမိဳ႕သည္ ယခင္က မုိးမိတ္၊ မုိးေကာင္း၊ ဗန္းေမာ္၊ သုံးျပည္ေထာင္နယ္စပ္တြင္ ျဖစ္ၿပီး ေခ်ာက္တုိ႔ကုိဖုိ႔၍ ခံတပ္ၿမိဳ႕တည္ေဆာက္ခဲ့သည္။ ခံတပ္ကုိ ရုပ္သိမ္းသြားေသာအခါ သွ်မ္းတုိ႔က<span style="font-family: Times,"Times New Roman",serif;"> </span><b style="font-family: Times,"Times New Roman",serif;">“မိန္ကူ”</b><span style="font-family: Times,"Times New Roman",serif;">ဟူ၍ လည္းေကာင္း၊ </span><b style="font-family: Times,"Times New Roman",serif;">“ေ၀ွကူ” </b><span style="font-family: Times,"Times New Roman",serif;">ဟူ၍လည္းေကာင္း ေခၚဆုိၾကသည္။ သွ်မ္းဘာသာတြင</span><b style="font-family: Times,"Times New Roman",serif;">္“ ေ၀ွ” </b><span style="font-family: Times,"Times New Roman",serif;">၏ အဓိပၸာမွာ </span><b style="font-family: Times,"Times New Roman",serif;">“ ေခ်ာက္”</b><span style="font-family: Times,"Times New Roman",serif;"> ျဖစ္ၿပီး၊ </span><b style="font-family: Times,"Times New Roman",serif;">“ ကူ” </b><span style="font-family: Times,"Times New Roman",serif;">= ရုပ္သိမ္းျခင္းဟု အဓိပၸါယ္ရသျဖင့္ </span><b style="font-family: Times,"Times New Roman",serif;">“ေခ်ာက္ကုိဖုိ႕၍ ခံတပ္ရုပ္သိမ္းရာေနရာ ” </b><span style="font-family: Times,"Times New Roman",serif;">ဟုဆုိလုိ သည္။ </span><b style="font-family: Times,"Times New Roman",serif;"> “ေ၀ွကူ ”</b><span style="font-family: Times,"Times New Roman",serif;"> ဟူေသာ သွ်မ္းစကားမွ ေရႊကူဟု ေျပာင္းလည္းေခၚေ၀ၚ လာၾကသည္ဟု လည္းေကာင္း၊ ေရႊေပၚကၽြန္းဘုရား သမုိင္းတြင္ ေဖာ္ျပထားသည္။ ၿမိဳ႕တည္စဥ္က ေငြေၾကးမလုံေလာ</span>က္မူေၾကာင့္ နယ္ရွင္ေစာဘြားတုိ႔က ျမန္မာမင္းအား ေရႊအခြန္ေတာ္ ဆက္သြယ္ကူညီ ေရေသာေၾကာင့္ ေရႊကူဟု ေခၚတြင္လာသည္ဟူ၍ လည္းေကာင္း၊ ေရႊကူၿမိဳ႕အထက္ ေရႊေပၚ ကၽြန္း မွ အေရာင္းအဆင္း ေတာက္ပၿပီး အုန္းသီးလုံးအရြယ္ ပမာဏရွိေသာ ေရႊလုံးႀကီးတစ္လုံးသည္ ဧရာ၀တီျမစ္ကုိ ျဖတ္ေက်ာ္လ်က္ ေရႊကူၿမိဳ႕ တည့္တည့္ဘက္ သုိ႔မၾကာခဏ ကူတတ္လာသည္ကုိ ေၾကာင္းျပဳ၍ ေရႊကူၿမိဳ႕ ဟူ၍လည္းေကာင္းမွတ္တမ္း၌ေတြ႕ရွိရသည္။ ပုဂံေခတ္ အေနာ္ရထာမင္းလက္ထက္ ျမန္မာသကၠရာဇ္ (၃၉၇) ခုႏွစ္ တေပါင္းလဆန္း (၁၂)ရက္ေန႕တြင္ ကင္းတပ္ၿမိဳ႕ကုိ တည္ေဆာက္ခဲ့ရာ ေရႊကူၿမိဳ႕လည္း ကင္းတပ္အျဖစ္ ပါ၀င္ခဲ့သည္။ ျမန္မာသကၠရာဇ္ (၁၁၁၅) ခုႏွစ္တြင္ နႏၵေပၚထင္ဘြဲ႕ခံ စကၠဗလအမည္ရ ငမန္းေထြးသည္ ေရႊကူၿမိဳ႕ကုိ အေလာင္းမင္း တရားႀကီးထံမွ ျခားနားခဲ့သည္။ (၁၁၄၃) ခုႏွစ္ ပဒုံမင္းလက္ထက္ သားေတာ္ မင္းရဲေက်ာ္စြာ အားေရႊကူၿမိဳ႕ကုိ အပုိင္စားေစခဲ့သည္။ <center><b> </b></center><center><b>**မန္စီၿမိဳ႕ျဖစ္စဥ္သမုိင္း**</b></center> မန္စီဟူေသာ အမည္သည္ သွ်မ္းဘာသာစကား<span style="font-family: Times,"Times New Roman",serif;"> </span><b style="font-family: Times,"Times New Roman",serif;">“ မန္ေစ ”</b><span style="font-family: Times,"Times New Roman",serif;">မွဆင္းသက္လာျခင္း ျဖစ္သည္။ မန္ေစသည္ <b>“ မုိင္းကုိင္ စကၠဴလုပ္ေသာရြာ ”</b>ဟုအဓိပၸါယ္ရပါသည္။ မန္စီၿမိဳ႕သ</span>ည္ ျမန္မာသကၠရာဇ္ (၁၂၄၇) ခုႏွစ္ခန္႔တြင္ မုိးေကာင္းၿမိဳ႕မွ သွ်မ္းလူမ်ဳိး ဦးစံေကာင္းဆိုုသူ နယ္သစ္ရွာေဖြရင္း ယခုမန္စီၿမိဳ႕မွ ေျမာက္ဘက္ (၅)မုိင္ခန္႔အကြာ သိန္လိန္ရြာ (ဗန္းေမာ္ၿမိဳ႕နယ္) တြင္ အိမ္ေျခ(၂၀)ခန္႔ျဖင့္ အေျခခ်ေနထုိင္ခဲ့ပါသည္။ ျမန္မာသကၠရာဇ္ (၁၂၇၇) ခုႏွစ္တြင္ ယခုမန္စီၿမိဳ႕၊ ေမာရ၀တီကြက္သုိ႔ ေျပာင္းေရႊ႕လာၿပီး မုိးမိတ္ေစာ္ဘြား အတည္ျပဳခ်က္ျဖင့္ ရြာ စတင္တည္ေထာင္ခဲ့ပါသည္။ ၎ရြာကုိလည္း သွ်မ္းအမည္ျဖင့္ “မန္ေစ ”ဟုေခၚေ၀ၚခဲ့သည္။ ကာလေရႊ႕လ်ား၍ <b>“ မန္ေစ” မွ “ မန္စီ” </b>ဟုေျပာင္းလဲေခၚေ၀ၚခဲ့သည္။ <center><b> </b></center><center><b>**ဟုမၼလင္းၿမိဳ႕ ျဖစ္စဥ္သမုိင္း**</b></center> ဟုမၼလင္း ဟူေသာ အမည္သည္ သွ်မ္းဘာသာစကား ဟုံး =(ေညာင္)၊ မလင္း =(ပိႏၷဲပင္) ဟူေသာ အဓိပၸါယ္အားျဖင့္ အဓိကေပါက္ေရာက္ေနေသာ ေညာင္ပိႏၷဲပင္ႀကီး ကုိအစြဲျပဳ၍ ဟုမၼလင္း ဟုေဒသခံသွ်မ္းတုိ႔ မွည့္ေခၚထားျခင္းျဖစ္သည္။ <span style="font-family: Times,"Times New Roman",serif;">သွ်မ္းရြာငယ္တစ္ရြာ အျဖစ္စတည္ ခဲ့ေသာၿမိဳ႕ျဖစ္သည္။ ဟုမၼလင္းအစ ေခၚခမ္းက ဟုဆုိရေလာက္ေအာင္ </span><b style="font-family: Times,"Times New Roman",serif;">“ေခါင္ခမ္း” </b><span style="font-family: Times,"Times New Roman",serif;">ေက်ားရြာ အုပ္စု၀င္ျဖစ္၍ မုိးညွင္းေခတ္ဦး ကပင္ရွိခဲ့သည္။ မုိင္းေမာ၀္ေခတ္၊ ေစာ္ဘြားႀကီး ေစာ၀္ေဟာ္ဆုိင္ လက္ထက္တြင္ မုိးညွင္းအမတ္ႀကီး မယ္နယ္ခြန္ခမ္းႏွင့္ ကသာအမတ္ႀကိီး တုိ႔သည္ ဥရုျမစ္အတုိင္း တုိင္းခန္းလွည့္လည္လာၾကရာ ယခု ဟုမၼလင္းအရပ္၌ ေနာင္ပက်စ္ေတာင္ေပၚ ေခၚ က်ဲဆာ အရပ္တြင္ ေရာက္ရွိစခန္းခ်သည္။ ထုိမွ ယခု ေခါင္းခမ္းရြာက္ို တည္ေတာ္မူသည္။ ေခါင္= ပုိင္ဆုိင္ျခင္း၊ ခမ္း=ေရႊ ဟူေသာ အဓိပၸါယ္ျဖင့္။ </span><b style="font-family: Times,"Times New Roman",serif;">“ေရႊရွင္- ေခါင္ခမ္း</b><b style="font-family: Times,"Times New Roman",serif;">” </b><b style="font-family: Times,"Times New Roman",serif;"> </b><span style="font-family: Times,"Times New Roman",serif;"> ဟုအမည္ေပးခဲ့သည္။ ဟုမၼလင္းၿမိဳ႕ကုိ ၿဗိတိသွ်အစုိးရ လက</span>္ထက္တြင္ (၁၈၉၈) ခုႏွစ္တြင္ ရဲဥပေဒ <span style="font-family: Times,"Times New Roman",serif;">The Police Act </span>အခန္း(၁၄) အရ လည္းေကာင္း၊ ၁၈၉၉ တြင္ ေျမစာရင္းလက္စြဲ ဥပေဒ အရလည္းေကာင္း ၿမိဳ႕အျဖစ္ တင္ေၾကျငာခဲ့သည္။ </div><div style="text-align: justify;"><div style="text-align: center;"><b>**</b><span style="font-style: italic; font-weight: bold;">ကသာၿမိဳ႕ျဖစ္စဥ္သမုိင္း</span><b>**</b><br /><div style="text-align: left;"></div></div><a href="http://4.bp.blogspot.com/_bI-Y4qhMeWA/S6MzzL2ihpI/AAAAAAAAB3o/dLq7UfYaq-0/s1600-h/DSC00119.gif"><img alt="" border="0" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5450256928496322194" src="http://4.bp.blogspot.com/_bI-Y4qhMeWA/S6MzzL2ihpI/AAAAAAAAB3o/dLq7UfYaq-0/s400/DSC00119.gif" style="cursor: pointer; float: left; height: 185px; margin: 0pt 10px 10px 0pt; width: 247px;" /></a><link href="file:///C:%5CDOCUME%7E1%5CTOSHIBA%5CLOCALS%7E1%5CTemp%5Cmsohtmlclip1%5C01%5Cclip_filelist.xml" rel="File-List"></link><link href="file:///C:%5CDOCUME%7E1%5CTOSHIBA%5CLOCALS%7E1%5CTemp%5Cmsohtmlclip1%5C01%5Cclip_themedata.thmx" rel="themeData"></link><link href="file:///C:%5CDOCUME%7E1%5CTOSHIBA%5CLOCALS%7E1%5CTemp%5Cmsohtmlclip1%5C01%5Cclip_colorschememapping.xml" rel="colorSchemeMapping"></link> <m:smallfrac val="off"> <m:dispdef> <m:lmargin val="0"> <m:rmargin val="0"> <m:defjc val="centerGroup"> <m:wrapindent val="1440"> <m:intlim val="subSup"> <m:narylim val="undOvr"> </m:narylim></m:intlim> </m:wrapindent><style> <!-- /* Font Definitions */ @font-face {font-family:"Cambria Math"; panose-1:2 4 5 3 5 4 6 3 2 4; mso-font-charset:0; mso-generic-font-family:roman; mso-font-pitch:variable; mso-font-signature:-1610611985 1107304683 0 0 159 0;} @font-face {font-family:Calibri; panose-1:2 15 5 2 2 2 4 3 2 4; mso-font-charset:0; mso-generic-font-family:swiss; mso-font-pitch:variable; mso-font-signature:-1610611985 1073750139 0 0 159 0;} @font-face {font-family:BShanAA; panose-1:0 0 0 0 0 0 0 0 0 0; mso-font-charset:0; mso-generic-font-family:auto; mso-font-pitch:variable; mso-font-signature:3 0 0 0 1 0;} @font-face {font-family:"MS Shell Dlg"; panose-1:2 11 6 4 2 2 2 2 2 4; mso-font-charset:0; mso-generic-font-family:auto; mso-font-format:other; mso-font-pitch:auto; mso-font-signature:3 0 0 0 1 0;} /* Style Definitions */ p.MsoNormal, li.MsoNormal, div.MsoNormal {mso-style-unhide:no; mso-style-qformat:yes; mso-style-parent:""; margin-top:0in; margin-right:0in; margin-bottom:10.0pt; margin-left:0in; line-height:115%; mso-pagination:widow-orphan; font-size:11.0pt; font-family:"Calibri","sans-serif"; mso-ascii-font-family:Calibri; mso-ascii-theme-font:minor-latin; mso-fareast-font-family:Calibri; mso-fareast-theme-font:minor-latin; mso-hansi-font-family:Calibri; mso-hansi-theme-font:minor-latin; mso-bidi-font-family:"Times New Roman"; mso-bidi-theme-font:minor-bidi;} .MsoChpDefault {mso-style-type:export-only; mso-default-props:yes; mso-ascii-font-family:Calibri; mso-ascii-theme-font:minor-latin; mso-fareast-font-family:Calibri; mso-fareast-theme-font:minor-latin; mso-hansi-font-family:Calibri; mso-hansi-theme-font:minor-latin; mso-bidi-font-family:"Times New Roman"; mso-bidi-theme-font:minor-bidi;} .MsoPapDefault {mso-style-type:export-only; margin-bottom:10.0pt; line-height:115%;} @page Section1 {size:8.5in 11.0in; margin:1.0in 1.0in 1.0in 1.0in; mso-header-margin:.5in; mso-footer-margin:.5in; mso-paper-source:0;} div.Section1 {page:Section1;} --> </style> </m:defjc></m:rmargin></m:lmargin></m:dispdef></m:smallfrac><br /><div class="MsoNormal" style="font-weight: bold; line-height: normal; margin-bottom: 0.0001pt;"><span style="font-family: BShanAA; font-size: 13pt;">Ã</span><span style="font-family: "; font-size: 8.5pt;"><o:p></o:p></span><span style="color: #000066; font-size: 85%;"><span style="font-style: italic; font-weight: bold;"> ဓါတ္ပုံ shankalay13.blogspot.com</span></span> </div>ကသာၿမိဳ႕ကုိ ေရွးယခင္က ကပ္ဆာဟုေခၚသည္ ကပ္ဆာမွာ သွ်မ္းစကားျဖစ္သည္၊ ကပ္ကား - ေစ်း၊ ဆာယာ - မိန္းသာ၊ မိန္းသာေစ်း ဟုဆုိလုိသည္။ ေရွးဦးအစ မိန္းသာ သွ်မ္းလူမ်ဳိးမ်ားသည္ ျမစ္ႀကီးနား၊ ဗန္းေမာ္မွ လာေသာ သစ္က်ားသီး စေသာ ကုန္မ်ားကုိ ၎ေနရာ၌ ေစ်းခင္း၍ ေရာင္းခ်ေသာေၾကာင့္ ထုိေနရာကုိ ကပ္ဆာ ဟုေခၚသည္။ (သုိ႔) <b style="font-family: Times,"Times New Roman",serif;">“</b><b style="font-family: Times,"Times New Roman",serif;">မိန္သာေစ်း</b><b><span style="font-family: Times,"Times New Roman",serif;">”</span> </b><b> </b>ဟုေခၚဆုိသည္။ ထုိအခ်ိန္က စ၍ ကာလရွည္လ်ား လူစည္ကားလာၿပီး ဒိစႀတိတ္ (ခရုိင္) ရုံးစုိက္၍ ယခုအခါ ကသာၿမိဳ႕ဟုေခၚၾကသည္။<link href="file:///C:%5CDOCUME%7E1%5CTOSHIBA%5CLOCALS%7E1%5CTemp%5Cmsohtmlclip1%5C01%5Cclip_filelist.xml" rel="File-List"></link><link href="file:///C:%5CDOCUME%7E1%5CTOSHIBA%5CLOCALS%7E1%5CTemp%5Cmsohtmlclip1%5C01%5Cclip_themedata.thmx" rel="themeData"></link><link href="file:///C:%5CDOCUME%7E1%5CTOSHIBA%5CLOCALS%7E1%5CTemp%5Cmsohtmlclip1%5C01%5Cclip_colorschememapping.xml" rel="colorSchemeMapping"></link> <m:smallfrac val="off"> <m:dispdef> <m:lmargin val="0"> <m:rmargin val="0"> <m:defjc val="centerGroup"> <m:wrapindent val="1440"> <m:intlim val="subSup"> <m:narylim val="undOvr"> </m:narylim></m:intlim> </m:wrapindent><style> <!-- /* Font Definitions */ @font-face {font-family:"Cambria Math"; panose-1:2 4 5 3 5 4 6 3 2 4; mso-font-charset:0; mso-generic-font-family:roman; mso-font-pitch:variable; mso-font-signature:-1610611985 1107304683 0 0 159 0;} @font-face {font-family:Calibri; panose-1:2 15 5 2 2 2 4 3 2 4; mso-font-charset:0; mso-generic-font-family:swiss; mso-font-pitch:variable; mso-font-signature:-1610611985 1073750139 0 0 159 0;} @font-face {font-family:Zawgyi-One; panose-1:2 11 6 4 3 5 4 4 2 4; mso-font-charset:0; mso-generic-font-family:swiss; mso-font-pitch:variable; mso-font-signature:1627400839 -2147483648 8 0 66047 0;} /* Style Definitions */ p.MsoNormal, li.MsoNormal, div.MsoNormal {mso-style-unhide:no; mso-style-qformat:yes; mso-style-parent:""; margin-top:0in; margin-right:0in; margin-bottom:10.0pt; margin-left:0in; line-height:115%; mso-pagination:widow-orphan; font-size:11.0pt; font-family:"Calibri","sans-serif"; mso-ascii-font-family:Calibri; mso-ascii-theme-font:minor-latin; mso-fareast-font-family:Calibri; mso-fareast-theme-font:minor-latin; mso-hansi-font-family:Calibri; mso-hansi-theme-font:minor-latin; mso-bidi-font-family:"Times New Roman"; mso-bidi-theme-font:minor-bidi;} .MsoChpDefault {mso-style-type:export-only; mso-default-props:yes; mso-ascii-font-family:Calibri; mso-ascii-theme-font:minor-latin; mso-fareast-font-family:Calibri; mso-fareast-theme-font:minor-latin; mso-hansi-font-family:Calibri; mso-hansi-theme-font:minor-latin; mso-bidi-font-family:"Times New Roman"; mso-bidi-theme-font:minor-bidi;} .MsoPapDefault {mso-style-type:export-only; margin-bottom:10.0pt; line-height:115%;} @page Section1 {size:8.5in 11.0in; margin:1.0in 1.0in 1.0in 1.0in; mso-header-margin:.5in; mso-footer-margin:.5in; mso-paper-source:0;} div.Section1 {page:Section1;</style></m:defjc></m:rmargin></m:lmargin></m:dispdef></m:smallfrac><br /><div style="text-align: center;"><b>**</b><span style="font-family: ";"><span style="font-style: italic; font-weight: bold;">၀န္းသုိၿမိဳ႕ျဖစ္စဥ္သမုိင္း</span></span><b>**</b><span style="font-family: ";"> </span><br /><div style="text-align: justify;"><span style="font-family: ";">သွ်မ္းညီေႏွာင္သုံးဦးျဖစ္ေသာ သုိေကာ္ဘြား (ခြန္ရံ)၊ သုိငံဘြား (ခြန္ကံ)၊ သုိက်ည္ဘြား (ခြန္အြမ္)၊ စသည့္ မုိးေကာင္း (မိန္းေကာင္)၊ မိုးညွင္း (မိန္းယမ္း)၊ မုိးမိတ္ (မိန္းမိတ္) ၿမိဳ႕တည္ သွ်မ္းေစာ္ဘြားမ်ား၏ ဖခမီးေတာ္ က်းျဖဴမင္းႏွင့္ မယ္ေတာ္ နန္းမြန္တုိ႔ တည္ရွိရာ ေကာဇာ သကၠရာဇ္ ၃၀၃ ခုႏွစ္ေလာက္တြင္ သုိဟုံဘြား လက္ထက္ ၿမိဳ႕တည္ရန္ ေရြးခ်ယ္ ၾကည့္ရႈ႕ၾက ေသာအခါ ဖုိခေႏွာက္ေတြ႕ရွိသည္ကုိ အေၾကာင္းျပဳ၍ ဖုိခေႏွာက္ ကုိ - ႀကိဳင္း အဖက်ားျဖဴႀကီးကုိ အေၾကာင္းျပဳ၍ ေဆဟု ေရွးဦးစြာ ႀကိဳင္းေဆဟု စတည္လာရာမွ ကာလၾကာျမင့္ခဲ့ရာ ေဆကုိ - ဆုိ၊ ဆုိကုိ- သုိ သုိ႔ ေျပာင္း၍ ႀကိဳင္းသုိ ျဖစ္လာေလသည္။ ေႏွာက္ကာလ ၇၀၅ ခုႏွစ္ ေဟာ္မုိးဟန္လက္ထက္ ႀကိဳင္းဆုိမွ ေႏွာက္ ၇၅၀ ခုႏွစ<b style="font-family: Times,"Times New Roman",serif;">္</b></span><b style="font-family: Times,"Times New Roman",serif;">“ ခြန္ဆုိင္လက္ထက္ </b><b><span style="font-family: Times,"Times New Roman",serif;">”</span> </b><span style="font-family: ";">မိန္းဆုိေႏွာက္ သကၠရာဇ္ ၿဖိဳၿပီး ၃၀၀ ခုႏွစ္ <a href="http://shanniyouth.blogspot.com/2010/02/blog-post_26.html">ေစာ္ဘြားႀကီး</a> ေစာညီလက္ထက္ သင္လဲစင္လဲ (သုိ႔) စင္းလဲ ေႏွာက္ ၁၀၀၀ ခုႏွစ္ ငသူရ လက္ထက္ ဗဂပူရ ေႏွာက္ ၁၁၂၅ ခုႏွစ္ ေစာ္ဘြားႀကီး ေအာင္ညိဳ လက္ထက္က်မွ ၀မ္းေဆ ၀မ္းသည္ သွ်မ္းအေခၚ- ကြင္း ေဆသည္ - က်ား ၀မ္းေဆ (</span><span style="font-family: ";">က်ားကြင္း) </span><span style="font-family: ";">မွ ၀န္းသုိ သုိ႔ေျပာင္းလည္းလာျခင္းျဖစ္သည္။ </span><span style="font-family: ";"> </span><br /><div style="text-align: center;"></div><div style="font-family: Times,"Times New Roman",serif; text-align: center;"><b>ကေလးၿမိဳ႕ (သွ်မ္းအေခၚ ကာေလၿမိဳ႕) </b></div><div style="font-family: Times,"Times New Roman",serif;">ကေလးၿမိဳ႕ကုိ ခ်င္းတြင္းျမစ္ အေနာက္ မုိင္ ၂၀ (၃၂.၁၈၆၈ ကီလုိမီတာ) သွ်မ္းေတြက ကာေလ (ကေလး) အမည္ရွိတဲ့ ၿမိဳ႕ႀကီးတၿမိဳ႕ကုိ တည္ေထာင္ခဲ့ေလသည္။ တရုတ္တုိ႔က <b>“</b><b>က်ိယလီ </b><b>” </b>လုိ႔ေခၚသည္။ ၿမိဳ႕ရုိးႏွစ္ထပ္နဲ႕ က်ဳံးကုိ အခုထိ ေတြ႔ႏုိင္ပါေသးတယ္၊ ဒီၿမိဳ႕ ကုိျမန္မာတုိ႔က AD -1370 ေလာက္ကပဲ ေရးမွတ္ထားပါတယ္။ တရုတ္ကလည္း AD -1406 -7 ကစၿပီး ကေလးရဲ႕ မုိးညွင္း (Meng-Yang) စစ္၊ ျမန္မာ (Mientien) စစ္ေၾကာင္းေတြ ေရးထားေၾကာင္းသိရွိရသည္။ <span style="font-size: xx-small;"><i>*ေဒါက္တာ-သန္းထြန္းရဲ႕ ဘာသာေဗဒခရီး </i></span><span style="font-size: xx-small;"><i>ဒီဇင္ဘာ၁၉</i></span></div></div></div><div class="MsoNormal"><span style="font-family: "; font-size: x-small;"><o:p> </o:p></span></div><div class="MsoNormal"><span style="font-family: "; font-size: x-small;"><o:p> </o:p></span></div><span style="color: #000066; font-size: xx-small;"><span style="font-style: italic;">*စုိင္းေဆးႏြမ္ေရး ဟူးေကာင္း သလၳာ ျမစ္ဧရာ ႏွင့္ သွ်မ္းမ်ဳိးႏြယ္စု</span> <span style="font-style: italic;">*ေဒၚခင္သိန္း၊ ပါေမကၡ၊ ျမန္မာစာဌာန၊ ျမစ္ႀကီးနားတကၠသုိလ္မွ ဦးစီးျပဳစုေသာ ကခ်င္ျပည္နုယ္ တြင္းျမိဳ႕နယ္ အမည္မ်ား ေလ့လာခ်က္စာအုပ္၊ </span></span><m:smallfrac val="off"><m:dispdef><m:lmargin val="0"><m:rmargin val="0"><m:defjc val="centerGroup"><span style="color: #000066; font-size: xx-small;"><span style="font-style: italic;">*၀န္းသုိ ရာဇာ၀င္ေတာ္သစ္ တုိ႔မွ ထုတ္ႏုိတ္တင္ျပ လုိက္ရပါသည္။</span></span> <span style="font-size: x-small;"></span> </m:defjc></m:rmargin></m:lmargin></m:dispdef></m:smallfrac><a href="http://4.bp.blogspot.com/_bI-Y4qhMeWA/TJxVzqxM6uI/AAAAAAAACuQ/WfKGcs1aZBU/s1600/Shanni-Logo8.gif" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"></a><br /><div style="text-align: center;"><b><span style="font-size: x-small;"><i>ခ်စ္ေသာ စာဖတ္ပရိသတ္ႀကီးအား အစဥ္သျဖင့္ ေလးစားလွ်က္ </i></span></b><span style="font-size: x-small; font-style: italic; font-weight: bold;"> </span></div><div style="text-align: center;"><b><b><b><b><b><b><b><b><a href="http://shanniyouth.blogspot.com/2009/10/blog-post_2219.html" style="background-color: cyan; color: black;"><b><b><b><b><b><b><b><b>"۩"</b></b></b></b></b></b></b></b></a></b></b></b></b></b></b></b></b></div><m:smallfrac val="off"><m:dispdef><m:lmargin val="0"><m:rmargin val="0"><m:defjc val="centerGroup"> </m:defjc></m:rmargin></m:lmargin></m:dispdef></m:smallfrac><br /><center><a href="http://4.bp.blogspot.com/_bI-Y4qhMeWA/TJxVzqxM6uI/AAAAAAAACuQ/WfKGcs1aZBU/s1600/Shanni-Logo8.gif" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="http://4.bp.blogspot.com/_bI-Y4qhMeWA/TJxVzqxM6uI/AAAAAAAACuQ/WfKGcs1aZBU/s1600/Shanni-Logo8.gif" /></a> <b></b></center></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6755572083517147740-5703721042146304682?l=shanniyouth.blogspot.com' alt='' /></div>kyar Pauknoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6755572083517147740.post-70617833945782011222012-02-04T04:03:00.001-08:002012-02-04T04:17:33.472-08:00သွ်မ္းေစာ္ဘြားႀကီးမ်ား<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/-OV8wfCVBt5o/Ty0hgLcXYMI/AAAAAAAADPE/UULmhsO0fNk/s1600/KP-Soa-s2.gif" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="http://1.bp.blogspot.com/-OV8wfCVBt5o/Ty0hgLcXYMI/AAAAAAAADPE/UULmhsO0fNk/s1600/KP-Soa-s2.gif" /></a></div>၀န္းသုုိ ေစာ္ဘြားအာင္ျမတ္အား ငယ္စဥ္က ဝန္းသို ဆရာေတာ္ ဦးဂုဏထံ စာေပ သင္ၾကားေစရန္ အပ္ႏွံထားခဲ့ရာ အေျခခံ ျမန္မာ စာေပမ်ားကို အေတာ္အတန္ တတ္ေျမာက္ၿပီး သာမေဏေဘာင္သို႔ ဝင္ခဲ့သည္။ ေမာင္ေအာင္ျမတ္ ငါးႏွစ္သား အ႐ြယ္ ၁၂၂၈ ခုႏွစ္၊ တန္ေဆာင္မုန္းလတြင္ ဖခင္ျဖစ္သူ ဦးေ႐ႊသာအား ၿမိဳ႕လက္ရွိအတုိင္းႏွင့္ ၀န္းသုိၿမိဳ႕ မဂၤလါ ေစာ္ဘြားႀကီးဟု အေဆာင္အေရာင္ အစီးအႏွင္း မ်ားႏွင့္တကြ ေစာ္ဘြား အျဖစ္သုိ႔ တုိးျမင့္ ခန္႔ထားျပန္သည္။<a href="http://www.blogger.com/goog_1196797078"> <b> </b></a><a href="http://shannilay99.blogspot.com/2012/02/blog-post_1447.html" style="background-color: #f4cccc;"><b><b style="color: red;">*"۩"*</b></b></a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6755572083517147740-7061783394578201122?l=shanniyouth.blogspot.com' alt='' /></div>kyar Pauknoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6755572083517147740.post-58795248685743491512012-02-04T03:59:00.000-08:002012-02-04T03:59:56.398-08:00၀န္းသုိေစာ္ဘြားႀကီး စ၀္ေအာင္ျမတ္<a href="http://2.bp.blogspot.com/_bI-Y4qhMeWA/S6MnxBoQQsI/AAAAAAAAB3Y/ANXsEtfMPJ8/s1600-h/win+to.gif"></a><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/_bI-Y4qhMeWA/S6MnxBoQQsI/AAAAAAAAB3Y/ANXsEtfMPJ8/s1600-h/win+to.gif"><br /></a></div><a href="http://2.bp.blogspot.com/_bI-Y4qhMeWA/S6MnxBoQQsI/AAAAAAAAB3Y/ANXsEtfMPJ8/s1600-h/win+to.gif"><img alt="" border="0" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5450243697252778690" src="http://2.bp.blogspot.com/_bI-Y4qhMeWA/S6MnxBoQQsI/AAAAAAAAB3Y/ANXsEtfMPJ8/s400/win+to.gif" style="float: left; height: 200px; margin: 0pt 10px 10px 0pt; width: 190px;" /></a><span style="font-size: 85%;"><span style="font-style: italic; font-weight: bold;">ျမန္ျပည္ေျမာက္ပုိင္း သွ်မ္းလူမ်ဳိးမ်ား သွ်မ္းနီ၊ ခႏၱီး၊ ကဒူး၊ ကဏန္းတုိ႔၏ ေခါင္းေဆာင္ႀကီး</span> <br /><b style="font-style: italic; font-weight: bold;">သူ႔ကြ်န္မခံလိုေသာ ေမာရိယမဟာ၀ံသ သီရိသုဓမရာဇာ</b></span><span style="font-size: 85%; font-style: italic; font-weight: bold;"> သုိဟုံဘြား</span><span style="font-size: 85%;"><b style="font-style: italic; font-weight: bold;"> မ်ိဳးခ်စ္ ဝန္းသို ေစာ္ဘြားႀကီး စ၀္ေအာင္ျမတ္။ ။</b></span> <br /><div style="text-align: justify;"><br />ဝန္းသို႔ <a href="http://shanniyouth.blogspot.com/2010/02/blog-post_26.html">ေစာ္ဘြားႀကီး </a>စ၀္ေအာင္ျမတ္သည္ ျမန္မာ သကၠရာဇ္ ၁၂၂၃ ခုႏွစ္၊ တပိုတြဲလဆန္း ၁၁ ရက္၊ (ခရစ္ႏွစ္ ၁၈၆၂ ခုႏွစ္၊ ေဖေဖာ္ဝါရီလ ၉ ရက္) တနဂၤေႏြေန႔ မြန္းတည့္အခ်ိန္တြင္ ဝန္းသိုၿမိဳ႕၌ ဖြားျမင္သည္။ အဘ အမည္မွာ မင္းလွ သမႏၩရန္ေဆာင္ဘြဲ႕ခံ ဝန္းသို စစ္ကဲ ဦးေ႐ႊသာ ျဖစ္ၿပီး၊ မိခင္မွာ သုဝဏၰ ကာယ ေဒဝီဘြဲ႕ခံ ေဒၚေဒြးျဖဴ ျဖစ္သည္။ ေမြးခ်င္း ညီအစ္ကို ေမာင္ႏွမ ခုနစ္ဦး ရွိရာ ေမာင္ေအာင္ျမတ္၊ မသူဇာ (ေသာင္သြတ္ ေစာ္ဘြားကေတာ္)၊ ေမာင္ေ႐ႊသိုက္၊ မယ္မူ၊ မယ္ဖန္၊ ခြန္က်ယ္၊ ခြန္ဆိုင္တို႔ ျဖစ္ၾကသည္။ <br /><br />ေမာင္ေအာင္ျမတ္အား ငယ္စဥ္က ဝန္းသို ဆရာေတာ္ ဦးဂုဏထံ စာေပ သင္ၾကားေစရန္ အပ္ႏွံထားခဲ့ရာ အေျခခံ ျမန္မာ စာေပမ်ားကို အေတာ္အတန္ တတ္ေျမာက္ၿပီး သာမေဏေဘာင္သို႔ ဝင္ခဲ့သည္။ ေမာင္ေအာင္ျမတ္ ငါးႏွစ္သား အ႐ြယ္ ၁၂၂၈ ခုႏွစ္၊ တန္ေဆာင္မုန္းလတြင္ ဖခင္ျဖစ္သူ ဦးေ႐ႊသာအား ၿမိဳ႕လက္ရွိအတုိင္းႏွင့္ ၀န္းသုိၿမိဳ႕ မဂၤလါ ေစာ္ဘြားႀကီးဟု အေဆာင္အေရာင္ အစီးအႏွင္းမ်ားႏွင့္တကြ ေစာ္ဘြား အျဖစ္သုိ႔ တုိးျမင့္ခန္႔ထားျပန္သည္။ <br /><br /><span style="color: red; font-style: italic; font-weight: bold;">ပထမ-</span><span style="color: #000066; font-style: italic; font-weight: bold;"> မဟာဝံသရာဇာ သိုဟံုဘြား</span> <br /><br /><span style="color: red; font-style: italic; font-weight: bold;">ဒုတိယ-</span><span style="font-style: italic; font-weight: bold;"> </span><span style="color: #000066; font-style: italic; font-weight: bold;">မဟာသိဒၶိေဇယ သုိဟုံဘြား</span>၊<br /><br />သကၠရာဇ္ ၁၂၃၆၊ ၃၇ ခုႏွစ္တြင္ ေရႊအေရွ႕ေၾကာင္း အလယ္ေၾကာင္း သံသုံးတာရြာ ဂဏန္းဘြား ဂဏန္းမ နန္းခမ္း ေက်းရြာႏွင့္တကြ ေက်းရြာခရုိင္ တုိးခ်ဲ႕၍ ထပ္မံခ်ီးျမင့္ျပန္သည္။ ေႏွာက္ သကၠရာဇ္ ၁၂၄၀ ခုႏွစ္တြင္ မင္းတုံးမင္း ႀကီး နတ္ရြာစံၿပီး သားေတာ္ သီေပါမင္းလက္ထက္ ထပ္မံ ခ်ီးျမင့္ျပန္ေလသည္။ <br /><span style="color: red; font-style: italic; font-weight: bold;">တတိယ-</span> <span style="color: #000066; font-style: italic; font-weight: bold;">မ</span><span style="color: #000066; font-style: italic; font-weight: bold;">ဟာ၀ံသ သိရီရာဇာ သုိဟုံဘြား</span>ဟူ၍ တံဆိပ္ ၃ လုံး ဘြဲ႕ ၃ တန္ရရွိ၍ ထုိဘြဲ႕မ်ားကို အပ္ႏွင္းလ်က္ ဝန္းသို ေစာ္ဘြားအျဖစ္ တိုးျမႇင့္ ခန္႔အပ္ျခင္း ခံရသည္။<br /><div style="text-align: center;"><br /><span style="font-style: italic; font-weight: bold;">နယ္နိမိတ္ အပုိင္းျခားမ်ား</span> <br /><div style="text-align: left;"><div style="text-align: left;">၁။ အေရွ႕လာေသာ္ ဧရာ၀တီ ျမစ္လယ္ေၾကာ ကေ<link href="file:///C:%5CDOCUME%7E1%5CTOSHIBA%5CLOCALS%7E1%5CTemp%5Cmsohtmlclip1%5C01%5Cclip_filelist.xml" rel="File-List"></link><link href="file:///C:%5CDOCUME%7E1%5CTOSHIBA%5CLOCALS%7E1%5CTemp%5Cmsohtmlclip1%5C01%5Cclip_themedata.thmx" rel="themeData"></link><link href="file:///C:%5CDOCUME%7E1%5CTOSHIBA%5CLOCALS%7E1%5CTemp%5Cmsohtmlclip1%5C01%5Cclip_colorschememapping.xml" rel="colorSchemeMapping"></link> <m:smallfrac val="off"> <m:dispdef> <m:lmargin val="0"> <m:rmargin val="0"> <m:defjc val="centerGroup"> <m:wrapindent val="1440"> <m:intlim val="subSup"> <m:narylim val="undOvr"> </m:narylim></m:intlim> </m:wrapindent><style> <!-- /* Font Definitions */ @font-face {font-family:"Cambria Math"; panose-1:2 4 5 3 5 4 6 3 2 4; mso-font-charset:0; mso-generic-font-family:roman; mso-font-pitch:variable; mso-font-signature:-1610611985 1107304683 0 0 159 0;} @font-face {font-family:Calibri; panose-1:2 15 5 2 2 2 4 3 2 4; mso-font-charset:0; mso-generic-font-family:swiss; mso-font-pitch:variable; mso-font-signature:-1610611985 1073750139 0 0 159 0;} @font-face {font-family:Zawgyi-One; panose-1:2 11 6 4 3 5 4 4 2 4; mso-font-charset:0; mso-generic-font-family:swiss; mso-font-pitch:variable; mso-font-signature:1627400839 -2147483648 8 0 66047 0;} /* Style Definitions */ p.MsoNormal, li.MsoNormal, div.MsoNormal {mso-style-unhide:no; mso-style-qformat:yes; mso-style-parent:""; margin-top:0in; margin-right:0in; margin-bottom:10.0pt; margin-left:0in; line-height:115%; mso-pagination:widow-orphan; font-size:11.0pt; font-family:"Calibri","sans-serif"; mso-ascii-font-family:Calibri; mso-ascii-theme-font:minor-latin; mso-fareast-font-family:Calibri; mso-fareast-theme-font:minor-latin; mso-hansi-font-family:Calibri; mso-hansi-theme-font:minor-latin; mso-bidi-font-family:"Times New Roman"; mso-bidi-theme-font:minor-bidi;} .MsoChpDefault {mso-style-type:export-only; mso-default-props:yes; mso-ascii-font-family:Calibri; mso-ascii-theme-font:minor-latin; mso-fareast-font-family:Calibri; mso-fareast-theme-font:minor-latin; mso-hansi-font-family:Calibri; mso-hansi-theme-font:minor-latin; mso-bidi-font-family:"Times New Roman"; mso-bidi-theme-font:minor-bidi;} .MsoPapDefault {mso-style-type:export-only; margin-bottom:10.0pt; line-height:115%;} @page Section1 {size:8.5in 11.0in; margin:1.0in 1.0in 1.0in 1.0in; mso-header-margin:.5in; mso-footer-margin:.5in; mso-paper-source:0;} div.Section1 {page:Section1;} --> </style><link href="file:///C:%5CDOCUME%7E1%5CTOSHIBA%5CLOCALS%7E1%5CTemp%5Cmsohtmlclip1%5C01%5Cclip_filelist.xml" rel="File-List"></link><link href="file:///C:%5CDOCUME%7E1%5CTOSHIBA%5CLOCALS%7E1%5CTemp%5Cmsohtmlclip1%5C01%5Cclip_themedata.thmx" rel="themeData"></link><link href="file:///C:%5CDOCUME%7E1%5CTOSHIBA%5CLOCALS%7E1%5CTemp%5Cmsohtmlclip1%5C01%5Cclip_colorschememapping.xml" rel="colorSchemeMapping"></link> <m:smallfrac val="off"> <m:dispdef> <m:lmargin val="0"> <m:rmargin val="0"> <m:defjc val="centerGroup"> <m:wrapindent val="1440"> <m:intlim val="subSup"> <m:narylim val="undOvr"> </m:narylim></m:intlim> </m:wrapindent><style> <!-- /* Font Definitions */ @font-face {font-family:"Cambria Math"; panose-1:2 4 5 3 5 4 6 3 2 4; mso-font-charset:0; mso-generic-font-family:roman; mso-font-pitch:variable; mso-font-signature:-1610611985 1107304683 0 0 159 0;} @font-face {font-family:Calibri; panose-1:2 15 5 2 2 2 4 3 2 4; mso-font-charset:0; mso-generic-font-family:swiss; mso-font-pitch:variable; mso-font-signature:-1610611985 1073750139 0 0 159 0;} @font-face {font-family:Zawgyi-One; panose-1:2 11 6 4 3 5 4 4 2 4; mso-font-charset:0; mso-generic-font-family:swiss; mso-font-pitch:variable; mso-font-signature:1627400839 -2147483648 8 0 66047 0;} /* Style Definitions */ p.MsoNormal, li.MsoNormal, div.MsoNormal {mso-style-unhide:no; mso-style-qformat:yes; mso-style-parent:""; margin-top:0in; margin-right:0in; margin-bottom:10.0pt; margin-left:0in; line-height:115%; mso-pagination:widow-orphan; font-size:11.0pt; font-family:"Calibri","sans-serif"; mso-ascii-font-family:Calibri; mso-ascii-theme-font:minor-latin; mso-fareast-font-family:Calibri; mso-fareast-theme-font:minor-latin; mso-hansi-font-family:Calibri; mso-hansi-theme-font:minor-latin; mso-bidi-font-family:"Times New Roman"; mso-bidi-theme-font:minor-bidi;} .MsoChpDefault {mso-style-type:export-only; mso-default-props:yes; mso-ascii-font-family:Calibri; mso-ascii-theme-font:minor-latin; mso-fareast-font-family:Calibri; mso-fareast-theme-font:minor-latin; mso-hansi-font-family:Calibri; mso-hansi-theme-font:minor-latin; mso-bidi-font-family:"Times New Roman"; mso-bidi-theme-font:minor-bidi;} .MsoPapDefault {mso-style-type:export-only; margin-bottom:10.0pt; line-height:115%;} @page Section1 {size:8.5in 11.0in; margin:1.0in 1.0in 1.0in 1.0in; mso-header-margin:.5in; mso-footer-margin:.5in; mso-paper-source:0;} div.Section1 {နန်ေသး်င</style>မၻာဇတုိင္းအထိ၊ </m:defjc></m:rmargin></m:lmargin></m:dispdef></m:smallfrac></m:defjc></m:rmargin></m:lmargin></m:dispdef></m:smallfrac><br /><m:smallfrac val="off"><m:dispdef><m:lmargin val="0"><m:rmargin val="0"><m:defjc val="centerGroup"><m:smallfrac val="off"><m:dispdef><m:lmargin val="0"><m:rmargin val="0"><m:defjc val="centerGroup">၂။ ေတာင္ဘက္လာေသာ ရဲသာရြာ ဟလင္းႀကီး သံသနဂရတုိင္းထိ၊ </m:defjc></m:rmargin></m:lmargin></m:dispdef></m:smallfrac></m:defjc></m:rmargin></m:lmargin></m:dispdef></m:smallfrac><br /><m:smallfrac val="off"><m:dispdef><m:lmargin val="0"><m:rmargin val="0"><m:defjc val="centerGroup"><m:smallfrac val="off"><m:dispdef><m:lmargin val="0"><m:rmargin val="0"><m:defjc val="centerGroup">၃။ အေနာက္ဘက္လာေသာ သလႅာ၀တီ ျမစ္လယ္ေၾကာ မဏိပူရတုိင္းထိ၊</m:defjc></m:rmargin></m:lmargin></m:dispdef></m:smallfrac></m:defjc></m:rmargin></m:lmargin></m:dispdef></m:smallfrac><br /><m:smallfrac val="off"><m:dispdef><m:lmargin val="0"><m:rmargin val="0"><m:defjc val="centerGroup"><m:smallfrac val="off"><m:dispdef><m:lmargin val="0"><m:rmargin val="0"><m:defjc val="centerGroup">၄။ ေျမာက္လက္လာေသာ မုိင္းေကာင္းႏွင့္ ေၾကာကုိင္း နရသုတ႑တုိင္းအထိ၊ </m:defjc></m:rmargin></m:lmargin></m:dispdef></m:smallfrac></m:defjc></m:rmargin></m:lmargin></m:dispdef></m:smallfrac><br /><m:smallfrac val="off"><m:dispdef><m:lmargin val="0"><m:rmargin val="0"><m:defjc val="centerGroup"><m:smallfrac val="off"><m:dispdef><m:lmargin val="0"><m:rmargin val="0"><m:defjc val="centerGroup">၅။ အေရွ႕ေျမာက္လာေသာ ေကာက္ေကြ႔ေခ်ာင္းထြက္ ဧရာ၀တီအထိ၊</m:defjc></m:rmargin></m:lmargin></m:dispdef></m:smallfrac></m:defjc></m:rmargin></m:lmargin></m:dispdef></m:smallfrac><br /><m:smallfrac val="off"><m:dispdef><m:lmargin val="0"><m:rmargin val="0"><m:defjc val="centerGroup"><m:smallfrac val="off"><m:dispdef><m:lmargin val="0"><m:rmargin val="0"><m:defjc val="centerGroup">၆။ အေရွ႕ေတာင္လာေသာ တေမာေအာက္ ဇင္းေခ်ာင္းေပါက္ ဧရာ၀တီအထိ၊</m:defjc></m:rmargin></m:lmargin></m:dispdef></m:smallfrac></m:defjc></m:rmargin></m:lmargin></m:dispdef></m:smallfrac><br /><m:smallfrac val="off"><m:dispdef><m:lmargin val="0"><m:rmargin val="0"><m:defjc val="centerGroup"><m:smallfrac val="off"><m:dispdef><m:lmargin val="0"><m:rmargin val="0"><m:defjc val="centerGroup">၇။ အေနာက္ေတာင္လာေသာ ကလုံး ေရႊတြင္း သလႅာ၀တီျမစ္အထိ၊</m:defjc></m:rmargin></m:lmargin></m:dispdef></m:smallfrac></m:defjc></m:rmargin></m:lmargin></m:dispdef></m:smallfrac><br /><m:smallfrac val="off"><m:dispdef><m:lmargin val="0"><m:rmargin val="0"><m:defjc val="centerGroup"><m:smallfrac val="off"><m:dispdef><m:lmargin val="0"><m:rmargin val="0"><m:defjc val="centerGroup">၈။ အေနာက္ေျမာက္လာေသာ ဦးရူေခ်ာင္းထြက္ သလႅာ၀တီ ျမစ္လယ္ေၾကာထိ ျဖစ္ေလသည္။ ဤသုိ႔ နယ္ေလးရပ္၊ ရွစ္ရပ္ သတ္မွတ္ ပုိင္းျခားလ်က္ ၅၅ ခရုိင္ဘြားစားရသည္။ ဤကား ေစာ္ဘြား အဆက္ဆက္တုိ႔၏ ဘြားစားရေသာ နယ္ပယ္ အပုိင္းအျခားျဖစ္သည္။</m:defjc></m:rmargin></m:lmargin></m:dispdef></m:smallfrac></m:defjc></m:rmargin></m:lmargin></m:dispdef></m:smallfrac></div><br /><div style="text-align: left;"><link href="file:///C:%5CDOCUME%7E1%5CTOSHIBA%5CLOCALS%7E1%5CTemp%5Cmsohtmlclip1%5C01%5Cclip_filelist.xml" rel="File-List"></link><link href="file:///C:%5CDOCUME%7E1%5CTOSHIBA%5CLOCALS%7E1%5CTemp%5Cmsohtmlclip1%5C01%5Cclip_themedata.thmx" rel="themeData"></link><link href="file:///C:%5CDOCUME%7E1%5CTOSHIBA%5CLOCALS%7E1%5CTemp%5Cmsohtmlclip1%5C01%5Cclip_colorschememapping.xml" rel="colorSchemeMapping"></link> <m:smallfrac val="off"> <m:dispdef> <m:lmargin val="0"> <m:rmargin val="0"> <m:defjc val="centerGroup"> <m:wrapindent val="1440"> <m:intlim val="subSup"> <m:narylim val="undOvr"> </m:narylim></m:intlim> </m:wrapindent><style> <!-- /* Font Definitions */ @font-face {font-family:"Cambria Math"; panose-1:2 4 5 3 5 4 6 3 2 4; mso-font-charset:0; mso-generic-font-family:roman; mso-font-pitch:variable; mso-font-signature:-1610611985 1107304683 0 0 159 0;} @font-face {font-family:Calibri; panose-1:2 15 5 2 2 2 4 3 2 4; mso-font-charset:0; mso-generic-font-family:swiss; mso-font-pitch:variable; mso-font-signature:-1610611985 1073750139 0 0 159 0;} @font-face {font-family:Zawgyi-One; panose-1:2 11 6 4 3 5 4 4 2 4; mso-font-charset:0; mso-generic-font-family:swiss; mso-font-pitch:variable; mso-font-signature:1627400839 -2147483648 8 0 66047 0;} /* Style Definitions */ p.MsoNormal, li.MsoNormal, div.MsoNormal {mso-style-unhide:no; mso-style-qformat:yes; mso-style-parent:""; margin-top:0in; margin-right:0in; margin-bottom:10.0pt; margin-left:0in; line-height:115%; mso-pagination:widow-orphan; font-size:11.0pt; font-family:"Calibri","sans-serif"; mso-ascii-font-family:Calibri; mso-ascii-theme-font:minor-latin; mso-fareast-font-family:Calibri; mso-fareast-theme-font:minor-latin; mso-hansi-font-family:Calibri; mso-hansi-theme-font:minor-latin; mso-bidi-font-family:"Times New Roman"; mso-bidi-theme-font:minor-bidi;} .MsoChpDefault {mso-style-type:export-only; mso-default-props:yes; mso-ascii-font-family:Calibri; mso-ascii-theme-font:minor-latin; mso-fareast-font-family:Calibri; mso-fareast-theme-font:minor-latin; mso-hansi-font-family:Calibri; mso-hansi-theme-font:minor-latin; mso-bidi-font-family:"Times New Roman"; mso-bidi-theme-font:minor-bidi;} .MsoPapDefault {mso-style-type:export-only; margin-bottom:10.0pt; line-height:115%;} @page Section1 {size:8.5in 11.0in; margin:1.0in 1.0in 1.0in 1.0in; mso-header-margin:.5in; mso-footer-margin:.5in; mso-paper-source:0;} div.Section1 {page:Section1;} --> </style><link href="file:///C:%5CDOCUME%7E1%5CTOSHIBA%5CLOCALS%7E1%5CTemp%5Cmsohtmlclip1%5C01%5Cclip_filelist.xml" rel="File-List"></link><link href="file:///C:%5CDOCUME%7E1%5CTOSHIBA%5CLOCALS%7E1%5CTemp%5Cmsohtmlclip1%5C01%5Cclip_themedata.thmx" rel="themeData"></link><link href="file:///C:%5CDOCUME%7E1%5CTOSHIBA%5CLOCALS%7E1%5CTemp%5Cmsohtmlclip1%5C01%5Cclip_colorschememapping.xml" rel="colorSchemeMapping"></link> <m:smallfrac val="off"> <m:dispdef> <m:lmargin val="0"> <m:rmargin val="0"> <m:defjc val="centerGroup"> <m:wrapindent val="1440"> <m:intlim val="subSup"> <m:narylim val="undOvr"> </m:narylim></m:intlim> </m:wrapindent><style> <!-- /* Font Definitions */ @font-face {font-family:"Cambria Math"; panose-1:2 4 5 3 5 4 6 3 2 4; mso-font-charset:0; mso-generic-font-family:roman; mso-font-pitch:variable; mso-font-signature:-1610611985 1107304683 0 0 159 0;} @font-face {font-family:Calibri; panose-1:2 15 5 2 2 2 4 3 2 4; mso-font-charset:0; mso-generic-font-family:swiss; mso-font-pitch:variable; mso-font-signature:-1610611985 1073750139 0 0 159 0;} @font-face {font-family:Zawgyi-One; panose-1:2 11 6 4 3 5 4 4 2 4; mso-font-charset:0; mso-generic-font-family:swiss; mso-font-pitch:variable; mso-font-signature:1627400839 -2147483648 8 0 66047 0;} /* Style Definitions */ p.MsoNormal, li.MsoNormal, div.MsoNormal {mso-style-unhide:no; mso-style-qformat:yes; mso-style-parent:""; margin-top:0in; margin-right:0in; margin-bottom:10.0pt; margin-left:0in; line-height:115%; mso-pagination:widow-orphan; font-size:11.0pt; font-family:"Calibri","sans-serif"; mso-ascii-font-family:Calibri; mso-ascii-theme-font:minor-latin; mso-fareast-font-family:Calibri; mso-fareast-theme-font:minor-latin; mso-hansi-font-family:Calibri; mso-hansi-theme-font:minor-latin; mso-bidi-font-family:"Times New Roman"; mso-bidi-theme-font:minor-bidi;} .MsoChpDefault {mso-style-type:export-only; mso-default-props:yes; mso-ascii-font-family:Calibri; mso-ascii-theme-font:minor-latin; mso-fareast-font-family:Calibri; mso-fareast-theme-font:minor-latin; mso-hansi-font-family:Calibri; mso-hansi-theme-font:minor-latin; mso-bidi-font-family:"Times New Roman"; mso-bidi-theme-font:minor-bidi;} .MsoPapDefault {mso-style-type:export-only; margin-bottom:10.0pt; line-height:115%;} @page Section1 {size:8.5in 11.0in; margin:1.0in 1.0in 1.0in 1.0in; mso-header-margin:.5in; mso-footer-margin:.5in; mso-paper-source:0;} div.Section1 {page:Section1;} --> </style><span style="font-family: "; font-size: 12pt; line-height: 115%;"> </span> </m:defjc></m:rmargin></m:lmargin></m:dispdef></m:smallfrac></m:defjc></m:rmargin></m:lmargin></m:dispdef></m:smallfrac><br /><m:smallfrac val="off"><m:dispdef><m:lmargin val="0"><m:rmargin val="0"><m:defjc val="centerGroup"><m:smallfrac val="off"><m:dispdef><m:lmargin val="0"><m:rmargin val="0"><m:defjc val="centerGroup">ေမာင္ေအာင္ျမတ္ အ႐ြယ္ေရာက္ေသာ အခါ သူ၏ ဆႏၵအတိုင္း ဖခင္ျဖစ္သူ ဝန္းသို ေစာ္ဘြားႀကီး ဦးေ႐ႊသာက ကင္းဝန္မင္းႀကီး ဦးေကာင္းထံ အပ္ႏွံ၍ ထီးသံုး နန္းသံုး တရားဥပေဒ ပညာရပ္မ်ားႏွင့္တကြ အုပ္ခ်ဳပ္မႈေရးရာ အျဖာျဖာမ်ားကို သင္ၾကား ေစခဲ့သည္။ သီေပါမင္းတရား ထံတြင္လည္း ကြမ္းေရေတာ္ကိုင္ အျဖစ္ အမႈထမ္းရသည္။ ထို႔ေၾကာင့္ ဦးေအာင္ျမတ္သည္ စာေပ က်မ္းဂန္ ဗဟုသုတတုိ႔၌ လည္းေကာင္း၊ ေရွးေဟာင္း အႏုပညာ၊ ရာဇဝင္၊ ကဗ်ာလကၤာမ်ား၊ ေဗဒင္ပညာရပ္မ်ား၌ လည္းေကာင္း၊ အုပ္ခ်ဳပ္မႈေရးရာမ်ား၌ လည္းေကာင္း ကြ်မ္းက်င္ လာခဲ့သည္။</m:defjc></m:rmargin></m:lmargin></m:dispdef></m:smallfrac></m:defjc></m:rmargin></m:lmargin></m:dispdef></m:smallfrac></div></div></div><br />ဦးေအာင္ျမတ္၏ ဖခင္ ဦးေ႐ႊသာသည္ မိုးေကာင္းၿမိဳ႕ဝန္ အျဖစ္ ေျပာင္းေ႐ႊ႕ ခန္႔ထားျခင္း ခံရသျဖင့္ ဦးေအာင္ျမတ္သည္ ၁၂၄၄ ခုႏွစ္တြင္ ဘုရင္သီေပါမင္းထံ အမိန္႔ေတာ္ ခံ၀င္ၾကရာ ၿမိဳ႕ရြာ ခရုိင္ေန ေပါမုိင္း ထမုံ သူႀကီး ေခါင္းႀကီးရြာအုပ္တုိ႔မွစ၍ သေဘာ တူညီၾကျခင္း ေရႊနန္းေတာ္ႀကီး၌လည္း ဘုရင္သီေပါမင္းမွ အစ ျပဳ၍ ၁၂၄၄ ခုႏွစ္ ကဆုန္လဆန္း ၂ရက္ေန႔တြင္ သားေတာ္ႀကီး သခင္ေအာင္ျမတ္အား ဘုရင္ သီေပါမင္းက ၀န္းသုိေစာ္ဘြား အရာခန္႔အပ္ ခ်ီးျမင့္ေတာ္မႈေလသည္။ဖခင္ေနရာ ဝန္းသို႔ ေစာ္ဘြားအျဖစ္ သီေပါမင္းမွ ခန္႔အပ္ခဲ့သည္။ <span style="color: #000066; font-style: italic; font-weight: bold;">'ေမာရိယမဟာဝံသ သီရိသုဓမၼရာဇာ ' </span>ဟူေသာ ဘြဲ႕ကိုလည္း ခ်ီးျမင့္ေတာ္မူသည္။<br /><br /><a href="http://shanniyouth.blogspot.com/2009/10/putao-mu-gawng-ming-gawng-mumyi-mig.html">ဝန္းသိုၿမိဳ႕</a>သည္ ေနျပည္ေတာ္ မႏၱေလးႏွင့္ အတန္ေဝးေသာ ၿမိဳ႕ျဖစ္၍ <a href="http://shanniyouth.blogspot.com/2009/10/blog-post.html">အအုပ္အခ်ဳပ္ </a>မေကာင္းလွ်င္ နယ္ျခား ႏုိင္ငံေရး ျပႆနာမ်ား အခ်ိန္မေ႐ြး ေပၚေပါက္ႏုိင္သည္။ မီးေဝးခ်ိပ္ပမာ ဆိုသကဲ့သို႔ လူဆိုးတို႔ အတန္ ေသာင္းက်န္းေသာ ေနရာ ျဖစ္သည္ဟုလည္း ၾကားသိရသျဖင့္ လက္႐ံုးရည္ ျပည့္ဝေသာ ေမာင္ေအာင္ျမတ္ႏွင့္ သင့္ေလ်ာ္သည္ဟု ကင္းဝန္မင္းႀကီး ဦးေကာင္းက သူ၏ မွတ္တမ္း၌ ေရးသားထားခဲ့သည္။ ဝန္းသိုေစာ္ဘြား အျဖစ္ ခန္႔အပ္ျခင္း ခံရစဥ္က ဦးေအာင္ျမတ္၏ အသက္သည္ ၂၃ ႏွစ္သာ ရိွေသးသည္။ဦးေအာင္ျမတ္ ေစာ္ဘြားျဖစ္ၿပီး ေနာက္တႏွစ္တြင္ မိုးညႇင္းေဒသ တေလွ်ာက္၌ ဗိုလ္ဝ ေခါင္းေဆာင္ေသာ သူပုန္မ်ား ထြက္ ေသာင္းက်န္းခဲ့သည္။ လူအင္အား သံုးေထာင္ေက်ာ္ ေလးေထာင္ခန္႔နီးပါး ရွိေသာ သူပုန္တို႔အား ႏွစ္ေထာင္မွ်ေလာက္သာ အင္အားစုႏွင့္ ေအာင္ျမင္စြာ ႏွိမ္နင္းႏွိင္ခဲ့သည္။ သူပုန္ေခါင္းေဆာင္ ဗိုလ္ဝကိုပါ အေသ ဖမ္းမိခဲ့သည္။<br /><br />သီေပါမင္း ကိုယ္တိုင္က အားရေတာ္ မွဴလွသျဖင့္ <span style="color: #000066; font-style: italic; font-weight: bold;">ေမာရိယမဟာဝံသ သီရိသုဓမၼရာဇာ</span><span style="color: #000066; font-style: italic; font-weight: bold;">သုိဟုံဘြား</span><span style="color: #000066; font-style: italic; font-weight: bold;"> </span><span style="color: #000066;"> </span>ဟူေသာဘြဲ႕ျဖင့္ ခ်ီးျမႇင့္ျခင္း ခံရသည္။<br />၁။<span style="color: #000066; font-style: italic; font-weight: bold;"> ပထမ- ဘြဲ႔ မဟာ၀ံသသိရီေဇယ သုိဟုံဘြား</span> ၎ေနာက္မၾကာမီ ၁၂၄၅ ခုႏွစ္ ပထမ၀ါဆုိ လဆန္း ၉-ရက္ေန႔တြင္ သိရီေဇယႏွင့္ လဲလွယ္၍ အဘေစာ္ဘြားႀကီး လဲခ်ားေစာ္ဘြားႀကီးနည္းတူ ထီးအစီး အနင္းႏွင့္တကြ ထပ္မံခ်ီးျမင့္ေတာ္မူျပန္သည္။<br />၂။ <span style="color: #000066; font-style: italic; font-weight: bold;">ဒုတိယ- ေမာရိယမဟာ၀ံသ သိရီ သုဓမၼရာဇာ သုိဟုံဘြား</span>ဟူ၍ျဖစ္သည္။<br /><br />ထိုႏွစ္တြင္ စကာေစာ္ဘြားႀကီး၏ သမီးေတာ္မွန္နန္း အပ်ိဳေတာ္ စပ္ေ႐ႊၾကည္ႏွင့္ လက္ဆက္ခဲ့သည္။ ေစာ္ဘြားဦးေအာင္ျမတ္သည္ ဝန္းသိုၿမိဳ႕တြင္ေဟာ္နန္း ရွိေသာ္လည္း နယ္ပယ္ ျငိမ္သက္ေရးကို ေရွး႐ႈ၍ ဝန္းသိုၿမိဳ႕ အေနာက္ေျမာက္ မိုင္ ၃ဝ ေက်ာ္ေသာ ပင္လယ္ဘူးၿမိဳ႕၌ ေ႐ႊ႕ေျပာင္း ေနထိုင္ခဲ့သည္။<br /><br />၁၂၄၇ ခုႏွစ္တြင္ တတိယ အဂၤလိပ္ ျမန္မာ ေနာက္ဆံုးစစ္ပြဲ ျဖစ္ပြားခါနီး အခ်ိန္တြင္ တိုင္းေရးျပည္ေရး မျငိမ္မသက္ ျဖစ္လာသျဖင့္ သတင္းမွန္ ရရွိေစရန္ ေနျပည္ေတာ္သို႔ အေထာက္ေတာ္မ်ား ေစလႊတ္ စံုစမ္းခဲ့သည္။ ေနျပည္ေတာ္မွလည္း အဂၤလိပ္တို႔အား တိုက္ခိုက္ရန္ အတြက္ စစ္သားမ်ား စုေဆာင္းရန္ စာခြ်န္ေတာ္ ေရာက္လာသျဖင့္ လက္နက္ လူသူ အသင့္ စုေဆာင္းလ်က္ ရွိသည္။ အေထာက္ေတာ္မ်ား ျပန္လည္ ေရာက္ရွိေသာ အခါ သီေပါမင္း အဂၤလိပ္လက္သို႔ ပါေတာ္မူၿပီ ျဖစ္ေၾကာင္း ၾကားသိရသျဖင့္ အဂၤလိပ္တို႔အား ျပန္လည္ တိုက္ခိုက္ရန္ ႀကိဳးစားခဲ့သည္။<br /><br />သိုရာတြင္ အဂၤလိပ္တို႔အား ျပန္လည္ တိုက္ခိုက္ျခင္း မျပဳဘဲ ျငိမ္သက္စြာ ေနရန္ ကင္းဝန္မင္းႀကီးထံမွ အမိန္႔လႊာ တေစာင္ ေရာက္လာသျဖင့္ အဖကဲ့သို႔ လည္းေကာင္း၊ ဆရာသမား ကဲ့သို႔ လည္းေကာင္း ေလးစား အပ္ေသာ မင္းႀကီး အမိန္႔ ျဖစ္သျဖင့္ ခက္ထန္ေသာ စစ္စိတ္ စစ္မာန္မ်ားကို မ်ိဳသိပ္ ထားခဲ့ရသည္။ အဂၤလိပ္ လက္ေအာက္သို႔ကား ဝင္ေရာက္ျခင္း မျပဳဘဲ သစ္လုပ္ငန္း၊ စပါး လုပ္ငန္းမ်ားကိုသာ လုပ္ကိုင္ စားေသာက္ ေနခဲ့သည္။ဝန္းသို ေစာ္ဘြားႀကီး ဦးေအာင္ျမတ္ ဦးစီး လုပ္ကိုင္ေသာ သစ္လုပ္ငန္း ထြန္းကားရာ ေနရာကို မိမိတို႔သာ ရရွိလွ်င္ ခ်က္ခ်င္း ခ်မ္းသာႏုိင္သည္ဟု စိတ္ကူးမိသူ အခ်ိဳ႕က ဦးေအာင္ျမတ္သည္ စီးပြားေရးကို ဖိဖိစီးစီး လုပ္ကိုင္၍ ေငြေၾကး စုေဆာင္းကာ ေတာ္လွန္ ပုန္ကန္ရန္ အၾကံျပဳေနသည္ဟု အဂၤလိပ္ အရာရွိမ်ားအား ေခ်ာပစ္စကား ေျပာဆိုၾကသည္။ ထုိအခါ ဦးေအာင္ျမတ္ကို ေနျပည္ေတာ္သို႔ ေခၚယူ စစ္ေဆးလိုေၾကာင္း ကင္းဝန္မင္းႀကီးအား အေၾကာင္းၾကား ေစခဲ့သည္။<br /><br />ကင္းဝန္မင္းႀကီးသည္ ဦးေအာင္ျမတ္ကို ေနျပည္ေတာ္သို႔ လာေရာက္ ရွင္းလင္းရန္ ဆင့္ေခၚခဲ့သည္။ သို႔ရာတြင္ ဦးေအာင္ျမတ္က အရွင္သခင္မ်ား မရွိသည့္ေနာက္ ေနျပည္ေတာ္သို႔ မလာေရာက္ လိုေတာ့ေၾကာင္း၊ တပါးကၽြန္မခံလုိေတာ့ေၾကာင္း၊ အဂၤလိပ္ မင္းႏွင့္တကြ အဂၤလိပ္အရာရွိ ကိုယ္စားလွယ္ တို႔ကုိလည္း အ႐ိုအေသ မျပဳလိုေတာ့ေၾကာင္း အေၾကာင္း ျပန္လိုက္သည္။ ယင္းသို႔ စာျပန္ၿပီးေနာက္ အဂၤလိပ္မ်ား လာေရာက္ တိုက္ခိုက္ပါက အသင့္ ျဖစ္ေစရန္ ဝန္းသိုၿမိဳ ့ ပတ္ဝန္းက်င္၌ သစ္တပ္ၿမိဳ႕႐ုိးမ်ား ေဆာက္ျခင္း၊ ကင္းတပ္မ်ား အထပ္ထပ္ခ်ျခင္း၊ လူသူလက္နက္ စုေဆာင္းျခင္း စသည္မ်ား ျပဳလုပ္ လာခဲ့သည္။မကၡရာ မင္းသားႀကီး၏ သားေတာ္ ထိပ္တင္ရန္ပိုင္ႏွင့္ မူးမတ္ တစုတို႔သည္ အဂၤလိပ္တို႔အား တုိက္ခိုက္ရာမွာ ႐ႈံးနိမ့္သျဖင့္ ဦးေအာင္ျမတ္၏ ဖခင္ ဦးေ႐ႊသာ၏ အကူအညီျဖင့္ ယူနန္နယ္သို႔ ဆုတ္ခြာ လာခဲ့သည္။ ဦးေ႐ႊသာကိုလည္း ေတာ္လွန္ ပုန္ကန္မႈ အားေပးသည္ဟု ဆိုကာ အဂၤလိပ္ အစိုးရက ဖမ္းဆီးရန္ အမိန္႔ထုတ္ေၾကာင္း ဦးေအာင္ျမတ္ သိေသာအခါ ဖခင္ရွိရာ <a href="http://shanniyouth.blogspot.com/2009/10/putao-mu-gawng-ming-gawng-mumyi-mig.html">မုိးေကာင္းၿမိဳ႕</a>သို႔ သြားေရာက္၍ အေျခအေနကို ေဆြးေႏြးခဲ့သည္။<br /><br />အဂၤလိပ္တို႔ကား ဦးေအာင္ျမတ္တို႔ သားအဖကို မဖမ္းေသးဘဲ ကင္းဝန္မင္းႀကီးကို ေဖ်ာင္းဖ် နားခ်ရန္ ေစလႊတ္လိုက္သည္။ဦးေအာင္ျမတ္ မိုးေကာင္းသို႔ သြားေနခိုက္ ျဖစ္၍ ကင္းဝန္မင္းႀကီးသည္ ဦးေအာင္ျမတ္ႏွင့္မေတြ႕ဘဲ မႏၩေလးသို႔ ျပန္ခဲ့ရသည္။ ကင္းဝန္မင္းႀကီးမွ တဆင့္ ေစ့စပ္ မရသျဖင့္ အဂၤလိပ္ အစိုးရသည္ ဦးေအာင္ျမတ္၏ ငယ္ဆရာ ဝန္းသို ဆရာေတာ္ ဦးဂုဏမွ တဆင့္ ေစ့စပ္ျပန္သည္။ အဂၤလိပ္ကို ကၽြန္အျဖစ္ မခံလို အင္အား ျပည့္လာသည့္ တေန႔ မႏၱေလးကို တိုက္ယူပါမည္ဟု ဆရာေတာ္အား ေလွ်ာက္ထားခဲ့သည္။ ေစ့စပ္မရသည္ အဆံုး၌ ျမန္မာသကၠရာဇ္ ၁၂၅၂ ခုႏွစ္တြင္ အဂၤလိပ္ အစိုးရသည္ ခြန္းေတာင္ ၿမိဳ႕အုပ္ႏွင့္ အခြန္ဝန္ ဦးစံတို႔ကို စစ္တပ္ တတပ္ႏွင့္ ေစလႊတ္လိုက္သည္။ဝန္းသိုၿမိဳ ့ေစာ္ဘြား ဦးေအာင္ျမတ္သည္ အဂၤလိပ္တို႔ ေစလႊတ္လိုက္ေသာ တပ္မ်ားကို မွန္ကင္းေတာင္ စခန္းမွ ဆီးႀကိဳ တိုက္ခိုက္ရန္ ခ်ီတက္ လာခဲ့သည္။ မွန္ကင္းေတာင္ စခန္းတြင္ အဂၤလိပ္တပ္မ်ားႏွင့္ ဝန္းသိုေစာ္ဘြား တပ္မ်ား ေတြ႕ဆံု တိုက္ပြဲျဖစ္ပြားရာ ႐ႈံးၿပီး အဂၤလိပ္တို႔ ဆုတ္ခြာခဲ့ရသည္။ တိုက္ပြဲျဖစ္ရာ မွန္ကင္းေတာင္ စခန္းတြင္ ယခုတိုင္ အမွတ္အသား စိုက္ထူထားေသာ ကၽြန္းတိုင္ႀကီး တတိုင္ ရွိေနေသးသည္။ ေကာလင္းၿမိဳ႕ဘက္သို႔ ဆုတ္ခြာသြားေသာ အဂၤလိပ္တပ္မ်ားကို ဝန္းသိုေစာ္ဘြား တပ္မ်ားက လိုက္လံ တိုက္ခိုက္ရာ အဂၤလိပ္တုိ႔ဘက္မွ စစ္ဗုိလ္ တဦးႏွင့္ တပ္သား သံုးဦး က်ဆံုးခဲ့သည္။<br /><br />အဂၤလိပ္ တပ္မ်ားလည္း ေကာလင္းၿမိဳ႕မွေန ထပ္ၿပီး ဆုတ္ခြာရသည္။ ထိုအခါမွ စ၍ ဝန္းသိုေစာ္ဘြား ဦးေအာင္ျမတ္၏ အမည္သည္ အဂၤလိပ္မင္း အုပ္ခ်ဳပ္သည့္ မႏၱေလးၿမိဳ႕မွသည္ ေအာက္ျပည္ေဒသ ရန္ကုန္ၿမိဳ႕သို႔ တုိင္ေအာင္ ေက်ာ္ၾကား လာခဲ့သည္။႐ႈံးနိမ့္၍ ဆုတ္ခြာခဲ့ရေသာ အဂၤလိပ္တပ္မ်ားကို အားျဖည့္ရန္ ၁၂၅၂ ခုႏွစ္၊ တေပါင္းလဆန္း ၁၃ ရက္ေန႔တြင္ ကသာမွ ဗိုလ္ႏွစ္ စဗက္ ဦးေဆာင္ေသာ အမွတ္ (၂ဝ) ေျခလ်င္တပ္ရင္းႏွင့္ ေ႐ႊဘိုမွ ဗိုလ္ႀကီး ေကရီ ဦးေဆာင္ေသာ ျမင္းတပ္မ်ား ေရာက္ရွိလာ သျဖင့္ ေကာလင္းၿမိဳ႕သို႔ ျပန္၍ ခ်ီတက္ လာၾကျပန္သည္။ ဝန္းသိုေစာ္ဘြား ဦးေအာင္ျမတ္သည္ သူ၏ ဝန္းသိုတပ္မ်ားႏွင့္ အတူ ဖခင္ျဖစ္သူ မိုးေကာင္းၿမိဳ႕ဝန္၏ တပ္မ်ားႏွင့္ပါ ေကာလင္းသို႔ အျပင္းခ်ီတက္ကာ အဂၤလိပ္မ်ားကို တုိက္ခိုက္သည္။ သို႔ရာတြင္ အင္အားခ်င္း မမွ်သျဖင့္ ႐ုတ္တရက္ ၿမိဳ႕သို႔ မခ်ဥ္းကပ္ေသးဘဲ ၿမိဳ႕ျပင္မွသာ ဝန္းရံေန၍ အဂၤလိပ္ တပ္မ်ားကို ေတာထဲသို႔ မွ်ားေခၚသည္။ ယင္းတုိက္ပြဲတြင္ ႏွစ္ဘက္စလံုးမွ အက်အဆံုး ဒဏ္ရာရသူ မ်ားျပားသည္။ လက္နက္ အင္အား လူအင္အား မမွ်သျဖင့္ ဆုတ္ခြာ ခဲ့ရေသာ္လည္း ဦးေအာင္ျမတ္၏ တပ္မ်ားသည္ အဂၤလိပ္တို႔ကို အႀကိမ္ႀကိမ္ ျပန္လွန္ တိုက္ခိုက္မႈမ်ား ျပဳခဲ့သည္။ ထိုနယ္ေျမ ေဒသ တဝိုက္၌ တိုက္ပြဲမ်ား ဆက္လက္ ျဖစ္ပြားေစခဲ့သည္။အဂၤလိပ္ အစိုးရက ယင္းတို႔၏ စစ္တပ္အတြက္ ေ႐ႊဘိုမွ ေနာက္ထပ္တပ္မ်ား စစ္ကူေရာက္လာရာ ဝန္းသို တပ္မ်ားသည္ တေျဖးေျဖး ဆုတ္ခြာရင္း က်ိဳင္းခြင္ေတာင္ကုန္း၌ တပ္စြဲ၍ အခိုင္အမာ ခုခံရာ အဂၤလိပ္တပ္မ်ား မကပ္ႏုိင္ေအာင္ ရွိခဲ့သည္။ အေဝးမွ အေျမာက္ ေသနတ္မ်ားျဖင့္ အဂၤလိပ္တပ္မ်ားက ပစ္ခတ္ေသာ္လည္း ခပ္ေဝးေဝးမွ ပစ္ရသျဖင့္ ေမွ်ာ္မွန္းသေလာက္ မျဖစ္ဘဲ ဝန္းသို ေစာ္ဘြားတပ္မ်ား အထိအခိုက္ နည္းသည္။ ေနာက္ဆံုး၌ အဂၤလိပ္တပ္မ်ားသည္ က်ိဳင္းခြင္ေတာင္ကုန္းကို ပတ္၍ စီးေသာ ေဒါင္းျဖဴေခ်ာင္းကုိ အက်အဆံုး မ်ားစြာႏွင့္ ျဖတ္ကူးကား ဝန္းသို႔တပ္မ်ားကို အနီးကပ္ တိုက္ခိုက္ၾကသည္။ ဝန္းသိုေစာ္ဘြား၏ တပ္မ်ားသည္ အေတာ္ၾကာၾကာ ခုခံ တိုက္ခိုက္ၾကၿပီးေနာက္ ေတာင္ကုန္း တဖက္မွ အဂၤလိပ္တပ္မ်ားကို ေဖာက္ထြက္၍ ဝန္းသိုၿမိဳ႕သို႔ ဆုတ္ခြာခဲ့ၾကသည္။ က်ိဳင္းခြင္ တိုက္ပြဲတြင္ ႏွစ္ဘက္စလံုးမွ အပ်က္အစီး အေသအေပ်ာက္ မ်ားသည္။ အဂၤလိပ္ စစ္သား သံုးဦး က်ဆံုးသည့္ ေနရာတြင္ ေက်ာက္တိုင္တခု စိုက္ထူထားရာ ယခုတိုင္ ေတြ႕ႏုိင္ေသးသည္။က်ိဳင္းခြင္ေတာင္ကုန္းမွ ဆုတ္ခြာသည့္ ေန႔တြင္ပင္ ေရဦးၿမိဳ႕နယ္မွ ဗိုလ္ႀကီး ဟက္ခ်င္ဆန္ ဦးေဆာင္ေသာ အဂၤလိပ္ စစ္ပုလိပ္တပ္ တတပ္ႏွင့္ ဥကၠံၿမိဳ႕နားရွိ မိုးနန္းေက်ာင္းတြင္ တပ္စြဲေနေသာ ဝန္းသိုတပ္မ်ား တိုက္ပြဲ အျပင္းအထန္ ျဖစ္ပြားသည္။ ထိုတိုက္ပြဲတြင္ ေစာ္ဘြားႀကီး ဦးေအာင္ျမတ္တပ္မွ ၂၇ ေယာက္ က်ဆံုးသည္။ အဂၤလိပ္စစ္ဗိုလ္ ဗိုလ္ႀကီး ဟတ္ခ်င္ဆန္လည္း ဦးေခါင္းတြင္ ဒဏ္ရာ ျပင္းထန္စြာ ရရွိသြားရာ ယင္းဒဏ္ရာႏွင့္ပင္ မၾကာမီ ေသဆံုးခဲ့သည္။ လက္နက္ အင္အား လူအင္အား မမွ်သည့္ျပင္ အေတြ႕အၾကံဳ နည္းပါးေသာ သူမ်ားႏွင့္ တိုက္ခိုက္ရေသာ္လည္း သူ႔ကၽြန္မခံလိုေသာ မ်ိဳးခ်စ္စိတ္ဓာတ္ေၾကာင့္ ဝန္းသိုေစာ္ဘြားႀကီး ဦးေအာင္ျမတ္သည္ အဂၤလိပ္တို႔ကို ဝန္းသို၊ ေကာလင္း၊ မိုးေကာင္း၊ မိုးညႇင္း၊ ပင္လယ္ဘူး စေသာ ေဒသမ်ားမွ အျပင္းအထန္ ေတာ္လွန္ တိုက္ခိုက္ခဲ့သည္။ မဲဇာေခ်ာင္းနားရွိ မန္ေလာင္ မန္စီ ေဒသမ်ားတြင္လည္း အဂၤလိပ္တို႔ႏွင့္ အႀကိမ္ႀကိမ္ တုိက္ပြဲမ်ား ျပင္းထန္စြာ ျဖစ္ပြားခဲ့သည္။ဝန္းသို ေစာ္ဘြားႀကီး ဦးေအာင္ျမတ္သည္ လူသူ လက္နက္ အနည္းငယ္ႏွင့္ တႏွစ္နည္းပါးမွ် အားမေလွ်ာ့ဘဲ ဇြဲနပဲႏွင့္ တိုက္ခိုက္ခဲ့ေသာ ပုဂၢိဳလ္ႀကီး ျဖစ္သည္။<br /><br />အဂၤလိပ္ အစိုးရသည္ ေစာ္ဘြားႀကီးကို ထိုအခ်ိန္အထိ သူပုန္ဟုလည္း မေၾကညာဘဲ သူတို႔ဘက္ ဝင္လာလွ်င္ အခါမေ႐ြး လက္ခံ၍ ရာထူးပင္ ေပးမည္ဟု စကား ကမ္လွမ္းၿမဲ ကမ္လွမ္းလ်က္ ရွိသည္။ ဝန္းသို ေစာ္ဘြားႀကီးကာ အဂၤလိပ္တို႔ မည္သို႔ ေခၚယူ ေခ်ာ့ေမာ့ေစကာမူ စကားပင္ မျပန္ခဲ့ေခ်။ အဂၤလိပ္ဆိုလွ်င္ သူႏွင့္ အဖက္မတန္ဟုပင္ သေဘာပိုက္ထားဟန္ တူသည္။ ေနာက္ဆံုးတြင္ ဝန္းသို ေစာ္ဘြားႀကီး၏ တပ္မ်ားသည္ မန္စီ အနီး အဂၤလိပ္ စစ္တပ္ႏွင့္ ေတြ႕၍ ဝိုင္းမိေနေသာ အခါ အဂၤလိပ္ စစ္တပ္ႏွင့္ အတူ ပါလာေသာ ျမေတာင္ ၿမိဳ႕စားက ဝန္းသို ေစာ္ဘြားႀကီးကို စကား ကမ္းလွမ္းျပန္ရာ ရာထူးမက္၊ ဥစၥာမက္၊ စိတ္မခိုင္သူမ်ား သစၥာေဖာက္ကာ အဂၤလိပ္ဘက္သို႔ တစတစ ဝင္သြားၾကသည္က တေၾကာင္း၊ မိုးဦးက်လာ သျဖင့္ ေနာက္လိုက္ ေနာက္ပါမ်ား ငွက္ဖ်ားေရာဂါ ျဖစ္လ်က္ စိတ္ဓတ္ က်ဆင္းလာသည္က တေၾကာင္း၊ အေထာက္အပံ့ အကူအညီမ်ားကလည္း နည္းပါသထက္ နည္းပါး လာသည္က တေၾကာင္း၊ အရပ္ရပ္ေသာ အေျခအေနတို႔ကလည္း အဆိုးဘက္ႏွင့္ အ႐ႈံးဘက္ကခ်ည္း မ်ားေနသည္က တေၾကာင္း ဤသို႔ေသာ အေၾကာင္းမ်ားေၾကာင့္ အတိုက္အခိုက္ ရပ္ရန္ ဆံုးျဖတ္လိုက္သည္။သို႔ရာတြင္ ဝန္းသို ေစာ္ဘြားႀကီးသည္ အဂၤလိပ္ လက္ေအာက္သို႔ကား မဝင္။ ဖခင္ရွိရာ တ႐ုတ္ျပည္သို႔ ထြက္ခြာေတာ့မည္ဟု အေၾကာင္းျပန္ရာ ျမေတာင္ၿမိဳ႕စားက ေဘးရန္ ကင္းရွင္းေသာ တ႐ုတ္ျပည္ ထြက္လမ္းကို အလံစိမ္း လႊတ္ျပသျဖင့္ ထိုလမ္းအတိုင္း ၁၂၅၃ ခုႏွစ္တြင္ ထြက္ခဲ့သည္။<br /><br />မိုညႇင္းမွ ဘီးလင္းၿမိဳ႕၊ ယင္းမွ ဟိုပင္နန္႔ေဆာ္ေလာ္၊ ထိုမွ စန္းတာၿမိဳ႕သို႔ ဝင္သည္။ စန္းတာၿမိဳ႕မွ စန္းတာ ေစာ္ဘြားက ေကာင္းစြာႀကိဳ၍ ေနရာထိုင္ခင္းမ်ား ခ်ေပးသည္။ စန္းတာၿမိဳ႕၌ပင္ ၁၂၇၈ ခုႏွစ္တြင္ ဖခင္ မိုးေကာင္း ေစာ္ဘြားႀကီး ဦးေ႐ႊသာ ကြယ္လြန္ရာ၊ ဦးေအာင္ျမတ္ ကိုယ္တိုင္ ဖခင္ အေလာင္းကို ထမ္း၍ ၿမိဳ႕ဦးေဈး ေနရာ၌ သၿဂဳႋဟ္ခဲ့သည္။ယူနန္နယ္ စန္းတာၿမိဳ႕၌ ရွိေနစဥ္လည္း အဂၤလိပ္ အစိုးရက ေစာ္ဘြားႀကီး၏ သတင္းမ်ားကို အၿမဲ သိရွိလိုသည္ ဟူေသာ အမိန္႔ေၾကာင့္ မန္းတာ၊ မိုင္းလ စေသာ ၿမိဳ႕မ်ားမွ လာေသာ ခရီးသည္မ်ားထံတြင္ စံုစမ္းၿပီးလွ်င္ ျမေတာင္ ၿမိဳ႕စားက အၿမဲ အစီရင္ခံစာ သြင္းေနရသည္။ ယူနန္နယ္တြင္ ေနထိုင္စဥ္ ေစာ္ဘြားႀကီးသည္ စပါးေပး ေပးျခင္း၊ တတ္ကၽြမ္းထားေသာ ျမန္မာ့ ေဆးပညာျဖင့္ ေဆးဝါး ကုသေပးျခင္းတို႔ျဖင့္ ျဖစ္သလို အသက္ေမြးဝမ္းေက်ာင္း ရွာေဖြ စားေသာက္ ေနထိုင္ခဲ့သည္။<br /><br />ေစာ္ဘြားႀကီး ဦးေအာင္ျမတ္သည္ အဂၤလိပ္ လက္ေအာက္တြင္ အညံခံ၍ ဝင္လွ်င္ သူမ်ားနည္းတူ ရာထူးရာခံ အျပည့္အဝႏွင့္ ထိပ္တန္းမွ သက္ေသာင့္သက္သာ ေနရမည္ ျဖစ္ပါလ်က္ သူ႔ကၽြန္ မခံလိုေသာ စိတ္ဓာတ္ေၾကာင့္ စည္းစိမ္ ခ်မ္းသာမ်ားကို စြန္႔လႊတ္လ်က္ ေနထိုင္ခဲ့ေသာ ျမန္မာမ်ိဳးခ်စ္ ပုဂၢိဳလ္ႀကီး ျဖစ္သည္။ေစာ္ဘြားႀကီး စ၀္ေအာင္ျမတ္သည္ ယူနန္နယ္ စန္းတာၿမိဳ႕၌ ၁၃ ႏွစ္၊ မိုင္းလၿမိဳ႕၌ ၁၉ ႏွစ္၊ စုစုေပါင္း ၃၂ ႏွစ္တိုင္တုိင္ သူ႔ကၽြန္ မခံလိုေသာ စိတ္ျဖင့္ တ႐ုတ္ျပည္ ၿမိဳ႕မ်ားတြင္ ေနထိုင္ခဲ့သည္။ ျမန္မာျပည္ ဘုရင္ခံက ေစာ္ဘြားႀကီး စ၀္ေအာင္ျမတ္အား ဦးရီေတာ္ ေညာင္ေ႐ႊ ေစာ္ဘြားႀကီး ဆာစ၀္ေမာင္ မွတဆင့္ ျမန္မာျပည္သို႔ ျပန္ေျပာင္းလာေသာ အခါ စိတ္မျငိဳျငင္ေစရပါ၊ အေထာက္အပံ့ ေပးပါမည္ဟု ေျပာၾကားလာသည္။<a href="http://4.bp.blogspot.com/_bI-Y4qhMeWA/S857ZR9-m8I/AAAAAAAACJ0/KFJWh-LJhjg/s1600/Kya+PaukCG62.gif"><img alt="" border="0" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5462439072297294786" src="http://4.bp.blogspot.com/_bI-Y4qhMeWA/S857ZR9-m8I/AAAAAAAACJ0/KFJWh-LJhjg/s400/Kya+PaukCG62.gif" style="cursor: pointer; float: right; height: 318px; margin: 0pt 0pt 10px 10px; width: 214px;" /></a><span style="font-size: 85%;"><span style="font-style: italic; font-weight: bold;">ဦးရီးေတာ္ ေညာင္ေ႐ႊ ေစာ္ဘြားႀကီး ဆာစ၀္ေမာင္</span></span> <span style="font-family: BShanAA; font-size: 13pt;">Â</span>စ၀္ေအာင္ျမတ္၏ ၾကင္ရာေတာ္ မဟာေဒဝီ စပ္ေရႊၾကည္၏ ဦးရီးေတာ္ ေညာင္ေ႐ႊ ေစာ္ဘြားႀကီး ဆာေစာေမာင္လည္း အသက္ရြယ္ႀကီးၿပီ ျဖစ္သျဖင့္ကိုယ္ရပ္ ကိုယ္ေဒသသို ့ျပန္ေနပါရန္ အတန္တန္ ေတာင္းပန္ ေျပာဆိုလာသည္။ အမ်ိဳးမ်ိဳးအဖံုဖံုအဘက္ဘက္မွ စဥ္းစားျပီးမွ ေစာ္ဘြားၾကီးဦးေအာင္ျမတ္သည္ (ခရစ္ႏွစ္ ၁၉၂၃) ၁၂၈၅ ခုႏွစ္၊တေပါင္းလဆန္း ၉ ရက္ ေန ့တြင္ျမန္မာႏုိင္ငံသို ့ေျပာင္းေရြ ့လာခဲ့သည္။ယင္းႏွစ္ ေႏွာင္းတန္ခူးလဆန္း ၈ ရက္ေန႔တြင္ ရွမ္းျပည္နယ္ ေတာင္ႀကီးၿမိဳ႕သို႔ ေရာက္ရွိ၍ ေဟာကုန္းရွိ သထံုေဟာ္တြင္ ေနထိုင္ခဲ့သည္။<br /><br />သထံုေဟာ္၌ပင္ ၾကင္ရာေတာ္ မဟာေဒဝီ စပ္ေ႐ႊၾကည္သည္ အသက္ ၇၁ ႏွစ္ အ႐ြယ္၌ ကြယ္လြန္ အနိစၥ ေရာက္ခဲ့သည္။ေတာင္ႀကီးၿမိဳ႕သို႔ ျပန္ေရာက္ေသာ အခါ ဝန္းသို ေစာ္ဘြားႀကီး ဦးေအာင္ျမတ္ကို အဂၤလိပ္ အစိုးရတို႔က တလလွ်င္ ေထာက္ပ့ံေငြ ၁ဝဝိ ေပးခဲ့သည္။ ထိုစဥ္က ေငြ ၁ဝဝိ သည္ ယခုေငြႏွင့္ ေခတ္ကာလ အေလ်ာက္ ႏႈိင္းစာလွ်င္ ၁ဝဝဝိ မွ်ပင္ ေက်ာ္မည္ ထင္သည္။<br /><br />ေစာ္ဘြားႀကီးသည္ ထိုေထာက္ပံ့ေငြကို နည္းသည္ မ်ားသည္လည္း မေျပာ။ အခ်ိန္တန္၍ လာေရာက္ ထုတ္ေပးလွ်င္ သားသမီးမ်ား လက္သို႔ လႊဲအပ္ ေပးခဲ့သည္။ ေစာ္ဘြားႀကီး အတြက္မူ ဦးရီးေတာ္ ေညာင္ေ႐ႊေစာ္ဘြားႀကီး ဆာေစာေမာင္ ေထာက္ပံ့ေနေသာ ေငြျဖင့္သာ ေရာင့္ရဲစြာ သံုးစြဲေနခဲ့သည္။ ေညာင္ေ႐ႊေစာ္ဘြားႀကီး ဆာေစာေမာင္သည္ ဝန္းသို ေစာ္ဘြားႀကီး ဦးေအာင္ျမတ္ ျပန္ေရာက္၍ သံုးႏွစ္အၾကာ ကြယ္လြန္ သြားရွာသည္။<br /><br />ယေန႔ သွ်မ္းလူငယ္အမ်ဳိးသားတုိ႔ ၀န္သုိေစာ္ဘြားႀကီး စ၀္ေအာင္ျမတ္၏ မ်ဳိးခ်စ္စိတ္ဓါတ္အား အတုယူ စံထားေလာက္ေပသည္။၀န္းသုိေစာ္ဘြား ဦးေအာင္ျမတ္သည္ အထက္ျမန္ျပည္ ေျမာက္ပုိင္းတြင္ ေနထုိင္ၾကေသာ <a href="http://shanniyouth.blogspot.com/2010/03/blog-post_4000.html">တုိင္းလုံ၊</a> <a href="http://shanniyouth.blogspot.com/2010/04/blog-post_06.html">တုိင္းေမာ၀္၊</a> <a href="http://shanniyouth.blogspot.com/2010/03/blog-post_9702.html">ခႏၱီးသွ်မ္း၊</a> <a href="http://shanniyouth.blogspot.com/2010/03/blog-post_4448.html">သွ်မ္းနီ၊ ကဒူး၊ ကဏန္း၊</a> တုိင္းဆာတုိ႔၏ ေကာင္းေဆာင္ႀကီးလည္းျဖစ္ေတာ့သည္။ဦးေအာင္ျမတ္သည္ မည္သူ႔အားမွ် အပူမကပ္ဘဲ ရသမွ်ျဖင့္ တင္းတိမ္ ေရာင္ရဲစြာ ေလာကုတၲရာ ဘက္တြင္သာ အားထုတ္ ေနထိုင္ခဲ့သည္။ ေညာင္ေ႐ႊေစာ္ဘြား စပ္ေ႐ႊသိုက္ကလည္း ဆက္လက္ ေထာက္ပံ့ခဲ့သည္။<br /><br /><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/-V-P5Q2yFnzU/Ty0dW1B7VQI/AAAAAAAADO0/8eVjRFwsasc/s1600/KP-Soa7.gif" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="200" src="http://3.bp.blogspot.com/-V-P5Q2yFnzU/Ty0dW1B7VQI/AAAAAAAADO0/8eVjRFwsasc/s200/KP-Soa7.gif" width="158" /></a></div>ဒုတိယ ကမာၻစစ္ျဖစ္၍ ျမန္မာႏုိင္ငံသို႔ ဂ်ပန္မ်ား ဝင္လာေသာ အခါ၌လည္း အဂၤလိပ္ အစိုးရကဲ့သို႔ပင္ တလလွ်င္ေငြ ၁ဝဝိ ေထာက္ပံ့ခဲ့ရာ ဂ်ပန္တို႔ ထြက္ေျပးသည့္ အခ်ိန္အထိ ျဖစ္သည္။ဒုတိယ ကမာၻစစ္ ၿပီးဆံုးသည့္ ေနာက္တြင္ ျမန္မာႏုိင္ငံ လြတ္လပ္ေရး ရေသာအခါ ခရစ္ ၁၉၅ဝ ျပည့္ႏွစ္၊ ေအာက္တိုဘာလမွ စ၍ ဝန္းသို ေစာ္ဘြားႀကီးႏွင့္ သခင္ကိုယ္ေတာ္မႈိင္းတို႔အား ျမန္မာအစိုးရက ေက်းဇူးဆပ္သည့့္ အေနျဖင့္ တလလွ်င္ ေထာက္ပံ့ေၾကးေငြ ၅ဝဝိ က်ပ္စီ ေပးခဲ့သည္။ဝန္းသို ေစာ္ဘြားႀကီး ဦးေအာင္ျမတ္သည္ ျမန္မာ သကၠရာဇ္ ၁၃၂၆ ခုႏွစ္၊ ျပာသိုလဆန္း ၃ ရက္ေန႔ (ခရစ္ ႏွစ္ ၁၉၆၅ ခုႏွစ္၊ ဇန္နဝါရီလ ၅ ရက္) ေန႔တြင္ ေတာင္ႀကီးၿမိဳ႕၌ အသက္ ၁ဝ၃ ႏွစ္တြင္ ကြယ္လြန္ အနိစၥေရာက္သည္။ ယင္းႏွစ္ ျပာသိုလဆန္း ၉ ရက္ေန႔တြင္ ေစာ္ဘြားႀကီး၏ ႐ုပ္ကလာပ္ကို ေတာင္ႀကီးၿမိဳ႕ ရပ္ေတာ္မူကုန္း ေျမာက္ဘက္ရွိ စီစဥ္ ေ႐ြးခ်ယ္ သတ္မွတ္ထားေသာ ေျမေနရာသို႔ ယူေဆာင္ကာ ေရွးထံုးစဥ္လာ အတိုင္း ဂူသြင္း သၿဂဳႋဳဟ္ၾကသည္။ အာဏာသိမ္း ေတာ္လွန္ေရး စစ္ေကာင္စီကလည္း ေစာ္ဘြားႀကီး၏ လြတ္လပ္ေရး တိုက္ပြဲဝင္ခဲ့သည့္ ဂုဏ္ေက်းဇူးကို ဆပ္သည့္ အေနျဖင့္ မသာစရိတ္ေငြ ၅,ဝဝဝိ ေထာက္ပံ့ခဲ့သည္။ေစာ္ဘြားႀကီး ဦးေအာင္ျမတ္တြင္ ဦးခြန္ဆက္ (ေခၚ) ေစာခြန္ဆက္၊ ေစာစံျမ၊ ခြန္လံုး၊ ခြန္ဖံုးႏွင့္ ခြန္ခ်ိဳ ဟူေသာ သား ၅ ေယာက္ႏွင့္ နန္းဆိုင္မယ္၊ ေစာျဖဴ ဟူေသာ သမီး ၂ ေယာက္ ထြန္းကားခဲ့သည္။ ▪ - ¤ - ▪<br /><br />ဤသုိ႔ျဖင့္ ၿဗိတိသွ်တုိ႔ ၀င္ေရာက္က်ဳးေက်ာ္မႈတြင္လည္း သွ်မ္းအမ်ဳိးသားမ်ားသည္ ရဲ၀န္႔ျပတ္သားစြာဆန္႔က်င္ ခဲ့ၾကသလုိ ျမန္မာ့လြတ္ေရးအတြက္မွာ ပါ၀င္ခဲ့ၾကသည္<br /><br />အထူးသျဖင့္ ျမန္မာ့သမုိင္း၀င္ ရဲေဘာ္သုံးက်ိပ္ထဲတြင္း သွ်မ္းအမ်ဳိးသား သုံးဦးပါ၀င္ေလသည္ ဗုိလ္မုိးညိဳ၊ ဗုိလ္ေစာေအာင္၊ ဗုိလ္ေစာေနာင္ အထက္ျမန္မာျပည္တြင္ ထင္ရွားေသာ ပုဂိဳလ္မ်ားအနက္ ဗန္ေမာ္နယ္ဘက္တြင္ ဦးစိန္တုိး၊ ဗုိလ္လွႀကိဳင္ျဖစ္ၿပီး၊ မုိးညွင္း၊ မုိးေကာင္းနယ္တြင္ သခင္ျပန္႔၊ ဗုိလ္ေအာင္ခုိ၊ ဗုိလ္ထြန္းရင္ တုိ႔သည္ မ်က္ေမွာက္ကာလအထိ ႏုိင္ငံေတာ္၏ အက်ဳိးကုိ တယ္ပုိးခဲ့ေသာ တု္ိင္းလ်ဲန္ေခၚသွ်မ္းနီ မ်ားျဖစ္၍ ၎တုိ႔သည္ ေမာ္ကြန္း၀င္ <span style="font-size: 100%;"><span style="font-family: ";">ပုဂၢိဳလ္</span></span>မ်ား ပင္ျဖစ္ပါသည္။ <br /><div style="text-align: justify;"><link href="file:///C:%5CDOCUME%7E1%5CTOSHIBA%5CLOCALS%7E1%5CTemp%5Cmsohtmlclip1%5C01%5Cclip_filelist.xml" rel="File-List"></link><link href="file:///C:%5CDOCUME%7E1%5CTOSHIBA%5CLOCALS%7E1%5CTemp%5Cmsohtmlclip1%5C01%5Cclip_themedata.thmx" rel="themeData"></link><link href="file:///C:%5CDOCUME%7E1%5CTOSHIBA%5CLOCALS%7E1%5CTemp%5Cmsohtmlclip1%5C01%5Cclip_colorschememapping.xml" rel="colorSchemeMapping"></link><xml> <w:latentstyles deflockedstate="false" defpriority="99" defqformat="false" defsemihidden="true" defunhidewhenused="true" latentstylecount="267"> <w:lsdexception locked="false" name="Normal" priority="0" qformat="true" semihidden="false" unhidewhenused="false"> <w:lsdexception locked="false" name="heading 1" priority="9" qformat="true" semihidden="false" unhidewhenused="false"> <w:lsdexception locked="false" name="heading 2" priority="9" qformat="true"> <w:lsdexception locked="false" name="heading 3" priority="9" qformat="true"> <w:lsdexception locked="false" name="heading 4" priority="9" qformat="true"> <w:lsdexception locked="false" name="heading 5" priority="9" qformat="true"> <w:lsdexception locked="false" name="heading 6" priority="9" qformat="true"> <w:lsdexception locked="false" name="heading 7" priority="9" qformat="true"> <w:lsdexception locked="false" name="heading 8" priority="9" qformat="true"> <w:lsdexception locked="false" name="heading 9" priority="9" qformat="true"> <w:lsdexception locked="false" name="toc 1" priority="39"> <w:lsdexception locked="false" name="toc 2" priority="39"> <w:lsdexception locked="false" name="toc 3" priority="39"> <w:lsdexception locked="false" name="toc 4" priority="39"> <w:lsdexception locked="false" name="toc 5" priority="39"> <w:lsdexception locked="false" name="toc 6" priority="39"> <w:lsdexception locked="false" name="toc 7" priority="39"> <w:lsdexception locked="false" name="toc 8" priority="39"> <w:lsdexception locked="false" name="toc 9" priority="39"> <w:lsdexception locked="false" name="caption" priority="35" qformat="true"> <w:lsdexception locked="false" name="Title" priority="10" qformat="true" semihidden="false" unhidewhenused="false"> <w:lsdexception locked="false" name="Default Paragraph Font" priority="0"> <w:lsdexception locked="false" name="Subtitle" priority="11" qformat="true" semihidden="false" unhidewhenused="false"> <w:lsdexception locked="false" name="Strong" priority="22" qformat="true" semihidden="false" unhidewhenused="false"> <w:lsdexception locked="false" name="Emphasis" priority="20" qformat="true" semihidden="false" unhidewhenused="false"> <w:lsdexception locked="false" name="Table Grid" priority="59" semihidden="false" unhidewhenused="false"> <w:lsdexception locked="false" name="Placeholder Text" unhidewhenused="false"> <w:lsdexception locked="false" name="No Spacing" priority="1" qformat="true" semihidden="false" unhidewhenused="false"> <w:lsdexception locked="false" name="Light Shading" priority="60" semihidden="false" unhidewhenused="false"> <w:lsdexception locked="false" name="Light List" priority="61" semihidden="false" unhidewhenused="false"> <w:lsdexception locked="false" name="Light Grid" priority="62" semihidden="false" unhidewhenused="false"> <w:lsdexception locked="false" name="Medium Shading 1" priority="63" semihidden="false" unhidewhenused="false"> <w:lsdexception locked="false" name="Medium Shading 2" priority="64" semihidden="false" unhidewhenused="false"> <w:lsdexception locked="false" name="Medium List 1" priority="65" semihidden="false" unhidewhenused="false"> <w:lsdexception locked="false" name="Medium List 2" priority="66" semihidden="false" unhidewhenused="false"> <w:lsdexception locked="false" name="Medium Grid 1" priority="67" semihidden="false" unhidewhenused="false"> <w:lsdexception locked="false" name="Medium Grid 2" priority="68" semihidden="false" unhidewhenused="false"> <w:lsdexception locked="false" name="Medium Grid 3" priority="69" semihidden="false" unhidewhenused="false"> <w:lsdexception locked="false" name="Dark List" priority="70" semihidden="false" unhidewhenused="false"> <w:lsdexception locked="false" name="Colorful Shading" priority="71" semihidden="false" unhidewhenused="false"> <w:lsdexception locked="false" name="Colorful List" priority="72" semihidden="false" unhidewhenused="false"> <w:lsdexception locked="false" name="Colorful Grid" priority="73" semihidden="false" unhidewhenused="false"> <w:lsdexception locked="false" name="Light Shading Accent 1" priority="60" semihidden="false" unhidewhenused="false"> <w:lsdexception locked="false" name="Light List Accent 1" priority="61" semihidden="false" unhidewhenused="false"> <w:lsdexception locked="false" name="Light Grid Accent 1" priority="62" semihidden="false" unhidewhenused="false"> <w:lsdexception locked="false" name="Medium Shading 1 Accent 1" priority="63" semihidden="false" unhidewhenused="false"> <w:lsdexception locked="false" name="Medium Shading 2 Accent 1" priority="64" semihidden="false" unhidewhenused="false"> <w:lsdexception locked="false" name="Medium List 1 Accent 1" priority="65" semihidden="false" unhidewhenused="false"> <w:lsdexception locked="false" name="Revision" unhidewhenused="false"> <w:lsdexception locked="false" name="List Paragraph" priority="34" qformat="true" semihidden="false" unhidewhenused="false"> <w:lsdexception locked="false" name="Quote" priority="29" qformat="true" semihidden="false" unhidewhenused="false"> <w:lsdexception locked="false" name="Intense Quote" priority="30" qformat="true" semihidden="false" unhidewhenused="false"> <w:lsdexception locked="false" name="Medium List 2 Accent 1" priority="66" semihidden="false" unhidewhenused="false"> <w:lsdexception locked="false" name="Medium Grid 1 Accent 1" priority="67" semihidden="false" unhidewhenused="false"> <w:lsdexception locked="false" name="Medium Grid 2 Accent 1" priority="68" semihidden="false" unhidewhenused="false"> <w:lsdexception locked="false" name="Medium Grid 3 Accent 1" priority="69" semihidden="false" unhidewhenused="false"> <w:lsdexception locked="false" name="Dark List Accent 1" priority="70" semihidden="false" unhidewhenused="false"> <w:lsdexception locked="false" name="Colorful Shading Accent 1" priority="71" semihidden="false" unhidewhenused="false"> <w:lsdexception locked="false" name="Colorful List Accent 1" priority="72" semihidden="false" unhidewhenused="false"> <w:lsdexception locked="false" name="Colorful Grid Accent 1" priority="73" semihidden="false" unhidewhenused="false"> <w:lsdexception locked="false" name="Light Shading Accent 2" priority="60" semihidden="false" unhidewhenused="false"> <w:lsdexception locked="false" name="Light List Accent 2" priority="61" semihidden="false" unhidewhenused="false"> <w:lsdexception locked="false" name="Light Grid Accent 2" priority="62" semihidden="false" unhidewhenused="false"> <w:lsdexception locked="false" name="Medium Shading 1 Accent 2" priority="63" semihidden="false" unhidewhenused="false"> <w:lsdexception locked="false" name="Medium Shading 2 Accent 2" priority="64" semihidden="false" unhidewhenused="false"> <w:lsdexception locked="false" name="Medium List 1 Accent 2" priority="65" semihidden="false" unhidewhenused="false"> <w:lsdexception locked="false" name="Medium List 2 Accent 2" priority="66" semihidden="false" unhidewhenused="false"> <w:lsdexception locked="false" name="Medium Grid 1 Accent 2" priority="67" semihidden="false" unhidewhenused="false"> <w:lsdexception locked="false" name="Medium Grid 2 Accent 2" priority="68" semihidden="false" unhidewhenused="false"> <w:lsdexception locked="false" name="Medium Grid 3 Accent 2" priority="69" semihidden="false" unhidewhenused="false"> <w:lsdexception locked="false" name="Dark List Accent 2" priority="70" semihidden="false" unhidewhenused="false"> <w:lsdexception locked="false" name="Colorful Shading Accent 2" priority="71" semihidden="false" unhidewhenused="false"> <w:lsdexception locked="false" name="Colorful List Accent 2" priority="72" semihidden="false" unhidewhenused="false"> <w:lsdexception locked="false" name="Colorful Grid Accent 2" priority="73" semihidden="false" unhidewhenused="false"> <w:lsdexception locked="false" name="Light Shading Accent 3" priority="60" semihidden="false" unhidewhenused="false"> <w:lsdexception locked="false" name="Light List Accent 3" priority="61" semihidden="false" unhidewhenused="false"> <w:lsdexception locked="false" name="Light Grid Accent 3" priority="62" semihidden="false" unhidewhenused="false"> <w:lsdexception locked="false" name="Medium Shading 1 Accent 3" priority="63" semihidden="false" unhidewhenused="false"> <w:lsdexception locked="false" name="Medium Shading 2 Accent 3" priority="64" semihidden="false" unhidewhenused="false"> <w:lsdexception locked="false" name="Medium List 1 Accent 3" priority="65" semihidden="false" unhidewhenused="false"> <w:lsdexception locked="false" name="Medium List 2 Accent 3" priority="66" semihidden="false" unhidewhenused="false"> <w:lsdexception locked="false" name="Medium Grid 1 Accent 3" priority="67" semihidden="false" unhidewhenused="false"> <w:lsdexception locked="false" name="Medium Grid 2 Accent 3" priority="68" semihidden="false" unhidewhenused="false"> <w:lsdexception locked="false" name="Medium Grid 3 Accent 3" priority="69" semihidden="false" unhidewhenused="false"> <w:lsdexception locked="false" name="Dark List Accent 3" priority="70" semihidden="false" unhidewhenused="false"> <w:lsdexception locked="false" name="Colorful Shading Accent 3" priority="71" semihidden="false" unhidewhenused="false"> <w:lsdexception locked="false" name="Colorful List Accent 3" priority="72" semihidden="false" unhidewhenused="false"> <w:lsdexception locked="false" name="Colorful Grid Accent 3" priority="73" semihidden="false" unhidewhenused="false"> <w:lsdexception locked="false" name="Light Shading Accent 4" priority="60" semihidden="false" unhidewhenused="false"> <w:lsdexception locked="false" name="Light List Accent 4" priority="61" semihidden="false" unhidewhenused="false"> <w:lsdexception locked="false" name="Light Grid Accent 4" priority="62" semihidden="false" unhidewhenused="false"> <w:lsdexception locked="false" name="Medium Shading 1 Accent 4" priority="63" semihidden="false" unhidewhenused="false"> <w:lsdexception locked="false" name="Medium Shading 2 Accent 4" priority="64" semihidden="false" unhidewhenused="false"> <w:lsdexception locked="false" name="Medium List 1 Accent 4" priority="65" semihidden="false" unhidewhenused="false"> <w:lsdexception locked="false" name="Medium List 2 Accent 4" priority="66" semihidden="false" unhidewhenused="false"> <w:lsdexception locked="false" name="Medium Grid 1 Accent 4" priority="67" semihidden="false" unhidewhenused="false"> <w:lsdexception locked="false" name="Medium Grid 2 Accent 4" priority="68" semihidden="false" unhidewhenused="false"> <w:lsdexception locked="false" name="Medium Grid 3 Accent 4" priority="69" semihidden="false" unhidewhenused="false"> <w:lsdexception locked="false" name="Dark List Accent 4" priority="70" semihidden="false" unhidewhenused="false"> <w:lsdexception locked="false" name="Colorful Shading Accent 4" priority="71" semihidden="false" unhidewhenused="false"> <w:lsdexception locked="false" name="Colorful List Accent 4" priority="72" semihidden="false" unhidewhenused="false"> <w:lsdexception locked="false" name="Colorful Grid Accent 4" priority="73" semihidden="false" unhidewhenused="false"> <w:lsdexception locked="false" name="Light Shading Accent 5" priority="60" semihidden="false" unhidewhenused="false"> <w:lsdexception locked="false" name="Light List Accent 5" priority="61" semihidden="false" unhidewhenused="false"> <w:lsdexception locked="false" name="Light Grid Accent 5" priority="62" semihidden="false" unhidewhenused="false"> <w:lsdexception locked="false" name="Medium Shading 1 Accent 5" priority="63" semihidden="false" unhidewhenused="false"> <w:lsdexception locked="false" name="Medium Shading 2 Accent 5" priority="64" semihidden="false" unhidewhenused="false"> <w:lsdexception locked="false" name="Medium List 1 Accent 5" priority="65" semihidden="false" unhidewhenused="false"> <w:lsdexception locked="false" name="Medium List 2 Accent 5" priority="66" semihidden="false" unhidewhenused="false"> <w:lsdexception locked="false" name="Medium Grid 1 Accent 5" priority="67" semihidden="false" unhidewhenused="false"> <w:lsdexception locked="false" name="Medium Grid 2 Accent 5" priority="68" semihidden="false" unhidewhenused="false"> <w:lsdexception locked="false" name="Medium Grid 3 Accent 5" priority="69" semihidden="false" unhidewhenused="false"> <w:lsdexception locked="false" name="Dark List Accent 5" priority="70" semihidden="false" unhidewhenused="false"> <w:lsdexception locked="false" name="Colorful Shading Accent 5" priority="71" semihidden="false" unhidewhenused="false"> <w:lsdexception locked="false" name="Colorful List Accent 5" priority="72" semihidden="false" unhidewhenused="false"> <w:lsdexception locked="false" name="Colorful Grid Accent 5" priority="73" semihidden="false" unhidewhenused="false"> <w:lsdexception locked="false" name="Light Shading Accent 6" priority="60" semihidden="false" unhidewhenused="false"> <w:lsdexception locked="false" name="Light List Accent 6" priority="61" semihidden="false" unhidewhenused="false"> <w:lsdexception locked="false" name="Light Grid Accent 6" priority="62" semihidden="false" unhidewhenused="false"> <w:lsdexception locked="false" name="Medium Shading 1 Accent 6" priority="63" semihidden="false" unhidewhenused="false"> <w:lsdexception locked="false" name="Medium Shading 2 Accent 6" priority="64" semihidden="false" unhidewhenused="false"> <w:lsdexception locked="false" name="Medium List 1 Accent 6" priority="65" semihidden="false" unhidewhenused="false"> <w:lsdexception locked="false" name="Medium List 2 Accent 6" priority="66" semihidden="false" unhidewhenused="false"> <w:lsdexception locked="false" name="Medium Grid 1 Accent 6" priority="67" semihidden="false" unhidewhenused="false"> <w:lsdexception locked="false" name="Medium Grid 2 Accent 6" priority="68" semihidden="false" unhidewhenused="false"> <w:lsdexception locked="false" name="Medium Grid 3 Accent 6" priority="69" semihidden="false" unhidewhenused="false"> <w:lsdexception locked="false" name="Dark List Accent 6" priority="70" semihidden="false" unhidewhenused="false"> <w:lsdexception locked="false" name="Colorful Shading Accent 6" priority="71" semihidden="false" unhidewhenused="false"> <w:lsdexception locked="false" name="Colorful List Accent 6" priority="72" semihidden="false" unhidewhenused="false"> <w:lsdexception locked="false" name="Colorful Grid Accent 6" priority="73" semihidden="false" unhidewhenused="false"> <w:lsdexception locked="false" name="Subtle Emphasis" priority="19" qformat="true" semihidden="false" unhidewhenused="false"> <w:lsdexception locked="false" name="Intense Emphasis" priority="21" qformat="true" semihidden="false" unhidewhenused="false"> <w:lsdexception locked="false" name="Subtle Reference" priority="31" qformat="true" semihidden="false" unhidewhenused="false"> <w:lsdexception locked="false" name="Intense Reference" priority="32" qformat="true" semihidden="false" unhidewhenused="false"> <w:lsdexception locked="false" name="Book Title" priority="33" qformat="true" semihidden="false" unhidewhenused="false"> <w:lsdexception locked="false" name="Bibliography" priority="37"> <w:lsdexception locked="false" name="TOC Heading" priority="39" qformat="true"> </w:lsdexception> </w:lsdexception><style> <!-- /* Font Definitions */ @font-face {font-family:"Angsana New"; panose-1:2 2 6 3 5 4 5 2 3 4; mso-font-charset:0; mso-generic-font-family:roman; mso-font-pitch:variable; mso-font-signature:16777219 0 0 0 65537 0;} @font-face {font-family:"Cambria Math"; panose-1:2 4 5 3 5 4 6 3 2 4; mso-font-charset:0; mso-generic-font-family:roman; mso-font-pitch:variable; mso-font-signature:-1610611985 1107304683 0 0 159 0;} @font-face {font-family:Zawgyi-One; panose-1:2 11 6 4 3 5 4 4 2 4; mso-font-charset:0; mso-generic-font-family:swiss; mso-font-pitch:variable; mso-font-signature:1627400839 -2147483648 8 0 66047 0;} /* Style Definitions */ p.MsoNormal, li.MsoNormal, div.MsoNormal {mso-style-unhide:no; mso-style-qformat:yes; mso-style-parent:""; margin:0in; margin-bottom:.0001pt; mso-pagination:widow-orphan; font-size:12.0pt; mso-bidi-font-size:14.0pt; font-family:"Times New Roman","serif"; mso-fareast-font-family:"Times New Roman"; mso-bidi-font-family:"Angsana New"; mso-bidi-language:TH;} .MsoChpDefault {mso-style-type:export-only; mso-default-props:yes; font-size:10.0pt; mso-ansi-font-size:10.0pt; mso-bidi-font-size:10.0pt; mso-bidi-font-family:"Angsana New";} @page Section1 {size:8.5in 11.0in; margin:1.0in 1.0in 1.0in 1.0in; mso-header-margin:.5in; mso-footer-margin:.5in; mso-paper-source:0;} div.Section1 {page:Section1;</style><span style="font-size: 100%;"><span style="font-family: ";"></span></span> </w:lsdexception></w:lsdexception></w:lsdexception></w:lsdexception></w:lsdexception></w:lsdexception></w:lsdexception></w:lsdexception></w:lsdexception></w:lsdexception></w:lsdexception></w:lsdexception></w:lsdexception></w:lsdexception></w:lsdexception></w:lsdexception></w:lsdexception></w:lsdexception></w:lsdexception></w:lsdexception></w:lsdexception></w:lsdexception></w:lsdexception></w:lsdexception></w:lsdexception></w:lsdexception></w:lsdexception></w:lsdexception></w:lsdexception></w:lsdexception></w:lsdexception></w:lsdexception></w:lsdexception></w:lsdexception></w:lsdexception></w:lsdexception></w:lsdexception></w:lsdexception></w:lsdexception></w:lsdexception></w:lsdexception></w:lsdexception></w:lsdexception></w:lsdexception></w:lsdexception></w:lsdexception></w:lsdexception></w:lsdexception></w:lsdexception></w:lsdexception></w:lsdexception></w:lsdexception></w:lsdexception></w:lsdexception></w:lsdexception></w:lsdexception></w:lsdexception></w:lsdexception></w:lsdexception></w:lsdexception></w:lsdexception></w:lsdexception></w:lsdexception></w:lsdexception></w:lsdexception></w:lsdexception></w:lsdexception></w:lsdexception></w:lsdexception></w:lsdexception></w:lsdexception></w:lsdexception></w:lsdexception></w:lsdexception></w:lsdexception></w:lsdexception></w:lsdexception></w:lsdexception></w:lsdexception></w:lsdexception></w:lsdexception></w:lsdexception></w:lsdexception></w:lsdexception></w:lsdexception></w:lsdexception></w:lsdexception></w:lsdexception></w:lsdexception></w:lsdexception></w:lsdexception></w:lsdexception></w:lsdexception></w:lsdexception></w:lsdexception></w:lsdexception></w:lsdexception></w:lsdexception></w:lsdexception></w:lsdexception></w:lsdexception></w:lsdexception></w:lsdexception></w:lsdexception></w:lsdexception></w:lsdexception></w:lsdexception></w:lsdexception></w:lsdexception></w:lsdexception></w:lsdexception></w:lsdexception></w:lsdexception></w:lsdexception></w:lsdexception></w:lsdexception></w:lsdexception></w:lsdexception></w:lsdexception></w:lsdexception></w:lsdexception></w:lsdexception></w:lsdexception></w:lsdexception></w:lsdexception></w:lsdexception></w:lsdexception></w:lsdexception></w:lsdexception></w:lsdexception></w:lsdexception></w:lsdexception></w:lsdexception></w:lsdexception></w:lsdexception></w:latentstyles></xml><br /><xml><w:latentstyles deflockedstate="false" defpriority="99" defqformat="false" defsemihidden="true" defunhidewhenused="true" latentstylecount="267"><w:lsdexception locked="false" name="Normal" priority="0" qformat="true" semihidden="false" unhidewhenused="false"><w:lsdexception locked="false" name="heading 1" priority="9" qformat="true" semihidden="false" unhidewhenused="false"><w:lsdexception locked="false" name="heading 2" priority="9" qformat="true"><w:lsdexception locked="false" name="heading 3" priority="9" qformat="true"><w:lsdexception locked="false" name="heading 4" priority="9" qformat="true"><w:lsdexception locked="false" name="heading 5" priority="9" qformat="true"><w:lsdexception locked="false" name="heading 6" priority="9" qformat="true"><w:lsdexception locked="false" name="heading 7" priority="9" qformat="true"><w:lsdexception locked="false" name="heading 8" priority="9" qformat="true"><w:lsdexception locked="false" name="heading 9" priority="9" qformat="true"><w:lsdexception locked="false" name="toc 1" priority="39"><w:lsdexception locked="false" name="toc 2" priority="39"><w:lsdexception locked="false" name="toc 3" priority="39"><w:lsdexception locked="false" name="toc 4" priority="39"><w:lsdexception locked="false" name="toc 5" priority="39"><w:lsdexception locked="false" name="toc 6" priority="39"><w:lsdexception locked="false" name="toc 7" priority="39"><w:lsdexception locked="false" name="toc 8" priority="39"><w:lsdexception locked="false" name="toc 9" priority="39"><w:lsdexception locked="false" name="caption" priority="35" qformat="true"><w:lsdexception locked="false" name="Title" priority="10" qformat="true" semihidden="false" unhidewhenused="false"><w:lsdexception locked="false" name="Default Paragraph Font" priority="0"><w:lsdexception locked="false" name="Subtitle" priority="11" qformat="true" semihidden="false" unhidewhenused="false"><w:lsdexception locked="false" name="Strong" priority="22" qformat="true" semihidden="false" unhidewhenused="false"><w:lsdexception locked="false" name="Emphasis" priority="20" qformat="true" semihidden="false" unhidewhenused="false"><w:lsdexception locked="false" name="Table Grid" priority="59" semihidden="false" unhidewhenused="false"><w:lsdexception locked="false" name="Placeholder Text" unhidewhenused="false"><w:lsdexception locked="false" name="No Spacing" priority="1" qformat="true" semihidden="false" unhidewhenused="false"><w:lsdexception locked="false" name="Light Shading" priority="60" semihidden="false" unhidewhenused="false"><w:lsdexception locked="false" name="Light List" priority="61" semihidden="false" unhidewhenused="false"><w:lsdexception locked="false" name="Light Grid" priority="62" semihidden="false" unhidewhenused="false"><w:lsdexception locked="false" name="Medium Shading 1" priority="63" semihidden="false" unhidewhenused="false"><w:lsdexception locked="false" name="Medium Shading 2" priority="64" semihidden="false" unhidewhenused="false"><w:lsdexception locked="false" name="Medium List 1" priority="65" semihidden="false" unhidewhenused="false"><w:lsdexception locked="false" name="Medium List 2" priority="66" semihidden="false" unhidewhenused="false"><w:lsdexception locked="false" name="Medium Grid 1" priority="67" semihidden="false" unhidewhenused="false"><w:lsdexception locked="false" name="Medium Grid 2" priority="68" semihidden="false" unhidewhenused="false"><w:lsdexception locked="false" name="Medium Grid 3" priority="69" semihidden="false" unhidewhenused="false"><w:lsdexception locked="false" name="Dark List" priority="70" semihidden="false" unhidewhenused="false"><w:lsdexception locked="false" name="Colorful Shading" priority="71" semihidden="false" unhidewhenused="false"><w:lsdexception locked="false" name="Colorful List" priority="72" semihidden="false" unhidewhenused="false"><w:lsdexception locked="false" name="Colorful Grid" priority="73" semihidden="false" unhidewhenused="false"><w:lsdexception locked="false" name="Light Shading Accent 1" priority="60" semihidden="false" unhidewhenused="false"><w:lsdexception locked="false" name="Light List Accent 1" priority="61" semihidden="false" unhidewhenused="false"><w:lsdexception locked="false" name="Light Grid Accent 1" priority="62" semihidden="false" unhidewhenused="false"><w:lsdexception locked="false" name="Medium Shading 1 Accent 1" priority="63" semihidden="false" unhidewhenused="false"><w:lsdexception locked="false" name="Medium Shading 2 Accent 1" priority="64" semihidden="false" unhidewhenused="false"><w:lsdexception locked="false" name="Medium List 1 Accent 1" priority="65" semihidden="false" unhidewhenused="false"><w:lsdexception locked="false" name="Revision" unhidewhenused="false"><w:lsdexception locked="false" name="List Paragraph" priority="34" qformat="true" semihidden="false" unhidewhenused="false"><w:lsdexception locked="false" name="Quote" priority="29" qformat="true" semihidden="false" unhidewhenused="false"><w:lsdexception locked="false" name="Intense Quote" priority="30" qformat="true" semihidden="false" unhidewhenused="false"><w:lsdexception locked="false" name="Medium List 2 Accent 1" priority="66" semihidden="false" unhidewhenused="false"><w:lsdexception locked="false" name="Medium Grid 1 Accent 1" priority="67" semihidden="false" unhidewhenused="false"><w:lsdexception locked="false" name="Medium Grid 2 Accent 1" priority="68" semihidden="false" unhidewhenused="false"><w:lsdexception locked="false" name="Medium Grid 3 Accent 1" priority="69" semihidden="false" unhidewhenused="false"><w:lsdexception locked="false" name="Dark List Accent 1" priority="70" semihidden="false" unhidewhenused="false"><w:lsdexception locked="false" name="Colorful Shading Accent 1" priority="71" semihidden="false" unhidewhenused="false"><w:lsdexception locked="false" name="Colorful List Accent 1" priority="72" semihidden="false" unhidewhenused="false"><w:lsdexception locked="false" name="Colorful Grid Accent 1" priority="73" semihidden="false" unhidewhenused="false"><w:lsdexception locked="false" name="Light Shading Accent 2" priority="60" semihidden="false" unhidewhenused="false"><w:lsdexception locked="false" name="Light List Accent 2" priority="61" semihidden="false" unhidewhenused="false"><w:lsdexception locked="false" name="Light Grid Accent 2" priority="62" semihidden="false" unhidewhenused="false"><w:lsdexception locked="false" name="Medium Shading 1 Accent 2" priority="63" semihidden="false" unhidewhenused="false"><w:lsdexception locked="false" name="Medium Shading 2 Accent 2" priority="64" semihidden="false" unhidewhenused="false"><w:lsdexception locked="false" name="Medium List 1 Accent 2" priority="65" semihidden="false" unhidewhenused="false"><w:lsdexception locked="false" name="Medium List 2 Accent 2" priority="66" semihidden="false" unhidewhenused="false"><w:lsdexception locked="false" name="Medium Grid 1 Accent 2" priority="67" semihidden="false" unhidewhenused="false"><w:lsdexception locked="false" name="Medium Grid 2 Accent 2" priority="68" semihidden="false" unhidewhenused="false"><w:lsdexception locked="false" name="Medium Grid 3 Accent 2" priority="69" semihidden="false" unhidewhenused="false"><w:lsdexception locked="false" name="Dark List Accent 2" priority="70" semihidden="false" unhidewhenused="false"><w:lsdexception locked="false" name="Colorful Shading Accent 2" priority="71" semihidden="false" unhidewhenused="false"><w:lsdexception locked="false" name="Colorful List Accent 2" priority="72" semihidden="false" unhidewhenused="false"><w:lsdexception locked="false" name="Colorful Grid Accent 2" priority="73" semihidden="false" unhidewhenused="false"><w:lsdexception locked="false" name="Light Shading Accent 3" priority="60" semihidden="false" unhidewhenused="false"><w:lsdexception locked="false" name="Light List Accent 3" priority="61" semihidden="false" unhidewhenused="false"><w:lsdexception locked="false" name="Light Grid Accent 3" priority="62" semihidden="false" unhidewhenused="false"><w:lsdexception locked="false" name="Medium Shading 1 Accent 3" priority="63" semihidden="false" unhidewhenused="false"><w:lsdexception locked="false" name="Medium Shading 2 Accent 3" priority="64" semihidden="false" unhidewhenused="false"><w:lsdexception locked="false" name="Medium List 1 Accent 3" priority="65" semihidden="false" unhidewhenused="false"><w:lsdexception locked="false" name="Medium List 2 Accent 3" priority="66" semihidden="false" unhidewhenused="false"><w:lsdexception locked="false" name="Medium Grid 1 Accent 3" priority="67" semihidden="false" unhidewhenused="false"><w:lsdexception locked="false" name="Medium Grid 2 Accent 3" priority="68" semihidden="false" unhidewhenused="false"><w:lsdexception locked="false" name="Medium Grid 3 Accent 3" priority="69" semihidden="false" unhidewhenused="false"><w:lsdexception locked="false" name="Dark List Accent 3" priority="70" semihidden="false" unhidewhenused="false"><w:lsdexception locked="false" name="Colorful Shading Accent 3" priority="71" semihidden="false" unhidewhenused="false"><w:lsdexception locked="false" name="Colorful List Accent 3" priority="72" semihidden="false" unhidewhenused="false"><w:lsdexception locked="false" name="Colorful Grid Accent 3" priority="73" semihidden="false" unhidewhenused="false"><w:lsdexception locked="false" name="Light Shading Accent 4" priority="60" semihidden="false" unhidewhenused="false"><w:lsdexception locked="false" name="Light List Accent 4" priority="61" semihidden="false" unhidewhenused="false"><w:lsdexception locked="false" name="Light Grid Accent 4" priority="62" semihidden="false" unhidewhenused="false"><w:lsdexception locked="false" name="Medium Shading 1 Accent 4" priority="63" semihidden="false" unhidewhenused="false"><w:lsdexception locked="false" name="Medium Shading 2 Accent 4" priority="64" semihidden="false" unhidewhenused="false"><w:lsdexception locked="false" name="Medium List 1 Accent 4" priority="65" semihidden="false" unhidewhenused="false"><w:lsdexception locked="false" name="Medium List 2 Accent 4" priority="66" semihidden="false" unhidewhenused="false"><w:lsdexception locked="false" name="Medium Grid 1 Accent 4" priority="67" semihidden="false" unhidewhenused="false"><w:lsdexception locked="false" name="Medium Grid 2 Accent 4" priority="68" semihidden="false" unhidewhenused="false"><w:lsdexception locked="false" name="Medium Grid 3 Accent 4" priority="69" semihidden="false" unhidewhenused="false"><w:lsdexception locked="false" name="Dark List Accent 4" priority="70" semihidden="false" unhidewhenused="false"><w:lsdexception locked="false" name="Colorful Shading Accent 4" priority="71" semihidden="false" unhidewhenused="false"><w:lsdexception locked="false" name="Colorful List Accent 4" priority="72" semihidden="false" unhidewhenused="false"><w:lsdexception locked="false" name="Colorful Grid Accent 4" priority="73" semihidden="false" unhidewhenused="false"><w:lsdexception locked="false" name="Light Shading Accent 5" priority="60" semihidden="false" unhidewhenused="false"><w:lsdexception locked="false" name="Light List Accent 5" priority="61" semihidden="false" unhidewhenused="false"><w:lsdexception locked="false" name="Light Grid Accent 5" priority="62" semihidden="false" unhidewhenused="false"><w:lsdexception locked="false" name="Medium Shading 1 Accent 5" priority="63" semihidden="false" unhidewhenused="false"><w:lsdexception locked="false" name="Medium Shading 2 Accent 5" priority="64" semihidden="false" unhidewhenused="false"><w:lsdexception locked="false" name="Medium List 1 Accent 5" priority="65" semihidden="false" unhidewhenused="false"><w:lsdexception locked="false" name="Medium List 2 Accent 5" priority="66" semihidden="false" unhidewhenused="false"><w:lsdexception locked="false" name="Medium Grid 1 Accent 5" priority="67" semihidden="false" unhidewhenused="false"><w:lsdexception locked="false" name="Medium Grid 2 Accent 5" priority="68" semihidden="false" unhidewhenused="false"><w:lsdexception locked="false" name="Medium Grid 3 Accent 5" priority="69" semihidden="false" unhidewhenused="false"><w:lsdexception locked="false" name="Dark List Accent 5" priority="70" semihidden="false" unhidewhenused="false"><w:lsdexception locked="false" name="Colorful Shading Accent 5" priority="71" semihidden="false" unhidewhenused="false"><w:lsdexception locked="false" name="Colorful List Accent 5" priority="72" semihidden="false" unhidewhenused="false"><w:lsdexception locked="false" name="Colorful Grid Accent 5" priority="73" semihidden="false" unhidewhenused="false"><w:lsdexception locked="false" name="Light Shading Accent 6" priority="60" semihidden="false" unhidewhenused="false"><w:lsdexception locked="false" name="Light List Accent 6" priority="61" semihidden="false" unhidewhenused="false"><w:lsdexception locked="false" name="Light Grid Accent 6" priority="62" semihidden="false" unhidewhenused="false"><w:lsdexception locked="false" name="Medium Shading 1 Accent 6" priority="63" semihidden="false" unhidewhenused="false"><w:lsdexception locked="false" name="Medium Shading 2 Accent 6" priority="64" semihidden="false" unhidewhenused="false"><w:lsdexception locked="false" name="Medium List 1 Accent 6" priority="65" semihidden="false" unhidewhenused="false"><w:lsdexception locked="false" name="Medium List 2 Accent 6" priority="66" semihidden="false" unhidewhenused="false"><w:lsdexception locked="false" name="Medium Grid 1 Accent 6" priority="67" semihidden="false" unhidewhenused="false"><w:lsdexception locked="false" name="Medium Grid 2 Accent 6" priority="68" semihidden="false" unhidewhenused="false"><w:lsdexception locked="false" name="Medium Grid 3 Accent 6" priority="69" semihidden="false" unhidewhenused="false"><w:lsdexception locked="false" name="Dark List Accent 6" priority="70" semihidden="false" unhidewhenused="false"><w:lsdexception locked="false" name="Colorful Shading Accent 6" priority="71" semihidden="false" unhidewhenused="false"><w:lsdexception locked="false" name="Colorful List Accent 6" priority="72" semihidden="false" unhidewhenused="false"><w:lsdexception locked="false" name="Colorful Grid Accent 6" priority="73" semihidden="false" unhidewhenused="false"><w:lsdexception locked="false" name="Subtle Emphasis" priority="19" qformat="true" semihidden="false" unhidewhenused="false"><w:lsdexception locked="false" name="Intense Emphasis" priority="21" qformat="true" semihidden="false" unhidewhenused="false"><w:lsdexception locked="false" name="Subtle Reference" priority="31" qformat="true" semihidden="false" unhidewhenused="false"><w:lsdexception locked="false" name="Intense Reference" priority="32" qformat="true" semihidden="false" unhidewhenused="false"><w:lsdexception locked="false" name="Book Title" priority="33" qformat="true" semihidden="false" unhidewhenused="false">အထူးသျဖင့္ ဗုိလ္လွႀကိဳင္သည္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္းႏွင့္ အရင္းနီးဆုံး သူျဖစ္သည္ အထက္ျမန္ျပည္ ေျမလတ္သွ်မ္း ေဒသမ်ားအား ကခ်င္ျပည္နယ္အျဖစ္ သတ္မွတ္ရန္အေျခခံ ဥပေဒ ေရးဆြဲမည္ျပဳရာတြင္ ဗုိလ္လွႀကိဳင္သည္ ထုိေဒသမ်ားသည္ သွ်မ္းနယ္မ်ားျဖစ္သည္ ကခ်င္ျပည္နယ္အျဖစ္ သတ္မွတ္ရန္ မသင့္ေသာ္ေၾကာင္းေျပာဆုိရာ ဗုိလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းမွ တတုိင္းလုံးတျပည္လုံးအတြက္ လုပ္ေနတာ မင္းလူမ်ဳိးတမ်ဳိးထဲကုိ မၾကည့္နဲ႔ဟုေျပာရာ ဗုိလ္လွႀကိဳင္သည္ မည္သုိ႔ျပန္လည္တုံ႕ျပန္ျခင္း မရွိေတာ့၍ ေနလုိက္ျခင္းသည္ သွ်မ္းနီအမ်ဳိးသားတုိ႔အတြက္ ႀကီးစြာေသာ ဆုံးရႈံးမႈႀကီးျဖစ္ခဲ့ရေလသည္။</w:lsdexception></w:lsdexception></w:lsdexception></w:lsdexception></w:lsdexception></w:lsdexception></w:lsdexception></w:lsdexception></w:lsdexception></w:lsdexception></w:lsdexception></w:lsdexception></w:lsdexception></w:lsdexception></w:lsdexception></w:lsdexception></w:lsdexception></w:lsdexception></w:lsdexception></w:lsdexception></w:lsdexception></w:lsdexception></w:lsdexception></w:lsdexception></w:lsdexception></w:lsdexception></w:lsdexception></w:lsdexception></w:lsdexception></w:lsdexception></w:lsdexception></w:lsdexception></w:lsdexception></w:lsdexception></w:lsdexception></w:lsdexception></w:lsdexception></w:lsdexception></w:lsdexception></w:lsdexception></w:lsdexception></w:lsdexception></w:lsdexception></w:lsdexception></w:lsdexception></w:lsdexception></w:lsdexception></w:lsdexception></w:lsdexception></w:lsdexception></w:lsdexception></w:lsdexception></w:lsdexception></w:lsdexception></w:lsdexception></w:lsdexception></w:lsdexception></w:lsdexception></w:lsdexception></w:lsdexception></w:lsdexception></w:lsdexception></w:lsdexception></w:lsdexception></w:lsdexception></w:lsdexception></w:lsdexception></w:lsdexception></w:lsdexception></w:lsdexception></w:lsdexception></w:lsdexception></w:lsdexception></w:lsdexception></w:lsdexception></w:lsdexception></w:lsdexception></w:lsdexception></w:lsdexception></w:lsdexception></w:lsdexception></w:lsdexception></w:lsdexception></w:lsdexception></w:lsdexception></w:lsdexception></w:lsdexception></w:lsdexception></w:lsdexception></w:lsdexception></w:lsdexception></w:lsdexception></w:lsdexception></w:lsdexception></w:lsdexception></w:lsdexception></w:lsdexception></w:lsdexception></w:lsdexception></w:lsdexception></w:lsdexception></w:lsdexception></w:lsdexception></w:lsdexception></w:lsdexception></w:lsdexception></w:lsdexception></w:lsdexception></w:lsdexception></w:lsdexception></w:lsdexception></w:lsdexception></w:lsdexception></w:lsdexception></w:lsdexception></w:lsdexception></w:lsdexception></w:lsdexception></w:lsdexception></w:lsdexception></w:lsdexception></w:lsdexception></w:lsdexception></w:lsdexception></w:lsdexception></w:lsdexception></w:lsdexception></w:lsdexception></w:lsdexception></w:lsdexception></w:lsdexception></w:lsdexception></w:lsdexception></w:lsdexception></w:lsdexception></w:latentstyles></xml></div><br /><span style="font-size: 100%;"><span style="font-style: italic;">အနာဂတ္ သွ်မ္းမ်ဳိးစက္သစ္ လူငယ္မ်ား ေစာ္ဘြားႀကီးကဲ့သုိ႔ သွ်မ္းအမ်ဳိးသားေရး တာ၀န္မ်ား ေက်းပြန္စြာ ထမ္းေဆာင္ ႏုိင္ၾကပါေစလုိ႔ ရည္ညြန္းတင္ျပ လုိက္ရပါသည္။</span></span><span style="font-size: x-small; font-style: italic;"> </span><span style="font-size: x-small; font-style: italic;">ထုတ္ႏုတ္- ေ႐ႊဥၾသရဲ႕ 'တခ်ိန္က ထင္ရွားခဲ့ေသာ ပုဂၢိဳလ္ႀကီးမ်ား' </span><span style="font-size: x-small; font-style: italic;">စာအုပ္ ႏွင့္ေက်းဇူးရွင္- ခႏၱီးဆရာေတာ္ဘုရားႀကီး ေရး ၀န္းသုိ ရာဇ၀င္သစ္ </span><br /><div style="text-align: center;"><b><span style="font-size: x-small;"><i>ခ်စ္ေသာ စာဖတ္ပရိသတ္ႀကီးအား အစဥ္သျဖင့္ ေလးစားလွ်က္ </i></span></b><span style="font-size: x-small; font-style: italic; font-weight: bold;"></span></div><div style="text-align: center;"><b><b><b><b><b><b><b><b><a href="http://shanniyouth.blogspot.com/2009/10/blog-post_2219.html" style="background-color: cyan; color: black;"><b><b><b><b><b><b><b><b>"۩"</b></b></b></b></b></b></b></b></a></b></b></b></b></b></b></b></b> </div><b></b><br /><br /><br /><center><b><a href="http://4.bp.blogspot.com/_bI-Y4qhMeWA/TJxVzqxM6uI/AAAAAAAACuQ/WfKGcs1aZBU/s1600/Shanni-Logo8.gif" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="http://4.bp.blogspot.com/_bI-Y4qhMeWA/TJxVzqxM6uI/AAAAAAAACuQ/WfKGcs1aZBU/s1600/Shanni-Logo8.gif" /></a><a href="http://4.bp.blogspot.com/_bI-Y4qhMeWA/S6MpThyMjxI/AAAAAAAAB3g/8YgL36uRB18/s1600-h/Shanni01.gif"></a> </b></center></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6755572083517147740-5879524868574349151?l=shanniyouth.blogspot.com' alt='' /></div>kyar Pauknoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6755572083517147740.post-52049924807498504952012-02-04T03:34:00.001-08:002012-02-04T03:37:24.285-08:00ကံအေၾကာင္းမလွခဲ့တဲ့ ေစာမြန္လွ<div style="text-align: justify;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/_bI-Y4qhMeWA/SyZMWJyh-PI/AAAAAAAABHs/iVdo7orrof8/s1600-h/Untitled-80.jpg"><img alt="" border="0" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5415099545428293874" src="http://2.bp.blogspot.com/_bI-Y4qhMeWA/SyZMWJyh-PI/AAAAAAAABHs/iVdo7orrof8/s400/Untitled-80.jpg" style="cursor: pointer; float: left; height: 203px; margin: 0pt 10px 10px 0pt; width: 294px;" /></a>AD- 1044-1077 ျမန္မာသကၠရာဇ္ (၄၀၆-၄၃၉) ပုဂံမင္း ၅၅-ဆက္တြင္၊ ပထမ ျမန္မာႏုိင္ငံကုိ တည္ေထာင္ေသာ အေနာ္ရထာမင္း နန္းတက္ ေလသည္။ ထုိအေနာ္ရထာ မင္းလက္ထက္တြင္ လူစြမ္းေကာင္း မ်ား ေပၚေပါက္ ခဲ့သည္။ ပထမ ၄-ဦးမွာ က်န္စစ္သား၊ ငေထြရူး၊ ငလုံးလက္ဖယ္၊ ေညာင္ဦးဖီး တုိ႔ျဖစ္ၾကသည္ ငေထြရူး- ျမင္းမူအရပ္သား ထန္းတက္သမားျဖစ္သည္။<br />ထန္းပင္ အပင္ တေထါင္ကုိ တက္ခါဆင္း ခါလွီးသည္မွာ တနံနက္အခ်ိန္မွီ ၿပီးေသာသူ ျဖစ္သည္ဆုိပါသည္။<br /><br />ငလုံးလက္ဖယ္- ပုပၸါးအရပ္သား၊ ႏြားအရွဥ္း သံုးဆယ္ကုိ ထြန္၌တပ္၍ ထြန္ေရးမွန္ေအာင္၊ တက္ခ်ည္ ဆင္းခ်ည္၊ အႏွံ႔ထြန္ ႏုိင္ေသာသူ ဟုဆုိပါသည္။<br /><br />ေညာင္ဦးဖီး- ေညာင္ဦးအရပ္သား ေညာင္ဦးကမ္းပါးက ေျပးဆင္း၍ ဧရာ၀တီ တဖက္ကမ္းသုိ႔ လက္ပစ္ကူးသည္၊ ေနာက္ဖက္ကမ္းသုိ႔ ေရာက္ေသာ္ ေျခမေထာက္ခဲ့ဘဲ ျပန္၍ ကူးလာႏုိင္သည့္ အျပင္ ကမ္းထိပ္ သုိ႔ေျပးတက္ ႏုိင္ေသးဟု ဆုိပါသည္။<br /><br />ထုိ ၄-ဦးအျပင္ ေနာက္ထပ္ ဗ်တၱ၊ ေရႊဖ်ဥ္းႀကီး ေရႊဖ်ဥ္းငယ္တုိ႔ လည္းရွိၾကေသး၏။ ထုိစဥ္ အေနာ္ရထာ လက္ထက္ မတုိင္မွီ ပုံဂံျပည္၌ မိရုိးဖလာနတ္၊ နဂါး၊ အရည္းႀကီး တုိ႔ကို ကုိးကြယ္ကုန္ေလသည္၊ ထုိအရည္းႀကီး မ်ားသည္ ထိမ္းျမားမဂၤလာ ျပဳလုပ္ၾကလွ်င္ သူတုိ႔သမီးကုိ ေရွးဦးစြာ အရည္းႀကီးတုိ႔ ေက်ာင္းသုိ႔ ပုိ႔ရေသာ ထုံးစံ ျဖစ္တည္ေနသည္။ ထုိထုံးစံကုိ ပန္းဦးလႊတ္ သည္ဟုေခၚသည္။ ထုိထုံးစံကုိ မလုိက္နာေသာ္ မင္းဒဏ္ခံၾကရ၏၊ ထုိသုိ႔ ရွိစဥ္ သထုံျပည္မွ ရွင္အရဟံမည္ေသာ ရဟန္းေကာင္း ရဟန္းျမတ္ တပါးသည္။ ပုဂံသုိ႔ေရာက္ရွိလာ၍ မင္းအေနာ္ရလည္း ၾကည္ညုိ- ဆည္းကပ္သည္ ႏွင့္ စင္ၾကယ္ေသာ ဗုဒၶဘာသာ အယူမွန္ကုိ သိရေလသည္။<br /><br />သကၠရာဇ္ ၄၁၉- (AD-1057) ခုႏွစ္တြင္ အရွင္အရဟံ မိန္႔ၾကားခ်က္အရ သထုံျပည္၌ ပိဋကတ္ေတာ္ မ်ားရွိေၾကာင္း ၾကားသိရေသာ လက္ေဆင္ ပ႑ာႏွင့္ေတာင္းေစရာ သထုံ- မႏူဟာမင္းက အရုိင္းတုိ႔ႏွင့္ အရာေလာဟုဆုိ၍ မေပးဘဲေနေလ၏ ထုိအခါမွ စစ္သည္ ဗုိလ္ပါႏွင့္ခ်ီ၍ သထုံကုိ တုိက္ခုိက္ေလသည္။<br /><br />ထုိသုိ႔တုိက္စဥ္ ကက်န္စစ္သား စေသာ လူစြမ္းေကာင္း မ်ားတြင္ ဗ်တၱလည္း ပါလာေလသည္။ ထုိစဥ္ သထုံျပည္၌ ဗ်တၱ၏အကုိ---ဗ်တ္၀ိ၏ အေပါင္အလက္တုိ႔ကုိ ေဆးစီရင္၍ ျမဳပ္ႏွံထားသည္ ႏွင့္ ၿမဳိ႕ရုိးကုိမ၀င္ႏုိင္ရွိရာ၊ ဗ်တၱက မရီးကုိ ေျမးျမန္း၍- ျမဳပ္ထားရာကုိ သိရွိ-ေဖၚယူပစ္ေလမွ ၀င္ႏုိင္ၾကေလသည္။<br /><br /><span style="font-size: 100%;"><span id="fullpost" style="display: inline;">ပေဒသရာဇ္ေခတ္တြင္</span><span id="fullpost" style="display: inline;"> <i>"တုိက္ခုိက္သိမ္းပုိက္၍ စုစည္းျခင္းသည္ တုိက္ခုိက္သိမ္းပုိက္ ခံရေသာအမ်ိဳးသာတုိ႔၏၊ အမ်ဳိးသား ကုိယ္ပုိင္အုပ္ခ်ဳပ္ေရး ကုိယ္ပုိင္လြတ္လပ္ ခြင့္ကုိ ဖ်က္ဆီးလုိက္ၿပီး ၎အမ်ဳိးသားတုိ႕၏ ဆႏၵႏွင့္ဆန္႕က်င္၍ တုိက္ခုိက္သိမ္းပုိက္ခံရေသာ အမ်ဳိးသား ႏုိင္ငံေတာ္ကုိ ဖ်က္ဆီးသိမ္းသြင္းၿပီး၊ ၎ႏုိင္ငံေတာ္ပုိင္ နယ္နိမိတ္ကုိ စစ္ႏုိင္ငံေသာ ႏုိင္ငံေတာ္ ဧရိယာႏွင့္ ပူးေပါင္းျခင္းပင္ ျဖစ္သည္။"</i> အဆုိပါသေဘာတရားသည္ မွန္ကန္ေၾကာင္း ျမန္မာ့သမုိင္းကုိ ေလ့လာလွ်င္ ပေဒသရာဇ္ေခတ္တြင္ ျမန္မာပေဒသရာဇ္သည္ ျမန္မာႏုိင္ငံ စုစည္းရာတြင္ တုိက္ခုိက္သိမ္းပုိက္ၿပီး နယ္နိမိတ္ျခင္း၊ ပူးေပါင္းျခင္း ျဖစ္သည္၊ စုစည္းညီၫြတ္မႈ အစစ္အမွန္မွာ ဆႏၵအရသာ ပူးေပါင္းၿပီး လူမ်ဳိးတမ်ဳိး၏ ကုိယ္ပုိင္ျပဌာန္းခြင့္ ျဖစ္ေသာ မိမိတုိ႕လူမ်ဳိးအတြက္ ႏုိင္ငံေရး၊ စည္း႐ုံးေရး၊ အုပ္ခ်ဳပ္ေရး၊ လူမႈေရး၊ ယဥ္ေက်းမႈမ်ားကုိ မိမိတုိ႕လူမ်ဳိး၏ ဆႏၵအရ တျခားအမ်ဳိးသားတုိ႕ လြတ္လပ္ခြင့္ မထိခုိက္ေစဘဲ လုပ္ေဆာင္ခြင့္႐ွိရမည္၊ ျမန္မာႏုိင္ငံ ပေဒေခတ္သရာဇ္တြင္ ထုိသုိ႕ စုစည္းျခင္းမဟုတ္သျဖင့္ ျမန္မာႏုိင္ငံ႐ွိ အမ်ဳိးသားမ်ားသည္ အခ်င္းခ်င္း စိတ္ဝမ္းကြဲျပားကာ ေတာ္လွန္ပုန္ကန္မႈမ်ား ေခတ္သမုိင္း အဆက္ဆက္တြင္ ျဖစ္ေပၚလာျခင္းပင္ျဖစ္သည္။ </span></span><br /><span style="font-size: 100%;"><span id="fullpost" style="display: inline;"> </span></span> <br />ျမန္မာတုိ႔ေအာင္ႏုိင္ ၾကေသာအခါ မႏူဟာမင္းႏွင့္ တကြ ပိဋကတ္ေတာ္ တုိ႔ကုိ၎၊ ႏႈတ္မႈ-လက္မႈ -ပညာသည္ တုိ႔ကို၎၊ ထုိသုိ႔ တုိက္ခုိက္ ေဆာင္ယူခဲ့ေလသည္။ ဤသုိ႔သထုံမွ ဗုဒၶဘာသာ ပိဋကတ္ေတာ္မ်ား ေရာက္လာသည္ ကစ၍ အရည္ႀကီး တုိ႔သာသနာ ေမွးမိန္ သြား၍ ဗုဒၶသာသနာေတာ္- တည္ျမဲ- ႀကီးပြားေလေတာ့သည္။ ျမန္မာတုိ႔ ယခုလက္ရွိ စာလုံးအကၡရာ မ်ားကုိစ၍ အသုံးျပဳ- ေရးသားၾကေလသည္။ ထုိစာလုံးတုိ႔ကာ အိႏိၵယ ျပည္ေတာင္ပုိင္းမွ ေအာက္ျမန္မာႏုိင္ငံ မြန္တုိ႔ထံသုိ႕ သကၠရာဇ္ ၅၀၀ -ခုေလာက္တြင္ ေရာက<a href="http://3.bp.blogspot.com/_bI-Y4qhMeWA/S3wczpfCp4I/AAAAAAAABQE/V-NsccjNofI/s1600-h/5.gif"><img alt="" border="0" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5439254123591673730" src="http://3.bp.blogspot.com/_bI-Y4qhMeWA/S3wczpfCp4I/AAAAAAAABQE/V-NsccjNofI/s400/5.gif" style="cursor: pointer; float: right; height: 320px; margin: 0pt 0pt 10px 10px; width: 240px;" /></a>္လာ သုံးစြဲေသာ (ပတၳိ၀) အကၡရာ စာလုံးမ်ဳိးျဖစ္၍၊ ပန္းရံ- ပန္းပဲ စေသာအတတ္ ပညာမ်ားလည္း တုိးပြါးလာေတာ့သည္။ ဖမ္းယူသြားေသာ သထုံ မႏူဟာမင္းကုိ ျမင္းကပါ အရပ္၌ ထားရွိသည္ဟု သိေလသည္ ။<br /><div style="text-align: justify;"><br /></div><br /><span style="font-size: 85%; font-weight: bold;">မႏူဟာမင္းႀကီး တည္ထားခဲ့ ေသာေၾကာင့္ မႏူဟာဘုရားဟု နာမည္ ေက်ာ္ေစာေလသည္</span><br /><br /><br /><br /><br />ထုိမင္းဘုန္း အာႏုေဘာႀကီး၍ စကားေျပာေသာ အခါ ခံတြင္းက စက္ေျပာင္ေျပာင္ အေရာင္ထြက္ တတ္၏ အေနာ္ရထာသည္ စုိးရိမ္ေၾကာက္လန္႔ႈ မႏူဟာမင္း ဘုန္းႏွိမ့္ ေစရန္ဟု ဆြမ္းေတာ္တင္ ပုိ႔ကုိေစ၏။ မႏူဟာမင္း စားမိ၍ ဘုန္းတန္ခုိး ျပယ္ေလေသာ၊ စိတ္လက္ညဳိး ႏြမ္းသည္ႏွင့္ မိမိ၏ လက္စြပ္ ကုိေရာင္းၿပီး ဘုရားတည္ေလသည္။ ယခုတုိင္ မႏူဟာဘုရား ဟုရွိ၏ ျဖစ္ေလရာ ဘ၀၌ သူတပါး၏ ႏုိင္ျခင္းတုိ႔ မခံရပါလုိ၏ ဟုဆုေတာင္း၏ ေနာက္မၾကာမီ မႏူဟာမင္း ႏွင့္မိဖုရား သားသမီၼး တုိ႔ကုိပါ အေနာ္ရထာက ေရႊစည္းခုံဘုရားသုိ႔ ဘုရားကၽြန္ အျဖစ္ျဖင့္ လူေလေတာ့သည္။<br /><br />အေနာ္ရထာသည္၊ ထုိကဲ့သုိ႔ သာသနာေရး၌ အလြန္ စိတ္အား တက္ၾကြလာၿပီးလွ်င္ ရခုိင္ျပည္ရွိ မဟာ မုနိရုပ္ပြါးေတာ္ ကုိလည္းပင့္ ယူရန္ သြားေရာက္ေသး၏ သုိ႔ေသာ္လည္း အထမေျမာက္ မယူႏုိင္ ျဖစ္ေလသည္။</div><div style="text-align: justify;"><div style="text-align: justify;">တဖန္တရုတ္ျပည္ (ယခုယူနန္-နနခ်ဳိျပည္၌) ဗုဒၶဘုရားရွင္ ျမတ္စြယ္ေတာ္ရွိသည္ ၾကား၍ စြယ္ေတာ္ ပင့္ယူရန္ စစ္သည္ ဗုိလ္ပါ မ်ားစြာႏွင့္ ခ်ီေတာ္မႈသည္။ က်န္စစ္သား စေသာ လူစြမ္းေကာင္း ေလးဦးႏွင့္ ေရႊဖ်ဥ္းႀကီး၊ ေရႊဖ်ဥ္းငယ္ တုိ႔လည္းပါသည္။<br /><br /><div style="text-align: justify;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/_bI-Y4qhMeWA/S4dwKdDgPiI/AAAAAAAABS8/7Enqwqkufvk/s1600-h/DSC00277.gif"><img alt="" border="0" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5442441999600860706" src="http://3.bp.blogspot.com/_bI-Y4qhMeWA/S4dwKdDgPiI/AAAAAAAABS8/7Enqwqkufvk/s400/DSC00277.gif" style="cursor: pointer; float: right; height: 219px; margin: 0pt 0pt 10px 10px; width: 282px;" /></a></div><br /><div style="font-style: italic; font-weight: bold; text-align: justify;"><span style="font-size: 85%;">ယခု ယူနန္တြင္ ရွိေသာ ဗုဒၶဘုရားရွင္ ျမတ္စြယ္ေတာ္</span></div><br /><br /></div>တရုတ္ျပည္သုိ႔ ေရာက္ေသာ္၊ တရုတ္ ဥတည္ဘြား သည္လည္း ၿမဳိ႕တံခါးကုိပိတ္၍ အခုိင္ေနလင့္၏ သုိ႔ေသာ ေနာက္ပုိင္း၌ ေျပၿငိမ္းၾကကာ အေနာ္ရထာမင္း ႏွင့္ ဦးတည္ဘြားတုိ႔ ၾကည္ၾကည္ သာသာပင္ ေျပာဆု္ိဆက္ဆံ ၾကေလသည္။ စြယ္ေတာ္ျမတ္ ကုိကား အေနာ္ရထာ မင္းဓိ႒ာန္၍ ပင့္ေသာလည္း မၾကြ- မလုိက္- မရခဲ့ေခ်။ သုိ႔ရာတြင္ သိၾကားမင္း ေပးဆက္သည္ ဆုိေသာ ျမဆင္းတု တစ္ဆူကုိကား ယူေဆာင္ လါခဲ့သည္ဟု ျမန္မာ့မုိင္းက ဆုိသည္။ <span style="font-size: x-small;"> ျမန္မာ့သမုိင္း ပါေမာကၡ ေဒါက္တာသန္းထြန္းက ဘုရင္ေနာ္ရထာသည္ ယခုလက္ရွိ ျမန္မာနုိင္ငံဟုေခၚဆုိေသာ နယ္နမိ္တ္ အကုန္ထ အုပ္စီးႏုိင္ခ်င္း မရွိေသးပါ တရုတ္ကုိ ရန္စရန္မွာ မျဖစ္ႏုိင္ပါ မိန္းေမာနယ္စပပ္ တုိ႔ေရာက္ရွိသည္မွာ ျဖစ္ႏုိင္ေျခ ရွိသည္။</span><br /><br /><br />၎တရုတ္ျပည္က အျပန္ခရီးတြင္ သွ်မ္းျပည္သုိ႔ ေရာက္ရာ ေမာကုိးျပည္ေထာင္စုတြင္ (မုိးေကာင္း)ကုိ အစုိးရေသာ မုိးေကာင္းအရွင္ မင္းႀကီး- ေစာသုိ၀င္း(ေစာဘြား) ထံတြင္ အလြန္တရာ လွပေသာ သမၼီးေတာ္ သွ်မ္းမင္းသမီးေလး ေစာမြန္လွဆုိသူ သမီးေတာ္ေလး တစ္ပါးရွိေလသည္။ <span style="color: #000066; font-size: 85%;"><span style="font-style: italic; font-weight: bold;">(</span><span style="font-style: italic; font-weight: bold;">အျခား သွ်မ္းသမုိင္းအဆုိရ စဝ္တုန္ဟို တြင္ သားသမီး ႏွစ္ေယာက္ရွိေလရာ သားေတာ္ စဝ္ေကာ္လ်န္း ႏွင့္ သမီးေတာ္ စဝ္မြန္လ တို႔ျဖစ္သည္။) </span></span>ထုိသမီးေတာ္ေလး ေစာမြန္လွအား မုိးေကာင္းအရွင္ မင္းႀကီးမွနွစ္ႏုိင္ငံ ခ်စ္ၾကည္ ရင္းႏွီးေရးကုိ ေရွ႕ရႈ၍ အေနာ္ရထာမင္းႏွင့္ လက္ဆက္ေပး ခဲ့ေလသည္။ သွ်မ္း မင္းသမီးေလး ေစာမြန္လွသည္ အေနာ္ရထာမင္း ေနာက္သုိ႔ လုိက္ပါလာရာတြင္ ယခု ေတာင္ျပဳံးအရပ္တုိ႔ ေရာက္ေသာ္ ဆုေတာင္းျပည့္ ေစတီကုိတည္၏၊ ေရႊဖ်ဥ္းညီေနာင္ တုိ႔လည္း အမႈထမ္း လစ္၍ အသတ္ခံရ၏ ပုံဂံသုိ႔ ေရာက္ရွိ ေသာအခါ။ ဘုရင္ အေနာ္ရထာသည္ သွ်မ္းမင္းသမီေလး ေစာမြန္လွကုိ အလြန္ျမတ္ႏုိးစြာ အပါးေတာ္၌ ထားေတာ္မႈ၏ ထုိမိဖုရား၏ ႏွားေတာင္းတြင္ ဓါတ္ေတာ္ ကိန္၀ပ္၍ ဘုရားရွစ္ခုိးစဥ္တြင္ ေရာင္ျခည္ထြန္းေတာက္ ကြန္႔ျမဴးလွ်က္ ရွိသည္။ ဤသုိ႔ ျဖစ္ေနသည္ကုိ အျခားမနာလုိေသာ မိဖုရား ေမာင္းမတုိ႔က စုန္းမ-ျဖစ္ေၾကာင္း မင္းႀကီးအား ေလွ်ာက္ၾကေလသည္။ မင္းႀကီးလည္း မယုံၾကည္၍ ေစာမြန္လွ ဘုရား၀တ္ျပဳ ရာသုိ႔ တိတ္တဆိတ္ ေခ်ာင္းေျမာင္ ၾကည့္ရာတြင္ ထုိသုိ႔ ကြန္႔ျမဴးသည္ကုိ ျမင္ေတြ႔ရွိ၍ ယုံၾကည္ရႏူိး ျဖစ္ေနစဥ္ ဖခင္မုိးေကာင္း အရွင္မင္းႀကီးထံမွ သမီးေတာ္အား မစားရသည္မွာ ၾကာၿပီျဖစ္ေသာ သွ်မ္းအစားအစာမ်ား ျဖစ္သည့္ သမီးေတာ္ႀကိဳက္ႏွစ္သက္ေသာ ငါးခ်ဥ္၊ ၀ါးပုိး၊ အသားခ်ဥ္ စေသာအျခား အစားအစာမ်ား ေပးပုိ႔လုိက္သည္ကုိ ၾကည့္ရႈ႕၍ ဧကန္မုခ် စုန္းမ- ျဖစ္ေၾကာင္း ယုံၾကည္သည္ႏွင့္ ေနရင္း သွ်မ္းျပည္သုိ႔ ျပန္ေစဟု ႏွင္ထုတ္လုိက္ေလသည္။<br /><br />ထုိအခါ မုိးေကာင္းသူ သွ်မ္း-မင္းသမီးေလး ေစာမြန္လွသည္ ရုိးသားသူ ဘာသာတရား ကုိင္းရႈိင္းသူျဖစ္၍ မိမ္ိရုိးရာ အစားအစာမ်ားအား အျပစ္တင္ ကဲ့့ရဲ႕ရႈတ္ခ် မိမိဂုဏ္သိကၡာ ကုိေစာ္ကား ခံရသည္ျဖစ္၍။ မိမိဖခင္ ပင္လွ်င္လည္း မုိးေကာင္းအရွင္ သခင္ ျဖစ္သည့္အေလွ်ာက္ ေၾကာက္ရြံ႕ျခင္း အလွ်င္မရွိ အေျခြအရံ အနည္းငယ္မွ်ႏွင့္ မိမိေမြးဌာနီ မုိးေကာင္းျပည္ ဖက္သုိ႔ ထြက္လာခဲ့ေလသည္။ ပုဂံျပညမွထြက္ခြာလာၿပီး ၁၀ရက္ေျမာက္ေသာေန႔၌ ယခု မႏၱေလး အေရွ႕ေတာင္ဘက္ဆီသုိ႔ ေရာက္ေသာအခါ အရိပ္အာ၀ါသ ေကာင္းေသာ စမ္းေခ်ာင္းငယ္ တခုနားအေရာက္တြင္ ခတၱအနားယူအိပ္ေမာက်ရာမွ ႏုိးထလာၿပီး မ်က္နာသစ္ေနစဥ္ စမ္းေခ်ာင္းငယ္ထဲမွာ လုိးလုိးလက္လက္ အေရာင္မ်ား ထြက္ရွိေနသည္ ေတြ႕ရွိ၍ ေသျခာစြာငုံၾကည့္လုိက္စဥ္ မိမိနားေတာင္းတဖက္ ျပဳတ္က်ထားသည္ကုိ ေတြ႕ရွိ၍ ဆယ္ယူၿပီး<br />ဗုဒၶဘာသာကုိ သက္၀င္ယုံၾကည္သူ တေယာက္ ျဖစ္သည့္အေလွ်ာက္ မိမိႏွားေတာင္းရွိ ဓါတ္ေတာ္တုိ႔ကုိ ႒ာပနာ၍ ငါးေတာင္ျမင့္ ရွိေသာ ေစတီငယ္ တစ္ဆူကုိ တည္ေလသည္။ ဘုရားမုတ္၀ ကုိလည္း အေရွ႕ေမာသွ်မ္းျပည္ ဖက္သုိ႔ လွည့္ထားေလသည္။ ထုိအခ်င္းအရာကုိ အေနာ္ရထာမင္း ၾကားသိေသာ္ ဘုရားမုတ္ကုိ အေရွ႕ သွ်မ္းျပည္ဖက္သုိ႔ လွည့္ထားလွ်င္ ေစာမြန္လွကုိ သတ္ခဲ့။ ငါစုိးစံရာ အေနာက္ဖက္ ပုဂံျပည္ဖက္သုိ႔ လွည္ထားလွ်င္၊ အသက္ခ်မ္းသာေစ ဟု မင္းခ်င္းမ်ားကုိ ေစလြတ္လုိက္ ေလသည္။<br /><br />မင္းခ်င္းတုိ႔ ညအခါ ေရာက္လာရာ မင္းသမီး ေစာမြန္လွက တန္စုိး လက္ေဆာင္ေပး၍ အေၾကာင္းကုိ ေမးျမန္ သိရေသာ အခါမွ။ ၎ညတြင္းပင္ မိမိ၏ ကုသုိလ္တုိ႔ကုိ ေအာင္ေမ့ခါ နတ္ေကာင္း နတ္ျမတ္တုိ႔ကုိ တုိင္တည္ အဓိ႒ာန္ျပဳ၍ ျမစီေသာ ေရႊဖ်င္တဘက္ျဖင့္ ဘုရားေစတီ ကုိပတ္ခ်ည္၍ လွည့္ေလရာ ဘုရားလည္၍ မုတ္၀ အေနာက္ ဖက္မက် အရွ႕ဖက္မက် (သွ်မ္းျပည္မက် ျမန္မာျပည္မက်) သုိ႔ေရာက္ေလသည္။ နံနက္လင္း၍ မင္းခ်င္းတုိ႔ ျမင္ရေသာ ေစာမြန္လွ ကုိခ်မ္းသားေပး၍ ပုဂံသုိ႔ျပန္ၾကေလသည္။(ဤဘုရားသည္ <span style="color: #000066; font-style: italic; font-weight: bold;">ေရႊစာရံဘုရား </span>ဟု ယခုထက္တုိင္ ေက်ာ္ေစာလွေပသည္။ ေစာမြန္လွ နားေတာင္းက်ခဲ့ေသာ စမ္းေခ်ာင္းကုိ ယေန႔တု္ိင္ <span style="color: #000066; font-style: italic;">္္</span><span style="color: #000066; font-style: italic; font-weight: bold;">နားေတာင္းက်ေခ်ာင္း</span> ဟုေခၚဆုိၾကသည္။) ထုိအခ်င္းရာကုိ အေနာ္ရထာမင္း ၾကားသိရေသာ ေက်နပ္၀မ္းေျမာက္ သည္ႏွင့္အညီ ၎ဘုရား ပတ္လည္တြင္ ေျမတာ- တစ္ေထာင္ လွဴေတာ္မႈသည္ ေနာင္အခါ၊ ပုဂံ- အေလာင္းစည္သူမင္းက ေျမထပ္၍ လွဴေတာ္မႈသည္။ ေနာက္အင္း၀- မုိးညွင္းမင္းတရာႀကီး "သီရိႀတိဘ၀နာဒီတ်ာ ပ၀ရပ႑ိတ ဓမၼရာဇာ" ဘြဲ႕ခံ မုိးညွင္းသတုိး(၇၈၈-၈၀၁) သံေတာင္ ၃၀- အထိျမင့္၍ တည္ေတာ္မႈသည္။ ဤအခ်င္းရာမ်ားကုိ ေထာက္ရႈျခင္း အားျဖင့္ သွ်မ္းမ်ားႏွင့္ မြန္တုိ႔သည္ အေနာ္ရထာမင္းထက္ ဗုဒၶဘာသာကုိ ေစာလ်င္စြာ ကုိးကြယ္ေနၿပီးျဖစ္ေၾကာင္းသိရွိရသည္။<br /><div style="text-align: justify;">ဆက္လက္၍ ခရီးဆက္ခဲ့ရာ ယခုသီေပါၿမိဳ႕နား အေရာက္ ဆားထြက္ရွိရာအရာအရပ္၌ က်န္ရွိေသာ နားေတာင္းတဖက္အား ဌာပနာ၍ (၇-ေတာင္) အျမင့္ရွိေသာ ေစတီတဆူကုိ တည္ေလသည္ ။ ထုိေစတီကုိ သွ်မ္းတုိ႔က <span style="font-weight: bold;">ေကာင္းမူးေမာ္ေက</span> ဟု ေခၚသည္။ <span style="font-weight: bold;">ေကာင္းမႈး</span>သည္ သွ်မ္းလုိ <span style="font-style: italic; font-weight: bold;">ေစတီေတာ္</span> ။ <span style="font-weight: bold;">ေမာ္</span><span style="font-weight: bold;">ေက</span>-သည္(ဆားတြင္း ) -ဟုအဓိပၸါယ္ရပါသည္။ ျမန္မာတုိ႔က ေဘာႀကိဳဘုရား ဟုေခၚဆိုၾကသည္။</div><br /><br /><div style="text-align: justify;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/_bI-Y4qhMeWA/S3wu9qtP-mI/AAAAAAAABQk/_hDNhKbci4M/s1600-h/Untitled-1.gif"><img alt="" border="0" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5439274086927694434" src="http://4.bp.blogspot.com/_bI-Y4qhMeWA/S3wu9qtP-mI/AAAAAAAABQk/_hDNhKbci4M/s400/Untitled-1.gif" style="cursor: pointer; float: left; height: 261px; margin: 0pt 10px 10px 0pt; width: 280px;" /></a><br /><span style="font-size: 85%;"><span style="font-weight: bold;"><br /><br /><span style="font-style: italic;">ေရွးတုန္းက ေဘာ္ႀကိဳဘုရားပုံ</span><br /><br /></span></span></div><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br />ထ႔ုိေနာက္ ဖခင္ မုိးေကာင္းအရွင္မင္းႀကီး ေစာသုိ၀င္း (စ၀္တုန္ဟုိ)မွ သားေတာ္ႀကီး ဥပရာဇာ စ၀္ေကာ္လ်န္း အားစစ္ေၾကာင္းႀကီးမ်ားလႊတ္၍ သမီးေတာ္ ေစာမြန္လွအား သြားေရာက္ႀကိဳဆုိ ေစေလေတာ့သည္။ သွ်မ္း မင္းသမီးေလး ေစာမြန္လွသည္ တုိင္းတပါးသုိ႔ လုိက္ပါသြားရကာ မိဖုရား အျဖစ္ တင္ေျမာက္ျခင္း ခံရေသာ္လည္း ေရွးဘ၀ ကုသုိလ္ကံ အေၾကာင္းမလွခဲ့၍ ပုဂံျပည္မွ ႏွင္ထုတ္ျခင္းခံရကာ အျပန္လမ္းတြင္ မိမိကုိးကြယ္ယုံၾကည္ ရာ ဘာသာတရား ေကာင္းမႈကုသုိလ္မ်ား ျပဳလုပ္ေနပါေသာ္လည္း ဖမ္းဆီးသတ္ျဖတ္မည္ဟု ႀကိမ္းေမာင္းျခင္း ခံရရွာ ထုိ႕ေနာက္အစ္ကုိေတာ္ စ၀္ေကာ္လ်န္းႏွင့္ သီေပါ ေဘာႀကိဳမွာတြင္ေတြ႔ဆုံၿပီး ကံေတာ္ကုန္ရွာ၍<br /><span style="font-style: italic; font-weight: bold;">ကံအေၾကာင္းမလွရွာေသာ ေစာမြန္လ</span><span style="font-style: italic; font-weight: bold;">ွ </span>အျဖစ္သုိ႔ေရာက္ရွိခဲ့ရေလသည္။<br /><br />မည္သုိ႔ပင္ ရိွေစကာမႈ ေနာ္ရထာမင္းသည္ ကံသူအႀကိဳးေပးဟု ဆုိရေလမလား မိမိျပဳသမွ် ဒီဘ၀နဲ႔ပဲ ေပးဆပ္ခဲ့ရသည္ဟုေျပာမလား အထင္ကရ မင္းျဖစ္ေသာ္ညားလည္း ကၽြဲခတ္၍ နတ္ရြာစံ (ေသဆုံး) ရေလကာ ပုဂံျပည့္ရွင္ မင္းအေနာ္ရထာရုပ္ကလာပ္အား မိမိမင္းညီမင္းသား ႏွင့္ မိမိပုဂံတုိင္းသူျပည္သား အေပါင္းတုိ႔ မေတြ႔လုိက္ရရွာေတာ့ေပ။<br /><br />ေဘာ္ႀကိဳဘုရားသည္ လြန္ခဲ့ေသာ ႏွစ္ေပါင္း ၂၀၀၀ ခန္႔ကတည္ ထားခဲ့သည္ဟု ခန္႔မွန္းရေသာ ေရွးေဟာင္းဘုရား တဆူျဖစ္သည္။ ၁၉၉၅ - ၁၉၉၆ ခုႏွစ္အတြင္း ဒုတိယ ဗုိလ္ခ်ဳပ္ႀကီးခင္ညြန္႔၏ အမိန္႔အရ ေဘာ္ႀကိဳဘုရားအား အႀကီးအက်ယ္ ျပန္လည္ျပင္ဆင္ခဲ့သည္။ အမွန္တကယ္ေတာ့ ရႀတယာ အရျပဳျပင္ျခင္းသာျဖစ္သည္။<br /><a href="http://4.bp.blogspot.com/_bI-Y4qhMeWA/S3wpi-L-sOI/AAAAAAAABQU/s0pBnLpCFY8/s1600-h/DSC_0453.gif"><img alt="" border="0" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5439268130742251746" src="http://4.bp.blogspot.com/_bI-Y4qhMeWA/S3wpi-L-sOI/AAAAAAAABQU/s0pBnLpCFY8/s400/DSC_0453.gif" style="cursor: pointer; float: right; height: 212px; margin: 0pt 0pt 10px 10px; width: 315px;" /></a><br /><br /><br /><br /><span style="font-size: 85%; font-style: italic; font-weight: bold;">ဗုိလ္ခင္ညြန္႔၏ ယတရာအရ ျပဳျပင္ခဲ့ေသာ ေဘာ္ႀကိဳဘုရား</span><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><a href="http://2.bp.blogspot.com/_bI-Y4qhMeWA/S3wrjGJ7OpI/AAAAAAAABQc/RoCecykSy3E/s1600-h/Untitled-2.gif"><img alt="" border="0" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5439270331904375442" src="http://2.bp.blogspot.com/_bI-Y4qhMeWA/S3wrjGJ7OpI/AAAAAAAABQc/RoCecykSy3E/s400/Untitled-2.gif" style="cursor: pointer; float: left; height: 242px; margin: 0pt 10px 10px 0pt; width: 311px;" /></a><br /><br /><br /><span style="font-size: 100%; font-style: italic;"><span style="font-weight: bold;">မည္တုိ႔ပင္ ရႀတယာအရ ေစတီဘုရား မ်ားအား ျပဳျပင္ ေစကာမႈ လူထု၏ အာဏာအား မတရား သိမ္းစည္း ထားျခင္း၊ လူထုအား မတရား ခုိင္းေစျခင္း တုိ႔ေၾကာင့္ မိမိတုိ႔ အခ်င္းခ်င္းၾကား အာဏာအေ၀ မတဲ့၍ ဖမ္းဆီး ခ်ဳပ္ေနွာင္ျခင္း ခံရရွာ ေလသည္။</span></span><br /><br /><br /><br /><span style="font-size: x-small;"><br /></span><br /><br /><center><div style="text-align: left;"><span style="font-size: x-small; font-style: italic;">အနာဂတ္သွ်မ္းလူငယ္ မ်ဳိးဆက္သစ္မ်ား မိမိ အမ်ဳိး၊ ဘာသာ၊ သာသနာကုိ ကာကြယ္ ထိမ္းသိမ္းရင္ အခ်င္းခ်င္း ရုိင္းပင္ကူညီ လက္တြဲလုပ္ကုိင္ ႏုိင္ၾကပါေစ။</span><br /><a href="http://4.bp.blogspot.com/_bI-Y4qhMeWA/TJxVzqxM6uI/AAAAAAAACuQ/WfKGcs1aZBU/s1600/Shanni-Logo8.gif" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><br /></a><br /><div style="text-align: center;"><b><span style="font-size: x-small;"><i>ခ်စ္ေသာ စာဖတ္ပရိသတ္ႀကီးအား အစဥ္သျဖင့္ ေလးစားလွ်က္ </i></span></b><span style="font-size: x-small; font-style: italic; font-weight: bold;"> </span></div><div style="color: cyan; text-align: center;"><a href="http://shannilay99.blogspot.com/"><b><b><b><b><b><b><b><b><b><b><b><b><b><b><b><b>"۩"</b></b></b></b></b></b></b></b></b></b></b></b></b></b></b></b></a></div></div><a href="http://4.bp.blogspot.com/_bI-Y4qhMeWA/TJxVzqxM6uI/AAAAAAAACuQ/WfKGcs1aZBU/s1600/Shanni-Logo8.gif" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="http://4.bp.blogspot.com/_bI-Y4qhMeWA/TJxVzqxM6uI/AAAAAAAACuQ/WfKGcs1aZBU/s1600/Shanni-Logo8.gif" /></a><a href="http://3.bp.blogspot.com/_bI-Y4qhMeWA/S5h0vfNLWaI/AAAAAAAABqQ/pga_OLinaxE/s1600-h/Shanni01.gif"></a><br /><br /><b><br /></b></center></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6755572083517147740-5204992480749850495?l=shanniyouth.blogspot.com' alt='' /></div>kyar Pauknoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6755572083517147740.post-63953962041909294002012-02-04T03:13:00.000-08:002012-02-04T03:32:47.944-08:00ဥတၱရေစာျဖဴ၏ ေပ်ာက္ဆုံးေနေသာေရႊၿမိဳ႕ေတာ္<div style="text-align: left;"><div class="separator" style="clear: both; text-align: left;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/-incsNXdWeVY/Ty0WPWXvaAI/AAAAAAAADOc/g0vwXdAY1Yg/s1600/KP-Bud1.gif" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="http://4.bp.blogspot.com/-incsNXdWeVY/Ty0WPWXvaAI/AAAAAAAADOc/g0vwXdAY1Yg/s1600/KP-Bud1.gif" /></a></div>ေရွးလြန္ေလၿပီးေသာ အတိတ္ႏွစ္ေပါင္း (၂၅၀၀)ေက်ာ္၊ ဘီစီ(၅၄၄-၅၈၉)ခန္႕တြင္ ေဂါတမျမတ္စြာ ဘုရား သခင္သည္ အနာဂတ္ သာသနာေေတာ္ တြင္ျဖစ္ေပၚေတြ႔ၾကဳံမည့္ အေရး ေမ်ာ္ေတြးသိျမင္ေတာ္မႈသျဖင့္ အခါတစ္ပါးေသာ မဇိၥိိ်မေဒသမွ ညီေတာ္အာနႏၵာႏွင့္ တကြ ေကာင္းကင္ ခရီးျဖင့္ ေဒသစာရီၾကြခ်ီေတာ္္မႈရာ ယခုအင္းေတာ္ႀကီး ျဖစ္တည္သည့္ေဒသႏွင့္ ေရႊမဥၥဴ ဘုရားတည္ရွိ သည့္ ေနရာ၌ ေခတၱရပ္တန္႔ၿပီး နာဌာဂီရိ ေတာင္ (ဆင္ေခါင္းေတာင္)ထိပ္တြင္ ရပ္တန္႔ေတာ္မႈ၏။ ေနာင္ အခါ အနာဂတ္ကာလ၌ အင္းႀကီး ျဖစ္္တည္ လတၱံေသာ ေၾကာင္းခ်င္းရာႏွင့္ သာသနာေတာ္ထြန္းလင္း ေတာက္ပသည့္ ဗုဓျမတ္ဘုရား၏ ဓါတ္ေတာ္ ေမြေတာ္ မ်ား ကိန္းေအာင္း ေတာ္မႈရာေစတီေတာ္ ဘုရားတည္ရွိလတၱံ႔ေသာ ဗ်ာဒိတ္စကား မိန္႔ၾကားေတာ္မႈ ခဲ့ေလသည္။</div><div style="text-align: left;"><div><span style="font-weight: bold;">မွတ္ခ်က</span>္။ ။ဗ်ာဒိတ္ေတာ္ ေပးေတာ္မႈစဥ္ ရပ္တန္႔ေတာ္မႈရာေတာင္၏ အမည္ကုိေရွးသမုိင္း မႈမ်ားအရအမည္ ကြဲမ်ားရွိေသာ္လည္း နာဌာဂီရိ(ဆင္ေခါင္း) ေတာင္ ဟူ၍သာ အစဥ္အဆက္မွတ္သားရေပသည္။</div>သာသနာေတာ္သကၠရာဇ္ ၂၃၀-ခုႏွစ္တြင္ နဂါးအမ်ဳိး(၄)မ်ဳိး အက်ယ္(၁၁၂၄)မ်ဳိးအနက္ ဧရာပတၱနဂါး မ်ဳိးသားအဖ(၃)ဦးႏွင့္ နဂါးေပါင္း(၃၈၀၁၂)တုိ႕သည္ ေဘာဂ၀တီနဂါးျပည္မွ (အုိးသစ္၊ အိမ္သစ္၊ အင္းသစ္) ရွာရန္ ထြက္ခြာခဲ့ေလသည္၏။<br /><br />သကၠရာဇ္(၂၆၄)ခုႏွစ္တြင္ လူဦးေရကုိးသန္းရွိေသာ (ပစၥႏၱရဂႏၼာ)ဂုရုရာဇ္တုိင္းတြင္ အိမ္ေျခ တစ္ေသာင္း၊ ေက်ာင္းေပါင္းတစ္ေထာင္ရွိေသာ ဥတၱရဌာနီ၊ စည္းခမ္း(သွ်မ္းအေခၚၿမိဳ႕ကုိ တည္ေထာင္ေတာ္မူ၍) ေနာင္တြင္ ဥတၱရေစာျဖဴ (ထမံသီသွ်မ္းတစ္မ်ဳိး ေစာ၀္ေဆဖိတ္ က်ားျဖဴမင္း) စုိးစံအုပ္ခ်ဳပ္ေလသည္။(ဗုဒၵအယူ ေက်ာင္းခ်င္းမဟုတ္ ၀ါဒဘာသာစုံ ေက်ာင္းေပါင္း စုံျဖစ္ဖြယ္ရွိသည္။<br /><br />သကၠရာဇ္ ၃၆၀-ခုႏွစ္၊ ဘီစီ(၁၈၄)တြင္ ေတာင္ေျမာက္အလ်ား (၈)တုိင္၊ အေရွ႕အေနာက္အနံ (၄)တုိင္ (ယခု အေခၚ တစ္တုိင္လွ်င္ႏွစ္မုိင္) က်ယ္၀န္းေသာအင္းႀကီးကုိ ေရနတ္နဂါးတုိ႕၏ဘုန္းတန္ခုိး ျဖင့္ ဖြဲ႕တည္ခဲ့ ေလသည္ဟူ၏။ထုိ႕ေၾကာင့္ ေဘာဂ၀တီနဂါးျပည္မွ နတ္နဂါးမ်ားလာေရာက္ၿပီး (အုိးသစ္ အိမ္သစ္)အင္းအုိင္ဖြဲ႕ တည္ခဲ့ၾကသည္ဆုိေသာ အခ်က္သည္ ေရွးအဆက္ဆက္ေသာ အင္းေတာ္ႀကီး သမုိင္းအရခုိင္လုံစြာ ေရးဆုိ တင္ျပ မွတ္တမ္းတင္ခ့ဲသည္။<br />ေဂါတမဘုရားရွင္ လက္ထက္တြင္ သုနာပရႏၱတုိင္းဟူ၍ ေခၚတြင္ေသာ တုိင္းႏုိင္ငံ၏ ေျမာက္ဘက္ေနာင္တြင္ ဂုရုရာဇ္တုိင္း ဥတၱရဌာနီ(စိမ့္)တုိင္းဟူ၍ အသီးသီးေခၚတြင္ခဲ့ေလသည္။ သာသနာသကၠရာဇ္ ၃၆၀-ခု(ဘီစီ-၁၈၄)တြင္ ဂုရုရာဇ္တုိင္း ဥတၱရဌာနီ စည္းခမ္းၿမိဳ႕ႀကီးကုိ (ထမံသီ) သွ်မ္းလူမ်ဳိး ဥတၱရေစာျဖဴမင္း တည္ေထာင္ ၿပီးသည္မွ ႏွစ္ေပါင္း၉၆ႏွစ္ ျပည့္ေျမာက္ ေသာႏွစ္ ေပတည္း။<br /><br />ေလးမ်ဳိးေသာနဂါးတုိ႔တြင္ ဧရာပတၱ နဂါးမ်ဳိးျဖစ္ေသာ နဂါးမင္းသားသည္ ဥတၱရေစာျဖဴမင္း စုိးစံေသာ ဂုရုရာဇ္တုိင္း ဥတၱဌာနီ စည္းခမ္းၿမိဳ႕ႀကီးကုိအင္းဖြဲ႔ရန္ ေရႊတာင္နတ္မင္းႀကီး၏အမိန္႔ကုိရရွိ ေသာအခါ ေရနတ္ နဂါးမင္းသားက စဥ္းစားေတာ္မႈသည္မွာ ဤ ထမံသီ လူမ်ဳိးမ်ားေနထုိင္ေပ်ာ္ပါး ေသာၿမိဳ႕ကုိ ငါအင္းဖြဲ႔ လုိက္ေသာ္ တုိင္းေနျပည္သူလူတုိ႔ ေသေၾကပ်က္စီးၾကေတာ့မည္၊ ထုိသူတုိ႔ေသ ေၾကလ်င္ ငါ၌ ပါဏာတိပါတကံ ထုိက္၍အပါယ္ငရဲ၌ ဆင္းရဲႀကီးစြာ ခံစားရလိ္မ့္မည္ ဤေနရာကလြဲ လွ်င္လဲအျခား ေနရာကုိ ငါသေဘာမက် မႏွစ္သက္ခဲ့၊ ဟယ္ သုိ႔ေသာလည္း<br /><br />ဤတုိ္င္းသူျပည္သား လူအမ်ားတုိ႔သည္ တရားလည္းမကပ္ၾက၊ ကုိ္ယ္က်င့္ သီလမရွိၾက ငါးပါးသီလကုိ တစ္ပါးမွ် မတည္ ေအာင္ ကုိယ္က်င့္တရားမ်ား အလြန္ပ်က္ျပားၾကသည္၊ ေန႔စဥ္ ညတုိင္း ထုိင္းမႈိင္းေတြ ေ၀၍ ငါးပါးအာရုံ ကာမဂုဏ္ကုိ စုံစုံမက္မက္ ႏွစ္သက္ေပ်ာ္ပါးသူသာ မ်ားေလသည္၊<br /><br />သုိ႔ျဖစ္သည္ေၾကာင့္ အလီလီ ေတြးဆ၍ ညသန္းေခါင္ရံ အခါ အာကာသ ေကာင္းကင္ယံတြင္ နတ္ျမင္းပ်ံစီးၿပီး ႀကီးစြာေသာ အသံျဖင့္ ေၾကြးေၾကာ ္ေလသည္မွာ ဤတုိင္းျပည္၌ေနထုိင္ၾကကုန္ေသာ အသင္မႏုႆလူသားတုိ႔သည္ ေရွ႕ ခုႏွစ္ရက္ တုိင္လ်င္ သင္တုိ႔တုိင္းျပည္ ေရျပင္အတိ အင္းႀကီးျဖစ္လိမ္႔မည္၊ ခုႏွစ္ရက္မတုိင္ခင္ အၾကားခရီးေ၀းစြာ ထြက္ခြာသြားၾကကုန္ေလာ့ အကယ္၍မသြားဘဲေနၾကလွ်င္ ေရမြန္းႏွစ္၍ ေသၾက ကုန္လတၱံ႔ဟု တစ္တုိင္း ျပည္လုံးၾကားေလာက္ေအာင္ သုံးႀကိမ္သုံးခါတုိင္တုိင္ ေၾကြးေၾကာ္ေလသည္။<br /><br />ဤသုိ႔ တစ္ျပည္လုံး ၾကားေလာက္ေအာင္ ေၾကြးေၾကာ္ပါေသာ္လည္း တုိင္းသားျပည္သူမ်ား ဗုိလ္လူတုိ႔၏ မေကာင္းမႈ ကံစီမံဖန္တီးသျဖင့္ အသက္ႀကီးေသာ မုဆုိးမ အေဒၚအုိတစ္ေယာက္အျပင္ မည္သူမွ် မၾကားမသိၾကေခ်၊ နံနက္ မုိး လင္းေသာအခါ အေဒၚအုိုမုဆုိးမက တအိမ္တက္ တအိမ္ဆင္း သြား ေရာက္ ေျပာၾကားေသာ္လည္း အယုံ တရားမရွိၾကဘဲ အီမုဆုိးမသည္ မလွေသာမ်က္နွာ မသာယာ ေသာ မ်က္ခြက္ျဖင့္ ငါတုိ႔အား လိမ္လည္လွည့္ျဖား မဟုတ္မမွန္ေသာ စကားကုိ ေျပာၾကားေလသည္၊ ငါတုိ႔ဘုိးဘြား မိဘကစ၍ ငါတုိ႔လက္ထက္ က်ေအာင္ ဤတုိင္း ျပည္နဂရတြင္ ထာ၀ရၾကာရွည္စြာ ေနထုိင္ခ့ဲ့ၾကသည္၊<br /><br />ဘယ္အခါဘယ္ကာလမွ မၾကားစဘူးထူးဆန္းေသာ အီ စကားကုိ အေဒၚအုိမုဆုိးမ ေျပာၾကားသည္ ရူးခ်င္သလားမသိဟု လူစုၿပီးျပန္ေျပာဆဲေရး ဆုိလုိက္ၾကကုန္ သတည္း၊ အေဒၚအုိက ထုိထုိအိမ္ထက္သုိ႔ တက္၍ တဖန္ေ၀းရာသုိ႔ေရြ႕ေျပာင္း ထြက္ခြါသြားၾကရန္ သည္း ခံ၍ေျပာေသာ္လည္း မိမိအား အရူးအနွမ္းျဖစ္ေအာင္ မာန္ေထာင္ေဒါသ ေငါေငါထ၍ အိမ္ထက္မွ ေမာင္းႏွင္း ျခင္း ခံရေသာ ခုႏွစ္ရက္ေျမာက္ေသာေန႔၌ အေဒၚအုိသည္။<br /><br />ဤၿမိဳ႕ရြာရွိမိမိေဆြမ်ဳိးညာတိေျမး၊ ျမစ္မ်ားကုိအပါ ေခၚငင္၍ ေ၀းစြာေသာၿမိဳ႕ အေနာက္ဘက္တုိ႔ဘ ထြက္ေျပးၾကေလေသာ္ ေရနတ္ နဂါးရာဇာက ေတဇာကြန္႔ၿဖိဳး နတ္တုိ႔၏ တန္ခုိးအားျဖင့္ အမ်ဳိးမ်ဳိးေသာ မုိးလ္းႀကီးေလႀကီး ျမည္ဟီး ျပင္းခ်က္ လ်ပ္တထိန္ထိန္ အရွိန္ရဲရဲႏွင့္ ၀င္းနဲလွ်ပ္ကနဲ မုိးကလည္း သဲသဲမဲမဲရြာခ်ေလသည္။ ထုိအခါ မုဆုိးမသည္ ကုန္းေမာက္ေသလာ ယခုလြဲမြန္ ေက်းရြာ၏ ဒကိၡဏာေတာင္ဘက္ ယခု အဘယဂီရိေခၚ ေတာင္ကုန္းေပၚထက္သုိ႔ တက္ေျပး၍လာရင္း မိမိ ေနာက္ေၾကာ (အေရွ႕)ဘက္သုိ႕ ေမွ်ာ္ၾကည့္လုိက္လွ်င္ ထမံသီလူမ်ဳိး <span style="font-style: italic; font-weight: bold;">ဥတၱရေစာျဖဴမင္း၏ ဥတၱရဌာနီ စည္းခမ္းၿမိဳ႕ႀကီး သည္ ေရျပင္အတိအင္္းႀကီး</span>ျဖစ္၍ ေပ်ာက္ ဆုံးေနေလၿပီ ကုိေတြ႔ျမင္ရေလေတာ့သည္။<br /><br />ယေန႔တုိင္ ထုိမဆုိမ ေနာက္ေၾကာဘက္သုိ႔ လွည့္ေမ်ာ္ၾကည့္ခဲ့ေသာေနရာကုိ လြဲမြန္ေတာင္ဟုေခၚသည္။ လြဲသည္သွ်မ္းလုိ ေတာင္ဟုအဓိပၸါယ္၍ မြန္သည္ ေမ်ာ္ သည္ဟုအဓိပၸါယ္ရပါသည္။<br /><a href="http://3.bp.blogspot.com/_bI-Y4qhMeWA/S4drCIW1GiI/AAAAAAAABSk/hP1IlsqKRNY/s1600-h/Whit+Tiger.gif"><img alt="" border="0" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5442436359047682594" src="http://3.bp.blogspot.com/_bI-Y4qhMeWA/S4drCIW1GiI/AAAAAAAABSk/hP1IlsqKRNY/s400/Whit+Tiger.gif" style="cursor: pointer; float: right; height: 225px; margin: 0pt 0pt 10px 10px; width: 300px;" /></a><br />မုဆုိးမသည္ ဥတၱရ႒ာနီစည္ခမ္းၿမိဳ႕ တြင္ေမြးဖြား၍ အရြယ္ေရာက္ေသာအခါ သွ်မ္းကလိမ္း ခႏီးၱ (ထမံသီ) လူမ်ဳိးတစ္ေယာက္ႏွင့္ အိမ္ေထာင္က်ေလည္ လင္ေယာက်္ား ေနာက္သုိ႔ လုိက္ပါသြားၿပီးေနာက္ သမီး (မင္းအပ္) ကုိေမြးဖြားၿပီး လင္ေယာက်္ား ေသဆုံးေလသည္၊ သမီးမင္းအပ္လည္း အရြယ္ေရာက္လ်င္ အိမ္ေထာက္က်၍ သားကေလး (ေမာင္သာယ) ကုိေမြဖြားၿပီး လင္ေယာက်္ား ေသဆုံးေလသည္၊ မုဆုိးမသည္ ထုိၿမိဳ႕ ထုိရြာတြင္ ေဆြမ်ဳိးရင္းခ်ာ မရွိသျဖင့္ သမီးေျမးႏွစ္ေယာက္ႏွင့္ အတူ ဥတၱရ႒ာနီစည္ခမ္းၿမိဳ႕သုိ႔ ျပန္ေရာက္ၿပီး ႏွစ္ႏွစ္ အၾကာတြင္ ဥတၱရ႒ာနီစည္ခမ္းၿမိဳ႕ႀကီး အင္းျဖစ္ေလေတာ့သည္။<br />ယင္းထမံသီ မ်ဳိးဆက္မွ ဆင္းသက္ ေပါက္ဖြားလာေသာ လူမ်ဳိးမ်ားေနထုိင္သည့္ ထမံသီရြာသည္ ယေန႔တုိင္ ရွိေနပါေသးသည္။<br /><br /><span style="font-family: "; font-size: 100%;">ဥတၱရေစာျဖဴရဲ႕သား ေစာ၀္ေဆးဖိတ္ (က်ားျဖဴမင္း) မင္းသာသည္ အင္းႀကီးဖြဲ႔ေသာအခ်ိန္ မင္းညီးမင္းသား အခ်ဳိ႕ႏွင့္ ေတာကစားသြားေန၍ အင္းဖြဲ႔ရာေသဆုံးျခင္းမရွိပဲ က်န္ရစ္ခဲ့ေလသည္ ၎သည္ မုိင္းသုံေတာင္နားတြင္ က်င္လည္က်က္စားေနရင္ ေနာက္နန္းမြန္ႏွင္ ့ေတြဆုံေပါင္းဖက္၍ </span><span style="font-family: "; font-size: 100%;"> <a href="http://shanniyouth.blogspot.com/2009/10/blog-post_01.html">သားသုံးပါး </a></span>ဖြားျမင္ ေလသည္။ <b><span style="font-style: italic;">(၁)ခြန္ရံ</span></b><span style="font-style: italic;"> </span><span style="font-style: italic; font-weight: bold;">(သုိေကာ္ဘြား)၊</span><b style="font-style: italic; font-weight: bold;"> (၂)ခြန္ကံ</b><span style="font-style: italic; font-weight: bold;"> (သုိငံဘြား)၊ </span><b style="font-style: italic;">(၃)ခြန္အြမ္ (သုိက်ည္ဘြား) တုိ႔ ျဖစ္ၾကေလသည္။</b><br /><br />၎သားေတာ္သုံးပါး၏ ဘုိးေတာ္ျဖစ္ေသာ ရီႊရႊမ္နန္းၿမိဳ႕ေတာ္သခင္ ဥတည္မင္းမွ ေျမးေတာ္မ်ားအား လူသူလက္ အင္အားမ်ားေပး၍ တည္ေထာင္အုပ္ခ်ဳပ္ ေစခဲ့ေသာ နယ္ပယ္မ်ား နန္းၿမိဳ႕မ်ားျဖစ္သည့္ မုိးညွင္း၊ မုိးေကာင္း၊ မုိးမိတ္၊ ၿမိဳ႕မ်ားေပၚလါခဲ့ေပသည္။<br /><br /><span style="font-style: italic;">အင္းေတာ္ႀကီး၏ အံ့ဘြယ္ကုိးပါး</span><br />အင္းေတာ္ႀကီးသည္ ျမန္မာျပည္တြင္ အႀကီးဆုံးအင္းျဖစ္သည္၊<br />(၁) အလ်ား ၈-တုိင္၊ အနံ ၄-တုိင္၊ က်ယ္၀န္းေသာေၾကာင့္တပါး၊<br />(၂) အေနာဒတၳအုိင္ကဲ့သုိ႔ အလြန္ ေရသန္႔ရွင္းေသာေၾကာင့္ တပါး၊<br />(၃) အလြန္က်ယ္၀န္းေသာ အင္းျဖစ္ေသာ္လည္း အင္းထဲတြင္ ဆုိး၀ါးေသာ မိေက်ာင္းစေသာ ငါးႀကီးတုိ႔ကုိ မဆုိး၀ါးရေအာင္ အင္းေတာ္ႀကီး အရွင္ ထိန္းသိမ္းျခင္းေၾကာင့္ အံ့ဘြယ္တပါး၊<br />(၄)-အင္းႀကီးထဲတြင္ မေတာ္တဆ လူတုိ႔က်ေသဆုံးရေသာ<br />လည္း အနာအဆာမရွိ ငါးႀကီးမ်ားလည္း အစားဘဲ ကမ္းစပ္ေရာက္ေအာင္ လူိင္းပုိတ္ခတ္တင္ေပးျခင္း၊<br />(၅- အင္းနားတြင္ ေရႊက်င္ေသာ္ ေရႊမ်ားရရွိျခင္း၊<br />(၆)-အမုိက္သရုိက္မ်ားကုိ အင္းထဲတြင္ မရွိရေအာင္ ေန႔စဥ္ညတုိင္း ကမ္းသုိ႔အေရာက္ လႈိုင္းပုတ္ခတ္တင္ေပးျခင္း၊<br />(ရ)-တစ္ႏွစ္ သုံးႀကိမ္က် သားမက္ေတာ္ နန္႔တိန္းအရွင္ႀကီးက ေယာကၡမေတာ္ အရွင္ႀကီးထံသုိ႔ ေရေျပာင္းျပန္ ဆန္တက္ကန္ေတာ့ျခင္း၊<br />(၈) -စစ္တုိက္ရာပါေခ်ာင္းမ်ားကုိ အင္းႀကီးထဲသုိ႔ သန္႔ရွင္းစြာ ၀င္ခြင့္ ျပဳျခင္း၊<br />(၉) -ႏွစ္စဥ္ႏွစ္တုိင္း တန္ေဆာင္မုန္း လကစ၍ ျပာသုိလ အထိအင္းထဲရွိငါးမ်ားကုိ အင္းေတာ္ႀကီး ေတာင္ပုိင္း အျခားအကြာ (၈)မုိင္ဘုရားႀကီးအထိ လြဲအိမ္ေတာင္ အရွင္ႀကီးက အင္းထဲရွိ ငါးမ်ားကုိေဆး<br />ခတ္သျဖင့္ ငါးမ်ားစြာေသျခင္း ဤသုိ႔ျဖင့္ အံ့ဘြယ္ ကုိးပါးတည္း၊<br /><br />ဥတၱရေစာျဖဴမင္း၏ေပ်ာက္ဆုံးေနေသာ္ ေရႊၿမိဳ႕ေတာ္၏ တည္ေနရာသည္ ျပည္ေထာင္စု ျမန္မာႏုိင္ငံေတာ္ (ကမၻာ့)ေျမပုံအရ အေရွ႕ေလာင္ဂ်ီတြဒ္ (၉၆ံ ၂၃`ႏွင့္ ၉၇ံ)ၾကားတြင္လည္းေကာင္း၊ ေျမာက္လတၱီတြဒ္ (၂၅ံ ႏွင့္ ၂၆ံ)ၾကားတြင္လည္းေကာင္း၊ ျမန္မာႏုိင္ငံ(အထက္) ေျမာက္ပုိင္း(ကခ်င္ ျပည္နယ္ မုိးညွင္းၿမိဳ႕နယ္)တြင္ တည္ရွိ ေနသည္။<br /><br />အင္းေတာ္ႀကီးအုိင္သည္ ေယဘုယ်ေခၚေ၀ၚအဆုိျပဳ ၾကသည့္အက်ယ္အ၀န္းပမာဏမွာ အလ်ား-၁၆မုိ္င္၊ အနံ-၈မုိင္ရွိသည္ဟုဆုိသည္ သုိ႔ရာတြင္ျမန္မာ့ စြယ္စုံက်မ္း၌ အႀကီးဆုံးေသာအင္းသည္ အလ်ား-၁၄မုိင္၊ အနံ-ရမုိင္ရွိေသာ အင္းသည္ မုိးေကာင္း ေခ်ာင္းဖ်ားခံရာ၌ရွိေပသည္ဟုဆုိေလသည္ မ်က္ေမွာက္ ကာလ အေတြးေခၚ ေျမာ္ျမင္ေရး(သမုိင္းေဗဒ ကုိဆန္႔က်င္၍) ယုတၱိေဗဒညာရွင္တခ်ဳိ႕ကဆိုေလသည္။ သမုိင္း ဆုိသည္ အျငင္းပြားမူလမ္းေၾကာင္းကုိ ျဖတ္သန္းလာ စၿမဲျဖစ္သည္။ ေျမဆီလြာျပတ္ေရႊ႕ျခင္းေၾကာင့္ ေသာ္ လည္းေကာင္း၊ သဘာ၀ ေတာေတာင္ေရေျမ တုိ႔၏ ျဖစ္ပ်က္ေျပာင္းလည္းျခင္း ျဖင့္ေသာ္လည္းေကာင္း မည္တို႔ ပင္ျဖစ္ေစကာမူ ထူးဆန္းအံ့ၾသဖြယ္ရာမ်ား ျဖင့္ျပည့္စုံေနေသာ အင္းႀကီး ထုိအင္းႀကီးသည္<a href="http://1.bp.blogspot.com/_bI-Y4qhMeWA/S4drewGst1I/AAAAAAAABS0/r8Fsw51II_Q/s1600-h/2889662096_7cc296276b.gif"><img alt="" border="0" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5442436850753779538" src="http://1.bp.blogspot.com/_bI-Y4qhMeWA/S4drewGst1I/AAAAAAAABS0/r8Fsw51II_Q/s400/2889662096_7cc296276b.gif" style="cursor: pointer; float: left; height: 200px; margin: 0pt 10px 10px 0pt; width: 300px;" /></a><br /><br /><br />အလယ္တြင္ <span style="font-style: italic; font-weight: bold;">ေရႊမဥၥဴ ေစတီေတာ္ (ေရလယ္ဘုရား) တည္ထား ကုိးကြယ္ၾကသည္။ ဤ </span><span style="font-style: italic; font-weight: bold;">ေရႊမဥၥဴ ေစတီေတာ္ (ေရလယ္ဘုရား) သည္ ဥတၱရ ေစာျဖဴမင္း၏ ေပ်ာက္ဆုံး ေနေသာ္ ေရႊၿမိဳ႕ေတာ္၏ တည္ေနရာ ျဖစ္သလုိ သွ်မ္းနီ လူမ်ဳိး “တုိင္းခမ္းတီး၊ တုိင္းလွ်ဲန္၊ တုိင္းကတူး၊ တုိင္းကနန္း တုိ႔၏ သမုိင္း၀င္ ထင္ေပၚ ေက်ာ္ေစာ တန္းခုိးႀကီး ေသာ ေစတီေတာ္ ဘုရားတဆူ ျဖစ္</span><span style="font-style: italic; font-weight: bold;">ေၾကာင္း</span><span style="font-style: italic; font-weight: bold;">သင္ျပလုိက္ရပါသည္။<br /></span><br /><br /><span style="color: #330033;"><b><br /><span style="color: blue;">**တေပါင္းလပြဲေတာ္ခါ ရႊမဥၥဴသုိ႔**</span></b> </span><br /><span style="color: #330033;">အင္းေရညိဳ ရစ္၀ုိင္းလုိ႔<br />တံတုိင္းက အျပာခံ<br />မားမတ္ေပ်ာ္စံ<br />ေရႊေပါင္းငယ္ရံ ၾကယ္ျခံတဲ့လ၀န္း<br />ပုထုိးေစတီဂူတုိ႔<br />ေရႊမဥၥဴကာရံကာညြတ္တယ္<br />လူလြတ္နတ္ကြ်န္း။<br />ျမဴမင္းလြင္ ေၾကြေလာင္းတဲ့<br />တေပါင္းလပြဲေတာ္ခါ<br />ေၾကြးေၾကာ္ၿခိမ့္ညာ<br />သဲခုံကသာ ေရျပာကေအး<br />အေမာေျပ တေထာက္နားလုိ႔<br />ဘုရားဆီ ရင္ျပင္ဆုိက္ေအာင္<br />လုိက္ခဲ့ပါ့ေလး<br />ကြ်န္းလယ္ေခါင္ ေသာင္ဦးက<br />ၾကာဖူးထြဋ္ သဲေသာင္ခုံျခည္းမီျပန္တုံ<br />လူမ်ဳိးကစုံ ခုိလူံသည့္ျပည့္ၾကမ္း<br />ေမာင္လဲသဒၵါေ၀၍ မယ္လဲသဒၵါေ၀၍<br />သည္အင္းေျမ ေငြေသာင္ျပန္႔မွာ ဖူးအ့ံမခန္း<b><br /><span style="font-size: x-small;"><span style="color: blue;">ေရး (ဗန္းေမာ္ ညိဳႏြဲ႕)</span></span></b></span></div><div style="text-align: left;"><br /><div><div class="MsoNormal"><span style="font-family: "; font-size: 100%;">ျမန္မာ့ စြယ္စုံက်မ္း၌ အႀကီးဆုံးေသာအင္းသည္ အလ်ား-၁၄မုိင္၊ အနံ-ရမုိင္ရွိေသာ အင္းသည္ မုိးေကာင္း ေခ်ာင္းဖ်ားခံရာ၌ရွိေပသည္ဟုဆုိေလသည္ မ်က္ေမွာက္ ကာလ အေတြးေခၚ ေျမာ္ျမင္ေရး(သမုိင္းေဗဒ ကုိဆန္႔က်င္၍) ယုတၱိေဗဒညာရွင္တခ်ဳိ႕ကဆိုေလသည္။ သမုိင္းဆုိသည္ အျငင္းပြားမူလမ္းေၾကာင္းကုိ ျဖတ္သန္းလာ စၿမဲျဖစ္သည္။</span><br /><span style="font-family: "; font-size: 100%;"> ေျမဆီလြာျပတ္ေရႊ႕ျခင္းေၾကာင့္ ေသာ္လည္းေကာင္း၊ သဘာ၀ေတာေတာင္ေရေျမ တုိ႔၏ ျဖစ္ပ်က္ေျပာင္းလည္းျခင္း ျဖင့္ေသာ္လည္းေကာင္း မည္တို႔ပင္ျဖစ္ေစကာမူ ထူးဆန္းအံ့ၾသဖြယ္ရာမ်ား ျဖင့္ျပည့္စုံေနေသာ အင္းႀကီး ထုိအင္းႀကီး၏အလယ္တြင္ ေရႊမဥၥဴေစတီေတာ္ (ေရလယ္ဘုရား) တည္ထားကုိးကြယ္ၾကသည္ ထင္ေပၚေက်ာ္ေစာ တန္းခုိးႀကီးေသာ ေစတီေတာ္ ဘုရားတဆူ ျဖစ္ေလသည္။ တခုျဖစ္ေၾကာင္းသင္ျပလုိက္ရပါသည္။ </span><br /><br /><span style="font-family: "; font-size: 100%;">အင္းေတာ္ႀကီးအုိင္သည္၊မုိးေကာင္း ေခ်ာင္းဖ်ားခံရာ၌ ရွိေပသည္၊ အင္း(အုိင္) ေရျပင္သည္ စတုရန္းမုိင္ (၁၀၀)ခန္႔မွ်ရွိေလသည္ အင္၏ေဘးပတ္လည္ အေရွ႕ဖက္ တြင္ မုိးေကာင္းၿမိဳ႕နယ္ အထိ၊ အေရွ႕ေတာင္ဘက္တြင္ ဟုိပင္- မုိးညွင္း ကေက်ာ္ေတာင္ၾကားအထိေတာင္ဘက္ တြင္ စစ္ကုိင္းတုိင္း(ဟုံးမလင္းၿမိဳ႕နယ္) မံစီႀကီးအထိ အေနာက္ဘက္ေျမာက္ဘက္ တြင္ကာမုိင္းၿမိဳ႕နယ္ ထိ္ အက်ယ္၀န္း စတုရန္းမုိင္ ( )ခန္႔အ၀န္းတခုလုံးကုိ အင္းေတာ္ႀကီးေဒသဟူ၍ လည္းေကာင္း မုိးညွင္းၿမိဳ႕နယ္၏ နယ္ေျမအမွတ္ (၅)ေဒသဟူ၍လည္းေကာင္း အသိ အမွတ္ျပဳ ေခၚတြင္သည္။</span><br /><br /><span style="font-family: "; font-size: 100%;"><o:p></o:p></span></div><div class="MsoNormal"><span style="font-family: "; font-size: 100%;"> ျပည္ေထာင္စု ျမန္မာႏုိုင္ငံေတာ္ အထက္ပုိင္း (ကခ်င္ျပည္နယ္ ေတာင္ပုိင္း)အလယ္ရုိးမ ေတာင္တန္း တြင္ ပါ၀င္ေသာ ေတာင္ကုန္း ေတာင္တန္းတုိ႔ျဖင့္ အင္းေတာႀကီး ေဒသကို၀န္းရံ ပတ္၀ုိင္းထား ေလသည္၊ ျမင္မားမတ္ေစာက္ေသာ ေတာင္ကုန္း ေတာင္တန္းမ်ား တည္္ရွိ သည္အလယ္ရုိးမ တစ္ေၾကာတြင္ အျမင့္ဆုံး ေဒသဟု ဆုိဘြယ္ျဖစ္သည္ ေရေခ်ာင္း </span><span style="font-size: 100%;"><b><span lang="MY" style="font-family: ";">စီး</span></b></span><span style="font-family: "; font-size: 100%;">ဆင္းရာေရလဲတုိ႔သည္၊ ေျမာက္ ဖက္သုိ႔ (ေျပာင္းျပန္) </span><span style="font-size: 100%;"><b><span lang="MY" style="font-family: ";">စီး</span></b></span><span lang="MY" style="font-family: "; font-size: 100%;"> </span><span style="font-family: "; font-size: 100%;">ဆင္းသည္၊ အင္းေတာင္ ဖက္ရွိေသာ၊ ဆင္ေခါင္းေတာင္၊ ကန္႔လန္႔ကာ (ေလာ ခြန္း) ေတာင္တုိ႔မွ </span><span style="font-size: 100%;"><b><span lang="MY" style="font-family: ";">စီး</span></b></span><span style="font-family: "; font-size: 100%;">ဆင္းေသာ ေခ်ာင္းေရ သည္၊ေတာင္ဖက္ေမာ္ဟန္၊ မုိးညွင္း(နန္႔ရင္းေခ်ာင္း)သုိ႔ </span><span style="font-size: 100%;"><b><span lang="MY" style="font-family: ";">စီး</span></b></span><span style="font-family: "; font-size: 100%;">ဆင္း၍ ေျမာက္ဖက္၌အင္ေတာ္ႀကီး (အင္း)သုိ႔</span><span lang="MY" style="font-family: "; font-size: 100%;">စီး</span><span style="font-family: "; font-size: 100%;">ဆင္း သည္၊ အင္းအေနာက္ဖက္ရွိေသာ နန္႔စတုံး (၁၂၂၆)ေတာင္ႏွင့္ ဒုတိယ ကမၻာစစ္ကာလမွယေန႔တုိင္ မွန္ျပ ေတာင္ဟူ၍ အမည္တြင္ခဲ့ေသာ (၁၇၇၈)ေတာင္တုိ႔မွ </span><span style="font-size: 100%;"><b><span lang="MY" style="font-family: ";">စီး</span></b></span><span style="font-family: "; font-size: 100%;">ဆင္းေသာ ေခ်ာင္းေရသည္အေနာက္ဖက္၌ အင္းေတာ္ႀကီး (အင္း) သုိ႔</span><span lang="MY" style="font-family: "; font-size: 100%;">စီး</span><span style="font-family: "; font-size: 100%;">ဆင္း၏ အင္းေတာ္ႀကီး (အုိင္)မွ လည္းေလာင္း(ေခၚ) စည္ခမ္းေခ်ာင္းသည္ ေျမာက္ဖက္ ေျပာင္ျပန္) </span><span style="font-size: 100%;"><b><span lang="MY" style="font-family: ";">စီး</span></b></span><span style="font-family: "; font-size: 100%;">ဆင္း၍ မုိးေကာင္းၿမိဳ႕ အနီး မုိးေကာင္းေခ်ာင္း (နန္႔ ေကာင္း)ႏွင့္ ဆုံသည္၊ မုိးေကာင္း(နန္႔ေကာင္း)ေခ်ာင္းသည္ ဧရာ၀တီျမစ္သုိ႔</span><span lang="MY" style="font-family: "; font-size: 100%;">စီး</span><span style="font-family: "; font-size: 100%;">ဆင္းသည္။</span><br /><br /><span style="font-family: "; font-size: 100%;">အင္းေတာ္ၾကီးအင္းေဘးပတ္လည္၌ “ေရွးႏွစ္”ရာစုု မ်ားစြာကတည္းက လူေန(ၿမိဳ႕ရြာ)မ်ား တည္ရွိ ျခင္း ထင္ရွားသည္၊ သာဓကအားျဖင့္ယခု မမုံကုိင္ရြာေတာင္ဘက္ရွိ ၿမိဳ႕ေဟာင္းကုန္းဆုိေသာအရပ္၌ အေရ တြက္မခန္႔မွန္းႏုိင္ေသာ ၿမိဳ႕ေဟာင္းတံတုိင္း ယေန႔ တုိင္တည္ရွိ၏မမုံကုိင္၊ မုိင္းေနာင္ၾကား ေမာ္ေတာ္ကားလမ္း ေဘးရွိေရွးေဟာင္းဘုရာေစတီပ်က္ တစ္စဆူသည္ သီရိဓမၼာေသာကမင္း တည္ေသာ ေစတီပ်က္ေတာ္ေပါင္း (၈၄၀၀)အနက္ တစ္ဆူအပါ၀င္(ခုိင္လုံေသာ သမုိင္းအေထာက္အထားမရွိေသာ) ျဖစ္သည္ဟု ေရွးဘုိး ေဘးဘီဘင္မ်ားအဆုိအရသိရ၏၊ </span></div><div class="MsoNormal"><br /><span style="font-family: "; font-size: 100%;">ဤကဲ့သုိ႔ သမုိင္းအေထာက္ထား ကင္းမဲ့ေနေသာ ေစတီေတာ္ပ်က္မ်ား အင္းေဘးပတ္လည္၌ ၀မ္းနည္းဖြယ္ရာ အမ်ားအျပားေတြ႔ႏုိင္၏ အာေသာက မင္းသည္ အဘိသိတ္မခံမီ (၄) ႏွစ္ ဘိသိတ္ခံျပီး(၄)ႏွစ္ သာသနာသကၠရာဇ္ (၂၁၈)၊ ဘီစီ (၃၂၆) တြင္ ၈၄၀၀၀ ေသာ ၿမိဳ႕ႏုိင္ငံတုိ႔၌ ၉၆-ကုေဋေသာ အႆျပာ တုိ႔ျဖင့္ ေစတီေတာေက်ာင္းေတာ္မ်ား တည္ခဲ့သည္၊ ဤသည္ကား ၿမိဳ႕ေဟာင္းႏွင့္ ဆက္စပ္ေတြးေခၚႏုိင္ဖြယ္ ရွိေသား သာဓကတစ္ရပ္ တင္ျပျခင္းသာျဖစ္သည္၊ သုိ႔ရာ၌အင္းအုိင္ျဖစ္ေပၚလာသည္ ထက္ ေစာ၏။</span><br /><br /><span style="font-family: "; font-size: 100%;"></span><br /><span style="font-family: "; font-size: 100%;"><o:p></o:p></span></div><div class="MsoNormal"><span style="font-family: "; font-size: 100%;"> ေအဒီ ၁၉ - ရာစု ကုန္းေဘာင္ (ျမန္မာ) မင္းမ်ားလက္ထက္ လူေနမႈမွတ္တမ္း တင္ရခ်ိန္၌ သွ်မ္းနီ (တုိင္းလ်ဲန္္) ကခ်င္ႏွင့္ ျမန္မာေသြးရင္းသားရင္္မ်ား(ေျမာက္မ်ားစြာ) တုိ႔ေနထုိင္ခဲ့ေလသည္၊ အခ်င္းခ်င္း ယုံၾကည္ ေလးစား ရင္းႏွီးခဲ့ၾက၏၊ ထုိစဥ္၌ အင္းေတာ္ႀကီး ေဒသသည္ မုိးေကာင္းၿမိဳ႕ စီရင္စု (ေစာ္ဘြား) လက္ေအာက္ခံတြင္ ေပါမုိင္းနယ္ (၄)နယ္ႏွင့္ (၂)႒ာနဟု နယ္နမိ္တ္ သတ္မွတ္ထားခဲ့ေလသည္။<o:p></o:p></span></div><div class="MsoNormal" style="text-indent: 0.5in;"><span style="font-family: "; font-size: 100%;">ဤသုိ႔တြင္<o:p></o:p></span></div><div class="MsoNormal"><span style="font-family: "; font-size: 100%;"> ၁။ မုိင္းပင္း (ကုမမုံ) ေပါမုိင္း<o:p></o:p></span></div><div class="MsoNormal"><span style="font-family: "; font-size: 100%;"> ၂။ စည္းခမ္း (လြဲမြန္) ေပါမုိင္း<o:p></o:p></span></div><div class="MsoNormal"><span style="font-family: "; font-size: 100%;"> ၃။ ငြန္းဇငး္ (နမ့္ေဖါင္းဇင္) ေပါမုိင္း<o:p></o:p></span></div><div class="MsoNormal"><span style="font-family: "; font-size: 100%;"> ၄။ ေမာက္ေတာင္း (ဟဲပန္) ေပါမုိင္းႏွင့္ (၁)မျပင္တ႒ာန (၂)ေလာဆြန္ တစ္႒ာျဖစ္သည္၊ အခ်ဳပ္အားျဖင့္ (၄) ခရုိင္ (၆)႒ာန ဟူ၍နယ္အားျဖင့္ ခြဲျခားသတ္မွတ္ ေခၚဆုိခဲ့သည္။ <o:p></o:p></span></div><div class="MsoNormal"><span style="font-family: "; font-size: 100%;"> ေပါမုိင္း။ ။ေပါမုိင္းဟူသည္ ရွမ္းဘာသာ အေခၚျဖစ္၏ ျမန္မာလုိ<o:p></o:p></span></div><div class="MsoNormal"><span style="font-family: "; font-size: 100%;">ျပန္ေသာ ၿမိဳ႕ဘ (သူႀကီး) ဟူ၍ အဓိပၸါယ္ရ၏ </span><br /><br /><span style="font-family: "; font-size: 100%;">အင္းေတာ္ႀကီးေဒသ လူေနမႈအစဥ္အလာႏွင့္ အုပ္ခ်ဳပ္မ သမုိင္းမွတ္တမ္းမ်ား တင္ရခ်ိန္၌ ေအဒီ(၂၀) ရာစုႏွစ္ မတုိင္မေရွးရာစု ႏုစ္ အတန္ၾကာ ကာလတြင္ သွ်မ္းနီ (တုိင္းလ်ဲန္) တုိ႔သည္ ေျမျပန္႔(အင္းေဘး ) ေဒသတြင္လည္းေကာင္း၊ ကခ်င္(ဂ်ိမ္းေဖါ)တုိ႔သည္ ေတာင္ေပၚ(ေတာင္တန္း) ေဒသတြင္ လည္းေကာင္း၊ အေျခခ်ေနထုိင္ခဲ့ေလ၏ သာဓကအားျဖင့္ ေရွးႏွစ္ေပါင္း ရာစုမ်ားစြာမွ အင္းေလး၌ေနလာခဲ့သည္ဆုိေသာ တံငါအဖုိးႀကီးတစ္ဦး၏ အမည္ကုိ သွ်မ္းတုိ႔က “ပူတြတ္လား” ဖုိးတြတ္လား ဟူ၍၎၊ အင္းေတာ္ႀကီး ေျမာက္ဖက္ တြင္ ျမင့္မားမတ္ေစာက္ေသာေတာင္တစ္လုံး၏ အမည္ကုိ ကခ်င္တုိ႔က “က၀ါပြန္” အေဖ ေတာင္ဟူ၍၎ ယေန႔တုိင္ အမည္တြင္ေခၚေ၀ၚ လ်က္ရွိေလသည္။</span></div><div class="MsoNormal"><br /><span style="font-family: "; font-size: 100%;">ေရွးယခင္က သွ်ွမ္းနီ(တုိင္းလ်ဲန္)တုိ႔၏ အေျခခ်ေနထုိင္ရာ ဤအင္းေတာ္ႀကီး ေဒသ၌ သွ်မ္း စာေပ က်မ္းဂန္မ်ား ထြန္းကာေပါက္ေျမာက္ခဲ့ရာတြင္ (ပုရပုိက္၊ ေပရြက္) ေပထက္အကၡရာ သွ်မ္းစာမ်ား ကုိယေန႔တုိင္ ေတြ႔ျမင္ႏုိင္ေသး၏ သုိ႔ရာတြင္ယေန႔ အခါ၌သွ်မ္းနီ (တုိင္းလ်ဲန္)စာေပ သင္ၾကားေလ့လာ တတ္ေျမာက္သူမရွိသေလာက္ ရွားပါးလွသည္ကုုိ သွ်မ္းနီေလာက၌ အထင္အရွားပင္ျဖစ္ေလသည္။<o:p></o:p></span></div><div class="MsoNormal"><span style="font-family: "; font-size: 100%;"> အင္းေတာ္ႀကီး အင္း (အုိင္) သည္ေယဘူယ်အားျဖင့္ အလ်ား (၁၆-မုိင္) အနံ(၈-မုိင္) မုိ္းေကာင္းေခ်ာင္း (နန္႔ေကာင္းေခ်ာင္း)ဖ်ားခံ ရာေဒသလည္းျဖစ္သည္။</span><br /><br /><span style="font-family: "; font-size: 100%;">စတုရန္းမုိင္-၁၀၀ခန္႔ရွိသည္ မုိးညွင္းၿမိဳ႕နယ္၏ အမွတ္(၅)ေဒသဟူ၍လည္းေကာင္း အသိမွတ္ျပဳ ေခၚတြင္ေလသည္။ (ေနလင္းအင္းေတာ္ႀကီး-အင္းေတာ္ႀကီးသမုိင္း မွတ္တုိင္မ်ားမွ ထုတ္ႏုတ္သင္ျပလုိက္ရပါသည္။)</span><br /><br /><span style="font-family: "; font-size: 100%;">ေရႊမဥဴေစတီေတာ္(ေရလယ္ဘုရား) တည္ေတာ္မႈျခင္း။ သဘာ၀ အေလွ်ာက္ျဖစ္တည္ ဖန္တီးထားေသာ သဲေသာင္ခုံ ေသာင္ျပင္ျဖစ္သည္။ ေျမာက္ဘက္ ေသာင္ျပင္ခုံသည္ အင္းစပ္မွ ရႊမဥဴ ေစတီေတာ္တည္ရွိရာထိ ရွည္လ်ားစြာ တည္ရွိေလသည္။ </span></div><span style="font-family: "; font-size: 100%;"> <span class="style4">ကမာၻ႕အႀကီးဆံုး ေရကန္ကေတာ ့ကက္စ္ပီယန္ ပင္လယ္ပဲျဖစ္ပါတယ္။ အီရန္နဲ႔ရုရွဓနသဟာယ ႏုိ္င္ငံႏွစ္ႏိုင္င ံၾကားမွာရွိပါတယ္။ ပင္လယ္လို႔ေခၚေပမယ္ သူက သမုဒၵရာ နဲ႔ဆက္စပ္မေနဘူး။ ဒါေပမယ့္ကုန္း တြင္းမွာတည္ရွိေနတဲ့ ဧရာမ ေရကန္ႀကီး ျဖစ္ပါတယ္။</span></span><span style="font-size: 100%;"><br /></span></div><span style="font-size: 100%;"><br /></span><span style="font-style: italic;">အနာဂတ္သွ်မ္းလူငယ္မ်ား မိမိအမ်ဳိး၊ ဘာသာ၊ သာသနာကုိ ကာကြယ္ ထိမ္းသိမ္းေစာင့္ေရွာက္ရင္ အခ်င္းခ်င္း ရုိင္းပင္ကူညီ လက္တြဲလုပ္ကုိင္ ႏုိင္ၾကပါေစ။</span><br /><span style="font-size: 100%;"><span style="color: red; font-style: italic; font-weight: bold;">အင္းေတာ္ႀကီးအလွႏွင့္ (ေလါင္လုံစည္ခမ္း)<span style="font-size: 85%;"><span style="color: #000099;">(သုိ႔မဟုတ္)</span></span>ေရႊမဥၥဴ ေရလယ္ဘုရာပြဲ</span><br /></span><br /><div style="text-align: center;"><span style="font-size: 100%;"></span><span style="text-decoration: underline;"><object height="349" width="425"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/AR6RE_LFCTk&color1=0xb1b1b1&color2=0xcfcfcf&hl=en_US&feature=player_embedded&fs=1"><param name="allowFullScreen" value="true"><param name="allowScriptAccess" value="always"><embed src="http://www.youtube.com/v/AR6RE_LFCTk&color1=0xb1b1b1&color2=0xcfcfcf&hl=en_US&feature=player_embedded&fs=1" type="application/x-shockwave-flash" allowfullscreen="true" allowscriptaccess="always" width="425" height="349"></embed></object></span><br /><span style="text-decoration: underline;"></span></div><br /><br /><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/_bI-Y4qhMeWA/TJxVzqxM6uI/AAAAAAAACuQ/WfKGcs1aZBU/s1600/Shanni-Logo8.gif" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><br /></a><br /><br /><div><b><span style="font-size: x-small;"><i>ခ်စ္ေသာ စာဖတ္ပရိသတ္ႀကီးအား အစဥ္သျဖင့္ ေလးစားလွ်က္ </i></span></b><span style="font-size: x-small; font-style: italic; font-weight: bold;"> </span></div><div><a href="http://shannilay99.blogspot.com/"><b><b><b></b></b></b></a><b><b><b><a href="" style="background-color: cyan; color: black;"><b><b><b><b><b><b><b><b>"۩"</b></b></b></b></b></b></b></b></a><b><b><b><b><b><b><b><b> </b></b></b></b></b></b></b></b></b></b></b></div><div><b><b><b><b><b><b><b><b><b><b><b><b><b><b><b><b> </b></b></b></b></b></b></b></b></b></b></b></b></b></b></b></b></div></div><div style="text-align: center;"><span style="text-decoration: underline;"> </span><a href="http://4.bp.blogspot.com/_bI-Y4qhMeWA/TJxVzqxM6uI/AAAAAAAACuQ/WfKGcs1aZBU/s1600/Shanni-Logo8.gif" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="http://4.bp.blogspot.com/_bI-Y4qhMeWA/TJxVzqxM6uI/AAAAAAAACuQ/WfKGcs1aZBU/s1600/Shanni-Logo8.gif" /></a></div><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6755572083517147740-6395396204190929400?l=shanniyouth.blogspot.com' alt='' /></div>kyar Pauknoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6755572083517147740.post-61396136450341012212012-02-04T02:56:00.000-08:002012-02-04T03:50:52.857-08:00သွ်မ္းနီလူမ်ဳိးစုုသမုုိင္း<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/-FwnihwyK2kU/Ty0N1VZlFZI/AAAAAAAADOE/SRO2RE6tBbI/s1600/135715_126594490736432_100001576443227_183139_3311313_o.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="142" src="http://3.bp.blogspot.com/-FwnihwyK2kU/Ty0N1VZlFZI/AAAAAAAADOE/SRO2RE6tBbI/s200/135715_126594490736432_100001576443227_183139_3311313_o.jpg" width="200" /></a></div><span style="color: red;">သွ်မ္းနီလူမ်ဳိးစုု </span><br />မြန္ဂုိလြိဳက္ အႏြယ္၀င္ ျဖစ္ေသာ Tai (ေခၚ)သွ်မ္း မ်ဳိးႏြယ္ စုႀကီးသည္ အာရွတုိက္ အေနာက္ပုိင္း အလယ္ပုိင္း တြင္ ေပါက္ဖြားၿပီး ယခု တရုတ္ျပည္ ျပည္မ တြင္းသုိ႔ ၀င္ေရာက္ကာ အေျခခ် ေနထုိင္ ခဲ့ၾကသည္။ ထုိမွ အာရွတုိက္ ေရွ႕ေတာင္ ေဒသ အႏွံ႔အျပားသုိ႔ ပ်ံႏွံ႔လာ ခဲ့သည္။<br />တရုတ္တုိ႔၏ (TS'U) ဇူ လက္နက္ ႏုိင္ငံေတာ္ႏွင့္(TS'-in ) ဇင္ ေခတ္ေလါက္ကပင္ တရုတ္ျပည္ အႏွံ႔အျပား၌ Tai(ေခၚ)သွ်မ္း မ်ဳိးႏြယ္စုမ်ား ေနထုိင္ၾကၿပီး ျဖစ္သည္။ <a href="http://shannilay99.blogspot.com/2012/02/blog-post_8166.html" style="background-color: #f4cccc;"><b><b><b><b style="color: red;">*"۩"* </b></b></b></b></a><br /><b><b><b><b style="color: red;"> </b></b></b></b><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: left;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/-vMfz-Tyl5Dg/Ty0VU41CZNI/AAAAAAAADOU/fM0-FT-Hq10/s1600/KP-Bud1.gif" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="http://1.bp.blogspot.com/-vMfz-Tyl5Dg/Ty0VU41CZNI/AAAAAAAADOU/fM0-FT-Hq10/s1600/KP-Bud1.gif" /></a></div><h3 class="post-title entry-title"></h3><span style="color: red;">ဥတၱရေစာျဖဴ၏ ေပ်ာက္ဆုုံးေနေသာ ေရႊၿမိဳ႕ေတာ္</span><br />ေရွးလြန္ ေလၿပီးေသာ အတိတ္ ႏွစ္ေပါင္း (၂၅၀၀)ေက်ာ္၊ ဘီစီ(၅၄၄-၅၈၉)ခန္႕တြင္ ေဂါတမျမတ္စြာ ဘုရား သခင္သည္ အနာဂတ္ သာသနာေေတာ္ တြင္ျဖစ္ေပၚေတြ႔ၾကဳံမည့္ အေရး ေမ်ာ္ေတြးသိျမင္ေတာ္မႈသျဖင့္ အခါတစ္ပါးေသာ မဇိၥိိ်မေဒသမွ ညီေတာ္အာနႏၵာႏွင့္ တကြ ေကာင္းကင္ ခရီးျဖင့္ ေဒသစာရီၾကြခ်ီေတာ္္မႈရာ ယခု အင္းေတာ္ႀကီး ျဖစ္တည္သည့္ေဒသႏွင့္ ေရႊမဥၥဴ ဘုရားတည္ရွိ သည့္ ေနရာ၌ ေခတၱရပ္တန္႔ၿပီး နာဌာဂီရိ ေတာင္ (ဆင္ေခါင္းေတာင္)ထိပ္တြင္ ရပ္တန္႔ေတာ္မႈ၏။ ေနာင္ အခါ အနာဂတ္ကာလ၌<b> </b><a href="http://shannilay99.blogspot.com/2012/02/blog-post_1233.html" style="background-color: #f4cccc;"><b><b><b><b style="color: red;">*"۩"* </b></b></b></b></a><br /><br /><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/-CmD63-wK7kE/Ty0RdkMGufI/AAAAAAAADOM/phhWYIm1hLE/s1600/Kya+Pauk+5.gif" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="150" src="http://3.bp.blogspot.com/-CmD63-wK7kE/Ty0RdkMGufI/AAAAAAAADOM/phhWYIm1hLE/s200/Kya+Pauk+5.gif" width="200" /></a></div><b style="font-family: Times,"Times New Roman",serif;"><span style="color: red;">သွ်မ္းနီလူမ်ဳိး</span> </b><br /><b style="font-family: Times,"Times New Roman",serif;">“</b><b>ဂုရုရာဇ္တုိင္း</b><b style="font-family: Times,"Times New Roman",serif;">”</b> (စည္းခမ္း) ျပည္ရွင္ ဥတၱရေစာျဖဴမင္း၏ သားေတာ္ ေစာ၀္ေဆးဖိတ္ ထမံသီ အတတ္ပညာျဖင့္ က်ားျဖဴအျဖစ္သုိ႔ ေျပာင္း၍ မုိင္းသုံစခန္း ပတ္၀န္းက်င္တြင္ က်က္စားလ်က္ ရွိေလသည္။ ေစာ၀္ေဆးဖိတ္ေခၚ (က်ားျဖဴ) မင္းသားသည္ ဧရာ၀တီျမစ္သုိ႔ ေရေသာက္ရန္ ဆင္းလာသည္။ <a href="http://shannilay99.blogspot.com/2012/02/blog-post_9850.html" style="background-color: #f4cccc;"><b><b><b><b style="color: red;">*"۩"* </b></b></b></b></a><br /><br /><br /><div style="color: red;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/-aRzDnqIgn6M/Ty0bUc0gKJI/AAAAAAAADOk/gxZp3kAfGIE/s1600/KP-Tai-Ht1.gif" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="http://4.bp.blogspot.com/-aRzDnqIgn6M/Ty0bUc0gKJI/AAAAAAAADOk/gxZp3kAfGIE/s1600/KP-Tai-Ht1.gif" /></a></div><span style="color: red;">ကံအေၾကာင္း မလွခဲ့တဲ့ ေစာမြန္လွ</span><br />ထုိသမီး ေတာ္ေလးတပါး ေစာမြန္လွအား မုိးေကာင္းအရွင္ မင္းႀကီးမွနွစ္ႏုိင္ငံ ခ်စ္ၾကည္ ရင္းႏွီးေရးကုိ ေရွ႕ရႈ၍ အေနာ္ရထာမင္းႏွင့္ လက္ဆက္ေပး ခဲ့ေလသည္။ သွ်မ္း မင္းသမီးေလး ေစာမြန္လွသည္ အေနာ္ရထာမင္း ေနာက္သုိ႔ လုိက္ပါလာရာတြင္ ယခု ေတာင္ျပဳံးအရပ္တုိ႔ ေရာက္ေသာ္ ဆုေတာင္းျပည့္ ေစတီကုိတည္၏၊ ေရႊဖ်ဥ္းညီေနာင္ တုိ႔လည္း အမႈထမ္း လစ္၍ အသတ္ခံရ၏ ပုံဂံသုိ႔ ေရာက္ရွိ ေသာအခါ။ ဘုရင္ အေနာ္ရထာသည္ သွ်မ္းမင္းသမီေလး ေစာမြန္လွကုိ အလြန္ျမတ္ႏုိးစြာ <a href="http://shannilay99.blogspot.com/2012/02/blog-post_7820.html" style="background-color: #f4cccc;"><b><b><b><b style="color: red;">*"۩"*</b></b></b></b></a><b><b><b><b><br /></b></b></b></b><br /><div style="color: #f4cccc;"><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6755572083517147740-6139613645034101221?l=shanniyouth.blogspot.com' alt='' /></div>kyar Pauknoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6755572083517147740.post-29893822046684750492012-02-04T02:47:00.000-08:002012-02-04T02:48:50.712-08:00သွ်မ္းနီ (တုိင္းလ်ဲန္)<a href="http://4.bp.blogspot.com/_bI-Y4qhMeWA/S7MJIZWhhPI/AAAAAAAACCE/vTCk5EFfycc/s1600/Untitled-1.gif"><img alt="" border="0" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5454713613524763890" src="http://4.bp.blogspot.com/_bI-Y4qhMeWA/S7MJIZWhhPI/AAAAAAAACCE/vTCk5EFfycc/s400/Untitled-1.gif" style="cursor: pointer; float: left; height: 210px; margin: 0pt 10px 10px 0pt; width: 134px;" /></a><br /><div style="text-align: justify;"><b style="font-family: Times,"Times New Roman",serif;">“</b><b>ဂုရုရာဇ္တုိင္း</b><b style="font-family: Times,"Times New Roman",serif;">”</b> (စည္းခမ္း) ျပည္ရွင္ ဥတၱရေစာျဖဴမင္း၏ သားေတာ္ ေစာ၀္ေဆးဖိတ္ ထမံသီ အတတ္ပညာျဖင့္ က်ားျဖဴအျဖစ္သုိ႔ ေျပာင္း၍ မုိင္းသုံစခန္း ပတ္၀န္းက်င္တြင္ က်က္စားလ်က္ ရွိေလသည္။ ေစာ၀္ေဆးဖိတ္ေခၚ (က်ားျဖဴ) မင္းသားသည္ ဧရာ၀တီျမစ္သုိ႔ ေရေသာက္ရန္ ဆင္းလာသည္။<br />(ေအဒီ-၆၄၉ တြင္တည္ေသာ ေမာရွမ္းနန္းေစာ (နန္ခ်ဳိ)ႏုိင္ငံသည္၊ (၁၁-ရာစု၌ ဘုရင္ ဥတည္မင္း၏ သမီးေတာ္ ေစာလွမယ္ (ေခၚနန္းမြန္) ႏွင့္ေပါင္းဖက္၍ သားေတာ္ သုံးပါးဖြားျမင္ ေလသည္။ သားေတာ္ခြန္ကံ (ေခၚ)ေဆးေကာ္ဖ၊ ခြန္ရံ(ေခၚ) ေဆးတုံဖ၊ ခြန္အြန္ (ေခၚ)ေဆးက်ံဖ(တစ္နည္း-၀န္းသုိ သမုိင္းအရ တြင္လည္း) <b style="font-family: Times,"Times New Roman",serif;">“</b><b>သုိေကာ္ဘြား၊ သုိငံဘြား၊ သုိၾကည္ဘြား၊ သုိဟုံဘြား</b><b style="font-family: Times,"Times New Roman",serif;">”</b> တုိ႔ကုိဖြားျမင္ ထြန္းကားေလသည္။ ေနာင္တြင္ ဘုိးေတာ္ ဥတည္မင္း ေပးအပ္သည့္ အေမြပစၥည္း (ဓါး၊ အုိးစည္း၊ ဆင္)တုိ႔ကုိ အသီးသီးရယူကာ အလုိအေလ်ာက္ ဓါးစုိက္ေသာေနရာ၊ တစ္ဘတ္ပိတ္စည္ မည္ေသာေနရာ၊ ဆင္းဦး ကင္းတပ္တြင္ ဗ်ဳိင္းနားေသာေနရာ၊ တုိ႔၌ ထီးနန္း အသီးသီးစုိက္ထူၾက၏။ <b style="font-family: Times,"Times New Roman",serif;">“</b><b>မုိးမိတ္(မိန္းမစ္) ဓါးေျမွာင္ၿမိဳ႕- ကေမာဇတုိင္း၊ မုိးေကာင္း(မိန္းေကာင္) အုိးစည္ၿမိဳ႕-ရဌတုိင္း၊ မုိးညွင္း(မိန္းယမ္း) ဗ်ဳိင္းၿမိဳ႕ -အာရပူရတုိင္း၊ ၀န္းသုိ (ႀကိဳင္းေဆး) က်ားကြင္းၿမိဳ႕- စိနဌတုိင္း ဟူေသာ သွ်မ္း(၄) ၿမိဳ႕ ကုိ သကၠရာဇ္ (၃၀၀၊ ၃၀၁၊ ၃၀၂၊ ၃၀၃)ခုႏွစ္</b><b style="font-family: Times,"Times New Roman",serif;">”</b><b> </b>တြင္အသီးသီး တည္ေတာ္မႈခဲ့ေလသည္။ ေအဒီ(၁၁)ရာစုႏွင့္ သာသနာ သကၠရာဇ္(၃၆၀)တုိ႔ကြာလြန္း သျဖင့္ ဆန္းစစ္ရန္ လုိအပ္ေနပါသည္။<br /><br />ထုိၿမိဳ႕ ၄ ၿမိဳ႕တုိ႔မွဆင္းတက္ ေပါက္ဖြားလာေသာ သွ်မ္းမ်ားသာျဖစ္သည္။ <br /><br />ရာဇ၀င္မွတ္တမ္းမ်ား၌ ေတြ႕ရေသာ သုိဟန္ဘြားမင္းေစာ (ဆုိခန္ဖွ)သည္္ တစ္ဦးတည္း မဟုတ္ဘဲ နာမည္တူမ်ား (ဆုိမိသားစု မင္းမ်ဳိးႏြယ္စု၀င္မ်ား) ျဖစ္ၾကၿပီး၊ သကၠရာဇ္ကာလအားျဖင့္ ကြဲျပား၏။ နန္ခ်ဳိ သွ်မ္းဧကရာဇ္မင္းဆက္ <b><span style="font-family: Times,"Times New Roman",serif;">(AD 650-1252 )</span></b> ေနွာင္း၌တစ္ဦး၊ ေမာသွ်မ္းတုိင္းျပည္ စယ္လန္႔ ဧကရာဇ္မင္းဆက္ <b><span style="font-family: Times,"Times New Roman",serif;">(AD 1300-1772 )</span></b><b style="font-family: Times,"Times New Roman",serif;">”</b> ၌တစ္ဦး၊ မုိးညွင္းမင္းတရားႀကီး စ၀္ေစာလုံ၏သား အာ၀နန္းရွင္ <b style="font-family: Times,"Times New Roman",serif;">“</b><b>သုိဟန္ဘြား</b> <b>(ေဆခန္ဖွ) <span style="font-family: Times,"Times New Roman",serif;">(AD 1505-1547 )</span></b><b style="font-family: Times,"Times New Roman",serif;">”</b><b><span style="font-family: Times,"Times New Roman",serif;"> </span></b>ကတစ္ဦးျဖစ္ပါသည္။ သူတုိ႔အားလုံးသည္ <b style="font-family: Times,"Times New Roman",serif;">“ဆုိ”</b><span style="font-family: Times,"Times New Roman",serif;"> </span>မင္းႏြယ္၀င္မ်ားမွ ျဖစ္ၾကပါသည္။<br /><a href="http://4.bp.blogspot.com/_bI-Y4qhMeWA/S7rq3j3Bi4I/AAAAAAAACGk/cygJaa_rtqQ/s1600/Kya+Pauk+bn1.gif"><img alt="" border="0" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5456932138752510850" src="http://4.bp.blogspot.com/_bI-Y4qhMeWA/S7rq3j3Bi4I/AAAAAAAACGk/cygJaa_rtqQ/s400/Kya+Pauk+bn1.gif" style="cursor: pointer; float: left; height: 190px; margin: 0pt 10px 10px 0pt; width: 275px;" /></a><span style="color: #000099; font-size: 85%;"><br /></span><span style="font-family: BShanAA; font-size: 13pt; font-weight: bold;">Ã</span><span style="color: #000099; font-size: 85%;"><span style="font-style: italic; font-weight: bold;">ဟုိရင္ခ်ိန္က မုိးမိတ္ေဟာ္နန္း</span></span><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br />ကတုူးသွ်မ္း (တုိင္းကတူး)၊ ကနန္းသွ်မ္း(တုိင္းကနန္္း) တုိ႔သည္လည္း၊ စ၀္ဆမ္လုံႏုင့္ အတူပါလာေသာ စယ္လန္႔သွ်မ္းမ်ား သာျဖစ္ပါသည္။ <b style="font-family: Times,"Times New Roman",serif;">“</b><span style="font-style: italic; font-weight: bold;">တုိင္းခမ္းတီ၊ တုိင္းလွ်ဲန္၊ တုိင္းကတူး၊ တုိင္းကနန္္းတုိ႔သည္ ေမာသွ်မ္းတုိင္းေန အုပ္စုႀကီးမွ သွ်မ္းမ်ားသာျဖစ္ပါသည္။ မုိးေကာင္း၊ မုိးညွင္း၊ ေကာလင္း၊ ၀န္းသုိ၊ ဟုမၼလင္း၊ ခႏၲီးသွ်မ္း တုိင္းလွ်ဲန္္(သွ်မ္းနီ) သွ်မ္းတုိ႔၏ ဘုရင္ စ၀္ဖွ မ်ားအားလုံးသည္(ဆုိ) မိသားစု၀င္ မင္းမ်ဳိးမ်ားသာ ျဖစ္ၾကသည္္ဟု မွတ္္တမ္း မ်ား၌အခုိင္မာ ဆုိထားပါသည္</span><b style="font-family: Times,"Times New Roman",serif;">”</b><span style="font-style: italic; font-weight: bold;">။</span><br /><i>၎သွ်မ္းမ်ားသည္ ျမန္မာႏုိင္ငံသမုိင္း တစ္ေလွ်ာက္တြင္ ျမန္မာမင္းျပည္ေထာင္မ်ားႏွင့္ ထီးၿပိဳင္နန္းၿပိဳင္ မင္းျပည္ေထာင္မ်ား အျဖစ္လည္းေကာင္း ျမန္မာမင္းမ်ား တန္ခုိးၾသဇာ လြမ္းမုိးေသာအခါ<span style="font-style: italic; font-weight: bold;"> </span><span style="font-style: italic;">လ</span></i><span style="font-style: italic;"><i>က္ေအာက္ခံ </i>မင္းျပည္ေထာင္မ်ားႏွင့္အတူ ပူးေပါင္းကာကြယ္ျခင္းျဖင့္ လည္းေကာင္း၊ ျမန္မာႏုိင္ငံသမုိင္း ျဖစ္ေပၚေရးကုိ ေရွးဦးမဆြကပင္ ပါ၀င္တည္ေဆာက္ခဲ့ၾကေသာ သွ်မ္းမ်ားသာျဖစ္သည္။</span><span style="font-style: italic; font-weight: bold;"> </span><b style="font-family: Times,"Times New Roman",serif;">“</b><span style="font-style: italic; font-weight: bold;">သွ်မ္းၾကာဗမာျဖစ္ ဆုိရုိးစကားအရ ဗမာျဖစ္ကုန္သည္လည္းရွိသည္။ ျမန္မာဆန္ေသာ သွ်မ္းမ်ားျဖစ္၍ သွ်မ္းဗာဟုေခၚဆုိေၾကာင္း ျမန္မာ့စြယ္စုံက်မ္းတြင္ စင္စစ္ေသာကါ သွ်မ္းမ်ားသာျဖစ္ေၾကာင္း ရွင္းလင္းေဖၚျပထားသည</span><span style="font-style: italic; font-weight: bold;">္</span><b style="font-family: Times,"Times New Roman",serif;">”</b><span style="font-style: italic; font-weight: bold;">။</span><br />တုိင္းလ်ဲန္ဟူေသာ သွ်မ္းစကားကုိ ျမန္မာစကားျဖင့္ တုိက္ရုိက္ျပန္ဆုိပါက သွ်မ္းနီ အဓိပၼါယ္ရရွိပါသည္။ သွ်မ္းနီဟူေသာ လူမ်ဳိးအမည္ကုိ တုိင္းလ်ဲန္လူမ်ဳိးမ်ားက သေဘာရုိးျဖင့္လက္ခံေသာ္လည္း၊ တပ္မေတာ္လက္နက္ကုိင္ အဖြဲ႔အစည္းႏွင့္ အုပ္ခ်ဳပ္ေရးဆုိင္ရာ ဌာနမ်ားအတြက္ အသုံးျပဳရန္ ျပည္ထဲေရး၀န္ႀကီးဌာနမွ ထုတ္ေ၀ေသာ ဦးစီးတာ၀န္ (၁၉၉၇) စာအုပ္ စာမ်က္ႏွာ <b>၃-၃၈</b> တြင္ ေသာင္းက်န္းသူမ်ား စာရင္းေဖၚျပရာ၌ သွ်မ္းနီဆုိသည္မွာ သွ်မ္းေသာင္းက်န္းသူ <b style="font-family: Times,"Times New Roman",serif;">(SSPP) Shan State Progress Parth-</b> <b>သွ်မ္းျပည္တုိးတက္ေရးပါတီ</b> ဟုေဖၚျပထားသျဖင့္ သွ်မ္းနီလူမ်ဳိးအမည္သည္ သံသယႏွင့္ အထင္လြဲမွားမူမ်ား ျဖစ္ေစပါသည္။<br />သွ်မ္းနီ ဟူေသာ ေ၀ၚဟာရမွာ အခ်ဳိ႕သွ်မ္းသမုိင္းပညာရွင္မ်ားက <b> (နမ့္မယ္လ်ဲန္ျမစ္)</b>သွ်မ္းဘာသာ <b>(ျမစ္နီ) </b>ကုိ အစြဲျပဳ၍ ေနထုိင္လာျခင္း ေၾကာင့္၎ အခ်ဳိ႕ပညာရွင္မ်ားက စစ္တအားတုိက္၍ (န<b>ီရဲေသာ သတၱိႏွင့္ ျပည္စုံျခင္း)</b> တုိ႔ ေၾကာင့္၎ တုိင္းလ်ဲန္ သုိ႔ သွ်မ္းနီ ဟုေခၚဆုိျခင္း ျဖစ္သည္ဟု ဆုိသည္။<br />ဗုဒၶဘာသာ ကုိအေျခခံေသာ ယဥ္ေက်းမႈ ဓေလ့ထုံးစံမ်ားရွိၾက၍ ၀ါ၀င္ ၀ါထြက္၊ သီတင္းကၽြတ္ပြဲ၊ ရွင္ျပဳပြဲ၊ သႀကၤန္ပြဲ၊ ထိမ္းျမားမဂၤလါႏွင့္ အသုဘမွအစ ျမန္မာလူမ်ဳိးမ်ားႏွင့္ ကြဲျပားျခားနားမႈ အနည္းငယ္သာရွိသည္။ သုိ႔ရာတြင္ တႏွစ္လွ်င္တစ္ႀကိမ္ ၿမိဳ႕အရွင္ႀကီး၊ ရြာအရွင္ႀကီးမ်ားအား ပူေဇာ္ပသရာတြင္ ရြက္ဆုိေသာ ၿမိဳ႕ရြာ အရွင္ႀကီးမ်ား၏ အမည္မွာ ထုိေဒသ၏ ေရွးေဟာင္း သွ်မ္းအႀကီးအကဲမ်ား၏ အမည္မ်ားသာျဖစ္ေနသည္ကုိ ေတြ႔ရပါသည္။<br /><a href="http://2.bp.blogspot.com/_bI-Y4qhMeWA/S7QWoCsT85I/AAAAAAAACDs/kgxdsoVSRqM/s1600/2_72_31.jpg"><img alt="" border="0" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5455009925825819538" src="http://2.bp.blogspot.com/_bI-Y4qhMeWA/S7QWoCsT85I/AAAAAAAACDs/kgxdsoVSRqM/s400/2_72_31.jpg" style="cursor: pointer; float: right; height: 220px; margin: 0pt 0pt 10px 10px; width: 300px;" /></a><br /><span id="fullpost">အင္းေတာ္ႀကီးနယ္ တြင္ ျမန္မာ ႏိုင္ငံ၌ ထုထည္ အႀကီးဆံုးဟု မွတ္တမ္းတင္ ႏိုင္ေတာ့မည့္ လန္႔ေဆးခမ္း ဘြဲ႕ေတာ္ အမည္ ရွိေသာ ဗုဒၶ ႐ုပ္ပြားေတာ္ ျမတ္ႀကီး တစ္ဆူ (၂ဝဝ၉) ခုႏွစ္အတြင္း သြန္းထု ၿပီးစီး ခဲ့ရသည္။</span><span id="fullpost"> </span><br /><span style="color: #000066; font-size: 85%; font-style: italic;"><span style="font-weight: bold;">ဓါတ္ပုံ သက္ႏုိင္ထြန္း (နဘား)</span></span><span style="font-family: BShanAA; font-size: 100%;">Â</span><br />သွ်မ္းနီမ်ားသည္ ဗုဒၶဘာသာ သက္၀င္ယုံၾကည ္္ၾကသူမ်ားျဖစ္သည္။<br />၎ ခႏၱီး၊ သွ်မ္းနီ ကဒူး၊ ကဏန္းတုိ႔ ေရွးယခင္က သွ်မ္းေဘာင္းဘီကုိ ၀တ္ဆင္ခဲ့ၾကေသာ္လည္း သွ်မ္းေခတ္ႀကီးမ်ားျဖစ္ေသာ <b style="font-family: Times,"Times New Roman",serif;">“</b><span style="font-style: italic;"><span style="font-weight: bold;">ျ</span></span><span style="font-style: italic; font-weight: bold;">မင္စုိင္း၊ ပင္းယႏွင္</span><span style="font-style: italic; font-weight: bold;">့</span><b style="font-family: Times,"Times New Roman",serif;">”</b> အထူးသျဖင့္ သွ်မ္းနီစ၀္ဖွါ့မ်ားျဖစ္ေသာ <b style="font-family: Times,"Times New Roman",serif;">“</b><span style="font-weight: bold;">အင္း၀</span> <span style="font-weight: bold;">သွ်မ္းေခတ္္</span><b style="font-family: Times,"Times New Roman",serif;">”</b>မွ အ၀နန္းသွ်င္မင္းတရားႀကီး မွစ၍ စစ္တုိက္ထြက္လွ်င္ သွ်မ္းေဘာင္းဘီရွည္ ၀တ္ဆင္၍ နန္းတြင္း၊ အိမ္တြင္းေနေသာအခါ <b style="font-family: Times,"Times New Roman",serif;">“</b><b>နန္း၀တ္ နန္းစား</b><b style="font-family: Times,"Times New Roman",serif;">”</b> အျဖစ္ ေတာင္ရွည္ပုဆုိးကုိ အသုံးျပဳလာခဲ့မွ ယေန႔တုိင္၀တ္ဆင္ ေနၾကသည္ဟုသိရသည္။<br />၎သွ်မ္းနီ ကတူး၊ ကဏန္း ခႏၱီးသွ်မ္းသည္ <span id="fullpost">ဗုဒၶဘာသာ သက္၀င္ယုံၾကည္ ၾကသူမ်ားျဖစ္သည္။</span><br /><a href="http://2.bp.blogspot.com/_bI-Y4qhMeWA/S7rmEvSbvHI/AAAAAAAACGc/N4QgODAir0A/s1600/Untitled-1.gif"><img alt="" border="0" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5456926867600424050" src="http://2.bp.blogspot.com/_bI-Y4qhMeWA/S7rmEvSbvHI/AAAAAAAACGc/N4QgODAir0A/s400/Untitled-1.gif" style="cursor: pointer; float: left; height: 149px; margin: 0pt 10px 10px 0pt; width: 224px;" /></a><br /><br /><span style="font-family: BShanAA; font-size: 100%; font-weight: bold;">Ã</span><span style="color: #000066; font-family: "; font-size: 100%; font-style: italic; font-weight: bold;"><o:p></o:p></span><span style="font-size: 85%; font-style: italic;"><span style="color: #000066; font-weight: bold;">ဓါးတုိင္းကေနေသာ သွ်မ္းနီမ်ား</span></span><br /><br /><span style="font-size: x-small;"><span style="font-style: italic; font-weight: bold;">စုိင္းဆန္အုိက္ေရး ဆုိမိသားစုႏွင့္ စုိင္းထိန္လင္းေရး အထက္ျမန္မာျပည္ ေရွးေဟာင္း သွ်မ္းေဒသမ်ားမွ ထုတ္ႏွတ္ တင္ျပလိုက္ရပါသည္။</span></span><br /><br /><br /><br /><div style="text-align: center;"><div style="color: blue;"><span style="font-style: italic; font-weight: bold;">သွ်မ္းနီလူမ်ဳိးမ်ား အသုံးျပဳေသာ အကၡရာ</span></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/_bI-Y4qhMeWA/TLZ5Phl6S4I/AAAAAAAACxc/nXHozN2f53E/s1600/Shan+Script-0.gif" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="235" src="http://2.bp.blogspot.com/_bI-Y4qhMeWA/TLZ5Phl6S4I/AAAAAAAACxc/nXHozN2f53E/s400/Shan+Script-0.gif" width="400" /></a></div><div style="color: blue;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"></div></div><br /><div style="text-align: center;"><object height="305" width="400"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/w6UVG3v6JzE?fs=1&hl=en_US&color1=0x006699&color2=0x54abd6&border=1"></param><param name="allowFullScreen" value="true"></param><param name="allowscriptaccess" value="always"></param><embed src="http://www.youtube.com/v/w6UVG3v6JzE?fs=1&hl=en_US&color1=0x006699&color2=0x54abd6&border=1" type="application/x-shockwave-flash" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true" width="400" height="305"></embed></object></div><span id="fullpost"> </span><span style="font-style: italic;">*အနာဂတ္သွ်မ္းလူမယ္မ်ား မိမိအမ်ဳိး၊ ဘာသာ၊ သာသနာကုိ ကာကြယ္ ထိမ္းသိမ္းေစာင့္ေရွာက္ရင္ အခ်င္းခ်င္း ရုိင္းပင္ကူညီ လက္တြဲလုပ္ကုိင္ ႏုိင္ၾကပါေစ။</span><br /><br /><div style="text-align: center;"><b><span style="font-size: x-small;"><i>ခ်စ္ေသာ စာဖတ္ပရိသတ္ႀကီးအား အစဥ္သျဖင့္ ေလးစားလွ်က္ </i></span></b><span style="font-size: x-small; font-style: italic; font-weight: bold;"> </span></div><div style="color: blue; text-align: center;"><a href="http://shannilay99.blogspot.com/"><b><b><b><b><b><b><b><b><b><b><b><b><b><b><b><b>"۩"</b></b></b></b></b></b></b></b></b></b></b></b></b></b></b></b></a></div><div style="text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/_bI-Y4qhMeWA/TJxVzqxM6uI/AAAAAAAACuQ/WfKGcs1aZBU/s1600/Shanni-Logo8.gif" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="http://4.bp.blogspot.com/_bI-Y4qhMeWA/TJxVzqxM6uI/AAAAAAAACuQ/WfKGcs1aZBU/s1600/Shanni-Logo8.gif" /></a></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/_bI-Y4qhMeWA/TLZ5dkHNInI/AAAAAAAACxg/-s-jZM6yuW8/s1600/Shanni-Logo8.gif" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"></a></div><div style="text-align: center;"><br /></div><a href="http://2.bp.blogspot.com/_bI-Y4qhMeWA/S7xGLALvhQI/AAAAAAAACH8/o8qlk4iAtHg/s1600/Kya+Pauk+logo.gif"><br /></a></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6755572083517147740-2989382204668475049?l=shanniyouth.blogspot.com' alt='' /></div>kyar Pauknoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6755572083517147740.post-29638602685272133492012-02-04T02:45:00.000-08:002012-02-04T03:02:59.331-08:00တုိင္းလွ်ဲန္ (သွ်မ္းနီ)၊ ခႏၱီးတုိ႔၏ သမုိင္းအက်ဥ္း--ဆက္<h3 class="post-title entry-title"><br /></h3><div class="post-header"></div><a href="http://1.bp.blogspot.com/_bI-Y4qhMeWA/S4tLUXguH1I/AAAAAAAABUk/1n2TvUH075U/s1600-h/s+ni.gif"><img alt="" border="0" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5443527387888099154" src="http://1.bp.blogspot.com/_bI-Y4qhMeWA/S4tLUXguH1I/AAAAAAAABUk/1n2TvUH075U/s400/s+ni.gif" style="cursor: pointer; float: right; height: 291px; margin: 0pt 0pt 10px 10px; width: 300px;" /></a><br /><div style="text-align: justify;">မြန္ဂုိလြိဳက္ အႏြယ္၀င္ ျဖစ္ေသာ Tai (ေခၚ)သွ်မ္း မ်ဳိးႏြယ္ စုႀကီးသည္ အာရွတုိက္ အေနာက္ပုိင္း အလယ္ပုိင္း တြင္ ေပါက္ဖြားၿပီး ယခု တရုတ္ျပည္ ျပည္မ တြင္းသုိ႔ ၀င္ေရာက္ကာ အေျခခ် ေနထုိင္ ခဲ့ၾကသည္။ ထုိမွ အာရွတုိက္ ေရွ႕ေတာင္ ေဒသ အႏွံ႔အျပားသုိ႔ ပ်ံႏွံ႔လာ ခဲ့သည္။<br />တရုတ္တုိ႔၏ (TS'U) ဇူ လက္နက္ ႏုိင္ငံေတာ္ႏွင့္(TS'-in ) ဇင္ ေခတ္ေလါက္ကပင္ တရုတ္ျပည္ အႏွံ႔အျပား၌ Tai(ေခၚ)သွ်မ္း မ်ဳိးႏြယ္စုမ်ား ေနထုိင္ၾကၿပီး ျဖစ္သည္။<br /><br />ထုိေခတ္က ဇူ တုိ႔ေျပာဆုိေသာ ဘာသာစကားသည္ Tai (ေခၚ)သွ်မ္း တုိ႔၏ ေျပာဆုိေသာ ဘာသာစကားႏွင့္ အတူတူပင္ ျဖစ္ခဲ့သည္။<br /><br />ခရစ္မေပၚမီ ကာလကပင္ တရုတ္ႏွင့္ Tai (ေခၚ) သွ်မ္းတုိ႔သည္ တန္းခုိးအာဏာ ၿပိဳင္ဆိုင္မႈ စစ္ပြဲႀကီးမ်ား အဆက္မျပတ္ ဆင္ႏြဲခဲ့ၾကသည္။ ဦးစြာေရာက္ႏွင့္ၿပီး ျဖစ္ေသာ တုိင္း (ေခၚ)သွ်မ္းတုိ႔၏ အေျခခ်ရာ နယ္ေျမအတြင္း တရုတ္တုိ႔ ၀င္ေရာက္လာျခင္း ေၾကာင့္ျဖစ္သည္။ ေနာက္ဆုံးတြင္ Tai (ေခၚ)သွ်မ္းတုိ႔သည္ တရုတ္ျပည္မတြင္း၌ ဇူ၀္၊ ပံ႔ ၊ပါ ၊လန္႔ ၊နန္ေခ်ာင္ ၊မုိ္င္းေမာ ၊ဆယ္လန္႔ ၊ဆင္းန္၀ီ စေသာ လက္နက္ႏုိင္ငံမ်ား ထူေထာင္ခဲ့ ၾကသည္။<br /><br />ထုိေခတ္ ကာလမ်ားက တရုတ္ျပည္အတြင္း Tai (ေခၚ) သွ်မ္းတုိ႔ အေျခခ်ေနထုိင္ ခဲ့ေသာေဒသ မ်ားမွာ ေအာက္ပါအတုိင္း ျဖစ္သည္။<br /><br />ကြမ္စီျပည္နယ္ေဒသ၊<br />ေကြ႔ေခ်ာင္ အေရွ႕ေတာင္ေဒသ၊<br />ရွန္စီျပည္နယ္ေဒသ၊<br />ဟူေပ ျပည္နယ္ေဒသ၊<br />အန္ေဟြျပည္နယ္ေဒသ၊<br />ဟုိနန္ျပည္နယ္ေဒသ၊<br />ကြမ္တုံျပည္နယ္ေဒသ၊<br />စီကုိင္ေတာင္ၾကားေဒသ၊<br />စီခၽြမ္ျပည္နယ္ေဒသ၊<br />ယူနန္ျပည္နယ္ေဒသ၊<br />ကြမ္နန္ေဒသ တုိ႔ျဖစ္ၾကသည္။<br /><br />အာရွ အေရွ႕ေတာင္ပုိင္း၌လည္း ေနထုိင္ခဲ့ေသာ ေနရာမ်ားကုိလည္း ေအာက္ပါအတုိင္း ေတြ႔ရွိရပါသည္။ ဟုိင္နန္ကၽြန္း၊ တုံကင္အထက္ပုိင္း၊ ေလာျပည္၊ ယုိးဒယားျပည္၊ အာသံျပည္၊ မဏိပူရျပည္၊ ကေမၺာဒီးယားျပည္၊ အထက္ျမန္မာျပည္၊ ေအာက္ျမန္မာျပည္၊ အေရွ႕ပုိင္းျမန္ျပည္ တုိ႔ျဖစ္ၾကသည္။<br /><br />ဤသုိ႔Tai (ေခၚ)သွ်မ္းတုိ႔သည္ လမ္းေၾကာင္း အသြယ္သြယ္မွ ဆင္းသက္လာၾကၿပီး ျမန္မာျပည္တြင္း၌လည္း ခ်င္းတြင္းျမစ္ အထက္ပုိင္းေဒသ၊ ဥယုျမစ္၀ွမ္းႏွင့္ ကေဘာ္ခ်ဳိင့္၀ွမ္းအပါ၀င္ သလၴာ၀တီ အေနာက္ဖက္ေဒသ၊ ဟူေကာင္းခ်ဳိင္း၀ွမ္း၊ ပူတာအုိ လြင္ျပင္ အပါ၀င္ အေနာက္ေျမာက္ဖက္ေဒသ၊ ဧရာ၀တီ ျမစ္၀ွမ္းအထက္ပုိင္းေဒသ၊ တာပိန္ ေရႊလီျမစ္၀ွမ္းေဒသ၊ အသီးသီးတုိ႔တြင္ သွ်မ္းတုိ႔အေျခခ် ေနထုိင္ရာေဒသျဖစ္ တည္ရွိေနေတာ့သည္။<br /><br />ေယဘုယ်အားျဖင့္ ဆုိေသာ္ အေရွ႕ဖက္သွ်မ္းျပည္နယ္မွ လြဲ၍ ျမန္မာျပည္ ေျမာက္ပုိင္းေဒသ တစ္ခုလုံးနီးပါးသည္ သွ်မ္းတိုိ႔အေျခခ်ရာ ျဖစ္ခဲ့သည္ဟု ဆုိႏုိင္ေပသည္။<br /><br />“သွ်မ္း”ဟူေသာေ၀ါဟာရ ကုိစမၸါၿမိဳ႕ေဟာင္း (ထုိင္းႏုိင္ငံ) တြင္း AD 1052- ခုႏွစ္က တူးေဖာ္ရရွိေသာ ေက်ာက္စာ၌ အထင္ရွား ေတြ႕ရွိရသည္။ သကၠတဘာသာ စကားျဖစ္ ၍ “အျဖဴ ၊ ျဖဴစင္ျခင္း ဟုအဓိပၸာယ္ရသည္။<br /><br />ဆရာ့စေတာ့၏ The Burma ဟူေသာစာအုပ္တြင္ သွ်မ္းတုိ႔ခရစ္မေပၚမီ ႏွစ္ေပါင္း (၁၀၀)ခန္႔ကတည္းက ၀င္ေရာက္ေနထုိင္ၿပီး ျဖစ္သည္ဟု ေဖာ္ျပထားသည္။ ကာနယ္ရီဂ်ီႏုိ ကလည္း ေမာသွ်မ္းတိုိ႔သည္ BC 400 ေလာက္ကပင္ ေရႊလီျမစ္၀ွမ္း ေနထုိင္ေနၾကၿပီးျဖစ္ ေၾကာင္းေဖာ္ျပ ေရးသားထားသည္။<br /><br />မုိးမိတ္ ရာဇ၀င္ေတာ္ႀကီး ၏ စာမ်က္ႏွာ (၆၅)တြင္း သွ်မ္းတုိ႔သည္ယခု ယူနန္ေဒသ၌ နန္ခ်ဳိ ေမာသွွ်မ္းႏုိင္ငံေတာ္ အထင္အရွား မရွိေသးမီကပင္ တာပိန္၊ ေရႊလီျမစ္၀ွမ္းတစ္ ေလွ်ာက္၌ အေျခခ်ေနထုိင္ျပီး ျဖစ္ေၾကာင္း ေဖာ္ျပထားသည္။<br /><br />ကုန္းေဘာင္ ရာဇ၀င္ အရ ေရႊလီျမစ္အထက္၊ လက္ယာဘက္ကမ္းရွိ (မႈ- အန္- ေမာ) မုိင္းေမာ၀္ နယ္တြင္ ထီးနန္းစုိးစံေသာ ေစာ္ဘြားမ်ားမွစ၍ သွ်မ္းျပည္ေထာင္စုမ်ားပ်ံ႕ ပြားခဲ့သည္။ ထုိျပည္ေထာင္စု အားလုံးကုိ မုိင္းေမ၀္ ျပည္ေထာင္စု ေခၚတြင္သည္ဟု သိရသည။္<br /><br />ေမဂ်ာေဒးဗစ္ ေရးသားေသာ ယူနန္ျပည္စာအုပ္တြင္ ယူနန္သည္ သွ်မ္းေ၀ါဟာရ ျဖစ္ေၾကာင္း ယူနန္-ေနထုိင္သည္၊ နမ္-မ်ားျပားျခင္း။ ထုိ႔ေၾကာင္ ့ယူနန္မ်ားျပား က်ယ္ျပန္႔စြာေနထုိင္ေသာ လူမ်ဳိးတုိ႔ေနရာ၊ ျပည္ျဖစ္ေၾကာင္း ေဖာ္ျပထားသည္။ ထုိ႔အျပင္ ထုိလူမ်ဳိးတုိ႔သည္ အေနာက္ဖက္ အာသံသုိ႔တုိင္ေအာင္ ပ်ံ႕ႏွံ႔ေနထုိင္ခဲ့ဲၾကေၾကာင္း (၁၃)ရာစုတြင္ အာသံကုုိ သိမ္းပုိက္ၿပီး အာဟုမၼမင္းဆက္ ကုိတည္ေထာင္ခဲ့ေၾကာင္း အာဟုမၼပူရံဂ်ီေခၚ အဟုမၼသမုိင္း တြင္ေရးသားထားသည္။<br /><br />ၿဗိတိန္ရွိ အာရွတုိက္ဆုိင္ရာ အဖြဲ႕၀င္ ဒဗလ်ဴေတာ့ကရိန္း က(၁၉၀၅)ခုႏွစ္တြင္ The Shan ဟူေသာ သွ်မ္းလူမ်ဳိးမ်ား သမုိင္းစာအုပ္ကုိ ရန္ကုန္ၿမိဳ႕၌ထုတ္ေ၀ခဲ့သည္။ ထုိစာ အုပ္တြင္ သွ်မ္းလူမ်ဳိးတုိ႔သည္ သွ်မ္းျပည္နယ္တြင္ သာမက ဗမာျပည္ တစ္၀ွမ္းလုံးတြင္ ပ်ံ႕ႏွံ႔ေနထုိင္သည္။ အထက္ပုိင္း ဟူးေကာင္းေျမျပန္႔ေဒသႏွင့္ ခႏၲီးလုံမွစ၍ ေအာက္ဖက္ ၿမိတ္ အထိ သွ်မ္းလူမ်ဳိးမ်ားကုိ ေတြ႔ရသည္။ အထူသျဖင့္ ျမန္မာျပည္ေျမာက္ပုိင္း ခ်င္းတြင္းႏွင့္ ဧရာ၀တီျမစ္၀ွမ္းတစ္ေလွ်ာက္ အင္းေျမႏွင့္ ျမစ္ႏွစ္မႊာအၾကား မူျမစ္၀ွမ္းအထိ တစ္ဆက္တည္း ေတြ႔ရသည္။ ဗမာျပည္ေအာက္ပုိင္းေဒသ သထုံ၊ ရန္ကုန္၊ ေတာင္ငူ၊ ပ်ဥ္းမနားအခ်ဳိ႕ ေဒသမ်ားတြင္ အစုအေ၀းျဖင့္ ေနထုိင္ၾကသည္။<br /><br />ျမန္မာ့စြယ္စုံက်မ္း အတြဲ(၂)တြင္ စကုေဒသသည္ AD 1120 မွစ၍ ခႏၲီးသွ်မ္းတုိ႔ ေနထုိင္ရာေဒသ ျဖစ္ေၾကာင္း ေဖာ္ျပထားသည္။<br /><br />ေဒါက္တာသန္းထြန္း၏ ေခတ္ေဟာင္းျမန္မာ့ ရာဇ၀င္တြင္ ပုဂံေက်ာက္စာမ်ား၌ “ခႏၲီး”ဟူေသာ ေ၀ါဟာရကုိ အႀကိမ္ (၂၀)ထက္မနည္း ေတြ႕ရွိရေၾကာင္း ေဖာ္ျပထားသည္၊<br /><br />ျမန္မာအစ -တေကာင္းက ဟုဆုိရာ၌ တေကာင္းသည္ သွ်မ္းဘာသာစကားျဖစ္သည္။ တာ-ဆိပ္ကမ္း ၊ ေကာင္း - အစုအပုံ ျဖစ္၍ “စုပုံသည္” ဟုအဓိပၸာယ္ရွိသည္။ ဧရာ၀တီျမစ္သုိ႔ ေရာက္ရွိဆင္းသက္ၿပီး “အစုလုက္အပုံလုိက္ ေနထုိင္ရာဆိပ္ကမ္း” ဟု ဆုိလု္ိရင္းျဖစ္သည္။<br />..တေကာင္းသည္ သွ်မ္းတုိ႔မွည့္ေခၚခဲ့ေသာ အမည္၊ သွ်မ္းတိုိ႔စတင္ ေနထုိင္ခဲ့ၿပီး သွ်မ္းတုိ႔ တည္ခဲ့ေသာ ၿမိဳ႕ျဖစ္သည္။ တေကာင္သုိ႔ “သာကီ၀င္မင္းမ်ဳိး အဘိရာဇာ မေရာက္မီကပင္ သွ်မ္းတုိ႔ေရာက္ရွိ ေနထုိင္ၿပီးျဖစ္သည္။<br /><br />ဟူးေကာင္းလြင္ျပင္ ေဒသသည္ -ပတ္ကြိဳင္ေတာင္တန္းႀကီးႏွင့္ ရုိးမ ေတာင္တန္းမ်ား ၀န္းရံလ်က္ ရွိိသည္။ ေျမာက္ဘက္တြင္ တိဘက္၊ အေရွ႕ဘက္တြင္ နန္ေခ်ာင္ႏုိင္ငံ၊ အေနာက္ဘက္တြင္ မာဂဓေသဒတုိ႔ ေပါက္ေရာက္ႏုိင္သည္။ ေခၚသလႅာ၀တီျမစ္ႏွင့္ ေခၚ ဧရာ၀တီျမစ္ဖ်ားခံရာ ေနရာလည္းျဖစ္သည္။<br /><br />AD -9 ရာစုတြင္ ဟူးေကာင္းလြင္ျပင္၌ မုံးေနသွ်မ္း မ်ားေရာက္ရွိေန ၾကၿပီးျဖစ္သည္ ဟုမွတ္တမ္းမ်ား၌ ေဖာ္ျပသည္။ သွ်မ္းတုိ႔သည္ ခရစ္မေပၚမီကပင္ ေ၀သာလီ၊ ဆာဒီယ၊ တိဘက္သုိ႔ ေရာက္ၿပီးျဖစ္သျဖင့္ ထုိကာလႏွင့္ တစ္ခ်ိန္တည္း၌ပင္ ဟူးေကာင္း ျပင္လြင္သုိ႔ ေရာက္ရွိလာၾကေပသည္။<a href="http://3.bp.blogspot.com/_bI-Y4qhMeWA/Swad2pPEMPI/AAAAAAAAA-o/kbvOY7h3MHA/s1600/South-EastAsiaShans.gif"><img alt="" border="0" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5406181964812398834" src="http://3.bp.blogspot.com/_bI-Y4qhMeWA/Swad2pPEMPI/AAAAAAAAA-o/kbvOY7h3MHA/s400/South-EastAsiaShans.gif" style="cursor: pointer; float: left; height: 300px; margin: 0pt 10px 10px 0pt; width: 400px;" /></a><br />AD-13ရာစုတြင္ မုံးေစခြန္ သွ်မ္းမ်ား ေရာက္ရွိလာၿပီး မုံးေန သွ်မ္းမ်ားႏွင့္ ေပါင္းမိကာ ခႏၲီးသွ်မ္းေခၚ ခႏၲီးေဒသေနသွ်မ္း ျဖစ္လာသည္ဟု မွတ္တမ္းမ်ားက ဆုိသည္။<br />ဟူးေကာင္း လြင္ျပင္ ေဒသမွ ထြက္ခြာ ခဲ့ၾကၿပီး အခ်ဳိ႕မွာ လတၱီတြဒ္ ၂၆ ံ ၃၆” ႏွင့္ ေလာင္ဂ်ီတြဒ္ ၉၆ ံ ၃၀” ၾကား၊ ဟူးေကာင္း ေတာင္ၾကားရွိ နိမ္ျပင္(Neng Pyin ) ေဒသတြင္ က်န္ရစ္ခဲ့သူ မ်ားလည္းရွိသည္။ အခ်ဳိ႕မွာ ေတာင္ဘက္ ပယင္းတြင္းရွိရာ သုိ႔ေရာက္ရွိၿပီး၊ အခ်ဳိ႕မွာ ကင္းေတာ္၊ တာရုိး ႏွင့္ ခႏၲီး (ယခု ခႏၲီး)သုိ႔ ေရာက္ရွိသြားၾကသည္။<br /><br />ဟူးေကာင္းလြင္ျပင္ရွိ သွ်မ္းႏုိင္ငံေတာ္ႀကီးသည္ AD -649 တြင္ အေရွ႕ဘက္ နန္ခ်ဳိသွ်မ္း ႏုိင္ငံေတာ္ႀကီး၏ သွ်မ္းျပည္ေထာင္စု (၉)ခုတြင္ပါ၀င္ခဲ့သည္ နန္ခ်ဳိ ဧရာဇ္ ခြန္လူဖုန္း (AD -753 – 763 )သည္ တုိင္းခမ္းလွည့္လည္ရင္း ဟူးေကာင္းလြင္ျပင္သုိ႔ ေရာက္ရွိစဥ္ပ ဆား၊ ေရႊ၊ ပယင္း၊ ေက်ာက္စိမ္းရတနာမ်ား ထြက္ရွိသည့္ ခႏၲီးေဒသကုိ ႏုိင္ငံ ေတာ္ဘ႑ာေျမအျဖစ္ ေစာင့္ေရွာက္ရန္ ပူတာအုိ တြင္တ AD -စခန္းခ်၍ စီစဥ္ခဲ့သည္။<br /><br />AD -1311မုိင္းေမာ၀္ ေခတ္တြင္လည္း မုိင္းေမာ၀္ သွ်မ္းျပည္ေထာင္စု ဧကရာဇ္ ႏုိင္ငံေတာ္ႀကီး တြင္ ပါ၀င္ခဲ့သည္။ မုိးေကာင္း (Mo Gaung ) မုိးညွင္း(Mo Hnyin) တုိ႔မွတဆင့္ အခြန္ဘ႑ာဆက္ ႏုိင္ငံတစ္ခုအျဖစ္ အုပ္ခ်ဳပ္ခဲ့သည္။ တုိင္းခႏၲီး၊ တုိင္းလွ်ဲန္(သွ်မ္းနီ) တုိ႔သည္ မိမိ၏ <b>ဘုရင္(စ၀္ဖွလုံ)</b> မ်ားျဖင့္ ျပည့္စုံခုိင္မာေသာ သွ်မ္းလူမ်ဳိးမ်ားအျဖစ္ အရွည္သျဖင့္ ရပ္တည္ခဲ့ပါသည္။<br /><br />တုိင္းခႏၲီး၊ တုိင္လွ်ဲန္ တုိ႔သည္ နန္ခ်ဳိဟုေခၚေသာ ရွမ္းဧကရာဇ္ႏုိင္ငံႀကီးမွ ရွစ္ရာစု၀န္းက်င္က ယခုေနထုိင္ရာ ေဒသသုိ႔ နန္ခ်ဳိမွ ထပ္မံအင္အားျဖည့္ ေရာက္ရွိျခင္းျဖစ္သည္။ နန္ခ်ဳိသွ်မ္းဧကရာဇ္ ႏုိင္ငံေတာ္ႀကီးသည္ ယခုအာသံေခၚ အဟြမ္ႏုိင္ငံထိ ေရာက္ေအာင္ က်ယ္ျပန္႔ႀကီးမားခဲ့သည္။ Dorathy Woodman, Trager, တုိ႔၏မွတ္တမ္း စာအုပ္အရလည္းေကာင္း၊ တရုတ္မွတ္တမ္း၊ သွ်မ္းမွတ္တမ္း (မြန္ဂုိမင္းမွတ္တမ္း) အရလည္းေကာင္း၊ နန္ခ်ဳိ သွ်မ္း အင္ပါရာႀကီးသည္ ေလာႏိုင္ငံ၊ ခ်ိမ္းမုိင္၊ ေမာ္လၿမိဳင္၊ ဧရာ၀တီ၊ အာသံ၊ ဟူးေကာင္းေဒသ တုိ႔ကုိ စုစည္းေပါင္းစပ္၍ အုပ္ခ်ဳပ္ခဲ့သည္ဟု မွတ္တမ္းပါရွိသည္။<br /><br />နန္ခ်ဳိ အာသံ (အဟုံမ္) ကုိသြားေရာက္ သိမ္းစဥ္က လမ္းတေလွ်ာက္ရွိ ဆုိ (-က်ား) မင္းမ်ဳိး မင္ႏြယ္စုမ်ားသည္ အုပ္ခ်ဳပ္သူမ်ားအျဖစ္ ထားရစ္ခဲ့ေသာ၊ စစ္တပ္အုပ္စုအပါ၀င္ျဖစ္ ေသာ သွ်မ္းလူမ်ဳိးမ်ားျဖစ္ပါသည္။ သွ်မ္းမင္း ေနထုိင္ရာေဒသတုိင္း၌ လယ္ယာျဖင့္ အလုပ္ေၾကြး ျပဳေသာ စုိက္ပ်ဳိးေရးအဖြဲ႕အစည္းပါစျမဲျဖစ္ပါသည္။ ယေန႔ထိ အာသံ၌ သွ်မ္းလူ မ်ဳိးမ်ားစြာရွိေနပါသည္။ မ်က္ႏွာသည္ သွ်မ္းမ်က္ႏွာ၊ ေသြးသည္ သွ်မ္းေသြးျဖစ္ၿပီး၊ နာမည္မွာမႈ ပါဠိနာမည္မ်ား(ကုလားနာမည္မ်ား) ျဖစ္ေနၾကပါသည္။ သုူတုိ႔ကုိယ္သူတုိ႔ သွ်မ္းေတြမွန္းသိေနဆဲ အသိအမွတ္ျပဳေနဆဲျဖစ္ပါသည္။<br /><br />ရာဇ၀င္မွတ္တမ္းမ်ား၌ ေတြ႕ရေသာ သုိဟန္ဘြားမင္းေစာ(ဆုိခန္ဖွ) သည္္တစ္ ဦးတည္း မဟုတ္ဘဲ နာမည္တူမ်ား (ဆုိမိသားစုမင္းမ်ဳိးႏြယ္စု၀င္မ်ား) ျဖစ္ၾကၿပီး၊ သကၠရာဇ္ကာလအားျဖင့္ ကြဲျပား၏။ နန္ခ်ဳိ သွ်မ္းဧကရာဇ္မင္းဆက္(AD 650-1252 ) ေနွာင္း၌တစ္ဦး၊ ေမာသွ်မ္းတုိင္းျပည္ စယ္လန္႔ ဧကရာဇ္မင္းဆက္(AD 1300-1772 ) ၌တစ္ဦး၊ မုိးညွင္းမင္းတရားႀကီး စ၀္ေစာလုံ၏သား အာ၀နန္းရွင္ သုိဟန္ဘြား(AD 1505-1547 ) ကတစ္ဦးျဖစ္ပါသည္။ သူတုိ႔အားလုံးသည္ <b>“ဆုိ”</b> မင္းႏြယ္၀င္မ်ားမွ ျဖစ္ၾကပါသည္။<br /><br />အာသံသည္ ဗမာဧရာဇ္၏ ေစာင့္ေရွာက္ခံ ေနရသည့္ကာလ ရွိပါသည္။ သွ်မ္း ဧရာဇ္မ်ား၏ ေစာင့္ေရွက္ခံေနရသည့္ ကာလက ပုိ၍မ်ားပါသည္။ ေ၀းလံေခါင္ဖ်ားေဒသျဖစ္္္ ေသာ အာသံ (ေ၀သာလီႀကီး) သုိ႔ ေမာသွ်မ္း ဧကရာဇ္မ်ား သူ႔ေခတ္ႏွင့္သူ ေရာက္တတ္ၾက၏။ နန္ခ်ဳိ ဧကရာဇ္(ရွစ္ရာစု) လည္းေရာက္ခဲ့သည္။ (AD 1321 ) ကာလ၊ ေမာသွ်မ္းဧကရာဇ္ သုိဟန္ဘြားကုိယ္စား သူ၏ ညီေတာ္ စ၀္ဆမ္လုံး သြားေရာက္ခဲ့သည္။ အသြားအျပန္ ခရီးသုံးႏွစ္ ၾကာခဲ့သည္။ စ၀္ဆမ္လုံသည္ အျပန္ခရီး မုိးေကာင္း(Mong Kong )၌ တစ္ေထာက္နားစဥ္ အဆိပ္မိ၍ ကြယ္လြန္ခဲ့သည္။ သူ၏ေနာက္လုိက္ စစ္တပ္ဗုိလ္ပါ ေပါင္းသည္ ေမာသွ်မ္းဧရာဇ္ျပည္ စယ္လန္႔သုိ႔မ ျပန္ၾကေတာ့ဘဲ ေရာက္ရာေနရာ၌ပင္ ၿမိဳ႕တည္လယ္လုပ္၍ ေနထုိင္လာၾကေတာ့သည္။<br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/_bI-Y4qhMeWA/TBmetZ3UhSI/AAAAAAAACV0/j_8JZSsRyIY/s1600/Kya+Pauk.gif" style="clear: right; float: right; margin-bottom: 1em; margin-left: 1em;"><br /></a></div><br />ဗန္ေမာ္ (၀မ္႔မုိ႔)၊ ေကာလင္း (ေကာ္လန္းင္)၊ ၀န္းသုိ(၀န္းဆုိ)၊ ဟုမၼလင္း (ဟုံမလန္းင္)၊ေမာ္လုိက္(မုိတ္း)၊ ေသာင္သြပ္ ္(ေဆာင္ဆူပ္း) ၊ေဖါင္းျပင္ ကုိင္း လြင္ ျပင္ ။ ပန္င္ေပါင္း= )၊ဟူးေကာင္း တုိ႔၌ ယခင္ရွစ္ရာစုမွစ၍ သွ်မ္းျပည္ ၿမိဳ႕ရြာတည္ ရွိခဲ့ၿပီး၊ ၁၄ ရာစုတြင္ ေနာက္ဆုံးတစ္ေက်ာ့ စယ္လန္႔မွ ထပ္မံအားျဖည့္ ေရာက္ရွိလာ ၾကျခင္းျဖစ္သည္။ စ၀္ဆမ္လုံသည္ ေမာသွ်မ္းတုိ႔၏ ေခါင္းေဆာင္ျဖစ္ သကဲ့သုိ႔၊ တုိင္းခႏၲီး၊ တုိင္းလွ်ဲန္(သွ်မ္းနီ) တုိ႔၏ ေခါင္းေဆာင္ႀကီး အစစ္လည္း ျဖစ္ေတာ့သည္။ သူ၏ သခၤ်ိင္းဂူသည္ ယေန႔တုိင္ မုိးေကာင္းၿမိဳ႕နယ္ နမ့္တီးၿမိဳ႕ <b>(သၾကားစက္၀န္း)</b>တြင္ ရွိေနပါသည္။ တန္ဖုိးႀကီးမားလွေသာ သမုိင္းမွန္တုိင္ ျဖစ္ေသာေၾကာင့္ စ၀္ဆမ္လုံ၏ဂူကုိ အၿမဲမျပတ္ မြမ္းမံထိန္းသိမ္း ထားသင့္လွပါသည္။<br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"></div></div><br /><a href="http://2.bp.blogspot.com/_bI-Y4qhMeWA/TBmZOVHlT1I/AAAAAAAACVs/8uActA8YPuI/s1600/Kya+Pauk.gif" style="clear: right; float: right; margin-bottom: 1em; margin-left: 1em;"><img border="0" height="200" src="http://2.bp.blogspot.com/_bI-Y4qhMeWA/TBmZOVHlT1I/AAAAAAAACVs/8uActA8YPuI/s200/Kya+Pauk.gif" width="150" /></a><b style="font-family: Times,"Times New Roman",serif;"> </b><br /><br /><span style="font-size: xx-small;"><b style="font-family: Times,"Times New Roman",serif;"> </b>စ၀္ဆမ္လုံ၏ အရုိးအုိး ေစတီေတာ္</span><br /><br /><br /><b style="font-family: Times,"Times New Roman",serif;">(AD 1321 )</b> ကာလ၊ ေမာသွ်မ္းဧကရာဇ္ သုိဟန္ဘြားကုိယ္စား သူ၏ ညီေတာ္ စ၀္ဆမ္လုံး အာသံ (ေ၀သာလီႀကီး) သုိ႔ သြားေရာက္ခဲ့သည္။ အသြားအျပန္ ခရီးသုံးႏွစ္ ၾကာခဲ့သည္။ စ၀္ဆမ္လုံသည္ အျပန္ခရီး မုိးေကာင္း<b style="font-family: Times,"Times New Roman",serif;">(Mo Gaung )</b>၌ တစ္ေထာက္နားစဥ္ အဆိပ္မိ၍ ကြယ္လြန္ခဲ့သည္ စ၀္ဆမ္လုံသည္ ေမာသွ်မ္းတုိ႔၏ ေခါင္းေဆာင္ျဖစ္ သကဲ့သုိ႔၊ တုိင္းခႏၲီး၊ တုိင္းလွ်ဲန္(သွ်မ္းနီ)တုိ႔၏ ေခါင္းေဆာင္ႀကီး အစစ္လည္း ျဖစ္ေတာ့သည္။ သူ၏ သခၤ်ိင္းဂူသည္ ယေန႔တုိင္ မုိးေကာင္းၿမိဳ႕နယ္ နမ့္တီးၿမိဳ႕ <b>(သၾကားစက္၀န္း)</b>တြင္ ရွိေနပါသည္။ <i><b>ယင္းဂူဗိမာန္ကုိ ခႏၱီးဆရာေတာ္ဘုရား ဦးေဆာင္၍ ေစတီေတာ္ အျဖစ္တည္ထားေလသည္။ <span style="font-family: BShanAA; font-size: 13pt;">Â</span></b></i><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/_bI-Y4qhMeWA/TBmZOVHlT1I/AAAAAAAACVs/8uActA8YPuI/s1600/Kya+Pauk.gif" style="clear: right; float: right; margin-bottom: 1em; margin-left: 1em;"><br /></a></div><br /><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/_bI-Y4qhMeWA/TBmetZ3UhSI/AAAAAAAACV0/j_8JZSsRyIY/s1600/Kya+Pauk.gif" style="clear: right; float: right; margin-bottom: 1em; margin-left: 1em;"><br /></a></div><a href="http://shanniyouth.blogspot.com/2010/03/blog-post_9702.html">တုိင္းခႏၲီးႏွင့္</a> <a href="http://shanniyouth.blogspot.com/2010/03/blog-post_4448.html">တုိင္းလွ်ဲန္(သွ်မ္းနီ)</a> တုိ႔သည္ စယ္လန္႔ သွ်မ္းမ်ားဟုဆုိလွ်င္မမွားႏုိင္ေပ။ ယေန႔ ေဆြမ်ဳိးမ်ား လုိက္ရွာလွ်င္ပင္ ရွိႏုိင္ေတြ႔ႏုိင္ပါေသးသည္။ ကတုူးသွ်မ္း (တုိင္းကတူး)၊ ကနန္းသွ်မ္း (တုိင္းကနန္္း) တုိ႔သည္လည္း၊ စ၀္ဆမ္လုံႏုင့္ အတူပါလာေသာ စယ္လန္႔သွ်မ္းမ်ား သာျဖစ္ပါသည္။ တုိင္းခမ္းတီ၊ တုိင္းလွ်ဲန္၊ တုိင္းကတူး၊ တုိင္းကနန္္းတုိ႔သည္ ေမာသွ်မ္းတုိင္းေန အုပ္စုႀကီးမွ သွ်မ္းမ်ားသာျဖစ္ပါသည္။ မုိးညွင္း၊ ၀န္းသုိမွအစ ခႏၲီးသွ်မ္း တုိင္းလွ်ဲန္္(သွ်မ္းနီ) သွ်မ္းတုိ႔၏ ဘုရင္ စ၀္ဖွ မ်ားအားလုံးသည္(ဆုိ) မိသားစု၀င္ မင္းမ်ဳိးမ်ားသာ ျဖစ္ၾကသည္္ဟု မွတ္္တမ္း မ်ား၌အခုိင္မာ ဆုိထားပါသည္။<br /><br />တရုတ္ျပည္သုိ႔ လည္းေကာင္း၊ နန္ခ်ဳိသွ်မ္းေဒသသုိ႔ လည္းေကာင္း၊ ေထရ၀ါဒဗုဒၶဘာသာသည္ ၆ ရာစုကတည္းက ေရာက္ရွိေနေၾကာင္း တရုတ္မွတ္တမ္း(DAI ARCHITECTURE ) ၌ပါရွိသည္။ ခ်ိန္းမုိင္၊ ကေမၻာဒီးယားမွတစ္ဆင့္ ပင္လယ္ လမ္း(သီဟုိဠ္) မွလာျခင္းျဖစ္သည္ဟု ပါရွိသည္။<br /><br />“ထုိေငါက္” (ပဲပင္ေပါက္)သွ်မ္းစာမူသည္ ထုိအခ်ိန္မွ ရွိလာသည္ဟု ဆုိပါသည္၊ ထုိကာလ၌ သွ်မ္းမ်ားဗုဒၶဘာသာ၀င္ ျဖစ္လာသည္ အေလွ်ာက္ ဗုဒၶ၀င္သွ်မ္းစာ၊ သွွ်မ္းကဗ်ာ်၊ သွ်မ္းတရားေတာ္မ်ား ရွိလာရၿပီ။ ထုိ႔ေၾကာင့္ ၈-ရာစု အာသံ (အဟုမ္) ကုိသြားေရာက္သိမ္းယူစဥ္ ဗုဒၶ၀ါဒ၊ ဗုဒၶ၀င္သွ်မ္းစာ၊ တရားစာမ်ား ပါသြားမည္မွာ မလြဲေပ။ ထုိ႔ေၾကာင့္ ယေန႔ထိ တုိင္ခႏၲီး၊ တုိင္းလွ်ဲန္ သွ်မ္းမ်ား၏ ဘုရားရွိခုိးသံ၊ ဗုဒၶ၀င္ဇာတ္ေတာမ်ား ရြတ္ဖတ္သံတုိ႔သည္ သွ်မ္းျပည္ ေက်းလက္ ေဒသ၊ က်ဳိင္းတုံ၊ သိႏၷိ(ဆင္န္၀ီ)၊ က်ဳိင္းဟုံေဒသရွိ ပါဠိရြတ္ဖတ္သံတုိ႔ႏွင့္ ယေနထိအတူတူ ပင္ျဖစ္သည္။<br /><br />သီဟုိဠ္သံ ံစစ္စစ္မ်ား(ႏုိင္ငံတကာသုံး)ျဖစ္ေနၾကသည္။ ဥပမာ-“ကန္ေတာခ၊ ကန္ေတာပတ္၊ ကန္ေတာမြန္၊ ကန္ေတာဆင္န္၊ ကန္ေတာပုတ္ထ အစိေႏၱယ” စသည့္ဘုရားရွစ္ခုိး ကဗ်ာႀကီးသည္ တစ္မူတည္း တစ္ေစာင္တည္းကသာ ထြက္ရွိ၍ေဒသ အႏွံ႔သုံးေနျခင္း သာျဖစ္ပါသည္။ သွ်မ္းလူမ်ဳိးမ်ား အားလုံးသည္ ဘုရားရွစ္ခုိးသံ တစ္သံတည္း သုံးခဲ့ၾကသည္။ အင္းေလးသွ်မ္း၊ဓႏုသွ်မ္းမ်ားလည္း အမ်ားစု သွ်မ္းမ်ားနည္းတူ “သ”သံမရွိေသာ သီဟုိဠ္ ပါဠိသံသာသုံးသည္။ ေရေသာက္ျမစ္သည္ တစ္ေနရာတည္း မွသာလာ ခဲ့ျခင္းျဖစ္သည္။<br /><br />၁၄- ရာစု၌ ယေန႔ က်ဳိင္းတုံ၊ က်ဳိင္ဟုံတြင္ေတြ႕ျမင္ေနရေသာ သွ်မ္းဓမၼ(ထမ္း)စာ၊ ယြန္း စာ၊ မုံးစာ၊ ဂုံစာ ဟူသည္ တစ္ခုတည္းေသာ သွ်မ္းဗုဒၶဓမၼစာအျဖစ္ သွ်မ္းမ်ားအားလုံး (ခႏၱီး၊ တုိင္းလွ်ဲန္၊ ေမာသွ်မ္း၊ တုိင္းေန အပါ၀င္)၊ တအာင့္(ပေလာင္)၀ လူမ်ဳိးမ်ားပါ “သွ်မ္းထမ္း” စာကုိသာသုံးခဲ့၊ သုံးေနဆဲျဖစ္ပါသည္။<br /><br />အဂၤလိပ္ေရးေသာ ျမန္မာႏုိင္ငံ ေတာင္တန္းမွတ္စု တစ္ခု၌ ခႏၲီးသွ်မ္းစုသည္ နာဂမ်ဳိးႏြယ္” ျဖစ္သည္ဟူ၍ ပါရွိ၏ ဤသုိ႔မွားရြင္းစြာ ေဖာ္ျပျခင္းသည္ လူမ်ဳိးတစ္မ်ဳိး၏ သမုိင္းဆုိင္ ရာ အခ်က္လက္မ်ားကုိဖုံးကြယ္ ေဖ်ာက္ဖ်က္ျပစ္ ျခင္းသာျဖစ္ေပသည္။ နာဂမ်ားေျပာဆုိ ေနေသာ စကားႏွင့္ ခႏၲီးသွ်မ္းမ်ား ေျပာဆုိေနေသာစကား တုိ႔သည္မည္းတုိ႔မွ် ဆက္စပ္မႈမရွိပါ သွ်မ္းအႏြယ္၀င္ အားလုံးတုိ႔သည္ အေျခခံစကားမ်ား အားလုံးတူညီ၍ ဗုဒၶဘာသာကုိသက္၀င္ ယုံၾကည္ၾကသူမ်ားသာ ျဖစ္သည္။<br /><br />ခႏၲီးသွ်မ္းသည္ စယ္လန္႔ ေမာသွ်မ္းေဒသမွ အရင္းခံသာ ျဖစ္ပါသည္။ သွ်မ္းကုိးျပည္ေထာင္ဆုိသည္မွာ မုိးေကာင္း၊ မုိးညွင္း၊ မုိးမိတ္၊ ေသာင္သြပ္ ၊သိႏၷီ ၊ေညာင္ေရႊ ၊မုိးၿဗဲ ၊မုိးနဲ ၊သီေပါ ၊စသည့္သွ်မ္း ဘုရင္ႏုိင္ငံတုိ႔ကုိ ဆုိလုိျခင္းျဖစ္သည္။ ဤေမာသွ်မ္း ျပည္ေထာင္စုႀကီး တစ္ခုတည္းအျဖစ္ စုစည္းေနလာခဲ့ရာမွ (AD 1295 ) တြင္ ဘုရင္ႀကီး စ၀္ခြန္ဖွန္ခမ္း အနိစၥေရာက္သြားရာ နန္းရိပ္ရာနန္းလ်ာ ငယ္လြန္းသည့္ အေရးႏွင့္ ႀကံဳေနခဲ့သည္။<br /><br />ဘုရင္ႀကီး နတ္ရြာမစံမွီကပင္ မိဘုရားႀကီး နန္းအီခမ္းလူိင္က တုိင္းေရးျပည္ရာကုိ ကူညီေဆာင္ရြက္ခဲ့ရ ေသာေၾကာင့္၊ နန္းအီကုိပင္ ဘုရင္မႀကီးအျဖစ္ ဘိသိက္ခံယူ ေစခဲ့သည္။ အမ်ဳိးသမီးအုပ္ခ်ဳပ္ေသာ ႏုိင္ငံမတုိးတက္ မႀကီးပြားႏုိင္(ၾကက္မတြန္၍ မိုးမလင္း) ဟုဆုိကာ ယင္းကုိးျပည္ေထာင္ အစုအစည္းမွ သီးျခား ကုိးဘုရင္ ကုိးႏုိင္ငံအျဖစ္သုိ႔ ၿပိဳကြဲသြား ေစေတာ့သည္။ လြတ္လပ္ေသာ(အခြန္မေပးေသာ၊ အေစာင့္အေရွာက္ခံ မဟုတ္ေသာ) သီးသန္႔ ျပည္ေထာင္စုမ်ား ျဖစ္ေပၚ လာေတာ့သည္။<br /><br />ေမာသွ်မ္းႏုိင္ငံႀကီး (ယခုေရႊလီျမစ္ခ်ဳိင့္၀ွမ္း)၌ အမ်ဳိးသမီး နန္းအီဘုရင္မ အျဖစ္ အုပ္ခ်ဳပ္မႈ မစတင္မွီွ၊ ေပါက္ကန္အနီး စပါးေပါၾကြယ္ေသာ ျမစ္သာေဒသသည္ သွ်မ္းသုံးညီေနာင္(AD 1284 ) ကပင္ အုပ္ခ်ဳပ္ေနခဲ့ေလၿပီ။<br />မြန္ဂုိး တာတာတုိ႔ေၾကာင့္ ေပါက္္ကန္ ပ်က္ၿပီး၊ တလုတ္ေျပးမင္း၏သား ေက်ာ္စြာကုိ တာတာတုိ႔ နန္းျပန္တင္ခဲ့ေသာကာလ၌ သွ်မ္းသုံးညီေနာင္ တန္ခုိးႀကီးထြား လာၾကျခင္းျဖစ္သည္။ သူခုိးဓါးျပမ်ားကုိ ေက်ာ္စြာက မႏုိင္ဘဲ၊ သွ်မ္းညီေနာင္ သုံးဦးကသာ ႏွိမ္ႏွင္းေပးေနရသည့္ ကာလျဖစ္သည္။<br /><br />ေပါက္ကန္နန္းတြင္း မွဴးမတ္မ်ားႏွင့္ ျပည္သူမ်ား၏ သေဘာတူညီမႈျဖင့္ သွ်မ္းညီေနာင္သုံးဦးမွ ညီေထြးသီဟသူအား ေပါက္ကန္၏ ဘုရင္ ဧကရာဇ္အျဖစ္(ေက်ာ္စြာကုိနန္းခ်၍) နန္းတင္ၾကေလသည္။ ထုိအခ်ိန္ သီရိရာဇာ ဆုိသူမင္းမ်ဳိးတစ္ဦးသည္ ေက်ာက္ဆည္၌ လူသူစုစည္းၿပီး သွ်မ္းမင္းကုိပုန္ကန္၏။ သီဟသူက ဇင္းမယ္(ခ်င္းမုိင္) <b>ဘုရင္ပပုိင္ဆီဖူး</b>၏ အကူညီယူ၍ ပုန္ကန္မူကုိ ၿဖိဳခြင္းလုိက္သည္။ ထုိ႔ေၾကာင့္ ပုိမုိက်ယ္ျပန္႔ေသာ နယ္ေျမကုိ သိမ္းသြင္းလုိက္ႏုိင္သည္။<br /><br />ထိုကာလ၌ မြန္ဂုိတာတာ တင္ေျမွာက္ထားေသာ ေက်ာ္စြာကုိျဖဳတ္ခ် ေသာေၾကာင့္မြန္ဂုိးတုိ႔က မေက်နပ္ဘဲ ျပန္လာၾက၏။ သီဟသူက မွဴးမတ္မ်ားႏွင့္ တုိင္ပင္ၿပီးသီဟ သူပလႅင္ေပၚမွ ဆင္းေပးခါ၊ ေစာနစ္ကုိ တင္ေျမွက္လုိက္ၾက ျပန္သည္။<br />မြန္ဂုိးတုိ႔က သူတုိ႔နန္းတင္ခဲ့ေသာ ေက်ာ္စြာ၏သား ပဥၥင္း၀တ္ႏွင့္ ရွိေသာ ကုမာရကႆပကုိပါ ေခၚေဆာင္လာလွ်က္ သွ်မ္းမင္း အုပ္ခ်ဳပ္ေသာ<br />ျမင္စုိင္းကုိ AD 1300- January -25 -ရက္သည္။ သွ်မ္းညီေနာင္သုံးဦးတုိ႔ ခံစစ္ျပဳထား၍ တရုတ္တုိ႔ ၿမိဳ႕ကုိသိမ္းရန္ February -28 -ရက္ အားသြန္ႀကိဳးစား တုိက္ေသာ္လည္း မေအာင္ျမင္ေခ်။ March -12ရက္တြင္ <b>ခြန္အုိက္ဆုိင္ခုိင္(</b><b>ခြန္ဆုိင္ခမ္းဖန္း</b><b> ေခၚ</b><b>သခၤဗုိလ္</b><b> )=အသခၤယာ</b> ေစ့စပ္ရန္စကား ကမ္းလမ္းလုိက္သည္ မြန္ဂုိးတရုတ္ကုိ ေမာင္းထုတ္ခဲ့၍ သွ်မ္းညီေနာင္မ်ား တလုတ္ကန္မင္း ဟုနာမည္ရလာသည္။<br /><br />ေနာက္ပုိင္း၌ သီဟသူက မြန္ဂုိးမ်ားႏွင့္ မိတ္ဖြဲ႕လာသည္။ မြန္းဂုိးတပ္၌ သွ်မ္းတပ္မူးႀကီး ခြန္ယီကြဲခမ္း၊ ခြန္ေတာင့္ႏြဲ႕ လည္းပါလာ၍ သူတုိ႕၏ ကူညီေျဖာင္းဖ်ေျပာဆုိ ေထာက္ခံမႈေၾကာင့္ မြန္ဂုိးဗုိလ္ခ်ဳပ္ႏွင့္ ေျပလည္လာ၏။ မြန္းဂုိးမ်ားက 1303 -April -4-ရက္တြင္ သီဟသူကုိပင္ ေပါက္ကန္၏ ဘုရင္ဧကရာဇ္အျဖစ္ အသိအမွတ္ျပဳကာ ျပန္သြားၾကေတာ့သည္။<br /><br />သွ်မ္းညီေနာင္ သုံးဦးမွာ သွ်မ္းမွဴးမွတ္ မ်ဳိးထဲမွျဖစ္ၿပီး ဖခင္မွာ ခြန္ဆုိင္ခမ္းဖန္း ျဖစ္၏ ေပါက္ကန္နန္းေတာ္ကုိ ဆန္ေရ စပါးအမ်ားဆုံး ပံ့ပုိးေသာ ဤသွ်မ္းမိသားစုကုိ ေပါက္ကန္ရွင္ဘုရင္ (တလုတ္ေျပးမင္း) ကဘြဲ႕သစ္မ်ားျဖင့္ ခ်ီးျမွင့္ေျမွာက္ စားေလသည္<br /><br /><br /><center><b>အေဖ ခြန္ဆုိင္ခမ္းဖန္း = သခၤဗုိလ္<br />သား ခြန္အုိက္ဆုိင္ခုိင္=အသခၤယာ ျမင္စုိင္းစား<br />သား ခြန္ယီဆုိင္ကမ္ =ရာဇသႀကၤန္ မကၡရာစား<br />သား ခြန္ဆမ္ဆုိင္ဆုိင္ =သီဟသူ ျမစ္သာစား </b></center><br /><a href="http://4.bp.blogspot.com/_bI-Y4qhMeWA/SwaipOGbkYI/AAAAAAAAA-w/sMJjxQHvnk4/s1600/myanmar_bagan_mingalazedi_pagoda.jpg"><img alt="" border="0" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5406187231748264322" src="http://4.bp.blogspot.com/_bI-Y4qhMeWA/SwaipOGbkYI/AAAAAAAAA-w/sMJjxQHvnk4/s400/myanmar_bagan_mingalazedi_pagoda.jpg" style="cursor: pointer; float: left; height: 197px; margin: 0pt 10px 10px 0pt; width: 300px;" /></a><br />ေပါက္ကန္ဘုရင္ သီဟသူက ပင္းယၿမိဳ႕သစ္ ကုိတည္ ေထာင္သည္။ ပင္းယ ဆုိသည္မွာ ျမစ္ငယ္ႏွင့္ ပန္းေလာင္ ျမစ္တုိ႔ ဆုံရာ၌ ရွိ၏။ 1315တြင္ သီဟသူ၏ သားက စစ္ကုိင္းေစကိန္း = မက်ည္းေတာၿမိဳ႕ ကုိ တည္ေထာင္၍ အုပ္ခ်ဳပ္၏။ သုိ႔ေသာ စစ္ကုိင္းသည္ ပင္းယ၏ အေစာင့္ ေရွာက္ခံသာ ျဖစ္ရ၏ 1322 တြင္စစ္ကုိင္း ပင္းယကုိ အခြန္အခ မဆက္သ ေတာ့ဘဲ သီးျခားေန လာေတာ့၏။ ေအဒီ 1354 ခုႏွစ္၌ စစ္ကုိင္း သွ်မ္းမင္းႏွင့္ ပင္းယသွ်မ္းမင္း နရသူတုိ႔ စစ္ျဖစ္၏။ မုိးညွင္း မင္းတရားၾကီးက စစ္ခ်ီလာျပီး ႏွစ္ဖက္စလုံးကုိ တုိက္ပစ္ လုိက္ေလသည္။ ပင္းယနရသူကုိ မုိးညွင္းသုိ႔ ဖမ္းဆီး ေခၚေဆာင္သြား၏။ သူတုိ႔ေျမးေေတာ္ သတုိးမင္းေစာသည္ အင္း၀ကုိ တည္ေထာင္ အုပ္ခ်ဳပ္၏ ဤေဒသတုိ႔ကုိ သွ်မ္းမင္းဆက္မ်ား 1555ထိဆက္တုိက္ မင္းလုပ္အုပ္ခ်ဳပ္ လာခဲ့ၾကေလသည္။<br /><br />ဤျဖစ္ရပ္မ်ားကို ၾကည့္လွ်င္ ေမာသွ်မ္းမင္းတရားႀကီး ခြန္ဖွန္ခမ္းအထိ ေမာကုိးျပည္ေထာင္ (မုိးေကာင္း၊ မုိးညွင္း၊ ေသာင္သြပ္အပါ၀င္)သည္ အလြန္က်ယ္ျပန္႔ေသာ ႏုိင္ငံႀကီးျဖစ္ခဲ့သည္။ ၀န္းသုိ (၀န္းဆုိ )ပင္လွ်င္ ေသာင္သြပ္ ေအာက္တြင္ရွိခဲ့သည္။ ေစာဘြား အမ်ဳိးမ်ဳိးရွိ၍ ေစာဘြားႀကီီး၊ ေသာင္သြပ္ ေစာဘြားႀကီီးသည္ ဘုရင္ပင္ ျဖစ္ေတာ့၏။ ဤျဖစ္ ရပ္မ်ားၾကား၌ ယေန႔ သွ်မ္းနီ(တုိင္းလွ်ဲန္)၊ ခမ္းတီးသွ်မ္း(တုိင္းခႏၱီး) တုိ႔၏ ဘုိးေဘးမ်ားကုိယ္တုိင္ ပါ၀င္ပတ္္သက္ ခဲ့ေသာ ျဖစ္ရပ္မွန္မ်ား ပင္ျဖစ္ပါေတာ့၏။ “တုိင္းခမ္းတီး၊ တုိင္းလွ်ဲန္၊ တုိင္းကတူး၊ တုိင္းကနန္း တုိ႔၏ဇစ္ျမစ္သည္<b> ေမာသွ်မ္းျပည္ႀကီီး စယ္လန္႔မွ</b> လာျခင္းျဖစ္သည္မွာ အလြန္ခုိင္မာေသာ အေထာက္အထားပင္ ျဖစ္ေတာ့သည္။<br /><br /><br /><a href="http://3.bp.blogspot.com/_bI-Y4qhMeWA/SyZmIsh8viI/AAAAAAAABIM/w9SAVs5IpPc/s1600-h/Untitled-1.jpg"><img alt="" border="0" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5415127901538139682" src="http://3.bp.blogspot.com/_bI-Y4qhMeWA/SyZmIsh8viI/AAAAAAAABIM/w9SAVs5IpPc/s400/Untitled-1.jpg" style="cursor: pointer; float: left; height: 400px; margin: 0pt 10px 10px 0pt; width: 251px;" /></a><span style="font-family: georgia; font-size: xx-small; font-style: italic; font-weight: bold;">ေစာ၀္ေဆခန္ဖွ ရုပ္ထုေတာ္</span><br /><br /><br />သွ်မ္းလူမ်ဳိမ်ားအားလုံး အင္းေတာ္ႀကီး အင္းေလး သွ်မ္းနီ၊ ခႏၱီးသွ်မ္း အပါ၀င္ ေထရ၀ါဒဗုဒၶဘာသာကုိ (၆)ရာစုကပင္ လက္ခံ က်င့္သုံးခဲ့ၾကၿပီး သီဟုိပါဠိသံကို တစ္သံတည္း အတူအသုံးျပဳခဲ့ၾက၏။ ဥပုဒ္ေဆာက္တည္ရာ ၀ါတြင္းကာလ ေက်င္းဇရပ္သုိ႔ သြားအိပ္သည့္္ အေလ့အထ၊ နတ္ေတာ္လဆန္း ၁-ရက္ သွ်မ္းေကာက္သစ္စားပြဲ၊ သွ်မ္းႏွစ္သစ္ကူး ပြဲေတာ္တြင္ အတူတကြ သီးႏွံေ၀မွ်၍ ေပ်ာ္ရႊင္ျမဴးတူး ၾကသည့္အျပင္ ထူးျခားမႈမွာ လူႀကီးမ်ားစုေ၀း၍ ေဆြမ်ဳိးရင္းျမစ္မ်ား ျပန္ေဖၚျပန္ရွာသည့္ အေလ့အထလည္း ျဖစ္ေလသည္။<br />က်ဳိင္းတုံ၊ က်ဳိင္းဟုံ မုိင္းေမာ မႈစယ္ နမ့္ခမ္းတုိ႔၌ ယေန႔တုိင္ကင္စိန္ ပြဲရွိပါသည္။ ေမာက္ဆြပ္ဆစ္ တြတ္ဂြမ္း ၊လိမ္းဂုတ္း မ်ားရွိေနဆဲ၊ ကစားေနဆဲျဖစ္္ပါသည္။<br /><br />ဤသုိ႔ ျမန္မာႏုိင္ငံဟု ေခၚတြင္ေသာ အထက္ျမန္မာျပည္ ေျမာက္ပုိင္းသုိ႔ သွ်မ္းမ်ဳိးႏြယ္၀င္မ်ား မည္သည့္ ရာစုႏွစ္ သကၠရာဇ္ ေလာက္တြင္ ေနထုိင္ခဲ့သည္ဟူေသာ အေထာက္အထား မေတြ႕ရေသးပါ၊ (သမုိင္းဆုိင္ရာ အခ်က္အလက္ အေထာက္ထားမ်ား ရွာေဖြေဖၚ ထုတ္သင့္ေပသည္) မုိးေကာင္း၊ မုိးညွင္း၊ မုိးမိတ္၊ ဟူေသာသွ်မ္းၿမိဳ႕ သုံးၿမိဳ႕ကို သွ်မ္းညီေနာင္သုံးဦးက တၿပိဳင္တည္း တည္ေထာင္ခ့ဲေၾကာင္း ေရးအက်ဆုံးေသာ မိုးမိတ္ရာဇာ၀င္ေတာ္ သမုိင္းမွတ္တမ္းကဆုိသည္ သွ်မ္းဘာသာစကား ျဖင့္၀ိန္းေဆ ဟုေခၚေသာ ၀န္းသုိၿမိဳ႕သည္ ၿမိဳ႕သည္ ၎သုံးၿမိဳ႕ ထက္ပင္ ေရွးက်ေသာၿမိဳ႕ျဖစ္သည္။<br /><br />ေရွးေခတ္ေ၀ါဟာရအားျဖင့္ က်ဳိင္းဟုန္ဟုေခၚေသာ မိန္းမိတ္ျပည္ကုိ သာသနာသကၠရာဇ္မတုိင္မီ 992 ခုႏွစ္ တြင္တည္ထားခဲ့ရာ ႏွစ္ေပါင္း သုံးေထာင္းနီးပါး ရွိၿပီးျဖစ္ပါသည္။ ၎သမုိင္းသာဓကမ်ားကုိ ေထာက္ရႈရလွ်င္ ျမန္မာႏုိင္ငံဟု ေခၚတြင္မည့္ နယ္ေျမ<br />ေဒသအတြင္းသုိ႔ သွ်မ္းႏြယ္၀င္မ်ား စတင္၀ေရာက္ ေနထုိင္လာၾကမွာ ႏွစ္ေပါင္းသုံးေထာင္ထက္ မနည္းေတာ့ေၾကာင္း သုံးသပ္ရမည္ျဖစ္ပါသည္။<br /><br />-------စုိင္းဆန္အုိက္ေရး ဆုိမိသားစုႏွင့္ တုိင္းလ်ဲန္(သွ်မ္းႏွီ)ႏွင့္ ခႏၱီးမွ ထုတ္ႏွတ္ တင္ျပလိုက္ရပါသည္။<br /><br /><a href="http://shanniyouth.blogspot.com/2010/03/blog-post_4448.html">**</a><b><a href="http://shanniyouth.blogspot.com/2010/03/blog-post_4448.html">သွ်မ္းနီ</a>(သုိ႔မဟုတ္)တုိင္းလ်ဲန္</b> ဟူေသာ ေ၀ၚဟာရမွာ အခ်ဳိ႕သွ်မ္းသမုိင္းပညာရွင္မ်ားက (နမ့္မယ္လ်ဲန္ျမစ္) သွ်မ္းဘာသာ (ျမစ္နီ) ကုိ အစြဲျပဳ၍ ေနထုိင္လာျခင္း ေၾကာင့္၎ အခ်ဳိ႕ပညာရွင္မ်ားက စစ္တအားတုိက္၍ (နီရဲေသာ သတၱိႏွင့္ ျပည္စုံျခင္း)တုိ႔ ေၾကာင့္၎ေခၚဆုိျခင္း ျဖစ္သည္ဟု ဆုိသည္။ ယင္းတို႔သည္ ေမာသွ်မ္းတုိင္းေနအုပ္စုမွ သွ်မ္းသာျဖစ္သည္<br /><br /><a href="http://shanniyouth.blogspot.com/2010/03/blog-post_9702.html">**</a><b><a href="http://shanniyouth.blogspot.com/2010/03/blog-post_9702.html">ခႏၡီိးသွ်မ္း</a>(သုိ႔မဟုတ္)တုိင္းခမ္းတီး </b>ဟူေသာ ေ၀ၚဟာရမွာ ခမ္းသည္ သွ်မ္းဘာသာ<b> ( ေရႊ )</b>တီးသည္ သွ်မ္းဘာသာ <b>( ေနရာ )</b> ထုိ႔ေၾကာင့္ (ေရႊေနရာ မွာ ေနထုိင္ေသာ သွ်မ္း) မ်ားဟု အဓိပါပၸါယ္ရပါသည္။ ယင္းသွ်မ္းသည္ မိန္းေဆခြန္ႏွင့္ <br /><br /><b>တုိင္းကတူး</b> <b> (သုိမဟုမ္)</b> <b>သွ်မ္းကတူး </b>ဟူေသာ ေ၀ၚဟာရမွာ ကပ္တုိက္ ဟူေသာ စကားမွ<b> ကတူး</b> ဟု ဆင္းတက္ လာျခင္း ျဖစ္သည္။ ေရွးယခင္ ေမာသွ်မ္း ႀကီးမ်ား ကုန္ေရာင္း ၀ယ္ထြက္ၾကရာမွ အထက္ေစ်း တြင္ေရာင္း ေသာသူမ်ားကုိ ကပ္တုိက္ ေခၚဆုိသည္။ သွ်မ္းဘာသာ<b> </b>အားျဖင့္ (ကပ္သည္ -ေစ်း)၊ (တုိက္သည္ -ေအာက္) ျဖစ္သည္ - ထုိ႔ေၾကာင့္ ကပ္တုိက္ ေအာက္ေစ်းတြင္ ေရာင္းေသာ သွ်မ္းမ်ားဟု ေခၚဆုိရာမွ ကာလၾကာရွည္လာေသာအခါ <span style="font-style: italic; font-weight: bold;">ကတူး</span> ဟု ေျပာင္းလည္းလာျခင္းျဖစ္သည္။<br /><br /><b>တုိင္းကနန္း</b><b> (သုိမဟုမ္)</b> <b>သွ်မ္းကနန္း </b>ဟူေသာ ေ၀ၚဟာရမွာ ကပ္ေနဟူေသာ စကားမွ<b> </b> <b>ကနန္း</b>ဟု ဆင္းတက္ လာျခင္းျဖစ္သည္။ ကပ္ေနသည္ သွ်မ္းဘာသာ<b> </b>အားျဖင့္(ကပ္သည္ -ေစ်း) (ေနသည္ -အေပၚသုိ႔မဟုတ္ အထက္) ျဖစ္သည္။ ထုိ႔ေၾကာင့္ ကပ္ေန -အထက္ေစ်းတြင္ ေရာင္းေသာ သွ်မ္းမ်ား ဟုေခၚဆုိရာမွ ကာလၾကာရွည္လာေသာအခါ <span style="font-style: italic; font-weight: bold;">ကနန္း </span>ဟုေျပာင္းလည္းလာျခင္းပင္ျဖစ္သည္။<br /><br />သွ်မ္းနီ၊ ခႏၱီးသွ်မ္း တုိ႔သည္ ေရွးႏွစ္ေပါင္း မ်ားစြာကပင္ ကုိယ္ပုိင္စာေပ ကုိယ္ပုိင္ ယဥ္ေက်းမႈမ်ား ကုိယ္ပုိင္အုပ္ခ်ဳပ္ေရး ေဒသမ်ားျဖင့္ စဥ္သျဖင့္ေနထုိင္ လာခဲ့ေသာသူမ်ား ျဖစ္ၾကသည္။ ၎သွ်မ္းမ်ဳိးစုတုိ႔သည္ ကခ်င္ျပည္နယ္တြင္ (၇)သိန္းေက်ာ္ႏွင့္ စစ္ကုိင္းတုိင္း ဟုမၼလင္းမွဆင္ကလိမ္ ခႏၱီးထိ (၁၅) သိန္းေက်ာ္ရွိပါသည္ ယေန႔ျပည္နယ္ဟု သတ္မွတ္ထားၾကေသာ အခ်ဳိ႕လူမ်ဳိးမ်ားထက္ မ်ားစြာသာလာလြန္ေနသည္ကုိ ေတြ႔ရွိရသည္၊<br /><br /><br /><div class="MsoNormal" style="line-height: normal; text-align: justify;"><i><b style="font-family: Times,"Times New Roman",serif;"><span style="font-size: 12pt;"> </span>မုိးေကာင္း(မိန္းေကာင္)၊ မုိးညွင္း (မိန္းယမ္း)၊ မုိးမိတ္(မိန္းမိတ္)၊ ၀န္းသုိ(၀မ္းေဆ)၊ ဗန္ေမာ္ (၀မ္႔မုိ႔)၊ ေကာလင္း (ေကာ္လန္းင္)၊ ဟုမၼလင္း (ဟုံမလန္းင္)၊ေမာ္လုိက္(မုိတ္း)၊ ေသာင္သြပ္္(ေဆာင္ဆူပ္း) ၊ေဖါင္းျပင္ ကုိင္း လြင္ ျပင္ ပန္င္ေပါင္း= )၊ဟူးေကာင္၊ ပူတာအုိ (ပူေတာင္း)၊ ခတ္ခ်ဳိ (ခါးခရုိ)၊ ၀ုိင္းေမာ္ (၀ိမ္းမုိင္)၊ ဖါးကန္႔ (ဖါကမ့္)၊ ကားမုိင္း (ကာမုိင္း) ခႏၱီးလုံ (ခမ္းတီးလုံ)၊ ေရႊကူ (ေ၀ွကူ” “မိန္ကူ”) မန္စီ (“ မန္ေစ) စသည္။ သွ်မ္းနာမည္ႏွင့္ ၿမိဳ႕မ်ား သွ်မ္းလူမ်ဳိးမ်ား တည္ေထာင္ခဲ့ေသာ ၿမိဳ႕မ်ား တုိင္းျပည္မ်ားသာျဖစ္သည္။ ယေန႔တုိင္ ေနထုိင္ဆဲလည္းျဖစ္သည္။</b></i><b><span style="font-family: "Zawgyi-One","sans-serif"; font-size: 12pt;"></span></b></div>၀မ္းနည္းဘြယ္ ေကာင္းသည္မွာ ၁၉၄၇ ခုႏွစ္ႏုိင္ငံေတာ္ ဖြဲ႕စည္းအုပ္ခ်ဳပ္ပုံ<b> ဥပေဒ ပုဒ္မ -၆ အရ </b>ျပည္နယ္အျဖစ္ သတ္မွတ္ျခင္း မခံရရွာေသာ သူမ်ားျဖစ္သည္။ ယခုသွ်မ္းနီ အမ်ားစုသည္ မိမိစာေပ တတ္ေျမာက္သူ မရွိသေလာက္ ရွားပါးလာေနၿပီ ျဖစ္သည္။ အခ်ဳိ႕ဆုိလွ်င္ မိမိဘာသာ စကား ကုိပင္လွ်င္ မသတ္ေျမာက္ ၾကေတာ့ေပ စာေပေပ်ာက္ပါက လူမ်ဳိးပါေပ်ာက္ မည္အလြဲ ျဖစ္ပါေၾကာင္း သင္ျပ လုိက္ရပါသည္။ က်ားေပါက္တုိ႔ ဘုိးဘြားမ်ား အျမဲေျပာေလ့ရွိေသာ စကားပုံ တခုရွိသည္ <span style="font-style: italic; font-weight: bold;">သွ်မ္းၾကာေတာ့ ဗမာျဖစ္သည္ </span>ဟူ၏။ ယေန႔ အထက္ျမန္ျပည္ရွိ သွ်မ္းလူငယ္ အမ်ားအျပားတုိ႔ မိမိဘာသာစကား ေျပာရမည္ကုိ ရွက္သလုိ ေၾကာက္လုိ႔ အျခားသူမ်ား မထင္ေသးမည္ဟု စုိးရိမ္၍ မိမိတုိ႔၏ ဘာသာစကားပင္လွ်င္ ေမးမိန္ေပ်ာက္ကြယ္လု ျဖစ္ေနေလၿပီ အျခားသူမ်ားေမးလွ်င္ ဗမာဟုပင္ လြယ္လြယ္ေျဖရွင္း လုိက္ၾကသည္။ ဤသုိ႔အားျဖင့္ ေႏွာင္မ်ဳိးဆက္ သုံးဆက္ လက္ထက္ေရာက္ပါက သွ်မ္းနီ၊ သွ်မ္းကတူး၊ ကနန္း တုိ႔သည္ ဒ႑ာရီထဲက သွ်မ္း မ်ား ဒ႑ာရီထဲက က်ားမ်ားသာ ျဖစ္ေနမည္မွာ ဧကံမုခ် မလြဲေတာ့ေပ။ ျမန္မာႏုိင္ငံ၌ ပ်ဴလူမ်ဳိးမ်ားသည္ ကုိယ္ပုိင္စာေပ ယဥ္ေက်းမႈ ထီးနန္းႏွင့္ တည္ရိွခဲ့ ေသာ္လည္း လူမ်ဳိး ပါေပ်ာက္ဆုံးခဲ့သည့္ အျဖစ္သည္ သမုိင္းတြင္ က်န္ရစ္ခဲ့ေပသည္။<br /><br />အနာဂတ္ သွ်မ္းလူငယ္မ်ားအတြက္ သိမွတ္စရာ က်ားေပါက္တုိ႔ သွ်မ္းအမ်ဳိးသားမ်ားသည္ နယ္ခ်ဲ႕ကုိလုိနီကုိ တြန္းလွန္ေတာ့လည္း ေရွ႕တန္းက ဖက္ဆစ္ဂ်ပန္တြန္းလွန္ေတာ့လည္း ေရွ႕တန္မွ လြတ္ေရးရရွိၿပီး ေသာအခါကေတာ့ ျပည္နယ္မေျပာႏွင့္ မတ္ပုံတင္ကဒ္တြင္ ကုိယ့္လူမ်ဳိးျဖစ္တဲ့ သွ်မ္းနီဟု၍ ထဲ့ခြင့္မရရွိၾကပါ သွ်မ္းဗမာဟု၍ ထ့ဲမွသာလွ်င္ မွတ္ပုံတင္ရသည္၊ သွ်မ္းဗဟုထဲ့ ခုိင္းရျခင္းအေၾကာင္းမွာ ေနာင္ဆယ္စု ႏွစ္မ်ားၾကားလွ်င္ သွ်မ္းႏွင့္ဗမာ ေပါင္းစပ္ေပါက္ပြါး လာျခင္းေၾကာင့္ သွ်မ္းဗမာျဖစ္ဟုထင္းမွားစရာ ျဖစ္ေအာင္ျပဳျခင္း၊ ရည္ေရွတြင္ အလုိလုိဗမာမ်ားျဖစ္လာေအာင္ ျပဳလုပ္ေနျခင္းျဖစ္သည္။ (ေျမမ်ဳိ၍ လူမ်ဳိးမကုန္ လူမ်ဳိမွ လူမ်ဳိးကုန္မည္) သွ်မ္းဗမာ ဟုဆုိရာတြင္ သွ်မ္း ဗမာဆန္ဆန္ ၀တ္စားဆင္ယင္ ေနထု္ိင္ျခင္း၊ တုိ႔ေၾကာင့္ သွ်မ္းဗမာဟု ေခၚဆုိျခင္းျဖစ္ေၾကာင္း စင္စစ္ေသာ္ကါ သွ်မ္းမ်ားသာျဖစ္ေၾကာင္း ျမန္မာ့စြယ္စုံက်မ္း၌ အခုိင္အမာျပဆုိထားသည္၊<br />မည္သုိ႔ပင္ရွိေစကာမႈ မိမိတုိ႔လူမ်ဳိး မိမိဇာတိဂုဏ္ကုိ မိမိတုိ႔ကာကြယ္ ထိမ္းသိမ္္းမွသာလွ်င္ မိမိတုိ႔မ်ဳိးႏြယ္ကုိ ၀ါးမ်ဳိျခင္းသက္သာေပလိမ့္မည္ မ်ားေသာအားျဖင့္ လူမ်ဳိးႀကီးမ်ားသည္ ဘာသာတရားႏွင့္ေသာ္လည္းေကာင္း ၊ ယဥ္ေက်းမႈႏွင့္ေသာ္လည္းေကာင္း၊ ေသြးေႏွာ၍ေသာ္လည္းေကာင္း၊ ဥစၥာဓနႏွင့္ေသာ္လည္းေကာင္း ၀ါမ်ဳိေနၾကပါသည္။ သွ်မ္းတရုတ္ ဆုိျခင္းသည္ သွ်မ္းတရုတ္ကျပားမ်ား မဟုတ္ပါ သွ်မ္း တရုတ္ျပည္မွာ ေနထုိင္းျခင္း (တရုတ္ျပည္ဟု ဆုိရာ၌ ယူနန္တျပည္နယ္လုံးသည္ တခ်ိန္က သွ်မ္းျပည္ တရုတ္ကုိစစ္ရႈံးလုိက္ေတာ့ တရုတ္လက္ေအာက္ေရာက္လာကာ တရုတ္ျပည္ ျဖစ္သြားျခင္းေၾကာင့္ျဖစ္သည္။) ထုိနည္းတူစြာ အထက္ျမန္မာျပည္ ေျမာက္ပုိင္းေဒသ မ်ားျပည္မ်ားသည္လည္း အင္း၀တြင္ မင္းအုပ္ခ်ဳပ္ခဲ့သူမ်ားျဖစ္၍ ေနာင္တြင္ဘႀကီးေတာ္ဘုရားကုိ စစ္ရႈံးရာမွ ေစာ္ဘြားနယ္အစား အခ်ဳိ႕နယ္မ်ားကုိ အေ၀းေရာက္ၿမိဳ႕၀န္ အျဖစ္ခန္႔အပ္ခဲ့ရာမွ ယေန႔အေျခေနတုိ႔ ဆုိက္ေရာက္လာရျခင္းျဖစ္သည္။ ယေန႔ပင္လုံစာခ်ဳပ္အရ သွ်မ္းျပည္နယ္ဟု သတ္မွတ္ထားေသာ ေဒသမွ သွ်မ္းမ်ားသာလွ်င္ သွ်မ္းျဖစ္သည္ဟူေသာ အယူအဆကုိ ကုိဗာတုိ႔ရုိက္သြင္းေနၿပီျဖစ္ေၾကာင္း ေႏွာင္သွ်မ္းလူငယ္မ်ား သိဖုိ႔ရာ <span style="font-size: 85%;"><span style="font-style: italic; font-weight: bold;">(ကယ္၍ ပင္လုံစာခ်ဳပ္သာ မျဖစ္ေပၚခဲ့လွ်င္ ကခ်င္ျပည္နယ္၊ ခ်င္းျပည္နယ္ႏွင့္ စစ္ကုိင္းတုိ႔ ဆိုသည္မ်ား ေပၚေပါက္ လာႏုိင္မည္ေလာ .. ပင္လုံစာခ်ဳပ္ကုိ ေလ့လာၾကည့္လွ်င္ ျပည္နယ္ခြဲေ၀ ခဲ့ျခင္းမဟုတ္ပါ ေတာင္းတန္းသားနဲ႔ ျပည္မပူးေပါင္း လြတ္လတ္ေရး အတူရယူရန္သာ ျဖစ္ပါသည္း )</span></span> ျမန္မာႏုိင္ငံဟုေခၚမလား ဗမာႏုိင္ငံဟုေျပာမလား ေသျခာတာကေတာ့ သူတုိ႔ေျပာတဲ့ ၁၃၅ မ်ိဳးရွိသည္ ဆုိေသာ လူမ်ဳိးေတြထဲမွာ ဘုရင္အျဖစ္ႏွင့္ ေနထုိင္ခဲ့ေသာ မြန္၊ သွ်မ္း၊ ရခုိင္၊ ဗမာလူမ်ဳိး ေလးမ်ဳိးသာလွ်င္ အခုိင္အမွာရွိသည္။ **ေတာ္၀င္ပန္းမုိ႔ မႏြမ္းေစျခင္**၊ အနာဂတ္သွ်မ္းလူငယ္မ်ား မိမိအမ်ဳိး၊ ဘာသာ၊ သာသနာကုိ ကာကြယ္ ထိမ္းသိမ္းေစာင့္ေရွာက္ရင္ အခ်င္းခ်င္း ရုိင္းပင္ကူညီ လက္တြဲလုပ္ကုိင္ ႏုိင္ၾကပါေစ။<br /><br /><div style="text-align: center;">အမ်ဳိးေပ်ာက္မည္ ဆုိးေၾကာက္သည္ျဖစ္၍ သင္ျပလုိက္ရပါသည္။</div><a href="http://4.bp.blogspot.com/_bI-Y4qhMeWA/TJxVzqxM6uI/AAAAAAAACuQ/WfKGcs1aZBU/s1600/Shanni-Logo8.gif" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"></a><br /><br /><div style="text-align: center;"><b><span style="font-size: xx-small;"><i>ခ်စ္ေသာ စာဖတ္ပရိသတ္ႀကီးအား အစဥ္သျဖင့္ ေလးစားလွ်က္ </i></span></b><span style="font-size: xx-small; font-style: italic; font-weight: bold;"> </span></div><div style="color: cyan; text-align: center;"><a href="http://shannilay99.blogspot.com/"><b><b><b><b><b><b><b><b><b><b><b><b><b><b><b><b>"۩"</b></b></b></b></b></b></b></b></b></b></b></b></b></b></b></b></a></div><br /><br /><div style="text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/_bI-Y4qhMeWA/TJxVzqxM6uI/AAAAAAAACuQ/WfKGcs1aZBU/s1600/Shanni-Logo8.gif" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="http://4.bp.blogspot.com/_bI-Y4qhMeWA/TJxVzqxM6uI/AAAAAAAACuQ/WfKGcs1aZBU/s1600/Shanni-Logo8.gif" /></a></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6755572083517147740-2963860268527213349?l=shanniyouth.blogspot.com' alt='' /></div>kyar Pauknoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6755572083517147740.post-28489918876464147522012-02-04T02:37:00.000-08:002012-02-04T02:43:00.355-08:00TAI ဟုုေခၚေသာ သွ်မ္းသမုုိင္းအက်ဥ္း<br /><div style="text-align: justify;"><br /><a href="http://4.bp.blogspot.com/_bI-Y4qhMeWA/S4yVHm7j6NI/AAAAAAAABXQ/7S8y9xm0TOE/s1600-h/goguryobattleabattlescenekogur.jpg"><img alt="" border="0" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5443890007526074578" src="http://4.bp.blogspot.com/_bI-Y4qhMeWA/S4yVHm7j6NI/AAAAAAAABXQ/7S8y9xm0TOE/s400/goguryobattleabattlescenekogur.jpg" style="cursor: pointer; float: left; height: 256px; margin: 0pt 10px 10px 0pt; width: 396px;" /></a><b><span style="color: red;">**</span>မြန္ဂုိလြိဳက္ အႏြယ္၀င္</b> ျဖစ္ေသာ <b style="font-family: Times,"Times New Roman",serif;">Tai </b>(ေခၚ)<b>သွ်မ္း</b> မ်ဳိးႏြယ္ စုႀကီးသည္ အာရွတုိက္ အလယ္ပုိင္း တြင္ ေပါက္ဖြားၿပီး တရုတ္ျပည္ႀကီး ဟူ၍ တသီးတျခား ထင္းရွား မျဖစ္ေပၚေသးမီ ေရွးကာလ ျမစ္၀ါေတာင္ဘက္ တရုတ္ျပည္ အလယ္ပုိင္းတြင္ တရုတ္တုိ႔က <b><span style="font-family: Times,"Times New Roman",serif;">Pang (ပန္)</span> </b>သုိ႔ မဟုတ္ <b style="font-family: Times,"Times New Roman",serif;">Pong (ပုံ) </b>ေခၚေသာ လူမ်ဳိးတမ်ဳိး ရွိခဲ့ဘူးသည္။<b> (တုိ႔သွ်မ္းျပည္ 53)</b> </div><br /><div style="text-align: justify;"><br />၎တုိ႔၏ မႈရင္းဌာနသည္ အာရွတုိက္ အလယ္ပုိင္း <b>ကန္ဆူအရပ</b>္ျဖစ္သည္ ဟု ကမၻာ႔သမင္းအေျချပ <b>ပ-384 </b>၌ ဆုိေလသည္၊ ၎လူမ်ဳိးမ်ားသည္ ကမၻာ႔ထိပ္ေခါင္မုိး ျဖစ္ေသာ ကန္္ဆူအရပ္၌ ေနထုိင္စဥ္ပအက္လွ်င္ လူယဥ္ေက်းဘ၀သုိ႔ ဆုိက္ေရာက္ေနၾကေပျဖစ္၍ ေျမအုိး ေျမခြက္မ်ားကုိ ေကာင္းစြာ လုပ္တတ္ၾကသည္၊ ေၾကးနီလက္နက္မ်ား ကုိလည္း ျပဳလုပ္တတ္ၾကေလၿပီ။ <br /><br />ကန္ဆူ အရပ္သည္ ကမၻာ႔ေျမျမင့္ဌာန ျဖစ္ေသာေၾကာင့္ အလြန္ေအးျမလွသျဖင့္ ေျမႀကီးကုိ ပ်ားလဘုိ႔သ႑န္တြင္းႀကီး မ်ားတူကာ ေနထုိင္တတ္ၾကသည္၊ သုိးမ်ား ဆိတ္မ်ားကုိလည္း ေမြးျမဴၿပီးလွ်င္ ဆိတ္ႏုိ႔ ကုိ ေသာက္ၾကသည္၊ ၎တုိ႔ျပဳလုပ္ေသာ အုိးခြက္တုိ႔၌လည္း လက္ရာေကာင္းေသာ ပန္းခ်ီရုပ္မ်ားေရးဆြဲ ထားတတ္ၾကသည္။ထုိေခတ္က တရုတ္တုိ႔သည္ ေၾကးနီႀကိယာ သံႀကိယာမ်ားကုိ မျပဳလုပ္တတ္ၾကေသး၍ ၎တုိ႔အထဲမွ ေၾကးသံႀကိယာမ်ား ကုိ၀ယ္ယူကာ အတုျပဳလုပ္ၾကရာ ၎တုိ႔ထက္ သာလြန္ေသာ လက္ရာေကာင္းမ်ားကုိ ျပဳလုပ္ႏုိင္ၾကေလသည္။ <br /><br />ထုိစဥ္က တရုတ္မ်ားသည္ ေကာင္းကင္နတ္တုိ႔ကုိ ကုိးကြယ္၍ လူကုိသတ္ၿပီး ယာဇ္ပူေဇာ္ရန္ ကိစၥၾကဳံလာေသာ အခါ ၎ပန္လူမ်ဳိးတုိ႔ထံ အလုံးအရင္းႏွင့္ ခ်ီတက္ကာ လူအေျမာက္အျမားကုိ ဖမ္းယူၿပီး ယာဇ္နတ္ ပူေဇာ္တတ္ၾကသည္။ <br /><br />၎တုိ႔ကုိလည္း ဖိႏွိပ္၍ ခ်ိယုိင္းဟုေခၚခဲ့ၾကသည္ ခ်ိယို္င္းဆုိသည္ကား သုိးထိန္းဆိန္ထိန္းဟု ဆုိလုိေပသည္။ တရုတ္မ်ားက ဤသုိ႔လာေရာက္ ႏွိပ္စက္ေသာအခါ ၎တို႔သည္ ငုံ႔ကာခံမေနၾကပဲ တန္ျပန္တုိက္ခုိက္ ၾကေလသည္၊ ဤသုိ႔ျဖင့္ တရုတ္ႏွင့္ ခ်ိယုိင္းတုိ႔သည္ မၾကာခဏခုိက္ရန္ ျဖစ္ပြားၾကရာ တရုတ္ဟန္မင္းမ်ား လက္ထက္တြင္ တရုတ္တုိ႔သည္ ခ်ိယိုင္းတုိ႔ အား စစ္တပ္ျဖင့္ ခ်ီတက္တုိက္ခုိုက္ခဲ့ၾကသည္။ <br /><br />တရုတ္ လူ၀ီ ဘုရင္ လက္ထက္တြင္ အႀကီးအက်ယ္ ႏွိမ္ႏွင္းတုိက္ခုိက္ ျခင္းခံၾကရသည္။ <br /><br />၎တုိ႔သည္ ရဲစြမ္းသတၱိႏွင့္ျပည့္စုံေသာ လူမ်ဳိးမ်ား ျဖစ္ၾကေသာ္လည္း လူဦးေရျခင္း မမွ်ေသာေၾကာင့္ မ်ားေသာအားျဖင့္ အရႈံးႏွင့္သာ ရင္ဆုိင္ၾကရေလသည္။ လူ၀ီဘုရင္၏ စစ္တပ္ကလည္း ကန္ဆူတြင္တပ္ခ်ကာ ခ်ိယိုင္းတုိ႔အား အၾကြင္းမဲ့သုတ္သင္လ်က္ရွိေနသည္။ <br /><br />ထုိအခါ ခ်ိယုိ္င္းတုိ႔အား လမ္းႏွစ္သြယ္ေရြးရန္သာ ရွိေတာ့သည္၊ လမ္းတသြယ္မွာ တရုတ္တုိ႔ထံလက္နက္ခ်၍ ေအးခ်မ္းစြာ ေနထုိင္ရန္ျဖစ္၍ လမ္းတသြယ္ကား ကန္ဆူနယ္ကုိ စြန္၍ တရုတ္လက္ေအာက္မွ ရုန္းထြက္ၿပီး နယ္သစ္ ပယ္သစ္မ်ားကုိ ရွာၾကရန္ ျဖစ္ေလသည္။ <br /><br />ထုိလမ္းႏွစ္သြယ္အနက္ အခ်ဳိ႕ေသာ ခ်ိိယုိင္းတုိ႔သည္ တရုတ္တုိ႔ လက္ေအာက္သုိ႔ ၀င္ေရာက္ၾက၍ ျမစ္၀ါေတာင္ဘက္ တရုတ္ျပည္ အလယ္ပုိင္းသုိ႔ ေျပာင္းၾကသည္။ မ်ားစြာေသာ ခ်ိယုိင္းတုိ႔ကာ လုံး၀လက္နက္ မခ်ပဲ မိမိတုိ႔ ပုိင္ဆုိင္ေသာ သုိးဆိတ္မ်ားကုိ ယူေဆာင္ၿပီး ေတာင္ဘက္သုိ႔ ခရီးထြက္ ခဲ့ၾကသည္။ <br /><br />ခ်ိယိုင္းတုိ႔သည္ တရုတ္တုိ႔၏ ဖိႏွိပ္ဒဏ္ကုိ မခံႏွိင္ၾက၍ ေတာင္ဘက္ သဲကႏၱာရမ်ားကုိ ခဲယဥ္းပင္ပန္းစြာ ျဖတ္သန္း၍ လည္းေကာင္း၊ ေတာႀကီး၊ ေတာင္ႀကီး မ်ားကုိ ေက်ာ္နင္း ၀င္ေရာက္၍ လည္းေကာင္း၊ တဖက္မွ တရုတ္ တုိ႔၏ တုိက္ခုိက္မႈကုိခုခံယင္း တျဖည္းျဖည္း ဆုတ္ခြာခဲ့ၾကရာ လမ္းခရီးတြင္ စစ္ေဘး စစ္ဒဏ္ေၾကာင့္ လည္းေကာင္း လူအမ်ားလည္း ေသေၾကပ်က္စီး ၾကရ၏။ သုိးအုပ္၊ ဆိတ္အုပ္မ်ားလည္း တျဖည္းျဖည္း ယုတ္ေလ်ာ့ခဲ့၏ အခ်ဳိ႕လည္း လုိက္လံတုိက္ခုိက္ေသာ တရုတ္တုိ႔၏ ေဘးရန္ႏွင့္ ေ၀းကြာလာေသာအခါ သင့္တင့္ရာဌာန၌ အုိးအိမ္ ထူေထာင္ကာေနရစ္ၾက၏၊ လူမ်ားစုကာ ေနရာေကာင္းကုိ ေတြ႔လိမ့္ႏုိးႏုိးျဖင့္ ေတာင္ဘက္သုိ႔ တေရြ႕ေရြ႕ခ်ီတက္ၾကရာ ျမန္မာႏုိင္ငံ၏ ေျမာက္ပုိင္းသုိ႔ေရာက္လာၾက၏ <br /><br />ထုိအခါ ခ်ိယုိင္းအခ်ဳိ႕ တုိ႔သည္ ေတာင္ဘက္သုိ႔ သက္ဆင္းလာ ရာမွ လမ္းခြဲၿပီး အေနာက္ဘက္သုိ႔ သြားၾက၏---- <br /><br />အေနာက္ဘက္သုိ႔ လမ္းခြဲသြားၾကသူမ်ားသည္ ဟိမ၀ႏၱာေတာင္ တန္းႀကီး၏ ေျမာက္ဘက္ကုန္းျမင့္သုိ႔ ေရာက္ၾကေသာအခါ ထုိေနရာေဒသ၌ အေျခစုိက္ ေနထုိင္ခဲ့ၾက၏၊ မိမိတုိ႔ ကုိယ္ကုိလည္း <b>(ဗုတ္ပါး)</b> ဟု အမည္မွည့္ၾက၏ သားရဲတိရစာၦန္တုိ႔သည္ ဗုတ္ပါးတုိ႔အား တခါတရံ ရန္မူတတ္ေသာေၾကာင့္ ၎တုိ႔ေဘးရန္မွ ကင္းလြတ္ေစရန္ တိရစာၦန္ႀကီးမ်ားကုိ ေတာင္းပန္တုိးရွဳိးကာ ကုိးကြယ္ခဲ့ၾကသည္၊ အခ်ဳိ႕ေသာ ဗုတ္ပါး တုိ႔သည္ မိမိေနရာတိဗက္မွ ဟ္ိမ၀ႏၱာေတာင္ၾကား လမ္းမ်ားကုိ ျဖတ္သန္း၍ ေတာင္ဘက္သုိ႔ ဆင္းလာၾကၿပီး ဟ္ိမ၀ႏၱာကုန္းျပင္ ျမင့္တြင္ အေျခ စုိက္ေနထုိင္ၾကသည္။ ဗုတ္ပါးမွလာေသာ ၎တုိ႔ကုိ ေဗာဋ ဟုေခၚၾကၿပီး ၎<b>ေဗာဋမွ (ဗူတန္) </b>လူမ်ဳိးဟူ၍ ျဖစ္ေပၚလာေလသည္။ <b>(ကမၻာ႔သမုိင္း အေျချပ ပ-388)</b> <br /><br />ေတာင္ဘက္သုိ႔ဆင္းလာေသာ ခ်ီယုိင္းတုိ႔သည္ ေနာင္ခ်ယ္သုိ႔ေရာက္လာၾကသည္<b style="font-family: Times,"Times New Roman",serif;"> NAN CHAO </b>ဟူေသာ အဂၤလိပ္စာလုံးကုိ နန္ခ်ဳိဟူ၍ လည္းေကာင္း၊ ေနာင္ခ်ယ္ဟူ၍ လည္းေကာင္း၊ နန္ခ်ဳိဟူ၍လည္းေကာင္း၊ နန္းေခ်ာက္ဟူ၍လည္းေကာင္း၊ နန္းေက်ာက္ဟူ၍ လည္းေကာင္း ျမန္မာျပန္ဆုိၾကသည္။ <br /><br />သွ်မ္းဘာသာအားျဖင့္ ခ်ယ္ဟူေသာ စကားသည္ ေရ၌ က်က္စားေသာ<b> မိေက်ာင္းကဲ့သု႔ိ ေျခေလးေခ်ာင္း ရွိေသာ တရုတ္နဂါးကုိ </b>ေခၚေလသည္။ <br /><br />ေျခေလးေခ်ာင္းရွိေသာ နဂါးကုိ ျမန္မာတုိ႔က<b> (နရား)</b> ဟုေခၚၾကသည္။ <br /><br /><a href="http://4.bp.blogspot.com/_bI-Y4qhMeWA/S4yUa3e-s8I/AAAAAAAABW4/aM1yxr7gURU/s1600-h/Umbagog+Lake+FallTM.jpg"><img alt="" border="0" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5443889238875485122" src="http://4.bp.blogspot.com/_bI-Y4qhMeWA/S4yUa3e-s8I/AAAAAAAABW4/aM1yxr7gURU/s400/Umbagog+Lake+FallTM.jpg" style="cursor: pointer; display: block; height: 200px; margin: 0px auto 10px; text-align: center; width: 300px;" /></a> <br /><br />နရားဟု ေခၚေသာ တရုတ္ နဂါးႀကီးေနရာ အုိက္ႀကီးသည္ တရုတ္ျပည္ ေတာင္ပုိင္း <b>ယူနန္နယ္ အတြင္း၌ ယေန႔တုိင္ </b> ရွိေလသည္၊ အင္းအုိင္ကုိ သွ်မ္းဘာသာ အားျဖင့္<b> ေနာင္</b>ဟူ၍ေခၚသည္၊ နဂါးႀကိီး ေနေသာ အင္းျဖစ္၍ ၎အင္းႀကီးကုိ <b>ေနာင္ခ်ယ္ (သုိ႔မဟုတ္) နန္ခ်ဳိ</b> ဟုေခၚ၍ အမည္တြင္ခဲ့သည္။ <br /><br />ေတာင္ဘက္သုိ႔ဆင္းလာေသာ ခ်ိယုိင္းတုိ႔သည္<b> နဂါးအင္း (ေနာင္ခ်ယ္) </b> သုိ႔ ေရာက္လာၾကေသာအခါ အင္းႀကီးအနီး၌ အုိးအိမ္သစ္တည္ေထာင္၍ အတည္တက် ေနထုိင္ ၾကေလသည္<b> (မုိးမိတ္ရာဇ၀င္ေတာ္သစ္-45)</b> <br /><br /><div style="text-align: center;"><b>***သွ်မ္းအမည္ျဖစ္လာပုံ***</b></div><br />ကမၻာ့ေခါင္းမုိးေခၚ ရေသာ မြန္ဂုိကုန္းျပင္ျမင့္ ကန္ဆူနယ္သုိ တရုတ္မ်ား ၀င္ေရာက္တုိက္ခုိက္ မႈေၾကာင့္ ကန္ဆူျပည္သား ခ်ိယုိင္းမ်ားသည္ ႏွစ္ပုိင္းကြဲ၍ တပုိင္းသည္ တရုတ္လက္ေအာက္သုိ႔ ၀င္ေရာက္ၾကသည္။ တပုိင္းကား တရုတ္လက္ေအာက္သုိ႔ မ၀င္ေရာက္ပဲ ေတာင္ဘက္ပုိင္းသုိ႔ ထြက္ခြာလာ၍ အခ်ဳိ႕က တိဘက္ျပည္ကုိ တည္ေထာင္ေနထုိက္ၾက၍ အခ်ဳိ႕က ေဗာဋေခၚေသာ ဗူတန္ျပည္တည္ေထာင္ေနထုိင္ၾကသည္၊ အခ်ဳိ႕ ကေနာင္ခ်ဳိသုိ႔ ေရာက္လာၾကသည္။ <br /><br />တရုတ္လက္ေအာက္သုိ႔ ေရာက္လာၾကေသာ ခ်ိယိုင္းတုိ႔သည္ တရုတ္တုိ႔ႏွင့္ ေရာေႏွာကာ တရုတ္အျဖစ္သုိ႔ မေရာက္ၾကပဲ တရုတ္ျပည္ အလယ္ပုိင္း ျမစ္၀ါ ျမစ္ေတာက္ဘက္၌ အေျခစုိက္ ေနထုိင္ ၾကၿပီးလွ်င္ တရုတ္ျပည္အတြင္း ကုန္သည္ အလုပ္မ်ားျဖင့္ ႀကီးပြားခ်မ္းသာ ေနၾကေလသည္၊ ၎ခ်ိယုိင္းတုိ႔ကုိ တရုတ္တုိ႔က<b style="font-family: Times,"Times New Roman",serif;"> PAWG </b>ပန္လူမ်ဳိးဟု ေခၚ၍ ၎တုိ႔၏ အမ်ဳိးကုိ <b> <span style="font-family: Times,"Times New Roman",serif;">NGAO </span></b><span style="font-family: Times,"Times New Roman",serif;"> (ေငါင္)</span> အုိလူမ်ဳိး သုိ႔မဟုတ္ <b style="font-family: Times,"Times New Roman",serif;">YAO</b> (ေယာင္ ) ယိုလူမ်ဳိး ဟုေခၚေ၀ၚၾကသည္၊<b> <span style="font-family: Times,"Times New Roman",serif;">NGAO </span></b><span style="font-family: Times,"Times New Roman",serif;"> (ေငါင္) </span>အုိလူမ်ဳိး သုိ႔မဟုတ္ <b style="font-family: Times,"Times New Roman",serif;">YAO </b><span style="font-family: Times,"Times New Roman",serif;">(ေယာင္) </span>သည္၊ သွ်မ္းဘာသာအားျဖင့္ ႀကီးျမတ္သူဟု ဆုိိလုိေပသည္၊ ထုိလူ မ်ဳိးစုသည္ ဆူခြ်န္နယ္ အေရွ႕ေျမာက္ပုိင္းႏွင့္ ဟုိနန္နယ္ အေႏွာက္ဘက္ပုိင္းအထိ ေနထုိင္ၾကေလသည္။ <br /><br />တရုတ္ျပည္<b style="font-family: Times,"Times New Roman",serif;"> HAI </b><span style="font-family: Times,"Times New Roman",serif;"> <b>မင္းဆက္တြင</b>္</span><b style="font-family: Times,"Times New Roman",serif;"> PANG </b>ထုိပန္လူမ်ဳိးမ်ား အႀကီးအက်ယ္ အႏွိမ္ခံၾကရသည္။ ၎တုိ႔ႏွင့္ အဆမတန္ေသာ အခြန္ဘ႑ာမ်ားကုိ ထမ္းေဆာင္ၾကရသည္၊ ထုိ႔ေၾကာင့္ ပန္လူမ်ဳိးတုိ႔သည္ မခံမရပ္ႏုိင္္ ၾကေတာ့သျဖင့္ ေသြးစည္း ေတာ္လွန္ၾကၿပီးလွ်င္ တရုတ္ျပည္ <b style="font-family: Times,"Times New Roman",serif;">HAI (ဟီးယား) </b>မင္းဆက္ကုိ ျဖဳတ္ခ်ၾကေလသည္။ <br /><br />ထုိသုိ႔ျဖဳတ္ခ်ႏုိင္ေသာေၾကာင့္ မင္းဆက္ကုိ ၿဖိဳဖ်က္ခဲ့ေသာ ကုန္သည္မ်ားဟူ၍ အဓိပၸါယ္ရွသည့္ သွ်မ္းဟူေသာ အမည္သစ္ကုိ ရရွိခဲ့ၾကသည္။ ကမၻာ႔သမုိင္းကုိ ေလ့လာေသာအခါ သွ်မ္းတုိ႔၏ အမည္မ်ားအလြန္ မ်ားျပားသည္ကုိ ေတြ႕ရေလသည္၊ ခ်ိယို္င္းဟူေသာ အမည္ ပန္ဟူေသာအမည္၊ ပူးဟူေသာအမည္၊ စူဟူေသာအမည္၊ ခ်ိယားဟူေသာအမည္၊ ခြ်န္းဟူေသာအမည္၊ ဂ်ဴးဟူေသာ အမည္မ်ားသည္ သွ်မ္းကုိေခၚေ၀ၚသာ ေရွးေဟာင္းအမည္ မ်ားျဖစ္ၾကသည္။ <b>(မုိးမိတ္ရာဇ၀င္ေတာ္သစ္-41)</b> <br /><br />ဤမွတပါး သွ်မ္းတုိ႔၏ အလြန္ထင္ရွားေသာ အမည္ကား<b> <span style="font-family: Times,"Times New Roman",serif;">TAI </span> </b>တုိင္း သုိ႔မဟုတ္ ထုိင္းဟူေသာ အမည္ျဖစ္သည္၊ သွ်မ္းမ်ားသည္ မိမိတုိ႔ခ်င္းခ်င္းေျပာဆုိရာ၌ သွ်မ္းဟူေသာ အမည္ကုိ မသုံးပဲ တုိင္းဟူေသာ အမည္ကုိသာ သုံးႏႈန္းၾကသည္၊ ထုိင္းဟူေသာ အမည္ပညတ္ႏွင့္ စပ္လ်ဥ္း၍ <b style="font-family: Times,"Times New Roman",serif;">CAPTAINFORDS </b>ဆိုေသာ <link href="file:///C:%5CDOCUME%7E1%5CTOSHIBA%5CLOCALS%7E1%5CTemp%5Cmsohtmlclip1%5C01%5Cclip_filelist.xml" rel="File-List"></link><link href="file:///C:%5CDOCUME%7E1%5CTOSHIBA%5CLOCALS%7E1%5CTemp%5Cmsohtmlclip1%5C01%5Cclip_themedata.thmx" rel="themeData"></link><link href="file:///C:%5CDOCUME%7E1%5CTOSHIBA%5CLOCALS%7E1%5CTemp%5Cmsohtmlclip1%5C01%5Cclip_colorschememapping.xml" rel="colorSchemeMapping"></link> <m:smallfrac val="off"> <m:dispdef> <m:lmargin val="0"> <m:rmargin val="0"> <m:defjc val="centerGroup"> <m:wrapindent val="1440"> <m:intlim val="subSup"> <m:narylim val="undOvr"> </m:narylim></m:intlim> </m:wrapindent><style><br> <!-- /* Font Definitions */ @font-face {font-family:"Cambria Math"; panose-1:2 4 5 3 5 4 6 3 2 4; mso-font-charset:0; mso-generic-font-family:roman; mso-font-pitch:variable; mso-font-signature:-1610611985 1107304683 0 0 159 0;} @font-face {font-family:Calibri; panose-1:2 15 5 2 2 2 4 3 2 4; mso-font-charset:0; mso-generic-font-family:swiss; mso-font-pitch:variable; mso-font-signature:-1610611985 1073750139 0 0 159 0;} @font-face {font-family:Zawgyi-One; panose-1:2 11 6 4 3 5 4 4 2 4; mso-font-charset:0; mso-generic-font-family:swiss; mso-font-pitch:variable; mso-font-signature:1627400839 -2147483648 8 0 66047 0;} /* Style Definitions */ p.MsoNormal, li.MsoNormal, div.MsoNormal {mso-style-unhide:no; mso-style-qformat:yes; mso-style-parent:""; margin-top:0in; margin-right:0in; margin-bottom:10.0pt; margin-left:0in; line-height:115%; mso-pagination:widow-orphan; font-size:11.0pt; font-family:"Calibri","sans-serif"; mso-ascii-font-family:Calibri; mso-ascii-theme-font:minor-latin; mso-fareast-font-family:Calibri; mso-fareast-theme-font:minor-latin; mso-hansi-font-family:Calibri; mso-hansi-theme-font:minor-latin; mso-bidi-font-family:"Times New Roman"; mso-bidi-theme-font:minor-bidi;} .MsoChpDefault {mso-style-type:export-only; mso-default-props:yes; mso-ascii-font-family:Calibri; mso-ascii-theme-font:minor-latin; mso-fareast-font-family:Calibri; mso-fareast-theme-font:minor-latin; mso-hansi-font-family:Calibri; mso-hansi-theme-font:minor-latin; mso-bidi-font-family:"Times New Roman"; mso-bidi-theme-font:minor-bidi;} .MsoPapDefault {mso-style-type:export-only; margin-bottom:10.0pt; line-height:115%;} @page Section1 {size:8.5in 11.0in; margin:1.0in 1.0in 1.0in 1.0in; mso-header-margin:.5in; mso-footer-margin:.5in; mso-paper-source:0;} div.Section1 {page:Section1;} --> <br></style><span style="font-family: "; font-size: 100%; line-height: 115%;">ပုဂ</span><span style="font-size: 100%;">ိဳလ</span>္က ထုိင္းဟူေသာ စကား၏ အဓိပၸာယ္မွာ လြတ္လပ္ျခင္း လြတ္ေျမာက္ျခင္းျဖစ္ေၾကာင္း ဤ<span style="font-family: Times,"Times New Roman",serif;"> </span><b style="font-family: Times,"Times New Roman",serif;">TAI </b>တုိင္းဟူေသာပညတ္ကုိ ယိုးဒယားသွ်မ္းမ်ားမွ တပါး အျခားသွ်မ္း အမ်ဳိးကြဲ အားလုံးတုိ႔က လက္ခံအသုံးျပဳၾကေၾကာင္း၊ ယုိးဒယား သွ်မ္းတုိ႔က မႈမိမိတုိ႔ အမ်ဳိးကုိ<b> <span style="font-family: Times,"Times New Roman",serif;">HTAI</span> </b>ထုိင္းဟူ၍ ဟထုိးသံပါ၀င္ေစလ်က္ ေခၚေ၀ၚၾကေၾကာင္းဟု ေဖာ္ျပထားသည္။ <b>(တုိ႔သွ်မ္းျပည္ 47)</b> <br /><br />ေက်ာက္စာ၀န္ ေတာ္စိန္ခုိကမႈ ယဥ္းထုိင္းဟူေသာ စကားမွာ ကန္တုံနိ သီးျခားဘာသာ စကားျဖစ္၍ (တာ) ဟူေသာ စကားႏွင့္ အဓိပၸါယ္တူညီၿပီး ႀကီးျမတ္ျခင္း၊ ႀကီးကဲျခင္း ဟုဆုိလုိေၾကာင္း ေဖာ္ျပထားသည္။ <br /><br /><span style="font-style: italic; font-weight: bold;">“သွ်မ္း”</span>ဟူေသာေ၀ါဟာရ <b>ကုိစမၸါၿမိဳ႕ေဟာင္း (ထုိင္းႏုိင္ငံ) </b>တြင္း <b style="font-family: Times,"Times New Roman",serif;">AD 1052-</b> ခုႏွစ္က တူးေဖာ္ရရွိေသာ ေက်ာက္စာ၌ အထင္ရွား ေတြ႕ရွိရသည္။ သကၠတဘာသာ စကားျဖစ္၍ <span style="font-style: italic; font-weight: bold;">“အျဖဴ ၊ ျဖဴစင္ျခင္း</span><span style="font-style: italic; font-weight: bold;">” </span>ဟုအဓိပၸာယ္ရသည္။ <br /><br /><b style="font-family: Times,"Times New Roman",serif;">ဆရာ့စေတာ့၏ The Burma </b> ဟူေသာစာအုပ္တြင္ သွ်မ္းတုိ႔ခရစ္မေပၚမီ ႏွစ္ေပါင္း (၁၀၀)ခန္႔ကတည္းက ၀င္ေရာက္ေနထုိင္ၿပီး ျဖစ္သည္ဟု ေဖာ္ျပထားသည္။ <b>ကာနယ္ရီဂ်ီႏုိ </b>ကလည္း<b> ေမာသွ်မ္း</b>တိုိ႔သည္ <b style="font-family: Times,"Times New Roman",serif;">BC 400 </b>ေလာက္ကပင္ ေရႊလီျမစ္၀ွမ္း ေနထုိင္ေနၾကၿပီးျဖစ္ ေၾကာင္းေဖာ္ျပ ေရးသားထားသည္။ <br /><br /><b>မုိးမိတ္ ရာဇ၀င္ေတာ္ႀကီး</b> ၏ စာမ်က္ႏွာ <b> (၆၅)</b>တြင္း သွ်မ္းတုိ႔သည္ယခု ယူနန္ေဒသ၌ နန္ခ်ဳိ ေမာသွွ်မ္းႏုိင္ငံေတာ္ အထင္အရွား မရွိေသးမီကပင္ တာပိန္၊ ေရႊလီျမစ္၀ွမ္းတစ္ ေလွ်ာက္၌ အေျခခ်ေနထုိင္ျပီး ျဖစ္ေၾကာင္း ေဖာ္ျပထားသည္။ <br /><br />သွ်မ္းလူမ်ဳိး မ်ားစာအုပ္ကုိ ေရးသားသူ<b> <span style="font-family: Times,"Times New Roman",serif;">W.WCOCHRANE</span></b><b> </b>ဆုိသူကမႈ သွ်မ္းအမ်ဳိးသား တုိ႔၏ လူမ်ဳိး အမည္ေဟာင္းမ်ားအနက္ အမည္တခုမွာ ႀကီးျမတ္ျခင္း၊ ႀကီးကဲျခင္း အနက္ရွိသည္<b> <span style="font-family: Times,"Times New Roman",serif;">YAU</span></b> ျဖစ္ေၾကာင္း ၎<b> YAU </b>အနက္ႏွင့္ ထုိင္း၏အနက္မွာ အတူတူပင္ ျဖစ္ေၾကာင္း ေရးသားထား ေလသည္။ <b>(တုိ႔သွ်မ္းျပည္ 49)</b> <br /><br />သွ်မ္းတုိ႔၏ မ်ဳိးရင္းျဖစ္ေသာ<b> <span style="font-family: Times,"Times New Roman",serif;">PANG</span></b><span style="font-family: Times,"Times New Roman",serif;"> </span>တုိ႔သည္ တရုတ္ဟီးယားမင္းဆက္ကုိ ေအာင္ႏုိင္စြာ ၿဖိဳဖ်က္ ႏွိမ္ႏွင္း ႏုိင္ၾကေသာ္လည္း တရုတ္တုိ႔ကုိ ရွည္ၾကာေလးျမင့္စြာ မအုပ္ထိန္းႏုိင္ၾကေခ်၊ တရုတ္တုိ႔၏ ဒဏ္ျပန္ ေတာ္လွန္မႈေၾကာင့္ တရုတ္ျပည္ ေဆြမ်ဳိးမ်ားေနထုိင္ရာ ေနာင္ခ်ယ္သုိ႔ ဆုတ္ခြာ ခဲ့ၾကရေလသည္၊ တရုတ္တုိ႔ကလည္း ေနာင္ခ်ယ္သုိ႔ အထိ လုိက္၍ တုိက္ခုိက္ခဲ့ၾကသျဖင့္ ေနာင္ခ်ယ္၌ အေျခစုိက္ေန ထုိင္ၾကေသာ ခ်ိယိုင္းတုိ႔သည္ ေတာင္ဘက္သုိ႔ အစုစုခြဲ၍ ေျပာင္းေရြ႕ၾကျပန္ရာ ျမန္မာႏုိင္ငံတြင္းသုိ႔ ခ်ဥ္းနင္း၀င္ေရာက္ လာၾကေလသည္။ <br /><br />၎တုိ႔သည္ ဧရာ၀တီျမစ္ေၾကာင္းကုိလုိက္၍ ဆင္းသက္ေနထုိင္လာၾက ၿပီးေသာ္ ဧရာ၀တီႏွင့္ ခ်င္းတြင္း ျမစ္ဆုံသုိ႔ ေရာက္ေသာ အခါ ခ်င္းတြင္းျမစ္ညာသုိ႔ ဆန္တက္ေနထုိင္ၾကသည္။ <br /><br />အခ်ဳိ႕လည္း အာသံျပည္အထိ ေရာက္ရွိေန ထုိင္ၾကသည္။ ခ်ိယုိင္းတုိ႔ ျမန္မာႏုိင္ငံေတာ္အတြင္း ၀င္ေရာက္လာေသာအခါသည္ တရုတ္ႏုိင္ငံ၌္ ဟန္မင္းဆက္မ်ား တန္းခုိးအာဏာ ညိႈးႏြမ္းေသာအခါႏွင့္ တဆက္တည္းျဖစ္သည္။ <b>(ကမၻာ႔သမုိင္း အေျချပ ပ-389)</b> <br /><br />ဤသုိ႔ေသာနည္းျဖင့္ သွ်မ္းတုိ႔၏ မ်ဳိးရင္းျဖစ္ၾကေသာ ခ်ိယုိင္းပန္လူမ်ဳိးတုိ႔သည္ ျမန္မာႏုိင္ငံေျမာက္ပုိင္း ေရႊလီျမစ္၀ွမ္း၊ ဧရာ၀တီျမစ္၀ွမ္း၊ ခ်င္းတြင္းျမစ္၀ွမ္း၊ သံလြင္ျမစ္၀ွမ္း မ်ားတုိင္ေအာင္ ျပန္႔က်ဲ ဆုိက္ေရာက္လာၾကေသာ္လည္း တရုတ္တုိ႔က ေျမာက္လက္မွ ဖိ၍ဖိ၍ တုိက္ခုိုုက္လာ ၾကေသာေၾကာင့္ ေနရာ အတည္တက်မရွိ ျဖစ္ေနၾကေလသည္။ </m:defjc></m:rmargin></m:lmargin></m:dispdef></m:smallfrac><br /><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/_bI-Y4qhMeWA/TISIHN-Ft-I/AAAAAAAACtc/MFmf1_4SxeE/s1600/Shanni-Logo7.gif" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="400" src="http://4.bp.blogspot.com/_bI-Y4qhMeWA/TISIHN-Ft-I/AAAAAAAACtc/MFmf1_4SxeE/s400/Shanni-Logo7.gif" width="321" /></a></div><br /><div style="color: blue; text-align: center;"><i><b>တရုတ္မွတ္တမ္းအရ သွ်မ္းနယ္မ်ား </b></i></div><m:smallfrac val="off"><m:dispdef><m:lmargin val="0"><m:rmargin val="0"><m:defjc val="centerGroup"><br />ဤကား ျမန္မာႏုိင္ငံေတာ္ ေျမာက္ပုိင္းသုိ႔ သွ်မ္းလူမ်ဳိးမ်ား ျပန္႔ႏွံံ႔၀င္ေရာက္ လာပုံျဖစ္ေလသည္။ </m:defjc></m:rmargin></m:lmargin></m:dispdef></m:smallfrac><br /><br /><div style="text-align: right;"><div style="text-align: center;"><br /><span style="font-size: xx-small;"><m:smallfrac val="off"><m:dispdef><m:lmargin val="0"><m:rmargin val="0"><m:defjc val="centerGroup"><span style="font-style: italic;">အနာဂတ္ သွ်မ္းမ်ဳိးစက္သစ္ လူငယ္မ်ား သွ်မ္းအမ်ဳိးသား ရုိင္းပင္းကူညီ အခ်င္းခ်င္း ခ်စ္ခင္ႏုိင္ၾကပါေစလုိ႔ ရည္ညြန္းတင္ျပ လုိက္ရပါသည</span> </m:defjc></m:rmargin></m:lmargin></m:dispdef></m:smallfrac></span></div><m:smallfrac val="off"><m:dispdef><m:lmargin val="0"><m:rmargin val="0"><m:defjc val="centerGroup"></m:defjc></m:rmargin></m:lmargin></m:dispdef></m:smallfrac></div><m:smallfrac val="off"><m:dispdef><m:lmargin val="0"><m:rmargin val="0"><m:defjc val="centerGroup"> </m:defjc></m:rmargin></m:lmargin></m:dispdef></m:smallfrac><br /><div style="text-align: center;"><div style="text-align: center;"><m:smallfrac val="off"><m:dispdef><m:lmargin val="0"><m:rmargin val="0"><m:defjc val="centerGroup"><object height="305" width="400"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/-gwBMfF61S0?fs=1&hl=en_US&color1=0x006699&color2=0x54abd6"><br></param><br><param name="allowFullScreen" value="true"><br></param><br><param name="allowscriptaccess" value="always"><br></param><br><embed src="http://www.youtube.com/v/-gwBMfF61S0?fs=1&hl=en_US&color1=0x006699&color2=0x54abd6" type="application/x-shockwave-flash" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true" width="400" height="305"></embed></object></m:defjc></m:rmargin></m:lmargin></m:dispdef></m:smallfrac></div><m:smallfrac val="off"><m:dispdef><m:lmargin val="0"><m:rmargin val="0"><m:defjc val="centerGroup"></m:defjc></m:rmargin></m:lmargin></m:dispdef></m:smallfrac></div><m:smallfrac val="off"><m:dispdef><m:lmargin val="0"><m:rmargin val="0"><m:defjc val="centerGroup"><br /><br /><span style="font-size: xx-small;"><i>ထုတ္ႏုတ္- မုိးညွင္းၿမိဳ႕ ကန္ေတာ္ဦး ဆရာေတာ္ ဦးပေညာဘာသ ျပဳစုေရးသားေသာ **က်ားျဖဴရွင္ ဘုရားသမုိင္း** </i></span></m:defjc></m:rmargin></m:lmargin></m:dispdef></m:smallfrac><br /><div style="text-align: center;"><br /><b><span style="font-size: xx-small;"><i>ခ်စ္ေသာ စာဖတ္ပရိသတ္ႀကီးအား အစဥ္သျဖင့္ ေလးစားလွ်က္ </i></span></b><span style="font-size: xx-small; font-style: italic; font-weight: bold;"> </span></div><br /><div style="text-align: center;"><b><b><b><b><b><b><b><b><a href="http://shanniyouth.blogspot.com/2009/10/blog-post_2219.html" style="background-color: cyan; color: black;"><b><b><b><b><b><b><b><b>"۩"</b></b></b></b></b></b></b></b></a></b></b></b></b></b></b></b></b></div><m:smallfrac val="off"><m:dispdef><m:lmargin val="0"><m:rmargin val="0"><m:defjc val="centerGroup"><i><span style="font-size: 85%;"> </span></i> </m:defjc></m:rmargin></m:lmargin></m:dispdef></m:smallfrac><br /><div style="text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/_bI-Y4qhMeWA/TJxVzqxM6uI/AAAAAAAACuQ/WfKGcs1aZBU/s1600/Shanni-Logo8.gif" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="http://4.bp.blogspot.com/_bI-Y4qhMeWA/TJxVzqxM6uI/AAAAAAAACuQ/WfKGcs1aZBU/s1600/Shanni-Logo8.gif" /></a><m:smallfrac val="off"><m:dispdef><m:lmargin val="0"><m:rmargin val="0"><m:defjc val="centerGroup"><a href="http://1.bp.blogspot.com/_bI-Y4qhMeWA/S5hzFMv-nRI/AAAAAAAABpw/txRiXqI0b94/s1600-h/Shanni01.gif"></a> </m:defjc></m:rmargin></m:lmargin></m:dispdef></m:smallfrac></div><br /><div style="text-align: center;"><br /><b><br /></b></div></div><br /><br /><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6755572083517147740-2848991887646414752?l=shanniyouth.blogspot.com' alt='' /></div>kyar Pauknoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6755572083517147740.post-10591780329283837432012-02-04T02:32:00.001-08:002012-02-04T02:32:50.808-08:00ယဥ္ေက်းခ်င္ရင္ သမုိင္းသင္<h3 class="post-title entry-title"><br /></h3><div class="post-header"></div><div class="post-body entry-content" id="post-body-3191024007155503300"><div style="text-align: justify;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/_bI-Y4qhMeWA/S_YHqHP72QI/AAAAAAAACUw/el94orvTCpg/s1600/images.jpeg" style="clear: right; float: right; margin-bottom: 1em; margin-left: 1em;"><img border="0" src="http://4.bp.blogspot.com/_bI-Y4qhMeWA/S_YHqHP72QI/AAAAAAAACUw/el94orvTCpg/s320/images.jpeg" /></a><span style="font-style: italic; font-weight: bold;">ယဥ္ေက်းခ်င္ရင္ သမုိင္းသင္</span><br />ဒီေန႔ေခတ္ လူငယ္ေတြက သမုိင္းစာအုပ္ျမင္ရင္ ႏွာေခါင္းရႈံ႕ျပတတ္ၾကတယ္။ အေဟာင္း အျမင္ေတြ ျပန္လွန္ေနလုိ႔ ဘာအက်ဳိးရွိမွာလဲ၊ လက္ရွိျဖစ္ေနတာေတြကုိပဲ ၾကည့္ပါလုိ႔ ေျပာေလ့ရွိတယ္။ သူတုိ႔က အတိတ္ကုိ ျပန္မၾကည့္ခ်င္သလုိ အနာဂတ္ကုိ လွမ္းေမွ်ာ္ၾကည့္တာကုိလည္း မႀကိဳက္ၾက ဘူး။ စိတ္ကူယဥ္ေနလုိ႔ အိပ္မက္ေတြ မက္ေနလုိ႔ဘာမွ ျဖစ္လာမွာမဟုတ္ဘူး၊ ပစၥဳပၸန္မွာ ျဖစ္ႏုိင္တာေတြကုိ ပဲလုပ္လုိ႕ဆုိၾကတယ္။<br /><br /><span style="font-style: italic; font-weight: bold;">ေရွးလူႀကီးေတြ အိပ္မက္မက္လုိ႔</span><br /><br />အဲ့ဒီလုိ ပစၥဳပၸန္မွာ ျဖစ္ႏုိင္တာကုိပဲလုပ္ ဆုိတာကုိ သူတုိ႔က လက္ေတြ႔က်တယ္လုိ႔ ေျပာၾကတယ္။ သူတုိ႔ အာေတြ႔ ေနတဲ့ စကားနဲ႔ ေျပာရရင္ေတာ့ ပရတ္မားတစ္ ျဖစ္တယ္ေပါ့ေလ။ သူတုိ႔ဟာ သူတုိ႔ေတာ့ ဟုတ္တယ္ထင္ေနတာေပါ့ ဒါေပမယ့္ အဲ့ဒီ ပရတ္မားတစ္ ျဖစ္တယ္ လက္ေတြ႔က်တယ္ဆုိတဲ့ စကားက ျဖစ္ေနတာကုိ ျဖစ္ေနတဲ့အတုိင္း လက္ခံလုိက္ဆုိတဲ့ သေဘာမွ မဟုတ္တာ၊ ျဖစ္ေနတာကုိ ျဖစ္တဲ့အတုိင္း။ရႈျမင္၊ အေျခကုိ အမွန္အတုိင္း သိေအာင္လုပ္၊ ၿပီးမွ ကုိယ္ပုိင္ဆင္ျခင္တုံတရားနဲ႔ ျဖစ္သင့္ျဖစ္ထုိက္တာကုိ လုပ္လုိ႔ဆုိလုိတာ ျဖစ္တယ္။ အရွိကုိ အရွိတုိင္း ေက်နပ္ႏွစ္သိမ့္ ေနလုိက္မယ္ဆုိရင္ တုိးတက္ေျပာင္းလဲမႈဆုိတာ ဘယ္လုိလုပ္ရွိလာမွလဲ ေက်ာက္ေခတ္ အေျခအေနအတုိင္း ဂႈေအာင္းၿပီး သားစိမ္း ငါးစိမ္းပဲ စားေနရေတာ့မွာေပါ့။ ေရွးလူႀကီးေတြက စိတ္ကူးယဥ္ အိပ္မက္ေတြ မက္ခဲ့ၾကလုိ႔သာ လူသားေတြ ဒီေန႔ အေျခအေန အဆင့္ဆင့္အတန္းကုိ ေရာက္ရွိေနၾကတာ မဟုတ္ဘူးလာ။<br /><br /><span style="font-style: italic; font-weight: bold;">သမုိင္းဟာ ဒႆနပဲ</span><br /><br />သမုိင္းဆုိတာ ျဖစ္စဥ္မွာ နမႈနာေတြျပၿပီး သင္ၾကားေပးတဲ့ ဒႆနိကေဗဒျဖစ္တယ္ ေရွးေခတ္ပညာရွင္ႀကီး -- ေျပာခဲ့တဲ့ စကားအတုိင္း သမုိင္းကုိ ေလ့လာျခင္းဟာ ေတြးေခၚ ဆင္ျခင္ျခင္း ပညာရပ္ကုိ ေလ့လာျခင္း ျဖစ္ပါတယ္။ လူမွန္ရင္ ကုိယ္ပုိင္ အေတြးအေခၚ ဒႆနတစ္ခု ရွိရပါမယ္။ ဒႆနဆုိတာ သမုိင္းကုိ ေလ့လာမႈမျပဳဘဲ မရႏုိင္ပါဘူး။ ဒါေၾကာင့္ အသိပညာကုိ တန္ဖုိးထားသူတုိင္း သမုိင္းကုိ ပစ္ပယ္လုိ႔ မျဖစ္ပါဘူး။ အတိတ္ကုိ ပစ္ပယ္ျခင္းဟာ အသိဉာဏ္ တံခါးကုိ ပိတ္ပစ္ လုိက္ျခင္းပဲျဖစ္တယ္။ သမုိုင္းဆုိတာ တုိးတက္မႈရဲ႕ အဟန္႔အတား ျဖစ္တယ္ လူတခ်ဳိ႕ အထူးသျဖင့္ အေမရိကန္ တခ်ဳိ႕က အဲ႔ဒီလုိ ေျပာေလ့ ရွိပါတယ္။ ယဥ္ေက်းမႈ သမုိင္းေၾကာင္းေထာင္ခ်ီရွိခဲ့တဲ့ ဥေရာပကုိ ေနာက္မွေပၚလာတဲ့ ေရႊၾကာပင္ အေမရိကန္က အျပတ္အသတ္ ေက်ာျဖတ္ၿပီး စူပါပါ၀ါ ႏုိင္ငံႀကီး ျဖစ္သြားတာကုိ ေထာက္ျပၾကတယ္ ဥေရာပက သမုိင္းကုိ သိပ္ဖက္တြယ္ထားလုိ႔ <span style="font-style: italic;">ေနာက္က်ရတာလုိ႔လည္းေျပာၾကတယ္။</span><br /><br /><span style="font-style: italic; font-weight: bold;">ေအက္ဆုံးတန္းမွာတစ္ေနရာ</span><br /><br />စီးပြားေရး၊ စစ္ေရး၊ ႏုိင္ငံေရး၊ နည္းပညာေရးတုိ႔မွာ အေမရိကန္က ကမၻာေပၚမွာ နံပတ္၀မ္းတစ္၊ ဂဏန္းတစ္ ျဖစ္တာမွန္ပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ စိတ္ယဥ္ေက်းမႈ အရာမွာေတာ့ ဥေရာပနဲ႔ ပဲယွဥ္ယွဥ္၊ အာရွနဲ႔ပဲယွဥ္ယွဥ္၊ ေအာက္ဆုံးတန္း တစ္ေနရာမွာ ရွိေနတယ္ဆုိတာ မျငင္းႏုိင္ပါဘူး မႈးယစ္ေဆး၀ါ ျပႆနာ၊ ဒုစရုိက္လုပ္ငန္းႀကီးေတြ ျပႆနာ၊ ရာဇ၀တ္မႈခင္းႀကီးမ်ား ျပႆနာ၊ ဆယ္ေက်ာ္သက္ ကုိယ္၀န္ေဆာင္ ျပႆ၊ မင္မယား ကြာရွင္းမႈႏႈန္း ျမင့္သထက္ျမင့္ေနတဲ့ ျပႆနာ၊ လမ္းေပၚမွာ ေသနတ္ကုိင္ ရမ္းကားမႈ ျပႆနာ စတဲ့စတဲ့ လူမႈေရး ကူးစက္ေရာဂါဆုိးႀကီး မွန္သမွ် အေမရိကန္က စခဲ့တာခ်ည္းလုိ႔ေျပာရင္ မမွားပါဘူး။ ဒီေန႔ထိ ကမၻာေပၚမွာ ဘယ္ႏုိင္ငံမွ အေမရိကန္ေလာက္ မဆုိးေသးဘူးပါဘူး အီရတ္တုိ႔ အာဂန္နစၥတန္တုိ႔မွာ စစ္ပြဲႀကီးေတြသာ ျဖစ္ေနတာ လူသားေတြရဲ႕ အက်င့္စရုိက္ ပ်က္စီးမႈမွာေတာ့ အေမရိကန္လုိ ႀကီးႀကီးမားမား မရွိပါဘူး၊ အဲဒါေၾကာင့္ သမုိင္းမရွိရင္ ယဥ္ေက်းမႈ မရွိဘူးလုိ႔ေတာင္ ေျပာလုိက္ခ်င္ပါတယ္။<br /><br />၀တၳဳဟာ သမုိင္းမဟုတ္<br /><br />သမုိင္းဟာ သိပ္ကုိ အေရးႀကီးပါတယ္၊ ပစ္ပယ္လုိ႔ လုံး၀မျဖစ္ပါဘူး။ လူေတြယဥ္ေက်းဖုိ႔ သမုိင္းကုိ မျဖစ္မေန ေလ့လာရပါမယ္။ ဒါေပမယ့္ စံနစ္တက် ေလ့လာတတ္ဖုိ႔ ေတာ့ လုိပါတယ္။ တခ်ဳိ႕က သမုိင္းေနာက္ခံ၀တၳဳေတြ၊ ကုိယ္တုိင္ေရး အတၳဳပၸတၱိေတြနဲ႔ ကုိယ္ေရးမွတ္တမ္းေတြကုိ သမုိင္းလုိ႔ ထင္မွတ္ မွားေနတတ္ပါတယ္။ ဒါေတြဟာ သမုိင္းလုံး၀ မဟုတ္ပါဘူး။ သမုိင္းေနာက္ခံ ၀တၳဳဟာ ၀တၳဳသာျဖစ္တယ္။ စာေရးဆရာရဲ႕ အတၱေနာမတိနဲ႔ ေရးဖြဲ႔ထားတာျဖစ္လုိ႔ အျဖစ္အပ်က္ေတြမွာ ပုံႀကီးခ်ဲ႕တာ၊ ေမွးမွိန္ေဖ်ာက္ဖ်က္ပစ္တာေတြ (အႏုပညာသေဘာ လုိအပ္ခ်က္အရ) ျပဳလုပ္ရပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ အျဖစ္မွန္ေတြလုိ႔ မမွတ္ယူသင့္ပါဘူး။ ကုိယ္တုိင္ေရး အတၳဳပၸတၱိနဲ႔ ကုိယ္ေရး မွတ္တမ္းဆုိ တာေတြဟာလည္း အားကုိးထုိက္တဲ့ အေထာက္အထား မျဖစ္ႏုိင္ပါဘူး။<br /><br /><span style="font-style: italic; font-weight: bold;">အတၱေနာမတိလႊမ္း</span><br /><br />ဘာေၾကာင့္ ဒီလုိ ယတိျပန္ ေျပာသလဲဆုိေတာ့ ကမၻာမွာ အင္မတန္ ေက်ာ္ၾကားတဲ့ ဆာ၀င္စတန္ခ်ာခ်ီ ရဲ႕ ကုိယ္ေရးမွတ္တမ္းလုိ စာအုပ္ႀကီးမွာေတာင္ ကုိယ္ရည္ေသြးတာေတြနဲ႔ သူမ်ားကုိ လက္ညိွဳးထိုးတာေတြျပည့္ႏွက္ေနေအာင္ ေတြ႔ေနရတာေၾကာင့္ျဖစ္တယ္။ ျမန္မာျပည္မွာ ဖတ္ရတဲ့ ကုိယ္တုိင္ေရး အတၱဳပၸတၱိစာအုပ္ ေတြနဲ႔ ကုိယ္ေရးမွတ္တမ္းဆုိတဲ့စာအုပ္ေတြ အမ်ားစုကလည္း အတၱေနာမတိ လႊမ္းမုိးေနတာ မ်ားပါတယ္။ အခ်ဳိ႕ ခပ္ညံ့ညံ့ လူေတြေရးတဲ့ မွတ္တမ္းေတြဆုိ အျဖစ္မွန္သမွ် သူမ်ားေပၚပုံခ်ၿပီး ငါလုိလူ ဇမၺဴမွာ မရွိ ဆုိတာမ်ဳိးေတြခ်ည့္ပါပဲ အဲ့ဒီလုိ စာအုပ္မ်ဳိးေတြဖတ္ၿပီး သမုိင္းလုိ႔ထင္မွတ္ရင္ေတာ့ အခ်ည္းႏွီး ျဖစ္ရုံမကပါဘူး၊ လူေကာင္းကုိ လူဆုိးလုိ႔ထင္ၿပီး၊ မသူေတာ္ကုိ လူေကာင္းႀကီးမွတ္ၿပီး ကုိးကြယ္ဆည္းကပ္ သြားေစတဲ့ အႏၱရာယ္ေတာင္ အႀကီးႀကီးရွိပါတယ္။<br /><b><br /></b><br /><b>သမုိင္းဆရာမွ စိတ္ခ်ရ</b><br /><br />အဲ့ဒါေၾကာင့္ စံနစ္တက် ေလ့လာမႈဟာ ဘယ္ေနရာမဆုိ အေရးႀကီးပါတယ္။ မႈရင္းက်မ္းႀကီး က်မ္းခုိင္ေတြကုိ မဖတ္ဖူးဘဲနဲ႔၊ နိဒါန္းလုိ မိတ္ဆက္လုိ၊ အႏွစ္ခ်ဳပ္လုိ စာအုပ္ေလက္ ဖတ္ၿပီး ဂုရုႀကီး ေယာင္ေဆာင္ လူတြင္က်ယ္ လုပ္ခဲ့ၾကသူမ်ားေၾကာင့္ ျမန္မာ့ႏုိင္ငံေရး ေရစုန္ေမ်ာခဲ့ရတာ ႏွစ္ေပါင္း ၆၀ ေတာင္ ေက်ာ္ခဲ့ရတာ ျဖစ္တယ္ အဲ့ဒါေၾကာင့္ စံႏွစ္တက် ေလ့လာဖုိ႔ အေရးႀကီးတယ္လုိ႔ ေျပာခဲ့တာပါ။ သမုိင္းကုိ စံႏွစ္တက် ေလ့လာမယ္ဆုိရင္၊ စံႏွစ္တက် ေလ့လာသင္ၾကားထားတဲ့ သမုိင္း ပညာရွင္ကမွ ဘယ္လုိ အခ်က္အလက္မ်ဳိးက ခုိင္မာမႈရွိတယ္၊ ဘယ္လုိအခ်က္အလက္မ်ဳိးက စိတ္မခ်ရဘူး၊ မယူသင့္ဘူးဆုိတာ စႏွစ္တက် ေလ့လာသင္ယူထားတာ ျဖစ္ပါတယ္။ စာေရးဆရာေရးတဲ့ စာအုပ္က ရသကဲသလုိ၊ ႏုိင္ငံေရးသမားေရးတဲ့ စာအုပ္က ကိုယ္ရည္ေသြးေတြ မ်ားလြန္းပါတယ္ၿပီးေတာ့ ဘယ္ဟာက တန္ဖုိးရွိတဲ့ အခ်က္အလက္၊ ဘယ္ဟာက အမႈိက္သရုိက္ ဆုိတာကုိ စံနစ္တက် ေလ့လာ သင္ယူထားတာ မဟုတ္လုိ႔ စိတ္မခ်ရပါဘူး။ သမုိင္းပညာရွင္ေရးတဲ့ စာအုပ္ဆုိတာေတာင္မွ ဘယ္ေခတ္ ဘယ္အေျခေနမွာ ေရးတာလဲ ဆုိတဲ့ အခ်က္ကုိ ဆန္းစစ္ၾကည့္ဖုိ႔ လုိပါေသးတယ္<br /><br /><span style="font-style: italic; font-weight: bold;">ေဇယ်ာဆုပ္ေခၚေစ</span><br /><br />နန္းမေတာ္မယ္ႏု တန္ခုိးထြားစဥ္ အခါက စစ္ကုိင္းက လုပ္တဲ့ မုန္႔တစ္မ်ဳိး အႏုဆုပ္ ဆုိတာကုိ ႏု ပါေနလုိ႔ မေခၚရဘူး၊ ေဇယ်ဆုပ္ လုိ႔ ေခၚခုိင္းတယ္ ဆုိတာမ်ဳိးလည္းရွိတတ္ပါတယ္ အဲဒါေၾကာင့္ စံနစ္တက် သမုိင္းေလ့လာေရးဟာ အင္မတန္ အေရးႀကီးတယ္လုိ႔ ထပ္ေလာင္း ေျပာလုိက္ရပါေစ။ စာေရးဆရာေတြနဲ႔ ႏုိင္ငံေရးသမားေတြေရးတဲ့ မွတ္တမ္းေတြဟာ စိတ္ခ်ရတဲ့ သမုိင္း မဟုတ္ဘူးလုိ႔လည္း သတိျပဳေစခ်င္ပါတယ္။<br /><span style="font-size: xx-small;"><br /></span></div><span style="font-size: xx-small; font-style: italic; font-weight: bold;">၁၄-၉-၁၀၀၉ လူထုဦးစိန္၀င္း</span><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/_bI-Y4qhMeWA/S_YIhconyUI/AAAAAAAACU4/gRadzpMjcNs/s1600/Kya+Pauk+logo.gif" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="http://1.bp.blogspot.com/_bI-Y4qhMeWA/S_YIhconyUI/AAAAAAAACU4/gRadzpMjcNs/s320/Kya+Pauk+logo.gif" /></a></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: x-small; font-style: italic; font-weight: bold;"> က်ားေပါက္</span></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6755572083517147740-1059178032928383743?l=shanniyouth.blogspot.com' alt='' /></div>kyar Pauknoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6755572083517147740.post-91157658567798746712012-02-04T02:29:00.001-08:002012-02-04T02:34:24.359-08:00သမုုိင္းစာမ်က္ႏွာ<div style="font-family: Times,"Times New Roman",serif; text-align: justify;">သမုိင္းဟူသည္ သကၠ႗(ပါဠိ) ဘာသာအရ ကၠတဟာသဟူ၍ ဆုိ၏။ ျမန္မာလဘာသာ အဆုိအရ သိသမွ်သတိရေသာ အေၾကာင္းအရာမ်ားကုိ အစဥ္အဆက္မွတ္သားရ လြယ္ကူေစရန္ မွတ္တမ္းတစ္ရပ္ ေရးမွတ္ တည္ရစ္သည္ဟူ၍ အဓိပၸယ္ရ၏။ အေၾကာင္းျခင္းရာတစ္ခုခုကုိ (ေက်ာက္စာ၊ ေပစာ၊ စကၠဴစာစသည့္ အမွတ္အသား တစ္ခုျဖင့္ စာကမည္းေရးထုိး) မွတ္သားအပ္သည္ကုိ သမုိင္းဟူ၍ ဆုိလုိျခင္းျဖစ္သည္။<br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/_bI-Y4qhMeWA/TD62b54uctI/AAAAAAAACXI/Q2-dis2FSxQ/s1600/Kay+Pauk+21.gif" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="209" src="http://2.bp.blogspot.com/_bI-Y4qhMeWA/TD62b54uctI/AAAAAAAACXI/Q2-dis2FSxQ/s320/Kay+Pauk+21.gif" width="320" /></a></div><br />ထုိ႔ေၾကာင့္ ေစတီ၊ ပုထုိး၊ တာရုိး၊ ဘုရား၊ တံတား၊ ဂူေက်ာင္း၊ တန္းေဆာင္း၊ ျပာသာဒ္၊ ဇရပ္ သုဓမၼာ၊သာလာဓမၼ၊ တေရတြင္း မယြင္းျပည္ရြာ တျဖာ ပုဂုိိတ္ထူး၊ ေၾကာင္းထူးအံ့ရာ အျဖာျဖာတုိ႔ႏွင့္ စပ္လ်ဥ္း၍ (စကားေျပာ၊ စကားျပင္၊ စကားေျပ၊ ပ်ဳိ႕၊ လကၤာစသည့္ တုိ႔ျဖင့္ သီကုံးကာ) ေရးသားတင္ျပ မွတ္ထားအပ္သည္ကုိ သမုိင္းဟူ၍ေခၚဆုိသည္။ </div><div style="font-family: Times,"Times New Roman",serif;"></div><div style="font-family: Times,"Times New Roman",serif; text-align: justify;">သမိုင္းမွတ္တမ္းတင္သူေတြဟာ အဂတိ မလိုက္ရဘူး။ ခ်စ္လို႕ေျမႇာင့္ပင့္ေရးတယ္။ မုန္းလို႕ ႏိွမ့္ခ်ကဲ့ရဲ့တယ္။ ေၾကာက္လို႕ ဖုံးကြယ္ေျပာတယ္။ မသိတာကို ဝန္မခံခ်င္လို႕ ျဖစ္ကတတ္ဆန္း ေရးတယ္ဆိုတာမ်ိဳး ဘယ္ေတာ့မွ မလုပ္ရဘူး။ ဂတိမလိုက္ဘဲ ေရးသားတဲ့ သမိုင္းစစ္စစ္ကို ရွာျပီး ေလ့လာပါလို႕ေျပာခ်င္တာ။ <span style="color: blue;">သမိုင္းစစ္စစ္ကို သိရင္ အခ်ဴပ္ကေတာ့ မအ ဘူးေပါ့။</span> <span style="font-size: xx-small; font-style: italic; font-weight: bold;"> </span><br /><span style="font-size: xx-small; font-style: italic; font-weight: bold;">(ေဒါက္တာသန္းထြန္း၊ သမိုင္းႏွင့္ စကားေျပာျခင္းမွ)</span><br /><blockquote style="color: red;"><i><b>"သမိုင္းဆိုတာကို မသိေလ တုံးေလ ျဖစ္မယ္၊ အစိုးရက တုံးတဲ့ တိုင္းသူျပည္သားေတြ ျဖစ္ေအာင္ ဖန္တီးတာပဲ ျဖစ္တယ္။"</b></i></blockquote><div style="text-align: right;"><i><b><span style="font-size: xx-small;">အၿငိမ္းစား သမိုင္း ပါေမာက္ခ ေဒါက္တာ ေအးေက်ာ္</span></b></i></div><span style="font-style: italic; font-weight: bold;"> </span> <br /><br /><br />သမိုင္း ဆိုတာ တစ္ဦးတစ္ေယာက္တည္းေရးလို႕ ရတဲ့အရာလို႕မထင္ပါ။ အပို ၊ အလို မရွိတဲ့ သမိုင္းအခ်က္လက္ ေတြဟာလည္းဘဲ ပညာရွင္ တစ္ဦး တစ္ေယာက္တည္းေပၚမွာ မူတည္ေနမယ္လို႕မထင္ပါေၾကာင္း။ <br /><div style="text-align: center;"><span style="font-style: italic; font-weight: bold;"> <br /></span><br /><div style="text-align: justify;">သမုိင္းဆရာအျမင္ဆုိသည္မွာ မိမိတုိ႔မ်က္ေမာက္ကာလ ေတြ႕ျမင္ရေသာ အေထာက္အထား သက္ေသမ်ားကုိ စိစစ္သုံးသတ္၍ မိမိ၏ထင္ျမင္ခ်က္ကုိ ထုတ္ေဖၚသုံးသတ္မႈသည္ ထုိပုဂိၢဳလ္၏သမုိင္းေရးရာ အျမင္ျဖစ္၏ သုိ႔ေသာ သမုိင္းဆုိင္ရာ အေထာက္အထား အသစ္မ်ား ေပၚေပါက္လာၾကေသာအခါ ထုိအေထာက္အထားမ်ား မေပၚခင္က သမုိင္းအျမင္သည္ ဖ်က္သိမ္းခံရစၿမဲျဖစ္ပါသည္။<br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/_bI-Y4qhMeWA/TD63Y9wqiTI/AAAAAAAACXo/k3tQ2lGeSF8/s1600/Mya+Say+Thi+Stone+Letter.jpg" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="400" src="http://2.bp.blogspot.com/_bI-Y4qhMeWA/TD63Y9wqiTI/AAAAAAAACXo/k3tQ2lGeSF8/s400/Mya+Say+Thi+Stone+Letter.jpg" width="300" /></a></div><br /><div style="text-align: center;"><i><b> ျမေစတီေက်ာက္စာ</b></i></div><div style="text-align: center;"><i><b>.......................................... </b></i></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"></div></div><span style="font-style: italic; font-weight: bold;">ကမၻာ႔သမုိင္းတေလွ်ာက္အာဏာတည္ေဆာက္မႈမ်ား</span> </div>ကမၻာ႔သမုိင္း တေလွ်ာက္မွာ အာဏာ တည္ေဆာက္မႈမ်ား ဘယ္လုိေျပာင္းလည္း လာခဲ့သလဲဆုိတာကု ိေဖာ္ျပဖုိ႔ <br />Alvin Tolfer က ဒီအဆုိ အမိန္႔သုံးေၾကာင္းကုိ ကုိးကားခဲ့တယ္ Alvin Tolfer ဆုိတာFuture Shock Third Wave နဲ႔ PowerShift ဆုိတဲ့ အေရာင္းသြက္စာအုပ္ သုံးအုပ္နဲ႔ နာမည္းႀကီးခဲ့တဲ့ အေမရိကန္ စာေရးဆရာတဦးပါ လူသမုိင္းမွာ စုိက္ပ်ဳိးေရးေခတ္၊ စက္မႈေခတ္ႏွင့္ သတင္းေခတ္ဆုိတဲ့ ယဥ္ေက်းမႈႀကီး သုံးခုဟာ လႈိက္းလုံးႀကီးေတြလုိ စီးဆင္း၀င္ေရာက္လာခဲ့တယ္။ စုိက္ပ်ဳိးေရးေခတ္ ကာလမွာ လူေတြဟာ ကာယဗလကုိ ကုိးစားခဲ့တဲ့အေလွ်ာက္ ျပႆနာေတြက္ို အင္အားသုံး အၾကမ္းဖက္ျဖည္ရွင္းၿပီး အာဏာကုိ တည္ေဆာက္ခဲ့ၾကတယ္ ဒုတိယေခတ္ျဖစ္တဲ့ စက္မႈေခတ္ (တနည္း အရင္းရွင္ေခတ္) မွာေတာ့ေငြတာလွ်င္ ပဓာန၊ ေငြေၾကး ပဓာနနဲ႔ အာဏာကုိတည္ေဆာက္ခဲ့ၾကတယ္၊ တတိယလႈိင္းနဲ႔ ၀င္ေရာက္လာခဲ့တဲ့ ၂၀ ရာစုလြန္ သတင္းေခတ္မွာေတာ့ အသိပညာသည္သာ တန္ခုိးအာဏာရဲ႕ အသက္ေသြးေၾကာျဖစ္လာလိမ္႔မယ္လုိ႔ Tolfer ကခန္႔မွန္းခဲ့တယ္ သူ႔ရဲ႕အေတြးအေခၚဟာ ကမၻာသမုိင္းျဖစ္စဥ္ တခုလုံးမွာ ဘယ္ေလာက္အထိ မွန္သလည္းဆုိတာ ေ၀ဖန္ဖုိ႔ခက္ေကာင္း ခက္ပါလိမ့္မယ္၊ ဒါေပမဲ့ လူတဦးျခင္း စီရဲ႕ သမုိင္းမွာေတာ့ ျပႆနာေတြကို Violence, Wealth, Knowledge ဆိုတဲ့ နည္းလမ္းသုံးသြယ္ထဲက ဘာကုိုသုံးၿပီး ေျဖရွင္းေလ့ရွိသလဲ ဆုိတာကုိ ျပန္လည္စမ္းစစ္ၿပီး၊ မိမိရဲ႕တုိးတက္မႈ ျဖစ္စဥ္ကုိ အကဲျဖတ္ႏုိင္ပါလိမ့္မယ္ ။ <br /><span style="font-style: italic; font-weight: bold;">ဧရာ (မႏၱေလး)</span> <br /><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/_bI-Y4qhMeWA/S_YFW8-FwUI/AAAAAAAACUo/m4M-HuvgZRw/s1600/images2.jpeg" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="http://1.bp.blogspot.com/_bI-Y4qhMeWA/S_YFW8-FwUI/AAAAAAAACUo/m4M-HuvgZRw/s320/images2.jpeg" /></a></div><span style="color: #000066; font-style: italic; font-weight: bold;">ယဥ္ေက်းခ်င္ရင္ သမုိင္းသင္</span> <br /><span style="color: black;">ဒီေန႔ေခတ္ လူငယ္ေတြက သမုိင္းစာအုပ္ျမင္ရင္ ႏွာေခါင္းရူံ႕ ျပတတ္ၾကတယ္။ အေဟာင္း အျမင္ေတြ ျပန္လွန္ေနလုိ႔ ဘာအက်ဳိး ရွိမွာလည္း</span>၊ လက္ရွိျဖစ္ေနတာကုိပဲ ၾကည့္ပါလုိ႔ ေျပာေလ့ရွိတယ္၊ သူတုိ႔က အတိတ္ကုိ ျပန္မၾကည့္ ခ်င္သလုိ အနာဂတ္ကုိ လွမ္းေမ်ာ္ ၾကည့္တာလည္း မႀကိဳက္ၾကဘူး၊ စိတ္ကူး ယဥ္ေနလုိ႔ အိပ္မက္ေတြ မက္ေနလုိ႔ ဘာမွျဖစ္လာမွာ မဟုတ္ဘူး<span style="color: #000099;"> </span><a href="http://shannilay99.blogspot.com/2012/02/blog-post_1480.html"><b style="background-color: #f4cccc;"><b><b><b><b style="color: red;">*"۩"* </b></b></b></b></b></a><br /><br /><a href="http://wikimyanmar.co.cc/wiki/index.php?title=%E1%80%BB%E1%80%95%E1%80%8A%E1%80%B9%E1%80%B1%E1%80%91%E1%80%AC%E1%80%84%E1%80%B9%E1%80%85%E1%80%AF%E1%80%9E%E1%80%AC%E1%80%B8%E1%80%9C%E1%80%B0%E1%80%99%E1%80%BA%E1%80%AD%E1%80%B3%E1%80%B8%E1%80%99%E1%80%BA%E1%80%AC%E1%80%B8" style="color: #006600; font-style: italic; font-weight: bold;">*ျပည္ေထာင္စုသား လူမ်ဳိးမ်ား</a> <br /><br /><span style="font-style: italic; font-weight: bold;">ေရွးျမန္မာ</span><a href="http://ancientmyanmar.blogspot.com/"><span style="color: olivedrab;"> *-အျပည့္စုံသုိ႔</span></a></div><b